O obowiązku przekory - Günter Grass, Im Krebsgang - Anastazja Sorpiszewska
Publicystyka » Recenzje » O obowiązku przekory - Günter Grass, Im Krebsgang
A A A
  • Autor książki: Günter Grass
  • Tytuł: Im Krebsgang
  • Forma książki: Steidl Verlag, Göttingen 2002

Odejście Grassa dotknęło z taką samą intensywnością, jak słowo Zalew – na moment zabrakło tchu. Odczuwający, rozumiejący, wiedzący Grass jawi się niezmiennie jako ostatni sprawiedliwy. Przestrzegający. Napisana ciekawym językiem, niejednoznaczna powieść Idąc rakiem opowiada o przeplataniu się historii i wyparciu tego nienazwanego, które powraca krwawiącą raną. Konsekwencje niechcianej pamięci są upiorne.

Idąc rakiem to powieść wybitna. Na rynku polskim pojawiła się w 2002 roku – jest to rok odejścia trzeźwo myślącej, w tak wzruszający sposób Marion Gräfin Dönhoff. Odkrywam w tej symbolice potrzebę wznoszenia się ponad utracone, zmitologizowane, pozornie przeżyte i zapomniane.

Zaraz za Prostym życiem Ernsta Wiecherta, Idąc rakiem to ważny i wartościowy prezent literatury niemieckiej dla mieszkańców współczesnej Polski – nie tylko Warmii i Mazur, Pomorza, Śląska. W świecie stwarzanym na nowo nigdy nie zabraknie miejsca na literaturę głęboką, równocześnie utrwalającej światy, które przeminęły. To pozycja dla tych, którzy bez lęku przypatrują się sobie w przeszłości, w stronach rodzinnych, niczym w matrycy. Piszę o tym, ponieważ mieszkam w przygranicznej miejscowości, zapadającej się tak jak wiele współcześnie na terenie dawnych Prus Wschodnich. Mieszkańcy okręgu Heiligenbeil, którzy w roku 1944 wyruszyli przed świętami Bożego Narodzenia do Rzeszy często docierali do celu podróży. Mieszkańcy tego jednego miejsca na ziemi, który dziś jest moim domem, formowali kolumnę po Świętach. Zginęli na jednym ze statków – mógł to być Steuben, Goya, Wilhelm Gustloff.

Chcę zatem wierzyć, że to się kiedyś skończy. Że świat nie jest skazany na wieczne trwanie złego.

Grass nakłada więc na nas budzący nadzieję obowiązek przekory.

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Anastazja Sorpiszewska · dnia 23.09.2015 23:57 · Czytań: 1951 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
RafalSulikovski
19/08/2019 07:10
:) :) :) »
Kushi
18/08/2019 19:30
Wiolinku Czarodzieju, wiesz, że jesteś jednym z nielicznych… »
Kushi
18/08/2019 19:24
Hej Besko... pierwsza zwrotka jak najbardziej na tak,… »
Decand
17/08/2019 23:53
Nuira - błądzić jest rzeczą ludzką. Przy czym chętnie… »
domofon
17/08/2019 20:13
Jola S. , chyba się dzisiaj upiję. Wielkie dzięki Pulsar,… »
Pulsar
17/08/2019 18:12
Dostosuję się. Nie nadam, na nikogo w życiu nie nadałem.… »
Bartek Otremba
17/08/2019 18:10
Niestety nie mogę zmienić tytułowego pytania :) Dodałem… »
pociengiel
17/08/2019 17:56
Ile razy to robiłeś własnym sumptem? Zwykle pozostaję… »
Pulsar
17/08/2019 17:34
Dla mnie rozpiska , czyli wersyfikacja fatalna. źle się… »
Pulsar
17/08/2019 17:27
" Pola " Muńka . Jeśli o tego samego biega… »
Pulsar
17/08/2019 17:18
Dużo tracimy przesypiając różne sytuacje, c później są nie… »
pociengiel
17/08/2019 17:12
Dla mnie Munkiem. »
Pulsar
17/08/2019 17:05
Znowu Pan Bóg w poezji »
Pulsar
17/08/2019 16:56
kim jest Marcin Sztelak? »
JOLA S.
17/08/2019 12:59
Al, na świecie jest dużo religii, proszę Pani. Gdyby była… »
ShoutBox
  • Dobra Cobra
  • 18/08/2019 11:24
  • [link] Pełna wersja pięknej opowieści Ponad czasem w wydaniu dźwiękowym. Interpretuje głosowo najlepszy z polskich aktorów - Jarosław Boberek, znany z wielu ról.
  • mike17
  • 15/08/2019 20:25
  • Pozdrówki z wakacji :)
  • czarnanna
  • 15/08/2019 10:14
  • To teraz ja. Zaslyszane podczas pobytu w szpitalu: Błogosławieni ci, którzy wierzą w wypis tego samego dnia
  • Decand
  • 13/08/2019 19:20
  • Niektórzy wierzą też, że maksymalny czas tekstu w poczekalni wynosi pięć dni. Trzeba powoli, małymi kroczkami, jak nauka o nieistniejącym Mikołaju
  • Dobra Cobra
  • 13/08/2019 15:03
  • Niektórzy znow wierzą, że jak zostawisz 40 komentarzy różnym osobom to te 40 osób wróci do ciebie i da tobie takze 40 komentów
  • Dobra Cobra
  • 12/08/2019 18:38
  • Najprostsza rzecz to załatwić sobie klakierów ;)
  • Joefrind1
  • 11/08/2019 00:51
  • Nikt nie komentuje mojego wiersza :(
  • Joefrind1
  • 10/08/2019 20:52
  • A to przepraszam, juz nie przeszkadzam
  • Dobra Cobra
  • 10/08/2019 19:20
  • Prozaicy piszą kolejne wersy, poeci kolejne rymy spisują. Nikt nie ma czasu ma oglądanie pogody, gdy Ojczyzna w potrzebie.
  • Joefrind1
  • 10/08/2019 16:25
  • Ale dzisiaj fajna pogoda
Ostatnio widziani
Gości online:19
Najnowszy:8milae641ro2
Wspierają nas