Poezja » Pogranicze » Pat
A A A

 

 

 

 

 

Przez chabry przejrzałem twoje poglądy na ledwo popielate, zawstydzone chmury.
Słońce zaszło w oczach: zmrużyłem myśli.
Liczyłem niejasności na swoją korzyść.


Wychodziłem z siebie, gdy zakrywałaś się ostentacyjnie.
Wracając, przekraczałem granice. Pomieszały się języki i żadnego słowa nie brałem za pewne.


Wierzyłem w czystość uczuć. Wydawało mi się, że mogę być niewinny. Ośmieszałem pożądanie, zniesmaczony wulgarnością, jakie potrafi wykreować. Uważałem, że każde zaangażowanie niesie za sobą ryzyko skrajności. Chciałem być mdły, gorzko-słodki, do przełknięcia. Quasi-niewidoczny.


Czerpać energię z szumu wiatru, wiosennego deszczu itepe. Zatuszować, że potrzebuję ludzi.
Nieznajomego, który zadzwoni do mnie przez pomyłkę i życzy miłego dnia. Babci, która opowie historię swojego życia. Kolegi, który pomoże mi z projektem do szkoły.
Najbardziej starałem się jednak zasłonić przed świadomością, że jesteś mi potrzebna. Jeżeli nie odzywałaś się do mnie przez pół roku, powoli dokładałem cegiełki do muru. Twoje światło przebijało się przez szczeliny, ale nie raziło, nie oślepiało. Wystarczyło jednak jedno twoje słowo, by wszystko znów się zawaliło. Ot, syzyfowa praca.


Jak słońce,
któremu pustynni poeci
piszą w delirium spragnione epitafium,
zachodzisz mi myśli.


Tak od lat.
Wygląda na to, że jednak jestem fanatykiem.
Wiesz to wszystko i uśmiechasz się do mnie, wzruszając ramionani.

 

 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
ghost--writer · dnia 16.08.2017 20:23 · Czytań: 166 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Komentarze
wiktoria dnia 20.08.2017 23:59
Ghost-writer, fatalna wersyfikacja i wiele powtarzających się końcówek czasowników. Sam tekst ma w sobie coś, nie jest to typowy wiersz, raczej poetycka proza, ale przez zapis traci na wartości.

Wprowadziłam pewne zmiany, tak na szybko, jako propozycję.

Cytat:
Przez cha­bry przej­rza­łem twoje po­glą­dy na ledwopo­pie­la­te,
za­wsty­dzo­ne chmu­ry. Słoń­ce za­szło w oczach, zmru­żone myśli
li­czyły nie­ja­sno­ści na swoją ko­rzyść.


Gdy wy­cho­dzi­łem z sie­bie, za­kry­wa­łaś się osten­ta­cyj­nie.
Po powrocie prze­kroczone gra­ni­ce, po­mie­sza­ły ję­zy­ki
i żad­ne­go słowa nie bra­łem za pewne.


Wie­rząc w czy­stość uczuć wy­da­wa­ło mi się, że mogę być nie­win­ny.
Ośmie­szyć po­żą­da­nie, znie­sma­czo­ny wul­gar­no­ścią, jakie po­tra­fi wy­kre­ować.
Przekonany, że każde za­an­ga­żo­wa­nie nie­sie za sobą ry­zy­ko
skraj­no­ści. Chcia­łem być mdły, gorz­ko-słod­ki, do prze­łknię­cia.
Qu­asi-nie­wi­docz­ny.


Czer­pać ener­gię z szumu wia­tru, wio­sen­ne­go desz­czu itepe.
Za­tu­szo­wać, że po­trze­bu­ję ludzi. Nie­zna­jo­me­go, który dzwo­ni przez po­mył­kę
i życzy mi­łe­go dnia. Babci opo­wiadającej hi­sto­rię swo­je­go życia. I ko­le­gi,
który po­maga­ przy szkolnym pro­jek­cie.

Naj­bar­dziej sta­ra­łem się za­sło­nić przed świa­do­mo­ścią, że byłaś
mi po­trzeb­na. Brak kontaktu przez pół roku, po­wo­li do­kła­da­ł ce­gieł­ki do muru.
Twoje świa­tło prze­bi­jające się przez szcze­li­ny nie ra­zi­ło, nie ośle­pia­ło.
Jed­nak wystarczyło jedno twoje słowo by znów zawalić wszystko.
Ot, sy­zy­fo­wa praca.


Jak słoń­ce,
któ­re­mu pu­styn­ni poeci
piszą w de­li­rium spra­gnio­ne epi­ta­fium,
za­cho­dzisz mi myśli.


Od lat. Wy­glą­da na to, że je­stem fa­na­ty­kiem.
Wiesz to i uśmie­chasz się, wzru­sza­jąc ra­mio­na­mi.


Tak ogólnie to fajny, osobisty tekst. Zwierzanie się czytelnikowi, które bardzo lubię. Ale opowiadając tego typu historię, trzeba mieć na uwadze stylistykę, ze szczególnym uwzględnieniem czasowników, których jest mnóstwo i roi się od powtarzanych końcówek. Co nie wygląda ładnie.

Pozdrawiam :)
ghost--writer dnia 21.08.2017 12:26
Dziękuję za uwagi, wiktorio.
Później postaram się coś poprawić.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Zola111
18/02/2018 00:47
Julko, pisz, i bądź z nami. Twój wiersz, jakkolwiek… »
Zola111
17/02/2018 23:38
Tak się wpasować w ramy Zaśrodkowania - wielka sztuka.… »
zula
17/02/2018 23:25
Witaj Figiel Przyjemny i bardzo aromatyczny tekst.… »
dodatek111
17/02/2018 23:21
Przekonuje mnie ten wiersz. Przemyślałbym zakończenie np.… »
Felicjanna
17/02/2018 23:18
Nie miałam na myśli niczego Ci sugerować. Napisałam o swoich… »
dodatek111
17/02/2018 23:06
Spojrzę na inne. Też często spotykam się z zarzutem braku… »
dodatek111
17/02/2018 22:59
Lilah, jak zawsze u Ciebie, nienaganna technika i wyjątkowy… »
Jesienny syn
17/02/2018 22:38
To prawda, akurat w tym nie starałem się być oryginalny - bo… »
dodatek111
17/02/2018 22:37
Dziękuje Wodniczko, Ta tajemniczość wyszła chyba przy… »
dodatek111
17/02/2018 22:28
Bardziej podoba mi się treść i przesłanie, niż forma. Są… »
Figiel
17/02/2018 22:27
Witaj! Dzięki, Jolu za poczytanie:) Jeżeli udało Ci się w… »
Jesienny syn
17/02/2018 22:17
No cóż... Owszem, wiem, że mają wiele zalet, ale wolę… »
Lilah
17/02/2018 22:12
Dziękuję, kamyczku. Nie wstawiałam wiersza wcześniej, bo… »
dodatek111
17/02/2018 22:08
Jesienny syn, można tak napisać, choć zmieni sens. Właściwie… »
kamyczek
17/02/2018 22:07
Piękna, klimatyczna jedenastka, Lilah, podoba mi się.… »
ShoutBox
  • mike17
  • 17/02/2018 19:07
  • Jeden z najbardziej kultowych duetów wszech czasów. Pamiętam go z wczesnego dzieciństwa, to dopiero był hicior : [link] Oni do dziś go wykonują, co jest zacne :)
  • Darcon
  • 17/02/2018 13:04
  • Zgodnie z regulaminem, nie może poczekać. Każdy użytkownik patrzy ze swojego punktu widzenia. A gdyby każdy z użytkowników wrzucał teksty tak, jak chciał, to co byśmy mieli w poczekalni, Dodatku?
  • dodatek111
  • 16/02/2018 22:09
  • Dlaczego drugi tekst, dodany w tym samym dniu, nie może czekać w poczekalni, tylko zostaje odrzucony. Salon odrzuconych.
  • Silvus
  • 16/02/2018 15:28
  • @Ni, dziękuję za piosenkę. @jskslg, miłego dnia Tobie.
  • jskslg
  • 16/02/2018 12:09
  • ja się uważam za pedała poezji , ale również życzę miłego dnia
  • Ania_Basnik
  • 16/02/2018 09:05
  • Zapraszam wszystkich poetów do wzięcia udziału w Konkursie "Mój list do świata". Ogłoszenie na stronie głównej PP
  • Niczyja
  • 15/02/2018 21:28
  • Bardzo ładne, Michale. Ja również, mam na myśli Islandię.
  • mike17
  • 15/02/2018 21:20
  • Ach, jak ja lubię miłosną muzę, a przy okazji także islandzką : [link]
  • Niczyja
  • 15/02/2018 20:57
  • Silvus, wczoraj nie miałam nic w zanadrzu, dziś mam. Proszę:) [link]
Ostatnio widziani
Gości online:10
Najnowszy:Mehtaniaq2c
Wspierają nas