Uciekinierka - Magia
Proza » Obyczajowe » Uciekinierka
A A A
Trawa łaskotała kostki.
Biegła najszybciej jak potrafiła w kierunku furtki. Ścieżka była wyboista. Cement miejscami poodpryskiwał i popękał. Ze szczelin sterczały kępy soczystej trawy. Czteroletnie nóżki wprawnie omijały cementowe kratery. Jedna chwila nieuwagi groziła bolesną pamiątką na kolanie. Tym razem nie był to zwykły bieg. Tylko ucieczka. Wielka ucieczka w nieznane. Od napięcia, smutku, osamotnienia. Dziewczynka jeszcze nie wiedziała od czego ucieka, ale chciała zniknąć na zawsze. Czyli na przykład do jutra. Dlatego do piersi przyciskała swój największy skarb. Drewnianą skarbonkę w kształcie wiatraka.
To nie była cicha ucieczka. Skarbonka wydzwaniała melodię dziecięcych kroków. Dziewczynka chciała, żeby ją ktoś usłyszał. Cały świat miał usłyszeć, że ucieka z domu. Za chwilę drzwi otworzy zatroskana mama, weźmie dziewczynkę na ręce i wszystko będzie tak jak powinno być.
Stara furtka smutno zaskrzypiała. Świat wydał się nagle taki wielki i groźny. Mała usiadła na trawie koło furtki przytulając się do kawałka drewna. Czekała. Ktoś przecież musi zauważyć jej ucieczkę, przyjść i zapytać dlaczego to zrobiła. I wtedy ona o wszystkim opowie. Ktoś przecież musi przyjść...
Szary kotek sąsiadów zamruczał nad uchem przyciśniętym do trawy. Dziewczynka przetarła oczy. Z daleka słychać było wesoły śmiech dzieci wracających z wyprawy nad jezioro. Ostatni raz spojrzała na drzwi. Wyboistą cementową ścieżką mała uciekinierka wróciła do domu.
Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Magia · dnia 12.11.2012 19:41 · Czytań: 404 · Średnia ocena: 4,67 · Komentarzy: 7
Komentarze
al-szamanka dnia 12.11.2012 20:09 Ocena: Świetne!
Mały świat małych człowieczków z ich wielkimi problemami.
Jak to dobrze, że większość z nich da się usunąć dmuchaniem na zadrapane kolanko, kołysanką przed snem, utuleniem w kochających ramionach.

Taka zwyczajna, ciepła, swojska miniaturka.
Prześliczna w swojej prostocie:)

Dla mnie po prostu świetna
mike17 dnia 12.11.2012 20:16 Ocena: Bardzo dobre
Czytając cofnąłem się pamięcią do lat dziecinnych, kiedy jako mały człowiek o niezależnym charakterze żyłem własnym życiem i tym, co w nim pulsowało.
Tu też to ujrzałem.
Wewnętrzne życie dziecka.
Niezależne.
Własne.

Ta historia na pewno się zdarzyła - znając dzieci, wiem to :)
Tyle w ich świecie małych cudów, wielkich erupcji.
Świat kolorowy.
Fascynujący, gdzie małe urasta do rangi kolosa.

Podobało mi się.
Magia dnia 13.11.2012 08:02
Dziękuję Wam bardzo, bardzo :) Historia rzeczywiście wydarzyła się naprawdę i jest to najwczesniejsze wspomnienie z dzieciństwa tej dorosłej już osoby.
karen dnia 13.11.2012 09:03
Wzruszyłam się...dobrze, że ucieczka była chwilowa, nieraz w jakiejś traumie dzieci uciekają bardzo daleko...np, w chorobę, starsze w narkotyki, alkoholizm, prostytucję. Niewinny obrazek ale z jakim podtekstem ...pozdrawiam.
dr_brunet dnia 13.11.2012 23:58 Ocena: Świetne!
świetne, doskonałe, normalnie - lubię Cię (a podobno nikogo nie lubię)... ;)
zajacanka dnia 14.11.2012 01:11
Hmmm... Jakbym leżała z przyklejonym do trawy uchem-okiem i podglądała Wielką Ucieczkę. Dużo prawdy w tekście, ale kotki zaczęły mi wchodzić we włosy i nie do końca jestem przekonana. Za mało emocji... No, jakby pająki wlazły, to co innego...
Ela Samek dnia 18.11.2012 20:20
Tekst "czyta się", obrazy widziane oczami dziecka napływają, przenikają się z „wizja dorosła” i... i nagle jak bańka mydlana „pstryk”i już nie ma nic. Trochę szkoda... a może tak właśnie miało być.
Proza: Górna Półka
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Marek Adam Grabowski
18/02/2019 12:04
Jeśli chodzi o pióro, opowiadanie zaczyna się nieźle; potem… »
faith
18/02/2019 10:23
Kushi, teraz kiedy napisałaś o tym skojarzeniu i mnie ono… »
faith
18/02/2019 10:20
Jak miło Cię znowu widzieć u siebie, Skroplami. :)»
Ritha
18/02/2019 08:33
- dobre - dokładnie to samo pomyślałam :) -… »
Ritha
18/02/2019 08:18
- co Ty gadasz :p Tzn. może i tak, ale nie ma reguły,… »
Ritha
18/02/2019 08:12
W zasadzie to jest tak, że skrót Alt + 0150 tworzy półpauzę,… »
Zola111
18/02/2019 00:55
Nalko, dziękuję bardzo. Cieszę się, że wiersz wywiera… »
introwerka
17/02/2019 23:55
Nalko, "przygoda zwana człowiekiem" - piękne… »
introwerka
17/02/2019 23:52
Zolu, dziękuję bardzo za komentarz i wszystkie pochwały… »
Nalka31
17/02/2019 23:48
Intro, to w głównej mierze zasługa tematów i zajęć w… »
introwerka
17/02/2019 23:47
Dokładnie, Nalko, nie tracę nadziei, że podobne filmy,… »
Zola111
17/02/2019 23:41
Intro, że umiesz do głębi zanalizować wiersz, odnaleźć… »
introwerka
17/02/2019 23:41
Nalko, dziękuję bardzo za zajrzenie do tego starocia,… »
Nalka31
17/02/2019 23:40
Jest krótko i treściwie. Dobrze też, że nie narzucasz w… »
introwerka
17/02/2019 23:34
Zolu, dziękuję bardzo za rzetelny komentarz. Cieszę się, że… »
ShoutBox
  • SanaiStark
  • 17/02/2019 11:37
  • Esy - do redaktora czyli do kogo?
  • Esy Floresy
  • 17/02/2019 11:36
  • Napisz prośbę do redaktora.
  • SanaiStark
  • 17/02/2019 11:24
  • Niech mi ktoś powie, jak usunąć teksty i konto?
  • Esy Floresy
  • 17/02/2019 00:27
  • Pozostawmy to miejsce, miejscem literatury, proszę.
  • mike17
  • 16/02/2019 22:50
  • Odszedł Jan Olszewski, postać wielka, patriota, obrońca biednych z czasów komuny, gdy jako adwokat bronił ich za darmo, człowiek niesłusznie odsunięty od władzy. Wielki Polak i nic tego nie zmieni.
  • Vanillivi
  • 16/02/2019 18:11
  • Witaj, Arku :) Miło Cię czytać znów
  • Kushi
  • 16/02/2019 15:37
  • Mówisz i masz Arku ;) XD, Odpozdrawiam równie serdecznie:), ...bo dobrze jest wrócić w przyjazne kąty;) Miłego dnia:)
Ostatnio widziani
Gości online:21
Najnowszy:apyhikik
Wspierają nas