Squash - Procesja
Poezja » Wiersze » Squash
A A A

Przystawiłaś mi do skroni radio i kazałaś 
odbierać na tych samych falach.

Ja w szlafroku, całkiem nieprzygotowana - 
dobrze, poczęstuj się tym czymś we mnie,
co przycupnęło jak pnącze zgniłych winogron.

Odkrój sobie część wspólną tortu 
upieczonego dawno temu na nasz pogrzeb,
zdejmij ze mnie brzemię chaotycznych wyrazów
i kubek z kawą niedający się ustawić na kolanach.

Po cichu myślę, że nasz wróg to czas, 
ale jego nigdy nie ma.
Twoim prawdziwym przeciwnikiem jest ściana. 
Ucz się, ćwicz. Nic się nie stanie, jeśli pomylisz kroki 
albo wyda ci się, że nadepnęłaś mi na stopę.
Mnie i tak tu nie ma. Jestem po godzinach.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Procesja · dnia 14.02.2017 07:34 · Czytań: 355 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 10
Komentarze
voytek72 dnia 14.02.2017 18:24 Ocena: Świetne!
Takie perełki zdarzają się rzadko. Gra słów, znaczeń, skojarzeń... Zajebisty wiersz! Na dodatek zajebiście dobrany tytuł!
Ukłony :)
Procesja dnia 14.02.2017 18:55
Voytku72, cieszy mnie Twój entuzjazm :D Bardzo dziękuję. Podniosłeś mi morale zwłaszcza, że w ogóle miałam zamiar nie wrzucać tego wiersza, jako zbyt dziwnego. Pozdrawiam :)
introwerka dnia 14.02.2017 20:08 Ocena: Świetne!
Tak, to jeden z najniezwyklejszych Twoich wierszy :) Do tego, co napisał Voytek, dodam, że jednym z najbardziej niesamowitych "efektów ontologicznych" tego tekstu jest to, co dzieje się w nim z przestrzenią. Przy pierwszym czytaniu zwróciłam uwagę, że w poincie współrzędne przestrzenne zamieniają się w czasowe; teraz widzę, że ta anihilacja przestrzeni nie wzięła się "z powietrza" - przeciwnie, jest rezultatem posunięcia do ekstremum królującego w sytuacji lirycznej odczucia klaustrofobii. I czy jego źródła tkwią w nieznośności codziennego kieratu, czy w ciasnocie reguł i przestrzeni konkretnej relacji - dość, że udało Ci się spleść ze sobą te wszystkie poziomy w ogromnie poruszającą, zabawnosmutną i przede wszystkim - niezwykle spójną (i wymowną!) metaforycznie całość.

Serdeczności :)
Procesja dnia 14.02.2017 21:23
Introwerko :) Jak zwykle zresztą, udało Ci się wydobyć z tego tekstu więcej niż świadomie używałam podczas pisania. Dziękuję za zauważenie klaustrofobii, czy może pewnego wtargnięcia, jakie przeżywa peelka. Kiedy nie jest w stanie dać tego, co druga osoba od niej oczekuje, bo... no właśnie, jest po godzinach, a po godzinach nie jest profesjonalistką, może sobie pozwolić na egoizm i chodzić w szlafroku ;)
Jeśli chodzi o przestrzeń, squash to jedna z bardziej absurdalnych, i przez to ciekawych jako symbol, rozrywek.
Miłego wieczoru - lecę na siłownię, może tam czeka mnie kolejne natchnienie ;)
Opheliac dnia 14.02.2017 23:19 Ocena: Świetne!
Cytat:
Po cichu myślę, że nasz wróg to czas,
ale jego nigdy nie ma.

Jeden z moich ulubionych fragmentów z wiersza. Doskonale oddaje sytuację człowieka zamkniętego przed światem (choć dzieli go od niego tylko ściana) i w sobie, kiedy już sam nie wie, kim lub czym jest jego wróg i że być może to po prostu zawsze był tylko czas. A jego, czasu, jakoś ciągle nie ma. Może podobnie jest z wrogiem, może jest tylko wymówką, a nie rzeczywistą trudnością/przeszkodą?
Z dużym zainteresowaniem! :)
Procesja dnia 15.02.2017 11:50
Opheliac, bardzo się cieszę, że Cię zainteresowało, i w dodatku tak trafnie zinterpretowałaś ten kawałek :) Zwalanie różnych rzeczy na brak czasu często mnie irytuje (choć sama tak robię), bo on jest bardzo rozciągliwy i łatwo dopasowuje się do naszych priorytetów i tego, co uznajemy za nieistotne - jak przystoi na coś, co nie istnieje. Miłego dnia :)
Aronia23 dnia 15.02.2017 12:46 Ocena: Świetne!
Dzień dobry, Procesjo. Utwór mną wstrząsnął wręcz. Jest w nim tzw. "spokojny niepokój". Tu domowa atmosfera ze szlafrokiem w tle, a tu zabieganie i "bycie po godzinach". No to wszystko okrutnym się zdaje. dwie osoby - jedna nachalna, druga wyciszona, wręcz do maksimum - coś na kształt głębokiej depresji. Ktoś tu szuka jeszcze porozumienia, ale go nie będzie, za dużo napięcia, niedomówień, pretensji, braku zrozumienia:
"Odkrój sobie część wspólną tortu
upieczonego dawno temu na nasz pogrzeb," i ... spadaj, chciałoby się powiedzieć, ale się nie powie, bo się nie chce. Nic się nie chce. Kawa się wyleje, trudno, chaos trwa, nikt nie chce tegoż chaosu. I mijający czas. Wróg czy przyjaciel? Tego nie wie nikt. Może nie chce wiedzieć. Taki stan rzeczy "napotkałam w tym domowym" wierszu. Pozdrawiam i dziękuję za wszystko, A23
voytek72 dnia 15.02.2017 20:23 Ocena: Świetne!
Jak kolejny raz uznasz że napisałaś coś dziwnego to zamieszczaj to natychmiast! ;)

pozdrawiam :)))
bruliben dnia 16.02.2017 10:03 Ocena: Świetne!
Dzięki za niepokój :))

Zostawiam odpowiednia ocenę :)
Procesja dnia 16.02.2017 10:41
Aronio, bardzo się cieszę, że widzisz tę domowość, nie zawsze kojącą, i "spokojny niepokój", wiszący w powietrzu, gdy nic specjalnego się nie dzieje, a powietrze i tak można ciąć nożem. Taka atmosfera potrafi też zawisnąć między dwiema osobami. Dziękuję, że zaglądasz do mnie i dzielisz się wrażeniami :)

Voytku, dopiero się uczę patrzenia na własne teksty z grubsza obiektywnie i rozróżniania, z którą dziwnością lepiej się nie wychylać, a która może być dla kogokolwiek ciekawa albo przydatna ;) Dzięki za słowa zachęty!

bruliben, ha, najwyraźniej Ci się spodobało, a i czasem lubisz się poniepokoić na własne życzenie ;) Pozdrawiam!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Tomek i Agatka
20/06/2018 13:14
Wspaniały wiersz Łucjo, przystaję z podziwem, gdy drżą we… »
introwerka
20/06/2018 11:47
Gramofonie, ja bym nie patrzyła tak negatywnie i… »
introwerka
20/06/2018 11:47
To się cieszę, że nie wypominasz, bo faktycznie rym nie jest… »
Wiktor Mazurkiewicz
20/06/2018 10:54
allaska Ogromne dzięki. Spodziewałem się uwagi odnośnie do… »
Zingara
20/06/2018 10:25
Liczy milcząc- Allasko :) miło że czytasz »
Gramofon
20/06/2018 09:30
zbyt duże ego potrafi zniszczyć nawet najlepszych, a byłaby… »
Gramofon
20/06/2018 09:09
Czuję niedosyt, bo mam wrażenie jakby brakowało jednej czy… »
Gramofon
20/06/2018 09:05
Szału nie ma, nawet nie będę wypominał, co by zrobili inni,… »
Gramofon
20/06/2018 08:54
Ano nie wyjdziemy, tylko pytanie czy chcemy i czy jest po… »
Kazjuno
20/06/2018 08:54
Wzruszająca, Mike, opowieść o przyjaźni kobiety z mężczyzną.… »
Gramofon
20/06/2018 08:53
Słabe to to, proponuję dzień przerwy, na oliwienie maszyny. »
AntoniGrycuk
20/06/2018 04:44
Hej, Przeczytałem i podobało mi się połączenie tego, co… »
Jesienny syn
19/06/2018 21:38
Mistrzem nigdy nie będę, bo i nie chcę nim być. A twoje… »
Jesienny syn
19/06/2018 21:27
Dobrze, zmieniłem. »
allaska
19/06/2018 19:31
no taki portalowy tekst, podobać się może - to w końcu… »
ShoutBox
  • Gramofon
  • 20/06/2018 16:32
  • Chcecie trochę kisielu kobity?
  • allaska
  • 20/06/2018 13:49
  • disco polo też nie lubię, mam rozumieć że też nie jest złe?;) rzeczywiście szkoda nerwów na Ciebie i czasu, zdrówka i powodzenia
  • introwerka
  • 20/06/2018 11:50
  • na to, że mnie jeszcze w jakąś dyskusję wciągniesz.
  • introwerka
  • 20/06/2018 11:49
  • allasko, po pierwsze, to, że czegoś nie lubisz, nie oznacza, że to jest złe, nie postało Ci to w główce? Po drugie, Twoje wypowiedzi są jak zwykle chamskie i niemerytoryczne, więc nie licz
  • allaska
  • 20/06/2018 03:35
  • nie lubię nieuzasadnionego krzyku w wierszach pisanych na tzw. vqurwie,a takie Twoja ulubienica pisze ostatnio zaangażowane wiersze są naprawdę ryzykowne. Milczenie jest złotem.
  • allaska
  • 20/06/2018 03:32
  • Już od dawna wiedziałam, że jesteś wiernym pieskiem tej pani, piszesz o sobie, z tym hałasem?:) i kto tu robi ostatnio więcej hałasu, aby dobrze wypadły wiersze zaangażowane trzeba nieźle pisać
  • introwerka
  • 19/06/2018 23:02
  • im mniej człowiek wie, tym z reguły robi więcej hałasu ;)
  • introwerka
  • 19/06/2018 23:01
  • allasko, to, co napisałaś poniżej o wierszu Zoli, to przykład skrajnie nieobiektywnej i niemerytorycznej opinii. Zęby to bolą od obserwowania, jak uprzedzenia dyktują krytykanctwo. Ale tak to jest,
Ostatnio widziani
Gości online:24
Najnowszy:Genbergx
Wspierają nas