Tryptyk rodzinny - Procesja
Proza » Inne » Tryptyk rodzinny
A A A

Artur

Chłopiec patrzy na orła kołującego nad drzewami i wyobraża sobie, że ten potężny ptak jest ochroniarzem. Oblatując swój rewir, straszliwie się nudzi. Nawet gdyby dostrzegł coś niepokojącego, komu miałby to zgłosić? Bóg zamknął się w swoim pokoju i zabronił przeszkadzać.

Jeszcze kilka miesięcy temu Artur ciężko chorował i żył w świecie butelek z soczkami, zgód do podpisania i herbatników. Zaczął nawet bać się śmierci – co jeśli ona też ciągnie się w nieskończoność?

Jednak wyzdrowiał i jak co niedzielę, ojciec zasypuje go informacjami. Widzisz, Arturze? Tam jest jadłodajnia, gdzie Zosia poznała wujka Mietka. Razem wyjechali na saksy i przysyłali pieniądze. Potem te banknoty przestały być cokolwiek warte, palono nimi w piecu schroniska.

Idzie z siostrą za rękę. Rodzice zachwycają się, jaki to wdzięczny widok.

Po powrocie do pokoju przybija jej piątkę, zdejmuje śmierdzące buty. Ma taką pocieszną twarz, łagodne rysy.

 

Ojciec

W każdą niedzielę stara się być porządnym ojcem. Zabiera Artura na wycieczki i udziela mu lekcji wiedzy o świecie.

Unika ciszy i drażni go, kiedy syn prosi, by pospacerowali w milczeniu. Wtedy jak natrętny chochlik nawiedza go głos, szepcząc raz do jednego, raz do drugiego ucha: Nie kochasz jej. Jeszcze możesz zostawić ją i dzieci. Poradzą sobie.

Jezu, jak pozbyć się tego głosu, zanim wrócą do domu. Może ustrzelić go z wiatrówki? Wie, że należy on do koleżanki ze studiów, która na weselu jego i żony za dużo wypiła. Powiedziała wtedy, że daje ich miłości góra dwa, trzy lata. Ot, żeby jedno pokolenie piskląt zdążyło się odchować, odlecieć i umrzeć.

Wiedźma rzuciła na niego urok, bo była fatalnie zakochana. On jednak z satysfakcją żyje wbrew przepowiedni.

Raz na kilka tygodni bierze auto i odjeżdża, by zdradzać żonę z samym sobą. W Bieszczadach ma swój ulubiony pub. Tam, siedząc przy barze oklejonym starymi dokumentami, myśli o poprzednikach, wędrowcach. Czemu zostawiali te dokumenty? Czyżby nie były już im potrzebne?

 

Matka

Studentka obserwuje przez kraty zoo koziorożca leżącego na skalnej półce. Mamy ze sobą wiele wspólnego – myśli. Tak jak ty jestem uparta i wytrwała. Gdybym żyła wiecznie, poczekałabym aż przestaniesz być zwierzęciem i umówiła się z tobą na kawę.

Dwa lata później bierze ślub. Podczas prasowania rozprostowuje nawet plisy sukienek, tak ważne są dla niej przejrzystość i prostota. Denerwuje ją za to religijność męża.

– Jezus cię zainteresował, bo miałeś długie włosy, krzywy ryj i wychowywały cię kobiety – krzyczy podczas kłótni.

Mąż pojednawczo proponuje rodzinne wyjście do pizzerii. Trzymajmy się za ręce, a przeskoczymy to bagno – myśli.

Siadają przy okrągłym stole. Żona prosi, by zamówił to, co smakuje jemu i dzieciom. Sama ukradkiem robi zdjęcia pozostałym gościom, zapisuje coś w notatniku i szybko traci zainteresowanie rozmową.

Jemu wydaje się, że nie może być aż tak źle, skoro ona jest w swoim żywiole.

 

Ojciec, w imieniu wszystkich

Miałem na imię Henryk Edwin, wmurowano mnie w ścianę. Moja żona, płytka, wisi obok mnie. Jesteśmy płascy, gładcy, nieskazitelni jak kamień. Jesteśmy świadkami strasznych czasów i niekiedy cieszymy się, że umarliśmy.

Bóg wezwał nas na tamten świat niespodziewanie, ale wcześniej pozwolił nam przez wiele lat zanurzać ręce pod wodę i czerpać ze strumienia pełnego migotliwych ryb. W życiu piękne są chwile, końskie włosy rozwiane w pędzie, podkowy zawieszone na drzwiach, i co jeszcze tylko chcecie.

Widzieliśmy, jak ludzie po kryjomu chowali biedę i chaos do piwnic, by tam czekały w posagowych skrzyniach. Wypłukiwali ze swoich mózgów niepokojące myśli, po czym szli do pracy. Sami robiliśmy podobnie. Co z tego mamy? Nasza rodzina przetrwała razem, aż do końca.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Procesja · dnia 04.09.2017 09:36 · Czytań: 295 · Średnia ocena: 4 · Komentarzy: 6
Komentarze
Jacek Londyn dnia 04.09.2017 11:17 Ocena: Bardzo dobre
Dzień dobry.
Życie jako trwanie i sztuka uników, przemilczeń, niedopowiedzeń. To ciekawa miniatura, o tym, co dotyka wielu.
Zastanawia mnie, dlaczego tryptyk, przecież w tle pojawia się siostra, za mała?
"Moja żona, płytka, wisi obok mnie". To zdanie bym zmienił. NIE ZMIENIA TO JEDNAK OCENY. :)

Pozdrawiam
JL
Procesja dnia 04.09.2017 21:04
Cześć Jacku,

tryptyk, bo tak obmyśliłam, by był to tekst na trzy głosy ukazujące z nieco różnych stron to samo - jak widać, wyszły jednak cztery części, a i cztery osoby. Siostra mała i wprowadzona tylko po to, by chłopiec miał kogo trzymać za rękę ;) Najprościej byłoby się jej pozbyć, ale musiałabym wtedy trochę pokombinować, jak zmienić ten kawałek tekstu.
Zdanie z płytką mi się podoba, ale ja akurat lubię absurd. Spojrzę na to jeszcze świeżym okiem i zobaczę, czy mi zgrzyta, może ktoś jeszcze się wypowie.

Dziękuję Ci bardzo za odwiedziny i uwagi.
Pozdrawiam!
Dobra Cobra dnia 06.09.2017 09:46 Ocena: Bardzo dobre
Dokładnie ujęłaś los człowieczy: choćby się nie wiadomo jak się prężyć i jak promować to i tak do dołka (na ściankę )na końcu iśc trzeba.


Procesjo,

Ładny obrazek i bardzo na czasie (a kiedy nie był na czasie?).


Podobało się.


Pozdrawiam,

DoCo
Procesja dnia 06.09.2017 14:11
Cieszę się, DoCo! Dzięki za odwiedziny :)
Miladora dnia 11.09.2017 18:34
Niezłe, Procesjo. Podoba mi się takie tryptykowe ujęcie tematu. :)

Z kilkoma uwagami:
Cytat:
Idzie z sio­strą za rękę.

Skoro to tryptyk, to skasowałabym siostrę, by nie robiła zamieszania. ;)

Cytat:
Jed­nak wy­zdro­wiał, i jak co nie­dzie­lę,

Bez przecinka albo tak:
- Jed­nak wy­zdro­wiał i, jak co nie­dzie­lę,

Cytat:
in­for­ma­cja­mi.( )„Wi­dzisz, Artur? Tam jest

( ) podwójna spacja.
- Arturze -
No i niepotrzebny cudzysłów, skoro dałaś kursywę.
Cytat:
pa­lo­no nimi w piecu schro­ni­ska.”

Kropkę stawia się po cudzysłowie.

Cytat:
ustrze­lić go z wia­trów­ki / za dużo wódki

Przypadkowy rym.

Cytat:
Tam(,) sie­dząc przy barze okle­jo­nym sta­ry­mi do­ku­men­ta­mi, myśli


Cytat:
„Mamy ze sobą wiele wspól­ne­go” – myśli. „Tak jak ty je­stem upar­ta

Usuń cudzysłowy w całym tekście.

Cytat:
Za­in­te­re­so­wa­łeś się Je­zu­sem, bo mia­łeś dłu­gie

Rym. Może - zająłeś się Jezusem?

Miłego. :)
Procesja dnia 12.09.2017 09:47
Miladoro, dziękuję za wskazówki, zaraz poprawię.
Miłego dnia!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
hopeless
18/11/2017 22:29
Miladora - - dzięki:) »
hopeless
18/11/2017 22:25
Miladora - i tak zrobię:) »
Miladora
18/11/2017 22:14
Niewiele. ;) Za to wiersz jest całkiem, całkiem. :)»
ajw
18/11/2017 22:08
Dziękuję, Mileno :) »
ajw
18/11/2017 22:08
Bardzo lubię Twoją narrację, która jest zawsze jakimś… »
Dobra Cobra
18/11/2017 22:06
Alesz jak najbardziej rozumiem taki stan w pisarnictwie!… »
Milena1
18/11/2017 22:04
Jest klimat, obrazowanie. Pozdr :) »
Miladora
18/11/2017 22:03
I daj Ci, Boże, zdrowie. :) Dorzuć do kompletu. »
Dobra Cobra
18/11/2017 22:02
Jeśli będą następne - to piękna sprawa! DoCo »
Miladora
18/11/2017 22:00
Ja już w to uwierzyłam. ;) Może tak? Lubię rozbijać… »
Lilah
18/11/2017 21:57
Dzięki, ajw. Altanka jest super. Miło Cię gościć. :) »
hopeless
18/11/2017 21:55
Miladora - myślę, że w tym tempie zapełnię koszyczek dużo… »
hopeless
18/11/2017 21:51
Miladora - jeszcze trochę i uwierzę, że robię postępy:)))… »
Miladora
18/11/2017 21:51
To prawda, Ajw. :) Można się w biegu poślizgnąć na… »
Miladora
18/11/2017 21:44
Nieźle i niewiele, Hope. :) - nigdy nie zasypia -… »
ShoutBox
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 22:17
  • @mike17 - jutro już będziemy ciszej w SB, sorki za wcinanie się ciągle :/
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 22:15
  • Jeszcze niecałe 2 godziny do zamknięcia ankiety. 1. Nazwa: [link] 2. Kategorie: [link] . Głosujcie!
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 22:06
  • [link] Heh, ucięło cyferki w linku. Ten jest właściwy.
  • Jaga
  • 18/11/2017 21:59
  • Otwiera mi się "Mark Twain, czyli magiczny czar Tomka Sawyera :)"
  • Jaga
  • 18/11/2017 21:57
  • Alen, na pewno chodziło Ci o ten link?http://www.portal-pisarski.pl/forum/temat/342
  • mike17
  • 18/11/2017 21:56
  • GŁOSOWANIE w MUZO WENACH 5 wciąż trwa, zapraszam : A tu konkursowe info : [link]
  • mike17
  • 18/11/2017 21:54
  • No i pozostało nam już tylko 4 dni do zakończenia GŁOSOWANIA. MUZO WENY 5 potrzebują nowych głosów, nowej krwi, więc już dziś nie wahaj się, zagłosuj i wyraź swoją opinię o utworach.
  • Alen Dagam
  • 18/11/2017 21:03
  • Mamy 13 oddanych głosów w ankiecie z wyborem nazwy nowej strony. Czy będzie więcej? Pierwsze miejsce ma 5 głosów - zdecydowany faworyt. Czemu głosujemy? [link]
Ostatnio widziani
Gości online:18
Najnowszy:rkpru1282
Wspierają nas