Szkoła wojny - LindoChico
Poezja » Wiersze » Szkoła wojny
A A A

Idziemy do szkoły, na barkach spoczywający ciężar dnia codziennej nauki życia.
Otwierają się drzwi - odczuwany niepokój wydarzeń zapowiedzianych wczoraj.
Czas już uciekł, przygotowania nie pomogą w walce z przeznaczeniem.
Spoczywając w ławce, drżąć przed tym co może się wydarzyć dnia obecnego.
Mając w pamięci rozmyte cząstki wiedzy niezbędnej,
wiedzy zdobytej dzięki mądrości osób mających bogactwo srebrników.
Serce zaczyna bić w rytm karabinu...

Kilka chwil dzielących od zakończenia wiecznego stresu, strachu.
Nieznane są wówczas uczucia, które pojawiają się w naturalnym środowisku.
W świecie zrównoważonego porządku, gdzie nauka daje przyszłość.
Zatroskany "ojciec" nie musi posyłać swych dzieci z ogromnym bagażem.
Kochająca "matka" nie opatruje ran po walce na korytarzach szkoły.
"Rodzeństwo" nie kradnie ciężko zarobionych w pocie czoła drobnych.
Serce bije w rytm pulsującej wody...

Przychodzi ta chwila, której każdy chciał uniknąć.
Nieprzygotowani, niedostatecznie wierzący dlaczego się to dzieje.
Skąd nauczyciel - druga strona, która mogłaby wspólnie nawiązać nić porozumienia,
Chce doprowadzić do unicestwienia ich przyszłości,
poprzez ostateczny sprawdzian ich umiejętności.
Na korytarzu nie ma już żywej duszy, zapadła cisza.
Serce nie bije już w żadnym rytmie.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
LindoChico · dnia 11.09.2017 07:40 · Czytań: 111 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Inne artykuły tego autora:
Komentarze
Miladora dnia 11.09.2017 13:26
Myślę, że można byłoby te wszystkie odczucia i przemyślenia oddać za pomocą o wiele mniejszej ilości słów i dopowiedzeń. A także stylistycznie nieco lepiej.

Cytat:
na bar­kach spo­czy­wa­ją­cy cię­żar dnia co­dzien­nej nauki życia.

Wystarczyłoby - spoczywa ciężar codziennej nauki życia.

Cytat:
Spo­czy­wa­jąc w ławce, drżąć przed tym co może się wy­da­rzyć dnia obec­ne­go.
Mając w pa­mię­ci roz­my­te cząst­ki wie­dzy nie­zbęd­nej,

- drżąc -
I po co tyle imiesłowów oraz inwersja?

Cytat:
Mając w pa­mię­ci roz­my­te cząst­ki wie­dzy nie­zbęd­nej,
wie­dzy zdo­by­tej dzię­ki mą­dro­ści osób ma­ją­cych bo­gac­two srebr­ni­ków.

Powtórzenie.

Cytat:
osób ma­ją­cych bo­gac­two srebr­ni­ków.
Serce za­czy­na bić w rytm ka­ra­bi­nu...
Kilka chwil dzie­lą­cych od za­koń­cze­nia

Wpadające na siebie formy gramatyczne.

Cytat:
nie krad­nie cięż­ko za­ro­bio­nych w pocie czoła drob­nych.

Nie powielaj znaczeń. Albo "ciężko zarobionych", albo "zarobionych w pocie czoła".

Cytat:
Przy­cho­dzi ta chwi­la, któ­rej każdy chciał unik­nąć.

Zbędny zaimek.

Cytat:
nie­do­sta­tecz­nie wie­rzą­cy dla­cze­go się to dzie­je.

- wiedzący, dlaczego -

Cytat:
która mo­gła­by wspól­nie na­wią­zać nić po­ro­zu­mie­nia,
(c)hce do­pro­wa­dzić do uni­ce­stwie­nia ich przy­szło­ści,

Przypadkowy rym.

Cytat:
do uni­ce­stwie­nia ich przy­szło­ści,
po­przez osta­tecz­ny spraw­dzian ich umie­jęt­no­ści.

Przypadkowy rym i podwójne "ich".

Sugeruję przemyślenie, prześwietlenie i dopracowanie wiersza.

Miłej zabawy. :)
Brudnopis dnia 11.09.2017 19:19
LindoChico,

piszesz bardzo dobrze i przepraszam, że ośmielę się odpowiedzieć na dręczące cię pytanie. Spróbuj wybaczyć, tylko szczerze. Bo chciałbym przeczytać twoje wiersze napisane z perspektywy miłości do człowieka i świata. Podejrzewam, że będzie to PETARDA!

:)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Silvus
17/07/2018 02:56
To pasuje bardzo na piosenkę, i to ładną piosenkę. Na… »
BlueRiver
16/07/2018 23:27
Dziękuję za rady☺ Pozdrawiam. »
zbiwito
16/07/2018 23:14
Poczytaj Poezję. Spójrz krytycznie na to, co napisałeś. Masz… »
JOLA S.
16/07/2018 22:59
Skroplami, najpiękniesza w przyjaźni jest prawda. Niesie się… »
Niczyja
16/07/2018 22:42
Wzruszyłeś mnie, skroplami, coś w serduszku nagle zakuło.… »
skroplami
16/07/2018 22:27
Nie spiesz się, pisanie bywa jak miłość, przecież wiesz:). »
skroplami
16/07/2018 22:20
Taka samotność jak w pierwszym akapicie narasta stopniowo,… »
allaska
16/07/2018 21:35
Zbiwito, dziękuję :)ja też mam do dziś papierowe :) ale czy… »
zbiwito
16/07/2018 21:25
Melancholia przemijania uchwycona w paru słowach. Co do… »
Wiolin
16/07/2018 20:40
Witaj Al. Dobre pytanie. Mamy ich tyle w swoim życiu że… »
Wiolin
16/07/2018 20:35
Witaj Al. "Mój przewodnik ma na imię… »
skroplami
16/07/2018 20:28
Zgadzam się z Darconem. Przez kwiecistość formy opowiadania… »
Gatsby
16/07/2018 18:57
Dzięki śliczne za czytanie! Mam nadzieję, że kolejne… »
Bozena B
16/07/2018 15:16
Witaj Niektóre wiersze trudno skomentować, odnieść się,… »
JOLA S.
15/07/2018 23:12
Dzięki, Grzesiu. Bardzo mi miło. Macie rację, puszczam w… »
ShoutBox
  • Silvus
  • 17/07/2018 03:00
  • Ja chcę marmoladę z papierówek!
  • pociengiel
  • 16/07/2018 12:34
  • Płoną fury, płoną sklepy na Champs-Elysses wielki puchar Złota Nike ubogaca się [link]
  • Dobra Cobra
  • 15/07/2018 16:06
  • Piękna wakacyjna pjosenka na dobre popołudnie: [link]
  • allaska
  • 14/07/2018 22:23
  • Dziś marmolada z papierowek, kłótnie przy stole z synem, kto zrobił najładniejszą bułkę z marmolada, a kto najbrzydszą :) czyli samo życie:)
Ostatnio widziani
Gości online:12
Najnowszy:Ziebertaq2
Wspierają nas