Szkoda - Pola Kaj
Poezja » Wiersze » Szkoda
A A A

Szkoda, że się przytrafiłeś, 
byle kwiaty nie wystarczą. 
Szkoda, drogi, że tu byłeś 
skryty za zimową tarczą.

Szkoda, że posmakowałam
ust w amarantowym tonie.
Szkoda, bo nadzieję miałam, 
na kobiercu chwycić dłonie. 

Szkoda, żeś się nie odważył
głębiej patrzeć w moje oczy. 
Ile jest na świecie twarzy, 
które mogą cię zaskoczyć?

Szkoda, że nie chciałeś dzielić
chwil ulotnych wartych wspomnień. 
Czekać mam, czy wyjść spod ziemi?
Snuję się, gubię i błądzę.

Dusza stalą rozdrapana
smutne skrywa tajemnice, 
chciała znaleźć kapitana 
i zarzucić z nim kotwicę.

Pewnie się uśmiejesz wielce
z tych rozczulań i wyżaleń. 
Wiedz, że w piersi bije serce
niezmienione jeszcze w kamień.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Pola Kaj · dnia 16.08.2017 08:57 · Czytań: 229 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 11
Komentarze
Silvus dnia 16.08.2017 11:48
Polu Kaj:

Cytat:
ze swoją zi­mo­wą tar­czą.

Jaką tarczą?

Cytat:
Które mogą cię za­sko­czyć?

Czemu zaskoczyć?

Cytat:
Ale je­stem tu wśród ży­wych,
a serce moje- nie ka­mień.

Czemu żywych? Czemu kamień?

Ale ogóle cieszę się bardzo, że takie rymy i rytm ci wyszedł. :) Nie liczyłem sylab w wersach, wystarczy mi, że ogólnie daje radę. Ale nierówności średniówki są.

Co do tematu... Chyba nie wypowiem się, nie mój klimat.

Pozdrawiam, Silv.
Pola Kaj dnia 16.08.2017 13:57
Witaj, Silvus!
Zacznę od tego, że dopiero zaczynam swoją przygodę z publikowaniem własnych utworów, gdyż wcześniej chyba brakowało mi odwagi. Dziękuję za komentarz, jest bardzo pomocny.

"ze swoją zimową tarczą"- podmiot liryczny sugeruje czytelnikowi, że osoba, o której pisze, zjawiła się w jego życiu zimna jak lód. Jego symboliczna tarcza ma go bronić przed wpływami innych ludzi i przed uczuciami.

"Ile jest na świecie twarzy,
Które mogą cię zaskoczyć?"

Te słowa znów odnoszą się do bohatera lirycznego, do którego podmiot kieruje swój monolog.
Bohater jest osobą oziębłą, jednak odpowiednia kobieta może sprawić, że na jego twarzy pojawi się grymas, choćby zaskoczenie. Podmiot liryczny, dziewczyna, widziała już, jak bohater zdjął swoją maskę twardziela i jest przekonana, że była taką właśnie kobietą.

"Pewnie uśmiejesz się wielce
z rozczulań tych i wyżaleń.
Ale jestem tu wśród żywych,
a serce moje- nie kamień."

Początek zwrotki ponownie nawiązuje do tego, jak nieczuły jest bohater liryczny. Nie liczy się z uczuciami dziewczyny. Bawią go jej wywody i miękkie serce.
Jego przeciwieństwem natomiast jest podmiot liryczny.
"Ale jestem tu wśród żywych,
a serce moje- nie kamień."-

Po rozstaniu dziewczyna czuła się tak, jakby umarła. Nie potrafiła tak dzielnie i twardo wrócić do żywych, bo jej serce to nie zimny głaz.
Sposób, w jaki to wyraża pozwala jednak stwierdzić, że już przeszła żałobę i dopiero teraz zdała sobie sprawę, z jaką "lodówką" miała do czynienia. ;)

Mam nadzieję, że w miarę jasno udało mi się wszystko wyjaśnić.

Pozdrawiam :)
Silvus dnia 16.08.2017 14:13
No więc teraz rozumiem (więcej).

Czyli "tarcza" z lodu w takim razie oznacza, że podmiot liryczny nie jest do końca zadowolony z tej "ochrony"?

Ja w ogóle jestem dość dociekliwy, więc gdybym jeszcze kiedyś spotkał się tu z innym twoim wierszem w momencie, w którym będę mieć siłę komentować, to licz na kolejne pytania.

A ja ci powiem jeszcze, że ośmiozgłoskowiec bardziej pasuje mi do jakiegoś radosnego, a w każdym razie żywego tematu - ale oczywiście to twoja koncepcja. :) Może po prostu tak się przyzwyczaiłem na języku polskim (ostatni mój "naukowy" kontakt z poezją)?

PS. Uważam, że fajnie, że zebrałaś się na odwagę. Ja też na początku swojej drogi migałem się od publikowania.
Miladora dnia 16.08.2017 14:26
Prosty wiersz, ale mógłby ująć czytelnika, gdyby zmienić niektóre zbyt banalne frazy i dopracować rytm - a właściwie nie rytm, tylko zgodność akcentów.
Wypunktuję Ci miejsca, w których wersy nie współgrają ze sobą:
Cytat:
ze swoją zi­mo­wą tar­czą.

Tu wystarczy zmienić na - wraz z zimową swoją tarczą - i wers stanie się płynny.
Warto jednak byłoby pozbyć się zaimka "swoją", zmieniając go na jakieś inne określenie, bo w zasadzie zaimki to zbędne dopychacze - niczego nie wnoszą do treści wiersza.
Aha - dla mnie "zimowa tarcza" to ukrywanie się za chłodem - obrona przed uczuciami.

Cytat:
Szko­da, że mi się zda­rzy­łeś,
Już mi kwia­ty nie wy­star­czą.

Unikaj powtórzeń.
- dziś już kwiaty nie wystarczą - ?

Cytat:
Szko­da, Drogi, że tu byłeś

Niepotrzebna wielka litera, a lepiej brzmiałoby "miły" albo "szkoda także, że tu byłeś".

Cytat:
Szko­da, że ja smak po­zna­łam
ust twych słod­kich, dotyk dłoni.

Tu też warto byłoby się pozbyć zaimka-zapychacza "ja" i zmienić drugi wers, bo trąci strasznym banałem.
Może:
- szkoda, że już smak poznałam
twoich ust i dotyk dłoni -

Cytat:
głę­biej pa­trzeć w moje oczy.

Nie lepiej "spojrzeć"?

Cytat:
Dusza moja roz­dra­pa­na

Dobrze byłoby znaleźć coś bardziej oryginalnego niż ta wyeksploatowana już do cna "dusza".

Cytat:
chcia­ła zna­leźć Ka­pi­ta­na

- kapitana - nie musisz podkreślać jego znaczenia wielką literą - to wynika z treści.

Cytat:
Szko­da, że dzie­lić nie chcia­łeś

Rytm się łamie i wymuszasz nieprawidłowy akcent.
Można wyrównać chociażby w ten sposób, z przerzutnią:
- szkoda, miły, że nie chciałeś
dzielić chwil tak wartych wspomnień -

Cytat:
Bo snuję się wciąż i błą­dzę.

Niezgodność akcentów.
- bo wciąż snuję się i błądzę -

Cytat:
Pew­nie uśmie­jesz się wiel­ce
z roz­czu­lań tych i wy­ża­leń.
Ale je­stem tu wśród ży­wych,
a serce moje()- nie ka­mień.

Podkreśliłam wersy, które nie współgrają akcentowo ze sobą. No i w tej zwrotce brakuje Ci rymu aa, bo jest "wielce/żywych". A przed myślnikiem daje się spację ().
Można tak, rymując ponadto "wielce" z "sercem":
- pewnie się uśmiejesz wielce
z tych rozczulań i wyżaleń
ale jestem - i to z sercem
niezmienionym jeszcze w kamień -

Przy okazji - masz niekonsekwentny zapis:
Cytat:
Szko­da, że mi się zda­rzy­łeś,
Już mi kwia­ty nie wy­star­czą.

Po przecinku mała litera.
Cytat:
Ile jest na świe­cie twa­rzy,
Które mogą cię za­sko­czyć?

Jak wyżej - które (...).

Po tych poprawkach rytmu wiersz brzmiałby tak:
Cytat:
Szko­da, że mi się zda­rzy­łeś.
Dziś już kwia­ty nie wy­star­czą.
Szko­da także, że tu byłeś
wraz z zimową swoją tar­czą.

Szko­da, że już smak po­zna­łam
twoich ust i dotyk dłoni.
Szko­da, bo na­dzie­ję mia­łam,
a to wszyst­ko było po nic.

Szko­da, żeś się nie od­wa­żył
głę­biej spojrzeć w moje oczy.
Ile jest na świe­cie twa­rzy,
które mogą cię za­sko­czyć?

(Dusza) moja roz­dra­pa­na
smut­ne skry­wa ta­jem­ni­ce,
chcia­ła zna­leźć ka­pi­ta­na
i za­rzu­cić z nim ko­twi­cę.

Szko­da, miły, że nie chcia­łeś
dzielić chwil tak war­tych wspo­mnień.
I mam cze­kać tu? Iść dalej?
Bo wciąż snuję się i błą­dzę.

Pew­nie się uśmie­jesz wiel­ce
z tych roz­czu­lań i wy­ża­leń.
Ale je­stem - i to z sercem
niezmienionym jeszcze w ka­mień.

Przeczytaj, o ile płynniej brzmi teraz.
Ale to tylko przykład wyrównania, więc możesz dowolnie pożonglować słowami, byle akcenty się zgadzały. No i dopracuj te zbyt banalne wstawki. ;)

Miłej zabawy na portalu, Pola Kaj. :)
PS. Pisaliśmy równocześnie komentarze.
Pola Kaj dnia 16.08.2017 14:32
Dziękuję bardzo, Miladoro, za bardzo cenne uwagi.
Faktycznie, po Twoich poprawkach wiersz jest dużo lepszy.
Wezmę sobie te wszystkie wskazówki do serca.
Pozdrawiam :)
mike17 dnia 16.08.2017 21:20 Ocena: Świetne!
Polu, ja tu już bym nic nie zmieniał :)
Wiersz nabrał wyrazu i teraz jawi się jako coś co cieszy.
Sam jego klimat to już jest majstersztyk.
To rusza czytającego, i to bardzo.
To piękne, co udało Ci się osiągnąć.
Zawsze miło mi czytać coś, co jest o miłości, nieważne czy spełnionej czy nie.
Ale jeśli jest próba.
A tu była i to bardzo udana.
Dlatego odchodzę kontent i życzę dalszych sukcesów :)
Lilah dnia 17.08.2017 20:26
Pola Kaj napisała:
Dziękuję bardzo, Miladoro, za bardzo cenne uwagi.
Faktycznie, po Twoich poprawkach wiersz jest dużo lepszy.
Wezmę sobie te wszystkie wskazówki do serca.


Koniecznie weź pod uwagę, Polu. Jeśli, oczywiście, chcesz się nauczyć porządnego pisania wierszy rymowanych. Nikt Ci tak nie wyłoży kawy na ławę jak Miladora.

Życzę powodzenia, :) Lilah.
Pola Kaj dnia 20.08.2017 01:20
Wersja poprawiona.
Miladoro, starałam dostosować się do Twoich rad. W miarę możliwości pozbyłam się zaimków.

Szkoda, drogi, że tu byłeś
ze zimową, srebrną tarczą.

Usunęłam wielką literę, ale słowo "drogi" zostawiam. "Miły" mi się tak jakoś staroświecko kojarzy... :)

Zostawiłam też "patrzeć", ponieważ podmiot liryczny nie chciał, żeby bohater spojrzał raz, a oczekiwał, że będzie patrzeć, dajmy na to, całe życie ;)

Przestawiłam wersy. Ta kolejność wydaje mi się bardziej odpowiednia, ponieważ (teraz) przedostatnia zwrotka jest chyba najbardziej ckliwa, do czego podmiot nawiązuje w ostatniej strofie.

Niestety nie udało mi się niczego wymyślić z tą przeklętą duszą. ;) Myślałam o "ego", ale ego nie szuka drugiej połówki i bratniej duszy, a kapitan ma właśnie symbolizować coś na ten kształt.
Może mnie jeszcze natchnie ;)

Nadal nie jestem pewna, czy wiersz jest rytmiczny...


Pozdrawiam
Miladora dnia 20.08.2017 02:06
No to popatrzmy. :)
Pola Kaj napisała:
Szkoda, drogi, że tu byłeś
ze zimową, srebrną tarczą.

- z zimową -
Ale można to rozwiązać jeszcze inaczej:
- Szkoda, drogi, że się kryłeś
za zimową, srebrną tarczą.

Cytat:
Szko­da, że po­sma­ko­wa­łam
usta słod­kie, dotyk dłoni.

- posmakowałam słodkich ust - nie usta. Ponadto brzmi to tak, jakby posmakowała także dotyku dłoni. Lepsze było "poznanie".
- Szkoda także, że poznałam
twoje usta, dotyk dłoni. - "słodkie" brzmi zbyt banalnie.

Cytat:
Szko­da, że dzie­lić nie chcia­łeś

Nie zgadzają się akcenty. Zgadzałyby się przy zmianie szyku - szkoda, że nie chciałeś dzielić - ale wtedy musiałabyś znaleźć rym do "dzielić".
Inne wyjście, to przerzucić "dzielić" do następnego wersu, tak jak zrobiłam to w poprzednim komentarzu.

Cytat:
Dusza stalą roz­dra­pa­na

Duszę Ci daruję, ale dlaczego "stalą"? Może chłodem?

Cytat:
Ale wciąż bije me serce

Tu także nie zgadzają się akcenty, a poza tym unikaj zaimków w przestarzałej formie (me). Poza tym - skoro serce bije, to wiadomo, że niezmienione w kamień. Dbaj o logikę. ;)
- lecz wciąż czekam i to z sercem
niezmienionym jeszcze w kamień - ?

Jest taka niepisana zasada na portalu, że gdy autorowi pasuje jakaś sugestia komentatora, to ją po prostu bierze. Dlatego skorzystaj, z czego chcesz, a jeżeli kiedyś wpadnie Ci do głowy jeszcze inne rozwiązanie, to wymienisz.
Wiersz rymowany to rygorystyczne puzzle - czasem trzeba nieźle pożonglować słowami, by każde trafiło na właściwe miejsce.
Ale dobrze, że pracujesz, bo to rozwija. :)

Miłego :)
Silvus dnia 20.08.2017 11:27
Miladora napisała:
Ale można to rozwiązać jeszcze inaczej:
- Szkoda, drogi, że się kryłeś
za zimową, srebrną tarczą.

Nie wiem, czy można to tak rozwiązać - ta tarcza, jak zrozumiałem, emanowała z bohatera lirycznego.

Miladora napisała:
"słodkie" brzmi zbyt banalnie.

Tu może tak, ale ja uważam, że nie w każdym kontekście.

Żeby tylko po zmianach wiersz nie utracił pewnej cząstki autora.
kamyczek dnia 03.09.2017 22:38
Witaj Polu Kaj,

podoba mi się zarówno treść jak i forma. Jest klimatycznie, z rytmem. Dobrze się czyta, z jednym wyjątkiem - tu mi zgrzytnęło:
Cytat:
Cze­kać mam, czy wyjść spod ziemi?
Snuję się, gubię i błą­dzę.

więc przeczytałam sobie w ten sposób:

- Mam tu czekać, wyjść spod ziemi?
Snuję się i gubię. Błądzę. -

Ale nic nie narzucam, Ty tu rządzisz.


Pozdrawiam serdecznie.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Miladora
18/11/2017 01:57
No to zaraz będzie następny do koszyczka, Hope. :) Malutko:… »
hopeless
18/11/2017 00:27
Miladora - fajnie, że jesteś:) Dobrej nocy. »
Miladora
18/11/2017 00:21
Hahahahaha... albo ja Tobie. :))) No to następny do… »
hopeless
18/11/2017 00:17
Miladora - No tutaj popełniłem niewyobrażalne błędy:… »
hopeless
18/11/2017 00:07
Miladora - zbieram do koszyka, i mam nadzieję jeszcze coś… »
Zola111
17/11/2017 23:55
Ech, Antonio, śmiejemy się razem z tego obrazka spod… »
Miladora
17/11/2017 23:55
Dobrze Cię widzieć pod tekstem, Lil. :) Serdeczności z… »
Miladora
17/11/2017 23:52
No to do kolekcji. :) »
Miladora
17/11/2017 23:47
Na razie się nie skarżę, więc korzystaj. :))) A ja się… »
Zola111
17/11/2017 23:36
Ja się od początku mocno ustawiłam z wiatrem tej szanty,… »
hopeless
17/11/2017 23:29
Miladora - no i kto powie, ze nie jestem szczęściarzem:)»
Pulsar
17/11/2017 23:10
Abigail!!! Nie mam nic wspólną mojego tekstu. (oceną)… »
Miladora
17/11/2017 23:07
Jest w porządku. :) Zastanawiam się tylko, dlaczego… »
Melock
17/11/2017 22:41
Świetne. Żadnych uwag z mojej strony. »
MasterYoda
17/11/2017 22:34
Czyta się szybko i przyjemnie. Piąteczka! »
ShoutBox
  • mike17
  • 17/11/2017 21:43
  • Z Tadeuszem byliśmy bardzo blisko, i teraz, kiedy Go zabrakło, coś w duszy płacze. Wracam do Jego wierszy, do Jego spuścizny. I uśmiecham się, że dane mi było mieć takiego Przyjaciela.
  • Alen Dagam
  • 17/11/2017 21:23
  • Oj, przysnęło mnie się. Dzień dobry wieczór ponownie. Przemycam raz jeszcze naszą forumową burzę mózgów - raj dla giętkich języków. Zapraszamy do pomocy! [link]
  • al-szamanka
  • 17/11/2017 21:18
  • Michale, dziękuję, że przypomniałeś tę miniaturę - popłakałam się. Isia na pewno dostała stokrotki... na pewno!
  • mike17
  • 17/11/2017 20:03
  • Chciałbym polecić piękną i wzruszającą miniaturę Tadeusza : [link]
  • mike17
  • 17/11/2017 18:43
  • Ostatnie dni GŁOSOWANIA zapraszają i wzywają do obywatelskiego obowiązku - głosujcie, a poznamy zwycięzcę : [link]
  • SanaiStark
  • 17/11/2017 18:15
  • A na wieczór podsyłam taki oto śliczny utworek: [link]
  • BeNeK
  • 17/11/2017 17:48
  • A ja w taki już zimny wieczór zapraszam na grzańca :D i honorowa kolejka dla @Alen ;)
  • Alen Dagam
  • 17/11/2017 17:04
  • Dobry wieczór, ludziki, w piąteczek. Zapraszamy do dyskusji o nowej stronie, jej nazwie i nowych kategoriach na PP! Zaintrygowani? [link]
  • Silvus
  • 17/11/2017 16:46
  • A sam sok?
  • SanaiStark
  • 17/11/2017 16:35
  • Pozdrawiam gorącą herbatą z sokiem z czarnej porzeczki ^^
Ostatnio widziani
Gości online:19
Najnowszy:lawendowy
Wspierają nas