świeca za szybą - Miladora
Kategoria Konkursowa » (Bez)kresy - 2017 » świeca za szybą
A A A

 

nie odchodzicie by się prześnić dopóki wciąż wracają w myślach
urywki rozmów wiersze teksty
to co w historię może wpisać wspólne istnienie
i wędrówka
nawet przerwana i zbyt krótka
 
milczą adresy telefony płowieją zdjęcia w starych kliszach   
nic nie jest w stanie ich ochronić 
ani przywrócić znów do życia by jak uprzednio
poprzez słowa
mogła nas wieść ta sama droga
 
lecz mimo wszystko coś zostaje i nawet jeśli tylko smutek
niesiemy go ze sobą dalej
podobnie jak i własną duszę dla której ważne
by przetrwało
każde wspomnienie – ludzka gałąź

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Miladora · dnia 01.11.2017 21:28 · Czytań: 942 · Średnia ocena: 4,9 · Komentarzy: 33
Komentarze
Lilah dnia 01.11.2017 21:48
Pięknie, Milu. Gratuluję wyróżnienia. :) Lila
kamyczek dnia 01.11.2017 22:15 Ocena: Świetne!
Gratulacje, Milu.
Piękny wiersz, pełen refleksji i zadumy .
Podoba mi się także forma - ciekawie zapisany dziewięciozgłoskowiec, do tego niebanalne rymy - super.

Pozdrawiam.
Nalka31 dnia 01.11.2017 22:15
Milu,

gratuluję wyróżnienia. Wiersz pełen zadumy i prawdy, o tym ile znaczy dla nas pamięć o tych, co stanęli na naszej drodze.

Serdecznie. :)
Miladora dnia 01.11.2017 23:46
Dziękuję, kochane Dziewczyny. :)

Musiałam napisać ten wiersz, bo pamięć nie dawała mi spokoju.

Serdeczności. :)
introwerka dnia 02.11.2017 00:36 Ocena: Świetne!
Przepiękny, bardzo poruszający i refleksyjny wiersz, szczególnie wzruszyła mnie jego pointa - porównanie ludzkich wspomnień do zielonych gałęzi, wyrastające z żywego pnia ekologicznej mądrości dostrzegania jedności człowieka z przyrodą :)

Gratuluję zasłużonego wyróżnienia! :)

Serdeczności :)
JOLA S. dnia 02.11.2017 00:58 Ocena: Świetne!
Milu, może to brzmi jak spowiedź cielęcia w biegu, ale dawno mnie tak nie zauroczył wiersz. Jesteś czarodziejką, grasz słowami niczym wirtuoz na skrzypcach. Perfekcyjny instrument Cię słucha, oddaje się cały, a ty szarpiesz duszę, rysując wszystkimi tonami na piasku.

Kończę, bo się rozryczę :)
dodatek111 dnia 02.11.2017 09:04 Ocena: Świetne!
Prócz smutku zostanie ten wiersz. Mądry i piękny...
Miladora dnia 02.11.2017 11:43
introwerka napisała:
wzruszyła mnie jego pointa

Każde istnienie jest gałązką na olbrzymim drzewie genealogicznym gatunków. I każda pamięć też ma swoje drzewo. Nie powinniśmy pozwolić mu usychać. :)

Dziękuję serdecznie:
Gwiazdko - za wczucie się;
Joleńko - za zauroczył;
Dodatku - za mądry i piękny.

Miłego jesiennego wszystkim. :)
Jaga dnia 02.11.2017 21:43
Cytat:
lecz mimo wszyst­ko coś zo­sta­je i nawet jeśli tylko smu­tek
nie­sie­my go ze sobą dalej
po­dob­nie jak i wła­sną duszę dla któ­rej ważne
by prze­trwa­ło
każde wspo­mnie­nie – ludz­ka gałąź 

Strofa do zapisania!
Gratuluję!
Pozdrawiam ciepło,
Jaga
Miladora dnia 02.11.2017 22:38
Dziękuję serdecznie, Jago. :)

Miłego wieczoru. :)
allaska dnia 03.11.2017 18:17
podoba bardzo ostatnia strofa :) tylko gubię się w wersyfikacji, ale to pewnie mój problem
pociengiel dnia 03.11.2017 18:35 Ocena: Bardzo dobre
Machina nie zasygnalzowała u mnie edycji tego wiersza.
Czytam końcówkę.

Wspomnienie na przyrostach gałężi.
Miladora dnia 03.11.2017 21:30
allaska napisała:
tylko gubię się w wersyfikacji,

Czytaj w ten sposób, to się nie pogubisz. :)
- lecz mimo wszystko coś zostaje
i nawet jeśli tylko smutek
niesiemy go ze sobą dalej
podobnie jak i własną duszę
dla której ważne by przetrwało
każde wspomnienie – ludzka gałąź -

pociengiel napisała:
Machina nie zasygnalzowała u mnie edycji tego wiersza.

Hehe - ona u Ciebie też nie sygnalizuje, panie F. :)))

Dziękuję pięknie - Allasko i Franciszku - za wizytę pod wierszem.

Miłego. :)
allaska dnia 03.11.2017 21:33
O, Miladoro, tak mi lepiej czytać, a dziękuję bardzo :)
al-szamanka dnia 04.11.2017 08:46 Ocena: Świetne!
O tak, Miladoro, pamięć nie daje spokoju.
Można ją opisać, zalewać łzami, szeptać o niej w samotnej ciemności...
Ona ciągle jest i serce gniecie.
Ale jak strasznie byłoby bez niej.
Piękny, ważny wiersz, dziękuję Ci za niego.

Pozdrawiam ciepło :)
Miladora dnia 04.11.2017 11:05
al-szamanka napisał/a:
Ale jak strasznie byłoby bez niej.

I czasem niestety jest strasznie, gdy obumiera w ludziach.

Dziękuję ślicznie, Al.

Serdeczności jesienne. :)
ClakierCat dnia 04.11.2017 12:00
nie odchodzicie by się prześnić
dopóki wciąż wracają w myślach
urywki rozmów wiersze teksty
to co w historię może wpisać
wspólne istnienie i wędrówka
nawet przerwana i zbyt krótka

milczą adresy telefony
płowieją zdjęcia w starych kliszach
nic nie jest w stanie ich ochronić
ani przywrócić znów do życia
by jak uprzednio poprzez słowa
mogła nas wieść ta sama droga

lecz mimo wszystko coś zostaje
i nawet jeśli tylko smutek
niesiemy go ze sobą dalej
podobnie jak i własną duszę
dla której ważne by przetrwało
każde wspomnienie – ludzka gałąź

- klasyk, ... to klasyk! - gratuluję, bo ślicznie.

Mili, nie bój się pisać klasycznie, jestem z Tobą, tak a propos należy utworzyć dwa piony poezji, aby się nie bać pisać... i aby dwa piony były reprezentatywne...
Miladora dnia 04.11.2017 17:06
ClakierCat napisał:
to klasyk!

A owszem - sekstyna z układem rymów ababcc. :)
Co do obaw przed klasycznymi wierszami - od początku ich nie mam, bo podobają mi się różne formy wierszy rymowanych, w tym także dawne, i tak właśnie piszę.

Dziękuję pięknie, Cat, za wizytę i ślicznie. :)

Miłego wieczoru. :)
Zola111 dnia 05.11.2017 21:38 Ocena: Świetne!
Miladoro,

brawo za koncept, ujęcie tematu i cudne wspominanie. Niskie ukłony,

z.
Miladora dnia 05.11.2017 23:54
Dziękuję ślicznie, Zoleńko. :)

Serdeczności i buziaki. :)
G.A. dnia 08.11.2017 04:06
Buongiorno bella mia.

tkając ze mgły porannej nitkę nim się zamieni w rosy krople
ominę wszystko co jest brzydkie
i obleśnego ja nie dotknę
na przykład kiedy mi ktoś żabę
wrzuci znienacka za piżamę

Pięknie piszesz bella mia... :)
Miladora dnia 08.11.2017 04:20
G.A. napisał:
wrzuci znienacka za piżamę

Amen. :)))

Ależ sorpresa. To Ty jeszcze żyjesz, amico? ;)
Witaj ponownie na portalu i dzięki za komentarz - już dawno się tak nie ubawiłam.

Miłego dzionka. :)
ajw dnia 11.11.2017 11:15 Ocena: Świetne!
Jest smutno i pięknie. Jak zwykle nie zawodzisz, Milu. Nastrój wiersza wychodzi poza ekran monitora.. Pozdrawiam :)
Miladora dnia 11.11.2017 12:03
Dziękuję pięknie, Ajw. :)

Serdeczności. :)
SzalonaJulka dnia 13.11.2017 00:09
Miluś, zalogowałam się na pp, bo zobaczyłam informację o śmierci Bosskiego. Nie potrafię dziś spojrzeć obiektywnie na Twój wiersz, ale zostawiam ślad, bo trochę mnie podniósł na duchu. Pewnie wrócę.
Miladora dnia 13.11.2017 00:24
Dziękuję, Szalonka - miałam zadzwonić do Ciebie, ale obawiałam się, że już trochę późno. :|
Cóż... przybyła jeszcze jedna osoba, o której pamięć będziemy nosić w sobie.

Serdeczności.
ajw dnia 13.11.2017 20:00 Ocena: Świetne!
Milu - gratuluję niebieskości :)
gabi dnia 15.11.2017 19:28 Ocena: Świetne!
Kunsztowna forma, zawartość skłaniająca do zadumy. Gratulacje!

A co Ty taka niebieska jesteś? Odwiedzałaś niebo? :)
Miladora dnia 15.11.2017 21:26
gabi napisał/a:
skłaniająca do zadumy.

Bardzo dziękuję, Gabi. :)
Miło Cię widzieć.

gabi napisał/a:
Odwiedzałaś niebo

Szef mnie wniebowstąpił, dając awans na korektora. Zoleńce też i dlatego ganiamy po portalu w niebieskich sukienkach. :)

Serdeczności. :)
hopeless dnia 16.11.2017 09:45
Ależ tu komentarzy! Wow! Nie może zabraknąć i mojego:)
Cytat:
każde wspo­mnie­nie – ludz­ka gałąź

drzewo życia... lekko i śpiewnie oddana zaduma. Skojarzył mi się film "Avatar"... tak mam:)
Miladora dnia 16.11.2017 13:32
hopeless napisał:
drzewo życia...

Właśnie - a życie nierozerwalnie związane jest z pamięcią. :)

Miło zobaczyć Cię pod wierszem, Hope.
Dziękuję
i serdeczności. :)
maak dnia 11.10.2018 00:18 Ocena: Świetne!
Poruszył mnie ten wiersz, taki zadumany i niepowszedni. Najważniejsze jest przetrwanie... a za nim pojawi się gałąź, która pozwoli nam na odrastanie.

Pięknie i mądrze :)

Maak
Miladora dnia 31.10.2018 12:28
Bardzo dziękuję, Maaczku. :)

I wszystkiego dobrego. :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Gaston Bachelard
23/01/2019 13:03
Wiem z autopsji, jak łatwo jest czasami pomylić drzwi… »
pociengiel
23/01/2019 11:34
Mnie nastawy tego separatora nie ruszają od dawna.… »
Kobra
23/01/2019 11:28
Teraz ok. Jakby bardziej łączyło się w całość. Nie odstają… »
puszczyk
23/01/2019 11:09
Nie uraziłaś. Napisałaś Swoją opinię, a ja się do niej… »
Blanche
23/01/2019 11:01
Przepraszam, jeśli uraziłem, bo ja nie znam się tak do… »
Blanche
23/01/2019 10:59
jedna sylaba za dużo Średniówka - jakby wiersz podzielić… »
puszczyk
23/01/2019 10:57
Tu najbardziej durną rzeczą jest klasyfikowanie anonimowe i… »
puszczyk
23/01/2019 10:51
Tylko przytaknąć DoCo. I zwróć uwagę na ilość zaimków… »
Blanche
23/01/2019 10:48
nie leży mi na przykład to: Jakoś dziwnie z tym… »
Dobra Cobra
23/01/2019 10:33
Młode pióro, Ty musisz ufać czytelnikowi, wierzyć w jego… »
Dobra Cobra
23/01/2019 10:27
Praca tłumacza to niełatwy kawałek chleba. Trzeba zmierzyć… »
pociengiel
23/01/2019 10:17
Ale pospałem! Jak po zabradziarzeniu. Dlatego, na… »
Tymczasem1972
23/01/2019 10:12
O tego akurat nie da się kupić - trzeba sobie wyprodukować… »
Kobra
23/01/2019 09:25
Tytuł i świetne. Druga też. Z trzecią mam problem. W… »
puszczyk
23/01/2019 09:04
Gdzie technicznie? »
ShoutBox
  • mike17
  • 22/01/2019 20:39
  • Bo są miejsca, które się ceni :)
  • Hubert Z
  • 22/01/2019 20:32
  • I wzajemnie Kushi.
  • Kushi
  • 22/01/2019 20:25
  • Dobrze tu wrócić od czasu do czasu :), miłego wieczoru dla wszystkich :)
  • Esy Floresy
  • 22/01/2019 19:01
  • Jak tam Marcyjki? A Wirtajki? Pogoda sprzyja twórczo, więc korzystajcie, nim wiosna porwie Was w ramiona ;)
  • Kushi
  • 22/01/2019 17:17
  • Witaj mike :)
  • mike17
  • 22/01/2019 17:16
  • Hello, Kushi :)
  • czarnanna
  • 22/01/2019 07:29
  • Miłego przebudzenia. To się nazywa dobrze komuś życzyć : ) do zobaczenia pod tekstami!
  • mike17
  • 21/01/2019 22:34
  • Kolorowych snów i miłego przebudzenia :)
  • pociengiel
  • 21/01/2019 10:06
  • Moja babcia aż spod Krosna z teleranka coś wyrosła. Zamiast zbierać się do piachu, wchodzi na tych cienkich gachów, na każdego niemal posła.
Ostatnio widziani
Gości online:17
Najnowszy:ebacitaq
Wspierają nas