Po to plastik on - wiktoria
Kategoria Konkursowa » Sofizmaty - 2016 » Po to plastik on
A A A

 

nikogo nie ma w domu
a moje zwłoki rozkładają się długo i szeroko
na podłodze
rozcinam je próbując wyjść
 
ale trzyma mnie
trzyma w środku magnesem
jakaś samoodrastająca pępowina
czy coś
 
raczej nic tylko myśl
że jestem uwięziona w sobie
danej w posagu na marny sen
 
nie przypominam się
pamiętam ale kogo
projekcja rozmyla prawdziwość
 
ja wiem
bo doszłam do siebie świtając
ale lustro wciąż wykrzywia się ciurkiem
w gabinecie bez okien
i dr(z)wi

 

 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wiktoria · dnia 13.10.2016 21:20 · Czytań: 1300 · Średnia ocena: 4,5 · Komentarzy: 10
Komentarze
Aronia23 dnia 13.10.2016 21:46 Ocena: Świetne!
Wiktorio, parę słów od Aronii. Ja nie umarłam (jeszcze), ale tak się czuję, jak Twoja peelka. Czyli b. dziwnie. Tkwię w sytuacji, która nie ma drzwi i sobie drwi. A i u mnie
"projekcja rozmyla prawdziwość" - dobre to. Wiersz przerażający wg mnie, ale ja tez tak widzę czasami codzienne zmagania się z losem. Trudno, nawet b. trudno znosić pewne rzeczy. Tutaj nawet śmierć nie wyzwala, choć ten ktoś już ją poznał, śmierć dusi i męczy. A powinna być , chyba, odpoczynkiem.
Niesamowite są wersy:
"zwłoki (...)jestem uwięziona w sobie
danej w posagu na marny sen". No i jestem w domu. Z koszmarami na ty. Brr. Zimno, nieprzyjemnie, strasznie i tak... bez końca. Na razie tyle, bo padam z nóg. Spokojnej nocy. A23
wiktoria dnia 14.10.2016 10:38
Miło mi Aronio, że mimo zmęczenia skomentowałaś jeszcze mój wiersz.

Twoje "parę słów" jest bardzo trafne. Śmierć powinna być wyzwoleniem, ale widać nie wyzwoliła do końca, bo coś jeszcze żyje. Może echo czy wspomnienie.

Bardzo dziękuję Ci za komentarz i pozdrawiam :)
Procesja dnia 14.10.2016 12:09
Bardzo interesująca wizja... odrealnienia i zamknięcia w własnym ciele. Pasuje do tematu konkursowego. Pozdrawiam
wiktoria dnia 14.10.2016 12:49
Dziękuję Procesjo. Również pozdrawiam :)
bessenger dnia 15.10.2016 20:55
hm. jak dla mnie obraz samodestrukcji. nic dodać - wiele ująć bo to obraz jeszcze nieagonii.
odnośnie techniki - z perspektywy czasu widać jak sprawnie operujesz treścią. chociaż jakieś malutkie cięcia może może.... choćby to ostatnie "ale" przed lustrem.
pozdrawiam.
wiktoria dnia 17.10.2016 08:41
Bessenger, tak tu jest wiele do wycięcia, ale jak widać sprawniej operuję słowem, niż skalpelem. ;)

Dziękuję Ci bardzo za komentarz.

Pozdrawiam :)
Esy Floresy dnia 15.01.2017 22:09
Wiktorio, bardzo ciekawy pomysł na opis niemocy, bezsilności, stanów depresyjnych, a może nawet i tematu związanego z transseksualizmem. Wymaga jeszcze drobnych korekt, jakiegoś przeorganizowania, np.:

nikogo nie ma w domu
a na podłodze zwłoki
rozkładają się długo
szeroko
rozcinam je próbując wyjść


W dalszej części można pomyśleć o tych powtórzeniach trzyma i pozbycia się tej niezgrabności "czy coś raczej nic"

To jest zdecydowanie najlepszy fragment:

doszłam do siebie świtając
ale lustro wciąż wykrzywia się ciurkiem
w gabinecie bez okien
i dr(z)wi


Poza tym, wydaje mi się, że w tym tekście przydałaby się interpunkcja, ale może mi się tylko wydaje.

Pozdrowienia
retro dnia 15.01.2017 22:40 Ocena: Bardzo dobre
Zazwyczaj o tej porze śpię, ale Twój wiersz sprawił, że to piszę:) Wiktorio, świetny sposób na przedstawienie ograniczeń, które sami sobie narzucamy. Czasami jest to przywiązanie, czasami sentymentalizm, często strach przed "nowym". Świetny pomysł z powłoką cielesną, jako ograniczeniem.
Pozdrowienia późno-nocne.
wiktoria dnia 18.01.2017 17:29
Esy, powiem szczerze, że nie mam już głowy do przeorganizowywania tego wiersza, bo dawno temu wyszłam z jego nastroju i poprawianie po czasie, to już nie to samo. Ale może mnie natchnie któregoś niepięknego dnia i coś w nim poprawię.

Piszesz o niezgrabności, rzeczywiście może to mało poetyckie, ale ja chyba mam tendencje do pisania takich rzeczy, bo to nie pierwszy raz, co więcej ta niezgrabność najbardziej mi się tu podoba. :) Chyba chwilami mało zgrabnie wyrażam siebie czy raczej mało poetycko, ale cóż bywa.

Cieszy mnie, że mimo wszystko znalazłaś pozytywne strony tego tekstu.
Miło mi bardzo i dziękuję :)

Retro, przykro słyszeć, że mój wiersz zakłócił Ci sen, ale jeśli w sensie pozytywnym, to tylko się cieszyć.
Chciałam tu wyrazić nie tyle powłokę cielesną jako ograniczenie, co raczej umysł i jego projekcję. Z tym skojarzyło mi się "własne kino, z którego nie można wyjść" z konkursowego cytatu.
Bardzo Ci dziękuję za pozytywny ślad pod wierszem.

Pozdrawiam serdecznie :)
retro dnia 01.02.2017 23:14 Ocena: Bardzo dobre
Przepraszam, że dopiero teraz piszę, ale sporo się ostatnio działo, a że działo to armata, to się armaciło;) i tu słowa: praca i dom idealnie oddają powyższe.

Wiersz odebrałam tak jak ukazałaś-ciało to metafora, może być rozumiane jako konformizm, bądź narzucane sobie ograniczenie (wspomniany sentymentalizm-przywiązanie, lęk przed nieznanym).

Nie czytałam informacji o konkursie, więc wiedzy o jego wymogach nie posiadałam.

Mój wcześniejszy komentarz był czystym spontanem- pozytywną reakcją na coś co do mnie przemówiło: treść, forma, przekaz.

Serdeczne pozdrowienia:)

P.s. Po raz kolejny przesuwam sen w czasie i nie z powodu jego zakłócenia.
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
trawa1965
23/08/2017 05:21
Znam angielski. Sądzę jednak, że zrobię to zimą, gdy będę… »
Zola111
23/08/2017 01:06
Intro, tym razem z przumrużeniem oka i humorem? I dobrze.… »
Zola111
23/08/2017 00:55
Carve, żeby uniknąć archaicznego swe, wystarczy… »
bruliben
23/08/2017 00:07
Mokotów. Blisko i daleko. Mieszkałem tam, ale już nie… »
bruliben
23/08/2017 00:04
Ależ dużo uczuć. Że aż trzeba nabrać wody w usta. Ale to nie… »
bruliben
22/08/2017 23:55
Sens? Ok, spróbuję. Dla ciebie? Miara jej poświęcenia -… »
MarcinD
22/08/2017 23:39
No właśnie nie wiem od czego zależy, na której półce ląduje… »
chawendyk
22/08/2017 23:26
A kupić nie trzeba:) przeczytałaś, to mi wystarczy. W PL… »
Milena1
22/08/2017 23:08
Chyba poprawiłeś trochę tekst, bo rano jak czytałam miał… »
Dobra Cobra
22/08/2017 22:43
Ciężar ów zrzucam za każdym razem, gdy nowe dzieło idzie do… »
retro
22/08/2017 22:28
DoCo, ale tuszę, że jako autor ten ciężar zrzuciłeś... wraz… »
Silvus
22/08/2017 22:13
Tzn. masz nadzieję. ;) Ja tu nie mam (chyba). Miło, że… »
badmadpoem
22/08/2017 22:02
Z tą nadzieją to krucho ostatnio - jednak moja była trafna,… »
MarcinD
22/08/2017 21:09
Takie powtórki są nieco zaplanowane z uwagi na to, że cały… »
Esy Floresy
22/08/2017 21:03
Warto sięgać źródeł! Tak, "z pod" było poprawne… »
ShoutBox
  • mike17
  • 23/08/2017 00:18
  • Przyszedł kolega, który pracuje w Norwegii, robiłem mu ankietę o pracy, chce złapać się na robotę państwową, a to już inna brożka, zrobiliśmy trochę testów, no i ślę kumpla do Norwegii, ma szanse :)
  • Esy Floresy
  • 21/08/2017 21:49
  • Vulpes :) A Ciebie co za dobre duchy przywiały?
  • Silvus
  • 21/08/2017 20:57
  • O, Erosa lubię.
  • Niczyja
  • 21/08/2017 16:32
  • Jest tyle nowych opublikowanych tekstów, że sama nie wiem od którego zacząć:) Może na początek zacznę od muzyki ... [link] :)
  • mike17
  • 21/08/2017 15:54
  • Oj, chyba nie. Znane mi są przypadki, gdzie ktoś ze sprzedawcy został kierownikiem sklepu, bo awansował i spotkał się z uznaniem właściciela. To się naprawdę dzieje, ale życzenia można zawsze mieć :)
  • chawendyk
  • 21/08/2017 14:48
  • no to akurat myślenie życzeniowe:)
  • mike17
  • 21/08/2017 12:25
  • A czyż awansowanie nie jest wynikiem uznania?
  • chawendyk
  • 21/08/2017 09:56
  • Gorzej jak uznanie zmienia się w awansowanie
  • JaDziekuje
  • 21/08/2017 02:02
  • Każdemu należy się uznanie, jeśli swoją pracę wykonuje z sercem.
  • Infernus
  • 21/08/2017 01:27
  • Dlatego należy się szczere uznanie dla tych, którzy robią to z sercem..
Ostatnio widziani
Gości online:43
Najnowszy:uplyelys
Wspierają nas