Idź na całość! Idź na całość! - Lasic
Proza » Obyczajowe » Idź na całość! Idź na całość!
A A A

 

     Ocuciło go włamujące się do pokoju majowe słońce, grzejąc opuchniętą od kilku wypitych piw twarz w nieustalonym kolorze. Niepewnie wytoczył się z łóżka, odlał, i dla zachowania bilansu płynów wytrąbił jednym haustem szklankę kranówy.
     Spuścił rolety, robiąc małe prywatne zaćmienie, i znowu położył się. Nic z tego, senność odpłynęła, bezpowrotnie zabierając cudowny sen, który jeszcze przed paroma chwilami hulał pod jego powiekami w najlepsze.
     Błyskawicznie runął w dół. Ze wzniesienia euforii i spełnienia wprost w serce czarnej dziury rozpaczy i dojmującej świadomości parszywości i bezwładności swojego jedynego życia, w które przegrywał, w które nie umiał.
     Na nowo przyjął pozycję dwunożną, niemalże wyprostowaną, i stanął przed dużym lustrem w przedpokoju. Dokładnie obejrzał to, co się tam objawiło.  Praktycznie nie było fragmentów jego ciała, do których nie czułby obrzydzenia. Przyzwoitej kubatury pindol i głębień zieloności tęczówek, tylko takie atuty wynalazł. Reszta blada, porośnięta efektem nieprzyzwoicie niezdrowej diety, no i cycki, pięknie, dorobiłem się cycków, i to takich których nie powstydziłaby się niejedna laska, brawo ja! – wymarudził, macając swój kosmaty biust. We śnie wyglądał diametralnie inaczej, ale rozpoznawał się. To był on sprzed kilku lat, nie tam zaraz jakieś bożyszcze czy coś, ale przynajmniej wyglądał zdrowo, szczupło, jak chłop, bez cycków, nie jak kubeł na odpady biologiczne.
     Resztki wyraźnego i świadomego snu kłuły jego rozbudzony umysł. Nie tak dawno, tam, gdzieś wewnątrz atakowanej impulsami bólu galarety spletli się w jedno, wyrzekła to, co wyrzec w końcu musiała, że tak, że wreszcie tak.
     Błyski, rozbłyski, przebłyski, niedobitki, senne pejzaże wypełzały z pamięci, kiedyś ułożą mu się w wiersz:
 
Maki w galowych mundurkach
prężyły dumne, rumiane główki.
 
Rzepak – zazdrośnik słońca –
zażółcił widok po kres oka.
 
Drzewa spięły szumiące piórka
i ucichły, prężąc witki w napięciu.
 
Mrówki zaprzestały marszów
po rozrzuconych ubraniach.
 
Ptaki wpadły w lep ziemi,
zapatrzone w naszą inkantację,
 
gdy murowaliśmy chwilę
magią inicjacji.
  
    
     Żołądek przerwał wizje kotłowaniem i zmusił do oddania światu resztek wczorajszego błyskawicznego rosołku, po czym podłoga zawirowała i zmusiła do poddania się, przytulenia dywanu. W końcu kac ma i zna swoje prawa.
     Nagle coś sobie uświadomił i mogło być to miłe uświadomienie. Podniósł się i poczłapał do lodówki, powtarzając pod nosem mantrę, będzie, będzie, będzie. Było. Dzięki gościu, lubię takie prezenty od siebie dla siebie – mamrotał wyciągając zimniutkie, rozkoszniutkie piwko. Zakup  dziesięciu był dobrą inwestycją, lekiem na całe zło trzeźwienia. Trzy ocalały. Trzy szanse na zmartwychwstanie.
     Piwa wchodziły gładko, a z każdym łykiem nabierał wigoru i zaczęło się przekonywanie, że to dziś, że zrobi to, że powalczy o nią, że sen był prorokiem, wołającym o czyn. Unormował stan higieniczny i z ostatnim papierowym Mieszkiem w kieszeni wyruszył, aby stanąć u bram jej wieży.
     Mieszko jednak szybko go opuścił na rzecz, rozweselającej i krzepiącej jego miłosne uniesienie, małpki cytrynówki. Znowu był nadźgany i pewny swojej epifanii. Wódka podniosła morale, podniosła ciśnienie i ton wojennych werbli. Już czas, pomyślał, bo stał pod jej klatką. Klatką, z której planował ją uwolnić. Klatką, która była uwłaczająco blisko, którą często mijał, naprzeciwko której nieraz dobijał się kolejnymi piwami, kebabami i rozczarowaniem. Pragnął wtedy zrobić to, co robi teraz, ale nie było znaku do szarży, teraz był – sen prowokator, okrutnik nader realny, zielone światło po długim oczekiwaniu.
      Jaki to był numer? Szperał, szperał, znalazł, mózg wykłuł odpowiedź. Nadusił zimny guziczek. Cisza. Drugie duszenie. Cisza. No dobra świecie, lećmy w banały, do trzech razy i tak dalej – pomyślał udając przed sobą luz. Przycisk zrobił swoje, jest odbiór:
– Tak, słucham? – odtworzył głośnik jej głos, głos z wyraźną nutą agresji, jakby przeczuwała, wiedziała, że będzie zmuszona do obrony, wyczuł to, struchlał.
–…
– Hallo?!
– yyyyyy
– Halllllloooooo?!
– (ja nadal, ja wciąż, tak samo, mimo wszystko) yyyuuu…lotki!
– proszę włożyć do skrzynki przed drzwiami, do widzenia.
     No, dobrze ci poszło otyły Romeo – pomyślał gorzko. Na szczęście dzień nie okazał się całkiem nieudany. Uratowała go zawezwana karetka pod postacią dobrego znajomka i jego pełnego puszek plecaka. Tym razem dochlał wszystko, co miał do cna. Udało mu się spłycić nadciągający sen. Odpłynąć na piwnej pianie w ulgę zapomnienia, w komfort wywieszenia białej flagi.
 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Lasic · dnia 09.05.2017 18:52 · Czytań: 222 · Średnia ocena: 3,5 · Komentarzy: 3
Komentarze
Szymek dnia 10.05.2017 07:30 Ocena: Bardzo dobre
Szkoda gościa. A mógł iść na całość.
JOLA S. dnia 10.05.2017 12:37
Witaj Lasic,
nie na dęte i z iskrą, aż miło przeczytać.
Pozdrawiam :)
JOLA S.
DajPanSpokoj dnia 14.05.2017 09:43 Ocena: Dobre
No dobre, dobre.
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
JaDziekuje
21/08/2017 01:55
Dobre pisanie, ale chyba za mało, żeby się wczuć. Skojarzyło… »
Infernus
21/08/2017 00:42
Lady, po Twoim tekście mam nie lada zagwozdki. Co było… »
damian wrotycz
21/08/2017 00:32
ee tam nie znasz się :D dziękuje, kocham, miętoszę… »
damian wrotycz
21/08/2017 00:29
dziękuje, kocham, miętoszę pozdrawiam czochram :p ps… »
GreenTeaFan
21/08/2017 00:20
Dziękuję za zainteresowanie Silvus. W zasadzie dobrze… »
JaDziekuje
21/08/2017 00:19
Siema... Na Brzeskiej znajomy ma"Pyzy flaki… »
Silvus
21/08/2017 00:14
Ja tu widzę chęć czegoś, ale brak możliwości w… »
wiktoria
20/08/2017 23:59
Ghost-writer, fatalna wersyfikacja i wiele powtarzających… »
Zola111
20/08/2017 23:19
Lilu, ma, ma. Dziękuję pięknie. Sereczności i buziaki,… »
Dobra Cobra
20/08/2017 23:18
Ależ kto wie lepiej od Ciebie, jaka jest ta Agnieszka i co… »
wiktoria
20/08/2017 23:14
Aleś Amerykę odkrył Domofonie. Nic nie może być takie samo… »
Dobra Cobra
20/08/2017 23:14
Pokrzepiasz mą duszę pisząc, że Karoline to twarda sztuka.… »
Lilah
20/08/2017 23:07
Ma charakterek ta Marianna, ma. Ale może to i dobrze, bo… »
damian wrotycz
20/08/2017 22:51
to może tak ? nie patrz mi w oko gdy zasnę na amen… »
Brudnopis
20/08/2017 22:48
Dobrze wiedzieć. :) »
ShoutBox
  • JaDziekuje
  • 21/08/2017 02:02
  • Każdemu należy się uznanie, jeśli swoją pracę wykonuje z sercem.
  • Infernus
  • 21/08/2017 01:27
  • Dlatego należy się szczere uznanie dla tych, którzy robią to z sercem..
  • chawendyk
  • 21/08/2017 01:01
  • a wiesz ile śmierci można uniknąć dzięki profilaktyce? odpowiem. większości.
  • Infernus
  • 20/08/2017 23:50
  • Zawsze byłem pełen podziwu dla tego typu zawodów..
  • chawendyk
  • 20/08/2017 23:44
  • no i oczywiście "trzymania głowy w słoikach" nie trzeba brać dosłownie:) ale każdy zawód ma swoje detale
  • chawendyk
  • 20/08/2017 23:39
  • a jeśli ma drugą specjalizację ?
  • Infernus
  • 20/08/2017 23:24
  • To mój lekarz trzyma głowy w słoikach? :p
  • chawendyk
  • 20/08/2017 23:04
  • dlaczego, popatrz:) tak wyglądają po części te sprawy:)
  • Infernus
  • 20/08/2017 21:38
  • Maru, spoko nuta można się nieco zrelaksować, ale klip... za bardzo medyczny :)
  • chawendyk
  • 20/08/2017 21:17
  • Maru, a byłeś w realu w takich miejscach z tego linka? Mi się zdarzyło. Nie polecam
Ostatnio widziani
Gości online:41
Najnowszy:PayHeed
Wspierają nas