Tu i dziś - Damroka
Poezja » Wiersze » Tu i dziś
A A A

 

Gdy kiedyś skończy się me „tutaj”
i los poniesie mnie już „tam”,
niech będę ćmą, co świecy ufa…
Bo jakże ufać blichtrom dnia?

Albo po innej życia stronie
pająkiem niechaj stanę się,
w nitkach wytrwałych głowę skłonię…
Tutaj tak łatwo nić się rwie.

Czy może, gdy kres przyjdzie drogi,
zbudzę się świerszczem pośród łąk,
by duszy wydrzeć sto melodii?
Tu w śmiech obrócą duszy głos.

Niech, kiedy przyjdzie czasu koniec,
ważką ułudną sfrunę z mgieł,
letarg skostniały w dal odgonię…
Tu lepiej ziemi trzymać się

i twardo stąpać, drwić i szydzić,
zrywać i skreślać, łudzić, lżyć…
Takie to proste, już wrodzone
to nasze ludzkie „tu” i „dziś”.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Damroka · dnia 09.02.2017 20:26 · Czytań: 163 · Średnia ocena: 4,25 · Komentarzy: 8
Komentarze
Niczyja dnia 09.02.2017 21:02 Ocena: Świetne!
I to jest prawdziwa poezja. Wzrusza, budzi zmysły, uczucia i wyobraźnię. Jest delikatna jak piórko i mocna jak stal. Piękna, jak pieśń czytana na głos.
Po prostu cudna...:)
Damroka dnia 10.02.2017 11:49
:) Dziękuję za spotkanie tu i dziś. Ślę pozdrowienia.
skroplami dnia 10.02.2017 12:09 Ocena: Świetne!
Tak, wyjątkowy "kawałek" wyrwany z duszy :). I serca, ok :).
Bdb i pięknie oddane co wokoło, najczęściej, i co boli, najczęściej.
Czyli dniem, zmierzchem, wieczorem, nocą, brzaskiem, porankiem, dniem... wrażenia i smutki i podsumowania i oczekiwania i życzenia jak ziemia się kręcą w wierszu.
Suma to rezygnacja i oczekiwanie na oddalenie, od codzienności.
Jednocześnie wiersz pełen życia i życiowej mądrości, dążenia do c.d. życia w innym stanie :) ale wciąż życia. Czyli - żyjmy, do ostatniej kropli krwi, do dna, ale mądrze by smutki jak chmury nie zasłaniały słońca :).
Wiersz więcej jak bdb, czyli świetny.
Damroka dnia 10.02.2017 12:15
Dziękuję za Twe słowa :)
Pozdrowienia
Ananke dnia 13.02.2017 19:51 Ocena: Dobre
podoba mi się, ale pierwsza zwrotka wydaje się słabsza od pozostałych,
Cytat:
Gdy kie­dyś skoń­czy się me „tutaj”
i los po­nie­sie mnie już „tam”,
niech będę ćmą, co świe­cy ufa…
Bo jakże ufać blich­trom dnia?


"ufa", "ufać", traktuję jako niepotrzebne powtórzenie, i o jeden zaimek osobowy jest tu za dużo.
Pozdrawiam.
Damroka dnia 13.02.2017 21:58
Dziękuję za spotkanie, Ananke i za Twoje rady. Powtórzenia zamierzone tak jak w kolejnych zwrotkach: "nitkach", "nić", "duszy", "duszy". Pozdrawiam również.
mike17 dnia 18.02.2017 19:40 Ocena: Bardzo dobre
Lubię wiersze o głębokim, egzystencjalnym podtekście.
Coś między wierszami szeleści, coś się trzepocze.
Jak u Ciebie, gdzie nie wiadomo, czym jest życie, jakie zagadki niesie, czym obdarzy.
Co tu jest "teraz" a co "dziś".
Gdzieś po drodze pada odpowiedź.
I chyba z nią pozostaniemy.
Bo nic na tej ziemi nie jest do końca określone, nic nie ma swej nazwy na zawsze.
A my?
My błądzimy i szuka siebie w gąszczu prawd, półprawd i nieprawd.
Znajdujemy?
Czasem.
Albo nigdy.
Damroka dnia 19.02.2017 02:37
Dziękuję Ci, Mike 17 za chwilkę spędzoną nad moim wierszem. Zanim skończy się jego "dziś" :)
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Procesja
21/02/2017 23:53
Jago, nie wiesz nawet jak mi dodałaś skrzydeł swoim… »
mike17
21/02/2017 22:54
Witaj,Jago, pod tym tekstem o ludzkich wyborach :) Nie były… »
Aronia23
21/02/2017 22:50
Dziękuję, Skroplami. Tych znanych postaci tyle wymieniłam,… »
Dobra Cobra
21/02/2017 22:23
Życie w związku przerasta coraz większą ilosc ludzi.… »
faith
21/02/2017 22:18
Witaj, Krzysztofie, z uwagą przeczytałam Twoje opowiadanie… »
Dobra Cobra
21/02/2017 22:11
Prawdziwy menszczyzna zna słowo: nie. euterpe,… »
Jaga
21/02/2017 22:10
Piękny, poetycki i poruszający tekst! Bardzo się wzruszyłam.… »
Dobra Cobra
21/02/2017 22:03
Tylko mogę przyklasnąć, gdy czytam, iż chciałabys stawac na… »
Antabuss
21/02/2017 21:55
dzięki za uwagi i odzew. pozdrawiam ciepło :) »
Jaga
21/02/2017 21:45
Mike, bardzo miło mnie zaskoczyłeś tym, iż pamiętasz mój… »
Gorgiasz
21/02/2017 21:43
al-szamanka, bardzo dziękuję. »
mike17
21/02/2017 21:38
Witaj, Piotrze, w tej krainie dziwnych uczuć :) Nie lubię… »
Pallas
21/02/2017 21:15
Ciekawy teks jak zawsze. Podoba mi się to przeplatanie z… »
Jaga
21/02/2017 21:10
DoCo, mam Cię w ulubionych, więc czytałam, czytam i czytać… »
Agreolik
21/02/2017 20:55
Droga Aronio, dziękuję za twój wpis. Nie sądziłam, że mój… »
ShoutBox
  • Dobra Cobra
  • 21/02/2017 22:05
  • Tak, Trawa kultywuje niezwykły rodzaj prozy.
  • Jaga
  • 21/02/2017 21:03
  • Aronio, pozdrów proszę Trawę również ode mnie. Choroba to paskudna sprawa. Po wielu przemyśleniach doszłam do wniosku, że to pozytywnie zakręcony człowiek.
  • mike17
  • 21/02/2017 20:21
  • Królowie w ostatniej odsłonie : [link]
  • Bellona
  • 21/02/2017 13:40
  • Mikus mnie ucieszył ze znów coś napisał, zabieram sie do czytania.
  • Aronia23
  • 21/02/2017 13:19
  • Utiuszo, dziękuję w Jego imieniu. Na pewno będzie Mu miło. Pozdrawiam.
  • Ustiusza
  • 21/02/2017 08:12
  • Przykre to, Aronio. :((( Życz mu ode mnie powrotu do zdrowia.
  • Aronia23
  • 20/02/2017 21:10
  • faith, pytasz o Trawę. Ja nie wiem, co z nim. Ale wiem b. smutną rzecz. Powiem, bo to kolega. Apis Taur - Tomek, jest b. chory. Smutno mi.
  • Aronia23
  • 20/02/2017 20:56
  • [link] A to jest to, co kocham najbardziej. faith. Góry. Dziękuję za piękną piosenkę.
Ostatnio widziani
Gości online:33
Najnowszy:polkertmansa