Myślę o jeżu - julanda
Poezja » Wiersze » Myślę o jeżu
A A A


pierwsza nauka jest patrzeniem
przez nie swoje oczy na tyle swojsko
by rozpoznać znamiona
imion i nastrojów

prawda zacznie się wtedy
gdy jedna soczewka skupi wszystko

od filozofii
więdnących kwiatów
spadających ogrodów
oświeć mnie

zanim to co malowane
zamienię w czarnobiałe
poczucie humoru

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
julanda · dnia 15.12.2014 04:51 · Czytań: 696 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 13
Komentarze
akacjowa agnes dnia 15.12.2014 10:14 Ocena: Świetne!
Oj, Julando, dałaś mi do korze :)
Powiem, co widzę: wizja dorastania, przestawania być dzieckiem. Dziecko widzi wszystko tak, jak podają mu dorośli, lecz w większej liczbie barw i odcieni. Dorośli, na całe swoje nieszczęście, przestają być dziećmi w pełnym tego słowa znaczeniu. Tracą kolory, spontaniczność, szczerość, prostotę. Przestają czuć, a zaczynają wiedzieć, rozumować i więzić się w swoich świętych przekonaniach.
Nie wiem tylko, czy to co widzi soczewka, to faktycznie jest prawda. Śmiem wątpić. Nie powiem, że jestem pewna, bo ponoć tylko głupiec wie na 100% :)
Jejku, jak ja bym chciała, by w ludziach było więcej pasji, luzu, spontaniczności, szczerości i zaufania. Jednym słowem więcej: dziecka. Świat byłby piękniejszy, bo dziecięcy świat jest zdecydowanie pełniejszy.
Ktoś kiedyś powiedział, że aby zrozumieć dziecko trzeba zniżyć się do jego poziomu. Uważam, że jest odwrotnie: trzeba wejść na drabinę, a i ta może być za niska, bo dzieci są zdecydowanie bliższe Niebu.
To tyle :)
Pa, i dziękuję za wiersz, nawet jeśli z interpretacją nie trafiłam, ale przecież to nie jest odpowiedź z języka polskiego, to "jedyny" nie dostanę :)
julanda dnia 15.12.2014 10:58
Agnes, zajrzałaś mocno pod korę wiersza, i nie mylisz się. Stwierdzenie z drabiną i wspięciem się wyżej, gdzie grawitacja stereotypowych zapisów, jakie dostajemy z pakietem ludzkiego losu jest zaledwie smugą, która taki szybko zmienia się chmury, a one zasłaniają niebo… tak czarnobiało.
Pozdrawiam ciepło!
Miladora dnia 15.12.2014 13:44
Czasem też myślę o jeżu w podobny sposób. :)
Ładnie to ujęłaś, Kocia - a końcówka mnie zachwyciła.

Między widzeniem dziecka a dorosłego człowieka jest spora przepaść, a w tej przepaści mieszczą się też wszystkie stereotypy, które potrafią czasem zniekształcić odbiór.
Czy nadmiar wiedzy nie wpływa czasem znacząco na kolorystykę świata, na który patrzymy?
Co jest bardziej prawdziwe - prawda dziecka czy dorosłego?
I kogo bardziej ogranicza?
Dziecko nie zdaje sobie sprawy, że coś jest niemożliwe, więc nie ma takich ograniczeń jak dorośli.
I chyba dorasta się w momencie uświadomienia sobie tego faktu.

Ale przy okazji:
Cytat:
przez nie­swo­je oczy

W tym kontekście myślę, że raczej - nie swoje oczy - bo cudze. Nieswoje jest od czucia się nieswojo.
O które znaczenie Ci chodziło?

Cytat:
za­mie­nię w czar­no­bia­łe

- w czarno-białe -


Serdeczności :)
julanda dnia 15.12.2014 14:50
Dziekuję, Miladoro!
A niuanse znaków i znaczków, nieswoje już jest nieswoje, ale czarnobiałe bym chciała zostawić w zależności przenikającej, czyli razem, chyba, że to absolutny błąd, wolałabym dostać licencję na czarnobiałe bez kreski. ;)
Pozdrawiam!
Miladora dnia 15.12.2014 14:59
julanda napisała:
wolałabym dostać licencję na czarnobiałe bez kreski. ;)

Ja często też. :)
Bo to przenikanie bywa czasem potrzebne.
Można - żeby nie zostało to rozumiane jako błąd, dać czarnobiałe kursywą.
julanda dnia 15.12.2014 15:15
:) O, tak! Już się pochylam! ;) Dziękuję!
Zola111 dnia 16.12.2014 01:19 Ocena: Świetne!
Julando,

cudne to spojrzenie na jeża. Rzecz w tym, że to metaforycznie rozciąga się na wszystkich, którzy udają lub zupełnie podświadomie zachowują się jak jeż :) A jeże i jeże takie są!

Bardzo mi się to spodobało.

Buziaki, Julando :)

z.
Antek dnia 16.12.2014 13:14 Ocena: Świetne!
oj refleksyjnie wśród wierszy. widać taki czas. kurczę, rozumiem, że chciałabyś zostać w kolorach dziecięcych, w idealnym świecie. no tak, jakże wszystko wtedy było proste:) mam takie miejsce na ziemi, do którego jeżdżę aby poczuć tamte czasy. gdy oranżada była cudownym bajkowym smakiem. podoba mi się Twój wiersz. bardzo
julanda dnia 17.12.2014 00:03
Zolu, cieszę się, że się spodobało!
Pozdrawiam pięknie!
Antku, dziękuję, a to miejsce na ziemi i smak oranżady, wpadły w moją wyobraźnię, w sam raz w senne plany, bo już północ na zegarze, gdy piszę ten komentarz. Pozdrawiam!
al-szamanka dnia 17.12.2014 20:39 Ocena: Świetne!
Ach, Julando, jak zwykle wspięłaś się na wyżyny.
I mam wrażenie, że ta wspinaczka jest dla Ciebie tak łatwa, jak dla innych dwa kroki.
Gdybym potrafiła zazdrościć, zazdrościłabym, a tak pozostaje tylko podziw.

Pozdrawiam:)
marukja dnia 20.12.2014 10:44
Przyciągnął mnie tytuł, a puenta wbiła w ziemię. Ciekawe imiona i nastroje, lekko i zwinnie, bardzo się podoba. :)
Pozdrowienia!
gaga26111 dnia 01.03.2015 14:01 Ocena: Świetne!
Cytat:
Ktoś kiedyś powiedział, że aby zrozumieć dziecko trzeba zniżyć się do jego poziomu. Uważam, że jest odwrotnie: trzeba wejść na drabinę, a i ta może być za niska, bo dzieci są zdecydowanie bliższe Niebu.

Piękne słowa agnesko :) i piękny wiersz julando :) Myślę, że im jesteśmy starsi tym bardziej nas wzrusza obrazek takiego jeża z młodości. Recytowałam kiedyś na konkursie wiersz "Moja siostra" Ewy Lipskiej. "Moja siostra jeszcze nie wie
że świat skazany jest na atlas (...) Ale moja siostra już wie
że Ala ma kota." I chyba takie samo przesłanie jest w Twoim wierszu :) Dziecko jeszcze nie zna świata, dorastając, dowiadując się życiowych prawd nie chce już patrzeć na jeża, ale jeszcze będą momenty, że nie raz za nim zatęskni :) Myślę, że zbudzasz ową tęsknotę swoim skromnym wierszem :) Co mogę więcej dodać, zgadzam się z osobami, które wypowiedziały się wyżej, tyle ode mnie :)
3maj się ciepło! :)
julanda dnia 22.03.2015 06:32
Bardzo Ci dziękuję, Gaga za ten komentarz! I, przyznam się, musiałam przeczytać wiersz, aby sobie przypomnieć, bo kiedy przychodzą wiersze i znajdzie się dla nich porę i zapisze, jest to jedynie chwila, a życie pędzi dalej, gdy tyle wszystkiego, że w pewnym momencie już można się zgubić. Ale to nie powinno dotyczyć dziecka, ono ma mieć czas na konsekwentne poznawanie świata, spokojny sen, kiedy zmęczą się myśli, stabilny grunt, aby później się odbić i mieć siłę.
Pozdrawiam wiosennym warszawskim słoneczkiem!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Gramofon
22/10/2019 18:56
Tylko proszę nie zapomnieć o jedzeniu z tego wszystkiego. ;)»
al-szamanka
22/10/2019 17:50
O rany, zawstydziłam się, czytając ;) Hehe, nie myślisz, że… »
Yaro
22/10/2019 17:48
moje życie perłą na dnie zagrzebane w piasku mignęło po… »
Yaro
22/10/2019 17:45
Dziękuję Kamilo :) I zapraszam częściej do siebie ;) »
al-szamanka
22/10/2019 17:42
Hmm, wygląda na to, że polowanie na Ducha zakończy się… »
Yaro
22/10/2019 17:40
Lubię pisać teksty pod muzykę . Wszystko co co piszę można… »
al-szamanka
22/10/2019 17:35
Niepotrzebne, jak cofanie, to wiadomo, że tylko do tyłu.… »
al-szamanka
22/10/2019 17:31
No, Shinobi, po takim czasie wchodzisz i to z takim… »
al-szamanka
22/10/2019 17:18
Już tytuł zapowiada... A potem subtelność, urok i ulotność.… »
Gramofon
22/10/2019 16:20
To tylko przemyślenia. Dziękuję za odwiedziny.… »
wariat_egzystencjalny
22/10/2019 16:04
Bruliben- dzięki za przeczytanie i wskazanie błędów, zaraz… »
shinobi
22/10/2019 14:28
Dziękuję za komentarz, jeśli kogoś chciałem obrazić to… »
Madawydar
22/10/2019 14:11
Ten odcinek czyta się "od deski do deski" z… »
JOLA S.
22/10/2019 13:51
Kazjuno, wziąłeś się dawno za pisarstwo i dobrze, nawet… »
mike17
22/10/2019 13:32
Quentinie, witaj w moim kramiku z miniaturami :) W moich… »
ShoutBox
  • mike17
  • 21/10/2019 13:49
  • Czy 5000 słów to dużo? Nie. Dlatego zapraszam Was do MUZO WEN 8, KONKURSU w prozie - wystarczy napisać miniaturę :) [link]
  • mike17
  • 21/10/2019 13:38
  • Koberko, dziękuję za dodanie do ulubionych :)
  • bruliben
  • 20/10/2019 11:11
  • A gdzie to ześrodkowanie? Gubię się w portalu. Może ktoś, coś podpowiedzieć?
  • Zola111
  • 19/10/2019 00:18
  • Jak Wam się pisze wiersze do Zaśrodkowania?
  • mike17
  • 18/10/2019 14:04
  • MUZO WENY 8 zapraszają do udziału śmiałków pióra. Podejmijcie wyzwanie i dajcie z siebie wszystko :) [link]
  • bruliben
  • 18/10/2019 09:02
  • Już wiem, ktory utwór najlepiej rozgrzewa do pisania :)
  • bruliben
  • 18/10/2019 04:56
  • Dlaczego tu jestem, czego szukam, skoro większość dreamin’ offline.
  • bruliben
  • 18/10/2019 04:48
  • Aż sześć muzo wen - wypadałoby zajrzeć, zobaczyć, poczuć jak zainspirują.
Ostatnio widziani
Gości online:25
Najnowszy:Darcose4
Wspierają nas