Ukryta w MINIwymiarowej - Tomasz Kucina
Kategoria Konkursowa » Odkształcenia - 2017 » Ukryta w MINIwymiarowej
A A A
Od autora: Wiersz Tomasza Kuciny.

Do Konkursu:
W tolerancjach.
Odkształcenia 2017

 

 

                  "Phantasie ist wichtiger als Wissen, denn Wissen ist begrenzt".

           "Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona".

                                                                        Albert Einstein

 

 

 

banicja z

Flatlandii krainy płaszczaków Edwina Abbotta

 

ukryłaś dodatkowe wymiary

zwinęłaś otoczyłaś branami

gdzieś ponad czwarty

uczone rzęsy

z rozmytą rozdzielczością

skompaktyfikowane jak cząstki Kaluzy-Kleina

heterodoksja fizyka

ty

mów mi panie Teodorze K

drgająca

maleńka pętelka energii

giętka superstruna kosmosu

twój pęd

i masa w czwartym profuzyjnym świecie

geometria z jeszcze dalszych kubatur

jak kwark

podatny na wpływ oddziaływania silnego

kolejny kaliber Kobiety

dziewięć wymiarów - plus cenny czas

drobinka

miniaturowe kółko

z jednej kwintylionowej centymetra

zmierzona długością Plancka

gna

grawitacja w związku z kształtem przestrzeni

po torus jajowodu

nurkujesz z orbitą w definicji odwrotnych kwadratów

w mój inny mini_czynny świat

rozproszając energię 

w scan zwiniętych wymiarów

 

gustowny w tolerancjach

w twych kwantytatywnych odkształceniach

 

skąd wzięłaś MINI ?

z dziesięć do minus trzydziestej trzeciej [10'-33] ?

 

--

przez: Tomasz Kucina vel @ZagonBzu

 

 

 

 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Tomasz Kucina · dnia 05.10.2017 19:57 · Czytań: 256 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Komentarze
Esy Floresy dnia 16.10.2017 21:04
Tomaszu,

z pewnością wniknąłeś głęboko w temat konkursu, co poczytuję na plus, ale... chociaż lubię terminologię z dziedziny fizyki czy kosmologii w poezji, to jednak odczuwam u Ciebie przeciążenie. Momentami jest całkiem fajnie, ale w większości tekst jest dla mnie przekombinowany, co utrudnia rozeznanie się w sytuacji lirycznej. Tym razem się nie odnalazłam.

Pozdrowienia.
Tomasz Kucina dnia 17.10.2017 19:34
~Do Esy Floresy

Rozumiem. To moja intuicja czasem przeskoczy o jeden wymiar. W takim układzie o jeden, ale w tył. Wiem, że piszę zawile. Moja pięta achillesowa. Po prostu nie potrafię od tego uciec. To jest silniejsze. Więc od dawna przestałem z tym walczyć. Uwagi przyjmuję z wielkim szacunkiem. Bo są rzeczowe - merytoryczne.

~Do Esy Floresy - c.d.

W takim razie w dobrym obyczaju należałoby doprecyzować wiersz.
Pani Redaktor - taki to przekaz:

Kwadrat, mieszkaniec tytułowej Flatlandii, geometryczny maniak owładnięty manią wyższości spogląda na ograniczony świat jednowymiarowych linii . Czuje się lepszy, mądrzejszy i znacznie bardziej zaawansowany cywilizacyjnie. Wszystko szlag trafia, gdy spotyka trójwymiarową kulę, zaczyna rozumieć, że mają uzasadnienie byty wiele bardziej zaawansowane w rozwoju niż on. Że istnieją wyższe wymiary, niż jego dwuwymiarowy świat. Oto urocza opowieść Edwina A. Abbotta. Czasoprzestrzeń w moim wierszu, zaczyna więc transponować, aż staje się parafrazą wiersza. Dlatego właśnie ta banicja–Podmiot liryczny zostaje wypędzony poza obszar niezrozumianej przez byty z jego wymiaru czasoprzestrzennej nadświadomości. [Wygnaniec] zmierza do świata zauroczenia. Fizyczna metamorfoza jego kochanki–która ewoluuje ku samej fizyce [i prosto-do substytutu nauki] podnieca go w sensie intelektualnym. Oblubienica ukrywa dodatkowe, zaawansowane wymiary. Czas zaczyna biegnąć w dowolnych kierunkach, zakłóca chronologię zdarzeń i wiersza. Świat kolejnych wyższych wymiarów, oddzielony jest branami. To obiekty używane w teorii strun. W tej teorii brany to punkty zamocowania tychże strun. Jakoby ściany oddzielające kolejne światy, czyli niższe i wyższe wymiary [dokładnie wszystkie].Oczy [wzrok] kochanki sięga coraz dalej, gdzieś ponad trzeci wymiar–w którym funkcjonujemy-[my ludzie].
[Wygnaniec]-jako podmiot liryczny-staje się bardziej cielesny, a nawet seksualny–czyli, że aż fizyczny, w następstwie personifikuje już w samej teoretycznej fizyce kwantowej jako byt prymitywny [z mikrowymiaru] pomniejszony-metamorficzny naukowiec-Teodor Kaluza–[to twórca teorii mikrowymiarów]. Nieodporny na miłość, uczynniony w cielesności, a ona podrzędna jak kwark
podatna na wpływ oddziaływania silnego. [Wygnaniec] próbuje zrozumieć „masę”, „ciężar” kochanki–oto kolejny piąty wymiar, za wszelką cenę pragnie dotrzeć podświadomie do swojej oblubienicy. Jej powabne kształty to–przecież „geomeria”, i z jeszcze nieodkrytego wymiaru. Jego świat staje się cholernie skomplikowany a kochanka coraz bardziej niezrozumiałą. Ponieważ wg najnowszych przypuszczeń fizyków czasoprzestrzeń może składać się aż z dziesięciu wymiarów [dziewięć wymiarów-plus czas] kochanka jest raczej nieosiągalna. Dlatego [Wygnaniec] lokuje ją [a raczej liryczne wrażenie o niej] w mikrowymiarze [ten jest dla niego bardziej oczywisty]. Ona jest teraz „miniaturowym kółkiem”-z jednej kwintylionowej centymetra. [To fizyczna długość Plancka]. Rozprasza kobiecą energię w skanie zwiniętego wymiaru. I znowu mu ucieka, [jest niemożebna, iluzoryczna]. A on „ gustowny w tolerancjach” w dostojeństwie udzielonej jej carte blanche na dowolną formułę osobistej metamorfozy,-wkracza [w matematyczne pojęcie "tolerancji położenia i kształtu-ukochana jest przecież figurą geometryczną, zdeterminowana definicją kształtu-może prostoliniowa, może płaska, walcowata, lub w zarysie przekroju wzdłużnego, albo funkcjonalna w położeniu-np.równoległa, prostopadła, nachylona czy współosiowa, alternatywnie w tolerancji–jako systemie akceptacji], więc-["odkształcona w tejże tolerancji "co celowo w moim zamierzeniu nawiązuje do TEMATU KONKURSU]. [Wygnaniec] zaczyna rozumieć, że jego kochanka jako synteza nauki–jest wolna, nieograniczona, to parafraza jego i jej życia, i moduł całej ludzkości.

Pozdrawiam ślicznie.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
AntoniGrycuk
20/08/2018 02:05
Zolu, Może faktycznie niepotrzebnie odniosłem się do tak… »
introwerka
20/08/2018 01:19
Kubo, myślę, że masz rację. Co do Twoich sugestii… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 01:07
Początek też jest dobry, ale mniej swobodny, takie mam… »
introwerka
20/08/2018 00:53
Kubo, dziękuję za opinię :) Cieszę się, że choć fragment… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 00:42
Ciekawa ostatnia strofa, wcześniej też jest dobrze, ale… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 00:40
Podoba mi się pierwsza strofa, fajna by z tego była… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 00:28
Ten fragment jest znakomity, wcześniej mam wrażenie, że… »
Zola111
20/08/2018 00:27
Antoni, mój tekst sprzed lat wywołał dość burzliwą… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 00:21
Ciekawy wiersz, w dobrym klimacie, zamiast… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 00:09
podoba mi się ten wiersz, szczególnie dwie strofy, ale… »
kubarozpruwacz
20/08/2018 00:05
życie to nie gra, tylko wojna :)dziękuję za ślad. »
hopeless
19/08/2018 23:51
Kushi - myślałem, że już nikt mnie nie czyta, a tu taka… »
Kushi
19/08/2018 23:15
Witaj:) Oj, tam, ja bym wcale nie powiedziała, że Taki tam… »
Prat Bart Pao
19/08/2018 23:11
Głęboko zostałem poruszony, co dla takiego nowicjusza jest… »
Prat Bart Pao
19/08/2018 22:56
Witaj. Mam cichą i szczerą nadzieję że to celowe działanie… »
ShoutBox
  • Kushi
  • 20/08/2018 00:01
  • Prat Bart Pro dobranoc i kolorowych snów :)
  • Esy Floresy
  • 20/08/2018 00:00
  • PBP, śnij o szczęściu :)
  • Prat Bart Pao
  • 19/08/2018 23:59
  • Nastała pora i na mnie :) Dobranoc Paniom, dobranoc wszystkim :) Witam tak w ogóle i witam ponownie :) Pa!
  • Kushi
  • 19/08/2018 23:58
  • jak dobrze wrócić w "stare kąty"... mam nadzieję, że pobędę tu dłużej :), aaa stęskniłam się za Wami :)
  • Kushi
  • 19/08/2018 23:56
  • Eska, oki dla Ciebie woda i wino :)
  • Prat Bart Pao
  • 19/08/2018 23:55
  • Hmm, może dla tego że gdy za dużo "lampek" to światło gaśnie? :D
  • Prat Bart Pao
  • 19/08/2018 23:53
  • właśnie te krótkie chwile, gdy zostaną dostrzeżone nabierają szczególnej subiektywnej wartości dla mnie, a czasem spotykam osoby u które potrafią docenić tak jak ja właśnie takie niepozorne momenty
  • Esy Floresy
  • 19/08/2018 23:51
  • I dlaczego, do diabła, na kieliszek wina mówi się lampka? Ktoś wie? Jakieś teorie? :)
  • Prat Bart Pao
  • 19/08/2018 23:51
  • Ja? Jestem szczęśliwy, że trwa taka wspaniała konwersacja; ze świeżej pościeli na łóżku do którego zaraz się położę, gdy wybija 14 i mogę udać się na fajrant. Może to nie jest nic wielkiego ale...
Ostatnio widziani
Gości online:10
Najnowszy:gaavinsoul184
Wspierają nas