Serce bezgraniczne w mroku - robertjohn
Poezja » Pogranicze » Serce bezgraniczne w mroku
A A A

 


Autor : Robert JOHN

Gdy Ona gdy jej słowa dotarły do mojego serca , me serce roztrzaskało się lecz nie popękało .. paradoksalnie nie implodowało... pozbierawszy każda z części najdrobniejszych kryształów ... wcale nie zamieszawszy ich wcale posklejać bo nie ma mocy takiej i czasu by je naprawić ... wsadziłem do czarnej skrzyni pozamykałem szczelnie i dokładnie wyrzucając klucze do kolejnych kłódek od łańcuchów ... za siebie nie patrząc za siebie ... a to wszystko idąc w stronę coraz ciemniejszą tam gdzie nie dochodzi światło dzienne ani żaden nawet blask nocy ... tak .. właśnie tam .. idąc w stronę Mroku (Darkness) ! Kiedy zaszedłem nad przepaść bezgranicznej otchłani .... nie myślałem , żeby skoczyć nie ! Bo przecież nie ma za kogo tam skakać ! ... nie chce się przecież zabić... to nie ja! chce żyć ! ... lecz tak ... jednak to zrobię zrobię to wyrzucę szkatułę z moim rozszarpanym sercem .... i wiem , że tej szkatuły już nie znajdę choćbym chciał ... zamykam oczy ... czuje jak wypełnia mnie pustaka tego miejsca ... czuje brak tlenu .. czuję jakie to ma miejsce smak a raczej jego brak ... nabieram oddech czuje bicie serca w szkatule ono nie chce się ze mną rozstawać lecz ja tak ... unoszę ręce nad przepaść ... i nachodzi mnie przeważające uczucie pewności , że już nie ma drogi powrotnej z szkatułą nawet gdyby się cud stał i serce by zabiło i było pełne i bez żadnych ran ... otwieram oczy i wydaje komendę moim dłoniom by puściły pudło już zbyt ciężkie dla mnie w mrok ... w otchłani mrok ...
Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
robertjohn · dnia 13.02.2018 04:50 · Czytań: 75 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Inne artykuły tego autora:
Komentarze
Miladora dnia 15.02.2018 17:44
Niestety - to nie jest wiersz, to nie jest proza poetycka, to nie jest nawet proza, tylko wszechobecny chaos, naszpikowany mnóstwem błędów. :|
Aż strach czytać.

Nie idź w tym kierunku, robertjohn.
Miłego. :)
ClakierCat dnia 15.02.2018 18:40
Witaj, :)
-----------------------------------------------------

Gdy Ona
gdy jej słowa dotarły do mojego serca,
me serce roztrzaskało się lecz nie popękało ..
paradoksalnie nie implodowało...
pozbierawszy każdą z części najdrobniejszych kryształów ...
wcale nie zamieszawszy ich wcale posklejać
bo nie ma mocy takiej i czasu
by je naprawić ...
wsadziłem do czarnej skrzyni
pozamykałem szczelnie i dokładnie
wyrzucając klucze do kolejnych kłódek
od łańcuchów ...
za siebie nie patrząc za siebie ...
a to wszystko idąc w stronę coraz ciemniejszą
tam gdzie nie dochodzi światło dzienne ani żaden nawet blask nocy ...
tak ..
właśnie tam ..
idąc w stronę Mroku
(Darkness) !
Kiedy zaszedłem nad przepaść bezgranicznej otchłani .... nie myślałem,
żeby skoczyć nie!
Bo przecież nie ma za kogo tam skakać ! ... nie chce się przecież zabić...
to nie ja! chce żyć ! ... lecz tak ... jednak to zrobię
zrobię to
wyrzucę szkatułę z moim rozszarpanym sercem ....
i wiem , że tej szkatuły już nie znajdę choćbym chciał ...
zamykam oczy ...
czuje jak wypełnia mnie pustaka tego miejsca ...
czuje brak tlenu ..
czuję jakie to ma miejsce
smak
a raczej jego brak ...
nabieram oddech
czuje bicie serca w szkatule
ono nie chce się ze mną rozstawać lecz ja tak ...
unoszę ręce nad przepaść ...
i nachodzi mnie przeważające uczucie pewności ,
że już nie ma drogi powrotnej z szkatułą nawet gdyby
się cud stał i serce
by zabiło i było pełne i bez żadnych ran ...
otwieram oczy i wydaję komendę moim dłoniom
by puściły pudło już zbyt ciężkie dla mnie w mrok ...
w otchłani mrok ...



Ładna prozatorska wypowiedź – rytmicznie i dla mnie bardzo ciekawie: szkatuła i serce, a serce w szkatule to skarb, które jest bardzo drogie dla kogoś, dla spełnienia zbawienia samego siebie, bo któż jeśli nie Ona może podtrzymać przed dokonaniem ostatniego kroku, abym nie skoczył, w otchłani mrok… Bardzo oryginalny tekst prozą poetycką, jest naprawdę dobry…

Spróbować można napisać więcej, np. poemat na 10 - 20 stron, będzie ładnie!

Pozostaję z uśmiechem,
Cat

:)

PS. Muszę Ci powiedzieć, że ja piszę poematy na 10-20 stron, i wiem, że naprawdę warto... bo piszesz w stylu romantycznym.
------------------------------------------------------------------
Mój wiersz "Oboje wiemy" nie jest tak romantyczny, bo jest bardzo bezpośredni, jak widać poeci mogą opisywać nie tylko swój świat, ale również otaczającą rzeczywistość, zazwyczaj otoczenie nie jest zbyt romantyczne, a ja o tym właśnie piszę:

http://www.portal-pisarski.pl/czytaj/62333/oboje-wiemy

- mimo wszystko, ja również piszę wiersze romantyczne, także poematy.... jeszcze raz pozdrawiam, pisz i publikuj swoje prace.


:)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
pociengiel
23/05/2018 08:35
Ciekawa nienachalna poezja, nawet niewymagająca… »
allaska
23/05/2018 08:23
Żółć nic więcej. To peel ma problem nie krzywdzący. Niech… »
allaska
23/05/2018 06:20
Dojechałam do początku :) nic ciekawego jednak tu nie… »
allaska
23/05/2018 06:15
Słodkie użalanie, tak to odbieram :) Pozdrawiam »
allaska
23/05/2018 06:11
Ciekawie tutaj jest. Aczkolwiek Florianie myślę, że ostatnio… »
AntoniGrycuk
23/05/2018 04:41
Hej, Przeczytałem Twój tekst, bo wspomniałaś w jakimś… »
robert_augustyn
22/05/2018 22:55
Zaliczyłem już wpis w wikipedii o Austerze :) Ja czytałem… »
robert_augustyn
22/05/2018 22:36
Dziękuję. Z ortografią jest łatwo - mechanizacja. Czasami… »
Jaga
22/05/2018 20:44
Gorąco polecam. Ja zaczęłam od "Trylogii… »
Niczyja
22/05/2018 20:29
Jago, witaj:) Taką staroć mi przypomniałaś, kiedy to… »
Decand
22/05/2018 18:24
Niby miniatura, niby grafomaństwo, niby słówko podąża za… »
Decand
22/05/2018 18:14
Straszliwie niechlujna praca, może tak powiem. Epopei mi się… »
Zola111
22/05/2018 15:40
Tak, masz rację. Ale pepitą, proszę :) Dziękuję, Intro.… »
mike17
22/05/2018 13:33
Kaz, to nie miała być karkołomnie udziwniona opowiastka, a… »
introwerka
22/05/2018 11:31
Wiersz pięknie oddający odczucia sporej części… »
ShoutBox
  • mike17
  • 21/05/2018 21:11
  • Aga, gorrrrąco pozdrawiam :)
  • akacjowa agnes
  • 21/05/2018 20:44
  • Głosujcie w Zaśrodkowaniu#28. Nawet ja już to zrobiłam ;) Pozdrawiam
  • Gramofon
  • 21/05/2018 11:19
  • Dzień dobry!
  • Zola111
  • 19/05/2018 22:59
  • Głosujcie na wiersze Zaśrodkowania#28, proszę.
  • Zola111
  • 17/05/2018 21:13
  • A tak, Gramofonie. Przyznam, że jestem bardzo zadowolona z frekwencji wierszy w Zaśrodkowaniu#28.
  • Carvedilol
  • 17/05/2018 19:07
  • Jakby co, dajcie znać na PW, prześlę mailem.
  • Carvedilol
  • 17/05/2018 19:05
  • Uwaga - kryptoreklama!napisałem opowiadanie kryminalne, które zamierzam zgłosić na konkurs, dlatego póki co, nie mogę go umieścić na PP Czy jest ktoś chętny na przeczytanie i wyrażenie opinii?
  • Gramofon
  • 16/05/2018 22:11
  • Tak się bałaś, a jest więcej wierszy niż w poprzedniej edycji :D
  • Zola111
  • 16/05/2018 21:41
  • Teksty Zaśrodkowania#28 są już w głosowaniu! :)
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:Letteneyse5h
Wspierają nas