Po to plastik on - wiktoria
Kategoria Konkursowa » Sofizmaty - 2016 » Po to plastik on
A A A

 

nikogo nie ma w domu
a moje zwłoki rozkładają się długo i szeroko
na podłodze
rozcinam je próbując wyjść
 
ale trzyma mnie
trzyma w środku magnesem
jakaś samoodrastająca pępowina
czy coś
 
raczej nic tylko myśl
że jestem uwięziona w sobie
danej w posagu na marny sen
 
nie przypominam się
pamiętam ale kogo
projekcja rozmyla prawdziwość
 
ja wiem
bo doszłam do siebie świtając
ale lustro wciąż wykrzywia się ciurkiem
w gabinecie bez okien
i dr(z)wi

 

 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wiktoria · dnia 13.10.2016 21:20 · Czytań: 438 · Średnia ocena: 4,5 · Komentarzy: 10
Komentarze
Aronia23 dnia 13.10.2016 21:46 Ocena: Świetne!
Wiktorio, parę słów od Aronii. Ja nie umarłam (jeszcze), ale tak się czuję, jak Twoja peelka. Czyli b. dziwnie. Tkwię w sytuacji, która nie ma drzwi i sobie drwi. A i u mnie
"projekcja rozmyla prawdziwość" - dobre to. Wiersz przerażający wg mnie, ale ja tez tak widzę czasami codzienne zmagania się z losem. Trudno, nawet b. trudno znosić pewne rzeczy. Tutaj nawet śmierć nie wyzwala, choć ten ktoś już ją poznał, śmierć dusi i męczy. A powinna być , chyba, odpoczynkiem.
Niesamowite są wersy:
"zwłoki (...)jestem uwięziona w sobie
danej w posagu na marny sen". No i jestem w domu. Z koszmarami na ty. Brr. Zimno, nieprzyjemnie, strasznie i tak... bez końca. Na razie tyle, bo padam z nóg. Spokojnej nocy. A23
wiktoria dnia 14.10.2016 10:38
Miło mi Aronio, że mimo zmęczenia skomentowałaś jeszcze mój wiersz.

Twoje "parę słów" jest bardzo trafne. Śmierć powinna być wyzwoleniem, ale widać nie wyzwoliła do końca, bo coś jeszcze żyje. Może echo czy wspomnienie.

Bardzo dziękuję Ci za komentarz i pozdrawiam :)
Procesja dnia 14.10.2016 12:09
Bardzo interesująca wizja... odrealnienia i zamknięcia w własnym ciele. Pasuje do tematu konkursowego. Pozdrawiam
wiktoria dnia 14.10.2016 12:49
Dziękuję Procesjo. Również pozdrawiam :)
bessenger dnia 15.10.2016 20:55
hm. jak dla mnie obraz samodestrukcji. nic dodać - wiele ująć bo to obraz jeszcze nieagonii.
odnośnie techniki - z perspektywy czasu widać jak sprawnie operujesz treścią. chociaż jakieś malutkie cięcia może może.... choćby to ostatnie "ale" przed lustrem.
pozdrawiam.
wiktoria dnia 17.10.2016 08:41
Bessenger, tak tu jest wiele do wycięcia, ale jak widać sprawniej operuję słowem, niż skalpelem. ;)

Dziękuję Ci bardzo za komentarz.

Pozdrawiam :)
Esy Floresy dnia 15.01.2017 22:09
Wiktorio, bardzo ciekawy pomysł na opis niemocy, bezsilności, stanów depresyjnych, a może nawet i tematu związanego z transseksualizmem. Wymaga jeszcze drobnych korekt, jakiegoś przeorganizowania, np.:

nikogo nie ma w domu
a na podłodze zwłoki
rozkładają się długo
szeroko
rozcinam je próbując wyjść


W dalszej części można pomyśleć o tych powtórzeniach trzyma i pozbycia się tej niezgrabności "czy coś raczej nic"

To jest zdecydowanie najlepszy fragment:

doszłam do siebie świtając
ale lustro wciąż wykrzywia się ciurkiem
w gabinecie bez okien
i dr(z)wi


Poza tym, wydaje mi się, że w tym tekście przydałaby się interpunkcja, ale może mi się tylko wydaje.

Pozdrowienia
retro dnia 15.01.2017 22:40 Ocena: Bardzo dobre
Zazwyczaj o tej porze śpię, ale Twój wiersz sprawił, że to piszę:) Wiktorio, świetny sposób na przedstawienie ograniczeń, które sami sobie narzucamy. Czasami jest to przywiązanie, czasami sentymentalizm, często strach przed "nowym". Świetny pomysł z powłoką cielesną, jako ograniczeniem.
Pozdrowienia późno-nocne.
wiktoria dnia 18.01.2017 17:29
Esy, powiem szczerze, że nie mam już głowy do przeorganizowywania tego wiersza, bo dawno temu wyszłam z jego nastroju i poprawianie po czasie, to już nie to samo. Ale może mnie natchnie któregoś niepięknego dnia i coś w nim poprawię.

Piszesz o niezgrabności, rzeczywiście może to mało poetyckie, ale ja chyba mam tendencje do pisania takich rzeczy, bo to nie pierwszy raz, co więcej ta niezgrabność najbardziej mi się tu podoba. :) Chyba chwilami mało zgrabnie wyrażam siebie czy raczej mało poetycko, ale cóż bywa.

Cieszy mnie, że mimo wszystko znalazłaś pozytywne strony tego tekstu.
Miło mi bardzo i dziękuję :)

Retro, przykro słyszeć, że mój wiersz zakłócił Ci sen, ale jeśli w sensie pozytywnym, to tylko się cieszyć.
Chciałam tu wyrazić nie tyle powłokę cielesną jako ograniczenie, co raczej umysł i jego projekcję. Z tym skojarzyło mi się "własne kino, z którego nie można wyjść" z konkursowego cytatu.
Bardzo Ci dziękuję za pozytywny ślad pod wierszem.

Pozdrawiam serdecznie :)
retro dnia 01.02.2017 23:14 Ocena: Bardzo dobre
Przepraszam, że dopiero teraz piszę, ale sporo się ostatnio działo, a że działo to armata, to się armaciło;) i tu słowa: praca i dom idealnie oddają powyższe.

Wiersz odebrałam tak jak ukazałaś-ciało to metafora, może być rozumiane jako konformizm, bądź narzucane sobie ograniczenie (wspomniany sentymentalizm-przywiązanie, lęk przed nieznanym).

Nie czytałam informacji o konkursie, więc wiedzy o jego wymogach nie posiadałam.

Mój wcześniejszy komentarz był czystym spontanem- pozytywną reakcją na coś co do mnie przemówiło: treść, forma, przekaz.

Serdeczne pozdrowienia:)

P.s. Po raz kolejny przesuwam sen w czasie i nie z powodu jego zakłócenia.
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
viktoria12
21/02/2017 17:36
I chociaż z dolnej półki... Zaintrygował mnie tytuł: ,,… »
Aronia23
21/02/2017 16:30
Utiuszo, wiersz przejmujący bardzo i łapiący chwile w… »
mike17
21/02/2017 16:22
Lilu, jakże miło mi czytać Twój koment :) Bardzo dbam o… »
Aronia23
21/02/2017 16:19
Swistaczku, :))) »
swistakos
21/02/2017 16:05
To taka jakby miniatura, więc jest napisane krótko. Może… »
JOLA S.
21/02/2017 15:59
Michale, zgrabnie napisane opko i dobrze się czyta. Właśnie… »
Lilah
21/02/2017 15:42
Mike, znowu mnie zaskoczyłeś swoją kolejną historią o… »
Aronia23
21/02/2017 15:16
Agreolik, ten felieton o sferze marzeń traktuje? Ja , wg… »
mike17
21/02/2017 14:54
Miki, Aniu, bardzo dziękuje za wizytę i konkretny koment :)»
Bellona
21/02/2017 14:39
Miki znów udało ci sie !! Znów nie przegadałeś :) ale za to… »
purpur
21/02/2017 14:36
No jestem, no nie mogłem sobie odmówić przyjemności… »
purpur
21/02/2017 14:23
No spojrzałem w Twój tekst. Przyznaję się bez bicia, że… »
Damroka
21/02/2017 14:22
Cieszę się, że ktoś widzi to podobnie. Cudna Studnia :) Do… »
mike17
21/02/2017 13:38
Dzięki wielkie, Krzysztofie, za dogłębny koment :) To… »
JOLA S.
21/02/2017 13:36
Tak, pokora jest cnotą, nie tylko w pisaniu. ;) Poprawiam… »
ShoutBox
  • Bellona
  • 21/02/2017 13:40
  • Mikus mnie ucieszył ze znów coś napisał, zabieram sie do czytania.
  • Aronia23
  • 21/02/2017 13:19
  • Utiuszo, dziękuję w Jego imieniu. Na pewno będzie Mu miło. Pozdrawiam.
  • Ustiusza
  • 21/02/2017 08:12
  • Przykre to, Aronio. :((( Życz mu ode mnie powrotu do zdrowia.
  • Aronia23
  • 20/02/2017 21:10
  • faith, pytasz o Trawę. Ja nie wiem, co z nim. Ale wiem b. smutną rzecz. Powiem, bo to kolega. Apis Taur - Tomek, jest b. chory. Smutno mi.
  • Aronia23
  • 20/02/2017 20:56
  • [link] A to jest to, co kocham najbardziej. faith. Góry. Dziękuję za piękną piosenkę.
  • Niczyja
  • 20/02/2017 20:28
  • Ja też:) To wszystko zmysły przecież...
  • faith
  • 20/02/2017 20:17
  • Niczyjko, to świetny sposób zapamiętywania, chyba zresztą najskuteczniejszy Ja mam tak jeszcze np. z zapachami. :)
  • Niczyja
  • 20/02/2017 20:12
  • To też piękne:) Ja pamiętam zmysłami... Of Monsters and Men, Birdy, Bjork 'Yoga" i inne Twoje piosenki, które trafiły w moje zapamiętanie:)
  • faith
  • 20/02/2017 19:58
  • No proszę, jak miło słyszeć, że coś zapada w pamięć! :) Ja do niej często wracam. Szczególnie w takie wieczory jak ten. :) Gramofonie, obyś miał rację. ;) [link]
Ostatnio widziani
Gości online:35
Najnowszy:polkertanasa