O dwa kroki stąd. Jagodowa Jagodzianka - kamyczek
Kategoria Konkursowa » (Bez)kresy - 2017 » O dwa kroki stąd. Jagodowa Jagodzianka
A A A

 
Popatrz, za oknem znowu jesień, a moje myśli domagają
się uwolnienia, więc przekształcam je w babie lato
uśmiechów, niech lecą, gdzie los je poniesie, może
ktoś tego potrzebuje bardziej niż ja w tej chwili.
 
Sama wiesz, jak boli brak zieleni i odrobiny własnego nieba.
Aż trudno uwierzyć, że tyle się zmieniło, ale jestem, i piszę –
mój bagaż, a bez niego, czy urosłyby skrzydła?
 
Nie masz pojęcia, jak bardzo brakuje mi serdeczności z twojej
kieszonki, którymi obsypywałaś hojnie, przy byle okazji.
 
Spacerowałam dziś po twoich przestrzeniach, pachną
jak wczoraj, wszystko jest takie same: pies chlipie wodę,
szpaki dojadają czereśnie*. Byłaś i jesteś, bo przecież
istniejemy, póki ktoś o nas pamięta**. 

 

_________________________
* Jadwiga Skoczylas (Poke Kieszonka),  „Wspólny mianownik”
** Carlos Ruiz Zafón, "Cień wiatru"

 

 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
kamyczek · dnia 01.11.2017 21:29 · Czytań: 1014 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 24
Komentarze
Nalka31 dnia 01.11.2017 22:49
Kamyczku,

bardzo ciepły i nostalgiczny ten wiersz. Własnie takie powinny być wspomnienia. Słodko-gorzka zaduma nad tym, co minęło. A z wiersz Poke pięknie wplecione w treść.

Serdeczności. :)
kamyczek dnia 01.11.2017 22:56
Dziękuję, Nalko.

Również serdeczności.
Miladora dnia 01.11.2017 23:34
Pięknie nawiązałaś, Kamysiu, do wiersza Poke i pięknie wplotłaś Jej słowa.
Ech... gdyby to ode mnie zależało...
Wzruszyłaś mnie i nasza Poke stanęła mi jak żywa przed oczyma.
Są śmierci, z którymi nie można się pogodzić.

Serdeczności - ze smutkiem, jaki wywołał Twój wiersz.

PS. Jestem zdziwiona, że nie dostał wyróżnienia.
Mimo:
urosły by - urosłyby. ;)
kamyczek dnia 01.11.2017 23:43
Miladora napisała:
Są śmierci, z którymi nie można się pogodzić.
- są, Miladorko, są.

Pozdrawiam serdecznie.
JOLA S. dnia 02.11.2017 17:11 Ocena: Świetne!
kamyczku, ten wiersz jest jak "Opowieść deszczem". Może przekręciłam tytuł, ale jest tak samo wzruszający, delikatny, taki Twój. Wyraża smutek i tęsknotę za czymś /kimś/czego już nie ma, co jest nieodwracalne, nieuniknione. Pozostały wspomnienia to nic, że miłe, bolą.
Pięknie piszesz bez patosu, sercem... :)

Serdeczności. :) :) :)
kamyczek dnia 02.11.2017 21:27
Dziękuję pięknie, Jolu. Tak, takie wspomnienia zawsze bolą.

Pozdrawiam miło.
gabi dnia 02.11.2017 23:24 Ocena: Świetne!
Poruszający wiersz. Mam nadzieję, że Nasza Kochana Poke spogląda gdzieś z góry i też jest wzruszona Twoją pamięcią o Niej - uwiecznioną pięknymi wersami. Gratuluję udanego wiersza i ...odchodzę zamyślona :(
al-szamanka dnia 03.11.2017 14:21 Ocena: Świetne!
Ech, Kamyczku, tymi słowami zbudowałaś pomnik.
I milszy jest właśnie taki niż z twardego granitu... nie każdy kamień jest przecież Kamyczkiem :)
Wzruszona jestem ponad miarę, a czytając ten wiersz prawie czuję, że kiełkują mi skrzydła.
A serdeczności z kieszonki sypią się jasnym strumieniem, tyle, że ich nie słyszymy, gdyż światło jest bezszelestne, za to wszystko przenika.

Pozdrawiam ciepło :)
introwerka dnia 03.11.2017 15:39
Niezwykle ciepły i poruszający wiersz, dowód na siłę naszej pamięci, z ciekawą refleksją w tle:

Cytat:
mój bagaż, a bez niego, czy uro­sły­by skrzy­dła?

Serdeczności :)
allaska dnia 03.11.2017 18:13
Bardzo. nie wiem, co jeszcze napisać. jestem poruszona.
Zola111 dnia 06.11.2017 16:27 Ocena: Świetne!
Piękny wiersz, Kamysiu. Jak to ujęła Miladora:


Miladora napisała:
Wzruszyłaś mnie i nasza Poke stanęła mi jak żywa przed oczyma.
Są śmierci, z którymi nie można się pogodzić.


Odchodzę wzruszona i bardzo zauroczona Twoim wierszem.

z.
kamyczek dnia 09.11.2017 23:06
Gabi, Al_szamanko, Introwerko, Allasko, Zolu dziękuję pięknie za wzruszające wpisy pod wierszem.

gabi napisał/a:
Mam nadzieję, że Nasza Kochana Poke spogląda gdzieś z góry i też jest wzruszona Twoją pamięcią o Niej - uwiecznioną pięknymi wersami.

- Gabi, podobnie jak Ty wierzę, że Poke - Jagodowa Jagodzianka - spogląda na nas gdzieś z góry, wzruszona naszą pamięcią o Niej.
istniejemy, póki ktoś o nas pamięta(Carlos Ruiz Zafón)

al-szamanka napisał/a:
A serdeczności z kieszonki sypią się jasnym strumieniem, tyle, że ich nie słyszymy, gdyż światło jest bezszelestne, za to wszystko przenika.

- Dobry człowiek jest jak małe światełko. Wędruje poprzez mroki naszego świata i na swojej drodze zapala zgaszone gwiazdy… (Phil Bosmans)

introwerka napisała:
Niezwykle ciepły i poruszający wiersz, dowód na siłę naszej pamięci, z ciekawą refleksją w tle:

Cytat:
mój bagaż, a bez niego, czy uro­sły­by skrzy­dła?

- Wznoś się po każdym upadku, padniesz trupem albo urosną Ci skrzydła. (Maria von Ebner-Eschenbach)

allaska napisała:
Bardzo. nie wiem, co jeszcze napisać. jestem poruszona.

- Miłe słowo bardziej orzeźwia niż woda i cień. (Budda)

Zola111 napisała:
Odchodzę wzruszona i bardzo zauroczona Twoim wierszem.

-Zbyt często nie doceniamy potęgi dotyku, uśmiechu, dobrego słowa, prostej umiejętności słuchania, szczerego komplementu czy najmniejszego przejawu troski. A przecież te drobne gesty mogą odmienić czyjeś życie. (Leo Buscaglia)


Pozdrawiam serdecznie.
Opheliac dnia 11.11.2017 16:22
Poke pamiętam bardzo dobrze z moich początków na PP. Znałam ją tylko z komentarzy, w których jednak nigdy nie brakowało serdeczności.
Twój wiersz z pewnością jest pięknym wspomnieniem o niej. Jest smutno, ale przecież w końcu:
Cytat:
istniejemy, póki ktoś o nas pamięta
kamyczek dnia 11.11.2017 16:48
Miło Cię gościć pod tekstem, Ofelio. "Jest smutno, ale przecież w końcu:
Cytat:
istniejemy, póki ktoś o nas pamięta"

" Najważniejsze we wspomnieniach jest to, żeby mieć gdzie się zatrzymać i tam je wspominać" ( Terry Pratchett).
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję.
Lilah dnia 13.11.2017 22:31
Pięknie napisane wspomnienie, kamyczku, podziwiam. :)
kamyczek dnia 13.11.2017 22:55
Dziękuję, Lilu.
Pozdrawiam.
bozka dnia 14.11.2017 12:26
Piękne wspomnienie- Poke obdarzała wszystkich serdecznością- jak dobrze, że powstają takie wiersze ku pamięci... dziękuję.
kamyczek dnia 15.11.2017 21:29
bozka napisała:
Piękne wspomnienie- Poke obdarzała wszystkich serdecznością- jak dobrze, że powstają takie wiersze ku pamięci... dziękuję.


Wspomnienie ma w sobie wiele poetyckiej swobody. Opuszcza pewne rzeczy, inne wyolbrzymia (...), pamięć ludzka gnieździ się bowiem głównie w sercu (Tennessee Williams,
"Szklana menażeria";)


Bardzo dziękuję, Bożko.

Pozdrawiam serdecznie.
stephaniea44 dnia 18.12.2017 00:13
bardzo ciekawy.
kamyczek dnia 26.12.2017 18:35
Dziękuję, stephaniea44.

Do siego Roku.
Vanillivi dnia 27.12.2017 12:04
Kamyczku, czytając Twój wiersz, mam wrażenie, że obcuję z tekstem dopracowanym i poprawnym. Jeżeli mamy analizować go pod względem artystycznym, to powiedziałabym, że zaledwie dopracowanym i poprawnym, bo takich powstaje bardzo wiele. Wydaje mi się, że żeby wiersz mógł oddziaływać, potrzeba czegoś więcej.

Zdecydowanie najlepsza dla mnie jest ostatnia strofa - cytaty mają swoją moc poruszania, wplotłaś je dosyć sprawnie, są tutaj jak najbardziej uzasadnione - tylko że to jednak cytaty, nie Twoja własna praca.

Oczywiście, mnie osobiście ten wiersz porusza - i poruszałby nawet, gdyby został napisany bardzo nieudolnie - ze względu na pamięć o wspaniałej osobie, której dotyczy.

Pozdrawiam
kamyczek dnia 27.12.2017 22:40
Witaj, Vanillivi,
ja też zapamiętałam Poke Kieszonkę jako wspaniałą, ciepłą osobę.

Dziękuję za podzielenie się opinią na temat wiersza, pozdrawiam.

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku.
Esy Floresy dnia 21.02.2018 21:47
Kamyczku,

ten wiersz jest ważny dla wszystkich nas, którzy mieli okazję poznać, obcować z przepiękną osobą.

Cytat:
Nie masz pojęcia, jak bardzo brakuje mi serdeczności z twojej
kieszonki, którymi obsypywałaś hojnie, przy byle okazji.


Jakbyś te słowa wyjęła z mojej głowy.

Dziękuję za to wspomnienie. Pozdrowienia.
kamyczek dnia 22.02.2018 15:30
Dziękuję, Esy Floresy, za miły komentarz.

“ Każdy człowiek, nawet najskromniejszy, zostawia ślad po sobie. Nie da się więc człowieka zamknąć w granicach jego narodzin i śmierci; jego życie zahacza o przeszłość i sięga w przyszłość. ”
— Antoni Kempiński

Pozdrawiam serdecznie.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Zola111
18/08/2018 02:46
Zaskoczyłaś mnie tym tekstem, Intro. Przede wszystkim -… »
Zola111
18/08/2018 02:31
Ładnie mówisz o lęku wobec mało znanej choroby, alke.… »
Zola111
18/08/2018 02:14
Liathio, bardzo ciekawy, intrygujący obraz. Jest tu tyle… »
Zola111
18/08/2018 01:47
Ha, coś w tym jest. Od razu się przestawiłam na mężczyzn ze… »
Zola111
18/08/2018 01:22
To bardzo dobry wiersz. Warsztatowo - pokaz rymów odległych,… »
Zola111
18/08/2018 01:09
Jeszcze: — No, to zaczynamy — polecił. // albo: — No to… »
JOLA S.
17/08/2018 23:45
Ok, poprawiłam :) Wielkie dzięki :) »
wodniczka
17/08/2018 23:32
-dostali ust- Piękna metafora z tym szeptem i narodzinami… »
wodniczka
17/08/2018 23:28
:D. »
wodniczka
17/08/2018 23:27
Ale to piękne!Zaczytałam się i zamyśliłam. Obraz malował się… »
Prat Bart Pao
17/08/2018 23:24
To na cześć dyrektora za to, że wziął 2 dni urlopu. B) »
wodniczka
17/08/2018 23:18
Muszę przyznać, że masz specyficzny sposób pisania. A jak… »
wodniczka
17/08/2018 23:15
Ciekawy-dający myśleć. Można wysnuć wiele obrazów a oto… »
Zola111
17/08/2018 23:12
Jolu, przepraszam, bo to ja przeoczyłam. Jeszcze: -… »
wodniczka
17/08/2018 23:08
witaj Prat Bart Pao Czy celowe...hm. Można cosik różnie… »
ShoutBox
  • Vanillivi
  • 18/08/2018 00:29
  • Wodniczko, jeśli potrzebujesz opinii, najlepiej zwyczajnie napisz do redakcji poezji z prośbą o uzasadnienie. Komentowanie każdego tekstu jest fizycznie niemożliwe.
  • wodniczka
  • 17/08/2018 23:30
  • :D. Kulturalnie się wypowiedziałam.
  • Prat Bart Pao
  • 17/08/2018 23:28
  • Prosimy nie drażnić Redaktora. xD
  • wodniczka
  • 17/08/2018 20:36
  • założę się, że gdyby redaktor miał dać uzasadnienie - to albo by się z redaktorstwa wycofał albo mniej by tam wierszy trafiało - z lenistwa albo braku konkretnego uzasadniania. :).
  • wodniczka
  • 17/08/2018 20:34
  • widać, że na nią nikt-nawet redaktorzy nie zaglądają-więc po co ona jest? Po mnie to spływa-i czasem się śmieję - ale innych mi żal - co przyszli tutaj z nadzieją a zamiast tego-jeszcze się ich dołuje
  • wodniczka
  • 17/08/2018 20:10
  • redaktor powinien wiedzieć co robi i dlaczego i to wyrecytować pisemnie. Atak wiele wierszy przechodzi jak echo - chyba że jest taki cel-żeby pozostali starzy wyżeracze co sobie słodza :)
  • wodniczka
  • 17/08/2018 20:08
  • trochę pomarudzę. Jak się dodaje wiersz na dolną półkę to powinno się to uzasadnić - chyba ze się tego nie potrafi- to wycofuję:). Bo nie szlak trafia na takie widzimisie
  • mike17
  • 17/08/2018 17:39
  • Trzym się twardo, Kaziu, bo żywot pisarza łatwym nie jest. Proroka nigdy nie docenią w jego kraju. Ale nie ma to jak niczym niezmącona wiara w siebie, czego Ci w te upały i utarczki z żoną życzę :)
  • viktoria12
  • 17/08/2018 16:54
  • Za skucie mordy Lolowi mogą Cię skuć kajdankami. A szkoda :D Co do Najbliższych - toleruj ich opinie. Ja tak robię na zasadzie... Albo lepiej nie, bo czytają na bieżąco. Udanego wypoczynku.
  • Vanillivi
  • 17/08/2018 16:42
  • I takie drobne sprostowanie: Michalkiewicz nie jest chyba profesorem, Wikipedia i życiorys na jego stronie wspominają jedynie o ukończonych studiach.
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:Cushingberryaq4
Wspierają nas