Moja pidżama ukochana stara - bruliben
Poezja » Wiersze » Moja pidżama ukochana stara
A A A

jeszcze niejeden
zaczątek snu wypadnie
z tych fałd
plan podróży
schemat hotelu
z miękkim dla pięt
łóżkiem

pachnie wielokrotnie
powtarzanymi
słowami nasączonymi
wodą kolońską

echa kłótni które
przetrwała
są wciąż zapisane
wzdłuż poluzowanych szwów

zimowa wersja
jej siostry
invierno Zara
przyciąga rezygnacją
ze stawiania na swoim

rejestruje w kłębkach
leki które
odpłynęły muszlą klozetową

co ważne
mały potworek prostaty
nie straszy ostatnio
bardziej niż karły
miejskich bałwanków

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
bruliben · dnia 13.03.2017 07:10 · Czytań: 170 · Średnia ocena: 4,33 · Komentarzy: 9
Komentarze
trawa1965 dnia 14.03.2017 19:32 Ocena: Dobre
Pod płaszczykiem pieśni na cześć piżamy kryje się biografia. Pomysł ciekawy i, co ważne, intencje autora są jasno sprecyzowane przez dobór słów.
invierno Zara- co to jest ? Należałoby się wyjaśnienie odautorskie.

Trzy ostatnie słowa(niepotrzebne karły) są trochę nieprzystające do całości. Z logiki wynikałoby bowiem, że nic nie jest Cię w stanie przestraszyć.
bruliben dnia 14.03.2017 23:25
A jednak są rzeczy, których się boimy, nawet pod przykryciem kewlarowej pidżamy. Coś jednak gryzie peela pod ochronnymi właściwościami ubrania. Nie wszystko da się ukryć w jej przytulnych fałdach.Myślę nawet, że pod tym ciepłym namiotem łatwiej przyznać się do pewnych słabości.
A invierno Zara - to pidżama z kolekcji zimowej tej firmy.
Dzięki za ciekawość i pozytywną interpretację :)
Pozdrawiam,
Piotr
Opheliac dnia 19.03.2017 20:58
Nie przepadam za taką wersyfikacją, pewnie dlatego z początku nie mogłam się zebrać za przeczytanie do końca tego wiersza. Ale w końcu to zrobiłam.
Niezwykle interesujący pomysł, jak i wykonanie. Zwrócenie uwagi na coś, co z reguły może nie przyciągać jakieś specjalnej uwagi, bo i po co, ale z drugiej strony pidżamę mamy na sobie przecież co dzień, a właściwie co noc, i "wzdłuż poluzowanych szwów" odbijają się echa pewno nie tylko kłótni.
Z dużym zainteresowaniem! ;)
bruliben dnia 19.03.2017 22:07
Dzięki Opheliac za dostrzeżenie zwykłej niezwykłości. Przyszedł czas na docenienie wygody i dyskrecji, której symbolem moŻe byc własna wysłużona pidżama stara :))
Pozdrawiam,
Piotr
WholeTruth dnia 20.03.2017 19:31
i ja się nie lubuję w takiej wersyfikacji. u ciebie jedno słowo wypełnia całą przestrzeń linijki. czytam karkołomnie - jakby sylabami - sens wiersza.
dwie ostatnie cząstki mnie rozbiły. przedostatnia każe mi się zastanawiać nad ufajdaną pidżamą. a ostatnia wynosi mnie z sypialni na ulicę, którą maszeruję (w pidżamie?) małymi kroczkami, z uciskiem w podbrzuszu.
nie wiem, jak odczytać całość. to ta naciągnięta gumka od spodni...
pozdrowienia całkiem wiosennym wieczorem. Whole
bruliben dnia 20.03.2017 23:27
Dopiszę coś jutro. Dzięki za odwiedziny...

Twoim opisem przywowałaś bardzo wymowny obrazek szpitalnego rekonwalescenta, gdyby to nie po trosze taki raport z życia jako całość :)

Pozdrawiam,
Piotr
ajw dnia 20.03.2017 23:45 Ocena: Świetne!
Fantastyczny pomysł. Kto by pomyślał, że tyle można się dowiedzieć z ukochanej piżamy :) Bardzo fajny.
introwerka dnia 21.03.2017 00:00 Ocena: Świetne!
Tak, bardzo fajny pomysł wiersza, z naturalistycznym, a jednak niepozbawionym czułości obrazowaniem. Plus tytuł oscylujący między lekkim dystansem a nostalgią, nadający całości ton podanego z lekką (auto)ironią refleksjo-wspomnienia.

Pozdrawiam serdecznie :)
bruliben dnia 21.03.2017 07:07
Dziękuję za wizyty i pozostawienie miłych akcentów i odczuć.

Nie jest to może strategiczna więź, niemniej dzięki niej można nawet zachować pewne wspomnienia, właściwie całe multum.

Potraktowałem to trochę refleksyjnie (Introwerka) i spowiedniczo. Pomysł, nietypowy (Ajw) jest jakąś furtką do samego siebie. Dzięki.
I thanks so much za maks oceny, aż dwie! :)

Pozdrawiam,
Piotr
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Jacek Podgorski
27/03/2017 23:32
Kiedy wracam do tego tekstu, zawsze nachodzi mnie podobna… »
Jacek Podgorski
27/03/2017 23:31
Niezmiernie mi miło :) »
kamyczek
27/03/2017 23:28
Witaj, byłam już pod tym wierszem, ale „chroniczny brak… »
Zingara
27/03/2017 23:22
gabi dziękuję za miły komentarz :) »
Izabea Bocian
27/03/2017 22:33
Szkoda. »
Izabea Bocian
27/03/2017 22:29
no i gitara. Kupuję wszystko. »
Grain
27/03/2017 21:46
Pomyślę kusicielko. Serdeczne dzięki. »
gabi
27/03/2017 21:42
Ciekawy tekst, ale warto się pokusić o inna… »
gabi
27/03/2017 21:35
Aleksandrze - Zaręczam Ci, że opinie nieraz „brałam na… »
gabi
27/03/2017 21:31
Niezwykle urokliwy i malowniczy wiersz (zwłaszcza druga… »
GregoryJ
27/03/2017 20:32
Witaj ponownie Aronio. Gregory Peck powiadasz. Nie wiem, czy… »
aleksander81
27/03/2017 20:07
Hej, Gabi - jasne, że gdy przypatruję się własnym tworom, to… »
skroplami
27/03/2017 19:03
Alfred Kubin "Po tamtej stronie" w wersji mikro… »
trawa1965
27/03/2017 18:57
Do tego wiersza mam najbardziej krytyczny stosunek ze… »
introwerka
27/03/2017 18:33
Gabi, cieszę się, że zaglądasz, tym bardziej, że wskutek… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 27/03/2017 23:40
  • Głosujcie na wiersze w Zaśrodkowaniu. Jest w czym wybrać, proszę mi wierzyć :)
  • Aronia23
  • 27/03/2017 23:11
  • W tym miejscu, w którym wysiadłam z pocią, aby kupić wsch. marki. Tam była granica, ale nie można było wysiadać. Awantura ,ło, matko. A ja tam pracowałam na polach, zbierałam pory. Sniły się w nocyPA
  • Aronia23
  • 27/03/2017 23:01
  • Marka stała b. wysoko. Pamiętam zarobki mojej mamy 36 tyś. zł. A marka zach. koszt. 4 tyś. Tato mówił, że kiedy zużyło się pastę do oddania było to opak. - zużytej, dopiero mogłeś opakow. n. pasty.
  • Aronia23
  • 27/03/2017 22:51
  • miki, takie określenia? Wszem i wobec! Och, nie. Czyli z butami nie tylko ja miałam problem, to śmieszne było. A kiedyś jechałam pociągiem z Niemiec zach. Miałam bilet tylko do ostatniego miasta zacho
  • mike17
  • 27/03/2017 22:36
  • Miejmy nadzieję, że Albin się solidnie wysrał.
  • Gramofon
  • 27/03/2017 21:07
  • też kiedyś miałem w szkole jeden trampek swój a drugi brata o 3 numery większy :p
  • Aronia23
  • 27/03/2017 18:36
  • [link] No jajca były, buty na kartki. Raz wzięłam do szkoły but mojej siostry a drugi. Były takie same, różniły się numerami. A papieru też nie było. Albin S. Dno
  • mike17
  • 27/03/2017 18:30
  • Widziałem kiedyś foto Albina Siwaka przepasanego papierem toaletowym z napisem - MAM JESZCZE KUPĘ DO ZROBIENIA :)
  • Aronia23
  • 27/03/2017 18:19
  • Ernesto Che Guevara, ten nie żył zbyt długo. Kiedyś śmiano się z środka antykoncepcyjnego. Na ścianie napisać "I ty możesz urodzić Albina Siwaka'a ZARAZ PIOSNKE ZAPODAM.
Ostatnio widziani
Gości online:26
Najnowszy:boguslawnowakow