świeca za szybą - Miladora
Kategoria Konkursowa » (Bez)kresy - 2017 » świeca za szybą
A A A

 

nie odchodzicie by się prześnić dopóki wciąż wracają w myślach
urywki rozmów wiersze teksty
to co w historię może wpisać wspólne istnienie
i wędrówka
nawet przerwana i zbyt krótka
 
milczą adresy telefony płowieją zdjęcia w starych kliszach   
nic nie jest w stanie ich ochronić 
ani przywrócić znów do życia by jak uprzednio
poprzez słowa
mogła nas wieść ta sama droga
 
lecz mimo wszystko coś zostaje i nawet jeśli tylko smutek
niesiemy go ze sobą dalej
podobnie jak i własną duszę dla której ważne
by przetrwało
każde wspomnienie – ludzka gałąź

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Miladora · dnia 01.11.2017 21:28 · Czytań: 1046 · Średnia ocena: 4,9 · Komentarzy: 33
Komentarze
Lilah dnia 01.11.2017 21:48
Pięknie, Milu. Gratuluję wyróżnienia. :) Lila
kamyczek dnia 01.11.2017 22:15 Ocena: Świetne!
Gratulacje, Milu.
Piękny wiersz, pełen refleksji i zadumy .
Podoba mi się także forma - ciekawie zapisany dziewięciozgłoskowiec, do tego niebanalne rymy - super.

Pozdrawiam.
Nalka31 dnia 01.11.2017 22:15
Milu,

gratuluję wyróżnienia. Wiersz pełen zadumy i prawdy, o tym ile znaczy dla nas pamięć o tych, co stanęli na naszej drodze.

Serdecznie. :)
Miladora dnia 01.11.2017 23:46
Dziękuję, kochane Dziewczyny. :)

Musiałam napisać ten wiersz, bo pamięć nie dawała mi spokoju.

Serdeczności. :)
introwerka dnia 02.11.2017 00:36 Ocena: Świetne!
Przepiękny, bardzo poruszający i refleksyjny wiersz, szczególnie wzruszyła mnie jego pointa - porównanie ludzkich wspomnień do zielonych gałęzi, wyrastające z żywego pnia ekologicznej mądrości dostrzegania jedności człowieka z przyrodą :)

Gratuluję zasłużonego wyróżnienia! :)

Serdeczności :)
JOLA S. dnia 02.11.2017 00:58 Ocena: Świetne!
Milu, może to brzmi jak spowiedź cielęcia w biegu, ale dawno mnie tak nie zauroczył wiersz. Jesteś czarodziejką, grasz słowami niczym wirtuoz na skrzypcach. Perfekcyjny instrument Cię słucha, oddaje się cały, a ty szarpiesz duszę, rysując wszystkimi tonami na piasku.

Kończę, bo się rozryczę :)
dodatek111 dnia 02.11.2017 09:04 Ocena: Świetne!
Prócz smutku zostanie ten wiersz. Mądry i piękny...
Miladora dnia 02.11.2017 11:43
introwerka napisała:
wzruszyła mnie jego pointa

Każde istnienie jest gałązką na olbrzymim drzewie genealogicznym gatunków. I każda pamięć też ma swoje drzewo. Nie powinniśmy pozwolić mu usychać. :)

Dziękuję serdecznie:
Gwiazdko - za wczucie się;
Joleńko - za zauroczył;
Dodatku - za mądry i piękny.

Miłego jesiennego wszystkim. :)
Jaga dnia 02.11.2017 21:43
Cytat:
lecz mimo wszyst­ko coś zo­sta­je i nawet jeśli tylko smu­tek
nie­sie­my go ze sobą dalej
po­dob­nie jak i wła­sną duszę dla któ­rej ważne
by prze­trwa­ło
każde wspo­mnie­nie – ludz­ka gałąź 

Strofa do zapisania!
Gratuluję!
Pozdrawiam ciepło,
Jaga
Miladora dnia 02.11.2017 22:38
Dziękuję serdecznie, Jago. :)

Miłego wieczoru. :)
allaska dnia 03.11.2017 18:17
podoba bardzo ostatnia strofa :) tylko gubię się w wersyfikacji, ale to pewnie mój problem
pociengiel dnia 03.11.2017 18:35 Ocena: Bardzo dobre
Machina nie zasygnalzowała u mnie edycji tego wiersza.
Czytam końcówkę.

Wspomnienie na przyrostach gałężi.
Miladora dnia 03.11.2017 21:30
allaska napisała:
tylko gubię się w wersyfikacji,

Czytaj w ten sposób, to się nie pogubisz. :)
- lecz mimo wszystko coś zostaje
i nawet jeśli tylko smutek
niesiemy go ze sobą dalej
podobnie jak i własną duszę
dla której ważne by przetrwało
każde wspomnienie – ludzka gałąź -

pociengiel napisała:
Machina nie zasygnalzowała u mnie edycji tego wiersza.

Hehe - ona u Ciebie też nie sygnalizuje, panie F. :)))

Dziękuję pięknie - Allasko i Franciszku - za wizytę pod wierszem.

Miłego. :)
allaska dnia 03.11.2017 21:33
O, Miladoro, tak mi lepiej czytać, a dziękuję bardzo :)
al-szamanka dnia 04.11.2017 08:46 Ocena: Świetne!
O tak, Miladoro, pamięć nie daje spokoju.
Można ją opisać, zalewać łzami, szeptać o niej w samotnej ciemności...
Ona ciągle jest i serce gniecie.
Ale jak strasznie byłoby bez niej.
Piękny, ważny wiersz, dziękuję Ci za niego.

Pozdrawiam ciepło :)
Miladora dnia 04.11.2017 11:05
al-szamanka napisał/a:
Ale jak strasznie byłoby bez niej.

I czasem niestety jest strasznie, gdy obumiera w ludziach.

Dziękuję ślicznie, Al.

Serdeczności jesienne. :)
ClakierCat dnia 04.11.2017 12:00
nie odchodzicie by się prześnić
dopóki wciąż wracają w myślach
urywki rozmów wiersze teksty
to co w historię może wpisać
wspólne istnienie i wędrówka
nawet przerwana i zbyt krótka

milczą adresy telefony
płowieją zdjęcia w starych kliszach
nic nie jest w stanie ich ochronić
ani przywrócić znów do życia
by jak uprzednio poprzez słowa
mogła nas wieść ta sama droga

lecz mimo wszystko coś zostaje
i nawet jeśli tylko smutek
niesiemy go ze sobą dalej
podobnie jak i własną duszę
dla której ważne by przetrwało
każde wspomnienie – ludzka gałąź

- klasyk, ... to klasyk! - gratuluję, bo ślicznie.

Mili, nie bój się pisać klasycznie, jestem z Tobą, tak a propos należy utworzyć dwa piony poezji, aby się nie bać pisać... i aby dwa piony były reprezentatywne...
Miladora dnia 04.11.2017 17:06
ClakierCat napisał:
to klasyk!

A owszem - sekstyna z układem rymów ababcc. :)
Co do obaw przed klasycznymi wierszami - od początku ich nie mam, bo podobają mi się różne formy wierszy rymowanych, w tym także dawne, i tak właśnie piszę.

Dziękuję pięknie, Cat, za wizytę i ślicznie. :)

Miłego wieczoru. :)
Zola111 dnia 05.11.2017 21:38 Ocena: Świetne!
Miladoro,

brawo za koncept, ujęcie tematu i cudne wspominanie. Niskie ukłony,

z.
Miladora dnia 05.11.2017 23:54
Dziękuję ślicznie, Zoleńko. :)

Serdeczności i buziaki. :)
G.A. dnia 08.11.2017 04:06
Buongiorno bella mia.

tkając ze mgły porannej nitkę nim się zamieni w rosy krople
ominę wszystko co jest brzydkie
i obleśnego ja nie dotknę
na przykład kiedy mi ktoś żabę
wrzuci znienacka za piżamę

Pięknie piszesz bella mia... :)
Miladora dnia 08.11.2017 04:20
G.A. napisał:
wrzuci znienacka za piżamę

Amen. :)))

Ależ sorpresa. To Ty jeszcze żyjesz, amico? ;)
Witaj ponownie na portalu i dzięki za komentarz - już dawno się tak nie ubawiłam.

Miłego dzionka. :)
ajw dnia 11.11.2017 11:15 Ocena: Świetne!
Jest smutno i pięknie. Jak zwykle nie zawodzisz, Milu. Nastrój wiersza wychodzi poza ekran monitora.. Pozdrawiam :)
Miladora dnia 11.11.2017 12:03
Dziękuję pięknie, Ajw. :)

Serdeczności. :)
SzalonaJulka dnia 13.11.2017 00:09
Miluś, zalogowałam się na pp, bo zobaczyłam informację o śmierci Bosskiego. Nie potrafię dziś spojrzeć obiektywnie na Twój wiersz, ale zostawiam ślad, bo trochę mnie podniósł na duchu. Pewnie wrócę.
Miladora dnia 13.11.2017 00:24
Dziękuję, Szalonka - miałam zadzwonić do Ciebie, ale obawiałam się, że już trochę późno. :|
Cóż... przybyła jeszcze jedna osoba, o której pamięć będziemy nosić w sobie.

Serdeczności.
ajw dnia 13.11.2017 20:00 Ocena: Świetne!
Milu - gratuluję niebieskości :)
gabi dnia 15.11.2017 19:28 Ocena: Świetne!
Kunsztowna forma, zawartość skłaniająca do zadumy. Gratulacje!

A co Ty taka niebieska jesteś? Odwiedzałaś niebo? :)
Miladora dnia 15.11.2017 21:26
gabi napisał/a:
skłaniająca do zadumy.

Bardzo dziękuję, Gabi. :)
Miło Cię widzieć.

gabi napisał/a:
Odwiedzałaś niebo

Szef mnie wniebowstąpił, dając awans na korektora. Zoleńce też i dlatego ganiamy po portalu w niebieskich sukienkach. :)

Serdeczności. :)
hopeless dnia 16.11.2017 09:45
Ależ tu komentarzy! Wow! Nie może zabraknąć i mojego:)
Cytat:
każde wspo­mnie­nie – ludz­ka gałąź

drzewo życia... lekko i śpiewnie oddana zaduma. Skojarzył mi się film "Avatar"... tak mam:)
Miladora dnia 16.11.2017 13:32
hopeless napisał:
drzewo życia...

Właśnie - a życie nierozerwalnie związane jest z pamięcią. :)

Miło zobaczyć Cię pod wierszem, Hope.
Dziękuję
i serdeczności. :)
maak dnia 11.10.2018 00:18 Ocena: Świetne!
Poruszył mnie ten wiersz, taki zadumany i niepowszedni. Najważniejsze jest przetrwanie... a za nim pojawi się gałąź, która pozwoli nam na odrastanie.

Pięknie i mądrze :)

Maak
Miladora dnia 31.10.2018 12:28
Bardzo dziękuję, Maaczku. :)

I wszystkiego dobrego. :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Ustiusza
22/10/2019 00:50
Twist fabularny w postaci księdza to bardzo dobre i… »
Ustiusza
22/10/2019 00:30
Bardzo gęsty klimat, dużo obrazów i ogromna przestrzeń. Jest… »
Quentin
22/10/2019 00:14
Kimkolwiek jesteś Trzeba przyznać, że zrobiłeś zwrot… »
Kamila N
21/10/2019 23:58
b.dobry wiersz »
Kamila N
21/10/2019 23:52
nie wiedziałam, że takie wiersze też się pisze; muszę nad… »
Kamila N
21/10/2019 23:29
ja bym słowo „nieabstrakcyjny” wycięła, mimo wszystko, i… »
Niczydar
21/10/2019 22:08
marzenno zaiste będzie dobrze. Dziękuję za chęć pomocy,… »
Niczydar
21/10/2019 21:53
Yaro; czas na... dalszą wędrówkę »
Yaro
21/10/2019 19:26
Dzięki Michał :) Wiersze to wolność artystycznej… »
Gregcem
21/10/2019 19:23
Męski upór, przeznaczenie, czy strach przed samotnością?… »
Marek Adam Grabowski
21/10/2019 19:10
Ładnie napisane opowiadanie; zwłaszcza ten naturalistyczny… »
marzenna
21/10/2019 18:09
Gregcem wyjaśniam, kiedyś nie było 500+, teraz matki już… »
ander
21/10/2019 18:08
Dziękuję bardzo. Ogromnie mi miło, że Ci się spodobał ten… »
mike17
21/10/2019 16:53
Yaro, czerpiesz z mojej prozy wszystko, co najwartościowsze… »
marzenna
21/10/2019 15:56
Od miesiąca szukam wiersza z odpowiedzią , nawet sama piszę,… »
ShoutBox
  • mike17
  • 21/10/2019 13:49
  • Czy 5000 słów to dużo? Nie. Dlatego zapraszam Was do MUZO WEN 8, KONKURSU w prozie - wystarczy napisać miniaturę :) [link]
  • mike17
  • 21/10/2019 13:38
  • Koberko, dziękuję za dodanie do ulubionych :)
  • bruliben
  • 20/10/2019 11:11
  • A gdzie to ześrodkowanie? Gubię się w portalu. Może ktoś, coś podpowiedzieć?
  • Zola111
  • 19/10/2019 00:18
  • Jak Wam się pisze wiersze do Zaśrodkowania?
  • mike17
  • 18/10/2019 14:04
  • MUZO WENY 8 zapraszają do udziału śmiałków pióra. Podejmijcie wyzwanie i dajcie z siebie wszystko :) [link]
  • bruliben
  • 18/10/2019 09:02
  • Już wiem, ktory utwór najlepiej rozgrzewa do pisania :)
  • bruliben
  • 18/10/2019 04:56
  • Dlaczego tu jestem, czego szukam, skoro większość dreamin’ offline.
  • bruliben
  • 18/10/2019 04:48
  • Aż sześć muzo wen - wypadałoby zajrzeć, zobaczyć, poczuć jak zainspirują.
  • allaska
  • 17/10/2019 16:27
  • Prośba do redakcji przy wysyłaniu tekstu nie wiem co zrobiłam ale wkleiłam dwa na raz proszę o usunięcie jednego one są takie same. Pozdrawiam. Czarodziejka z planety: " nie dorastam wam do pięt ;)"
Ostatnio widziani
Gości online:16
Najnowszy:niuiu
Wspierają nas