Tu i dziś - Damroka
Poezja » Wiersze » Tu i dziś
A A A

 

Gdy kiedyś skończy się me „tutaj”
i los poniesie mnie już „tam”,
niech będę ćmą, co świecy ufa…
Bo jakże ufać blichtrom dnia?

Albo po innej życia stronie
pająkiem niechaj stanę się,
w nitkach wytrwałych głowę skłonię…
Tutaj tak łatwo nić się rwie.

Czy może, gdy kres przyjdzie drogi,
zbudzę się świerszczem pośród łąk,
by duszy wydrzeć sto melodii?
Tu w śmiech obrócą duszy głos.

Niech, kiedy przyjdzie czasu koniec,
ważką ułudną sfrunę z mgieł,
letarg skostniały w dal odgonię…
Tu lepiej ziemi trzymać się

i twardo stąpać, drwić i szydzić,
zrywać i skreślać, łudzić, lżyć…
Takie to proste, już wrodzone
to nasze ludzkie „tu” i „dziś”.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Damroka · dnia 09.02.2017 20:26 · Czytań: 372 · Średnia ocena: 4,25 · Komentarzy: 8
Komentarze
Niczyja dnia 09.02.2017 21:02 Ocena: Świetne!
I to jest prawdziwa poezja. Wzrusza, budzi zmysły, uczucia i wyobraźnię. Jest delikatna jak piórko i mocna jak stal. Piękna, jak pieśń czytana na głos.
Po prostu cudna...:)
Damroka dnia 10.02.2017 11:49
:) Dziękuję za spotkanie tu i dziś. Ślę pozdrowienia.
skroplami dnia 10.02.2017 12:09 Ocena: Świetne!
Tak, wyjątkowy "kawałek" wyrwany z duszy :). I serca, ok :).
Bdb i pięknie oddane co wokoło, najczęściej, i co boli, najczęściej.
Czyli dniem, zmierzchem, wieczorem, nocą, brzaskiem, porankiem, dniem... wrażenia i smutki i podsumowania i oczekiwania i życzenia jak ziemia się kręcą w wierszu.
Suma to rezygnacja i oczekiwanie na oddalenie, od codzienności.
Jednocześnie wiersz pełen życia i życiowej mądrości, dążenia do c.d. życia w innym stanie :) ale wciąż życia. Czyli - żyjmy, do ostatniej kropli krwi, do dna, ale mądrze by smutki jak chmury nie zasłaniały słońca :).
Wiersz więcej jak bdb, czyli świetny.
Damroka dnia 10.02.2017 12:15
Dziękuję za Twe słowa :)
Pozdrowienia
Ananke dnia 13.02.2017 19:51 Ocena: Dobre
podoba mi się, ale pierwsza zwrotka wydaje się słabsza od pozostałych,
Cytat:
Gdy kie­dyś skoń­czy się me „tutaj”
i los po­nie­sie mnie już „tam”,
niech będę ćmą, co świe­cy ufa…
Bo jakże ufać blich­trom dnia?


"ufa", "ufać", traktuję jako niepotrzebne powtórzenie, i o jeden zaimek osobowy jest tu za dużo.
Pozdrawiam.
Damroka dnia 13.02.2017 21:58
Dziękuję za spotkanie, Ananke i za Twoje rady. Powtórzenia zamierzone tak jak w kolejnych zwrotkach: "nitkach", "nić", "duszy", "duszy". Pozdrawiam również.
mike17 dnia 18.02.2017 19:40 Ocena: Bardzo dobre
Lubię wiersze o głębokim, egzystencjalnym podtekście.
Coś między wierszami szeleści, coś się trzepocze.
Jak u Ciebie, gdzie nie wiadomo, czym jest życie, jakie zagadki niesie, czym obdarzy.
Co tu jest "teraz" a co "dziś".
Gdzieś po drodze pada odpowiedź.
I chyba z nią pozostaniemy.
Bo nic na tej ziemi nie jest do końca określone, nic nie ma swej nazwy na zawsze.
A my?
My błądzimy i szuka siebie w gąszczu prawd, półprawd i nieprawd.
Znajdujemy?
Czasem.
Albo nigdy.
Damroka dnia 19.02.2017 02:37
Dziękuję Ci, Mike 17 za chwilkę spędzoną nad moim wierszem. Zanim skończy się jego "dziś" :)
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
wiktoria
21/09/2017 14:09
Introwerko, możliwe, że sytuacja była depresyjna i stąd… »
Nalka31
21/09/2017 13:54
Z racji, że z poprzednich wierszy pamiętam tylko wrażenia i… »
Miladora
21/09/2017 13:53
Jako specjalistka w logice pirotechniczno-użytkowej,… »
Miladora
21/09/2017 13:47
A może: - w eg­zo­tycz­nej ramce – port, gdzie… »
Nalka31
21/09/2017 13:45
Bardzo mnie uśmiechnął ten wiersz już w Altance. Miło, że… »
mike17
21/09/2017 13:41
Jago, dziękuję Ci za tak piękny koment do tej miniatury :)»
Pola Kaj
21/09/2017 13:40
Pięknie się czytało. Melodyjne bardzo. I ta "psia jego… »
Pola Kaj
21/09/2017 13:35
Jestem oczarowana. W życiu nie czytałam czegoś podobnego,… »
Opheliac
21/09/2017 13:31
Werko, dziękuję za rozległy komentarz i przemyślenia, trafne… »
Pola Kaj
21/09/2017 13:27
Dziękuję, Dobra Cobra i szczególnie Tobie, skroplami.… »
Zola111
21/09/2017 13:13
Jako technik materiałów "piro", czyli pirotechnik,… »
Miladora
21/09/2017 11:52
Gdy zacznie brakować mi czasu, dam Ci odpocząć, Hope. :) A… »
Dobra Cobra
21/09/2017 11:23
Określając mój stosunek jako "sól w oku" miałem/am… »
Jacek Londyn
21/09/2017 11:00
Violko, fajnie, że prezentowany przeze mnie humor trafia do… »
JOLA S.
21/09/2017 10:25
Carve, ponownie na jednym wdechu połknąłem Twój uroczy… »
ShoutBox
  • chawendyk
  • 20/09/2017 22:43
  • thx, trzeba za te pisanie się brać poważniej:) ale że mnie zarchiwizowali to już przeszedłem do historii:) mam nadzieję że nazwiska nie zapomnieli wpisać :):):)
  • Silvus
  • 20/09/2017 22:40
  • O, o, pięknie, Chaw.
  • Jaga
  • 20/09/2017 22:35
  • Super! :) Gratuluję!
  • chawendyk
  • 20/09/2017 22:28
  • ha, pierwszy sukces:) mój tekst "Powstanie 1944" jest w czytelni Muzeum Powstania Warszawskiego :)..może ktoś tam sobie poczyta:)
  • akacjowa agnes
  • 20/09/2017 17:29
  • O matulu! Wejdę tu za parę miesięcy i w ogóle portalu nie poznam! :) Widzę, że rewolucję szykujecie :) Pozdrawiam.
  • Tjereszkowa
  • 20/09/2017 15:18
  • Gramofonie... ja mówię o efektach a nie o technicznej stronie, bo na tej się kompletnie nie znam. Natomiast wiem, że cuś takiego jest możebne, bom widziała :D
  • Gramofon
  • 20/09/2017 15:08
  • no taki odrebny uzytkownik co by zbieral wszystkie teksty a potem po ujawnieniu trafial do folderu konkretnego jegomoscia lub jegomosciowej ;]
  • Tjereszkowa
  • 20/09/2017 14:34
  • "anonim" to musiałby być dla systemu odrębny rodzaj użytkownika, żeby nic nie było widać. Inaczej to nie miałoby żadnego sensu.
Ostatnio widziani
Gości online:47
Najnowszy:bcghnbdba2m
Wspierają nas