Bajanie cz.3 - Ewa Nowoslawska
Proza » Miniatura » Bajanie cz.3
A A A

***.

Gdy krasnoludek zbudził się słońce miało się ku zachodowi a on czuł głód. Rozejrzał się po domku w poszukiwaniu czegokolwiek do jedzenia. Na półce zobaczył błyszczącą puszkę. Po kiju od miotły wgramolił na górę, usiadł wygodnie i próbował ją otworzyć. Niestety nie dał rady. Trochę się zmartwił, ale za szklanymi drzwiczkami od szafki, zobaczył niewielkie pudełko i sięgnął po nie.

— Jestem uratowany od śmierci głodowej - pomyślał, gdy znalazł sucharki, które dziadek zostawił dla myszy odwiedzającej domek.

Na wieszaku wisiał kapelusz, ale nie taki sam jak kapelusz Onufrego, bo ze słomy. Jego widok poprawił mu humor. Do pełni szczęścia brakowało jeszcze parasola, ale i ten się znalazł, w porównaniu do znanego mu wcześniej, był ogromny. Krasnoludek poskrobał się po głowie i zaczął się zastanawiać: po co komu taki ogromny parasol, po czym stwierdził, że jednak dziwny jest ten świat.

Gdy dalej zwiedzał zakamarki domku natknął się na duże, i o małych rozmiarach, kalosze a na wieszaku kapoty. Obmyślił, że noc spędzi na poduszce, na fotelu dziadka, a jutro postanowi co będzie robił dalej.

Jego błogi spokój zakłócały drobne kroczki wiewiórek ma daszku, które w ten sposób skracały sobie drogę po orzeszki na leszczynie.

Gdy zrobiło się całkiem ciemno, na niebie pojawił się księżyc i gwiazdy, słychać było żaby kumkające w oczku wodnym, miauczał kot i odzywały się cykady. W takiej atmosferze ułożył się do snu i smacznie zasnął. Ze snu obudziły go ranne promienie słońca oraz hałas wywołany przez dziadka i wnuczka Xawerego.

Słysząc zbliżające się odgłosy, zerwał się z posłania, po nodze fotela zsunął się na podłogę i czym prędzej schował w kącie. Gdy dziadek zabrał się do pracy na grządkach, wymknął się z domku. Nie pomachał kapeluszowi na do widzenia, bo wiedział, że ten i tak nic z tego nie zrozumie, bo jest ze słomy, a i parasol nie zwróci na niego uwagi. Na koniec zakradł się do Xawerego, by go utwierdzić, że pamięta o zaoferowanej pomocy jak ten będzie siał rzodkiewkę, i zniknął w trawie.

Maszerował ścieżką i rozglądał się wokoło. Mijał domki i altany aż doszedł do bramy, przez którą nie musiał się wspinać ponieważ pod ogrodzeniem był podkop i tym sposobem znalazł się na zewnątrz. Znów poczuł wolność i chęć zwiedzania świata. Nucąc pod nosem ulubioną śpiewkę uszedł spory kawałek kiedy zainteresował go znak z dużą literą A, przy którym stała ławeczka. Gdy usiadł by odpocząć, dosiadła się babcia z koszem owoców, wśród których najwięcej było czerwonych jabłek.

Wtedy wpadł na pomysł, że wgramoli się do kosza, zwinie w kłębek i będzie udawał jabłko, a babcia na pewno się nie zorientuje, że jedno z nich wygląda inaczej niż pozostałe, i tym sposobem, wyruszy w dalszą drogę. Ledwo zdążył się wdrapać i usadowić w koszu przyjechał autobus. Babcia żwawo poderwała się z ławki, wsiadła do niego, ujechała kilka przystanków, po czym zaczęła się przemieszczać w kierunku wyjścia.

 Podejrzewam, że jazda ma się ku końcowi – pomyślał krasnoludek.

Miał rację. Rzeczywiście babcia wysiadła na następnym przystanku, na chwilę postawiła kosz, a on dał nura w wysoką trawę. Nie uszedł daleko ponieważ zauważył, że w tym samym kierunku, pod opieką dorosłych, zmierzają małe dzieci.

Zaciekawiło go to, i on skierował tam swoje kroki. W oddali zobaczył parterowy budynek z pomalowanymi na szybach postaciami z bajek, a wśród nich sylwetki krasnoludków.

 To musi być przedszkole - pomyślał. Wmieszał się w tłum i niezauważony wszedł do środka. Wszędzie było kolorowo, a najbardziej podobały mu się małe meble, przy których nie miał poczucia, że jest niedużego wzrostu. W jednej z sal wdrapał się na półkę, usadowił koło smutnego miśka z klapniętym uchem i próbował do niego zagadać, ale ten się nie odezwał.

 On musi być mały i dlatego nie mówi – tak tłumaczył sobie jego milczenie. Gdy przyszły dzieci, jeden z chłopców sięgnął po krasnoludka, postawił go na stoliku i powiedział :

 Stój i nie ruszaj się, mam zamiar cię narysować. Po czym wyjął z dużego pudełka kredki i zaczął stawiać kreski. Krasnoludek stał wyprostowany, wciągnął brzuch by się lepiej prezentować, a gdy poprawił okularki na nosie, rozpoznał, że skądś zna chłopca.

 To musi być Xawery, chłopiec, z którym rozmawiałem na działce - pomyślał.

 Czy ty masz na imię Xawery? - zapytał.

— Tak, a skąd wiesz? - zapytał.

Wiem, bo słyszałem jak rozmawiałeś z dziadkiem na działce – powiedział.

 Aha, a kim ty jesteś? - zapytał chłopiec.

 Ja, jestem Krasnoludkiem z Prawdziwej Bajki, a jak tam twoja grządka „rzodkiewkowa” na działce dziadka ? - zapytał.

Odpowiedzi na to pytanie nie usłyszał gdyż w tym momencie w salce zrobiło się gwarno ponieważ pani wychowawczyni poleciła by dzieci składały zabawki bo jest pora na zajęcia z muzyki. Te prześcigały się kto pierwszy zaniesie zabawkę na swoje miejsce.

Krasnoludek, stojąc na stoliku, w tym rozgardiaszu, stracił równowagę spadł na podłogę, nabił sobie guza, spadły my okularki, a Xawery nawet nie próbował go szukać bo był pewien, że ten po prostu zniknął. A on siedział pod ścianą, tuż obok porzuconego pajaca, udając zabawkę, i obserwował co się dzieje.

Gdy po dzieci do przedszkola przyszli rodzice i zrobiło się pusto, wyruszył na zwiedzanie przedszkola. Natknął się na panią sprzątaczkę, która odkurzała salki, równo układała zabawki na półkach. Na noc wrócił na półkę koło miśka. Miał sen, że Krasnoludki z Prawdziwej Bajki bardzo się o niego martwią i szukają po okolicy. Tylko najstarszy z nich zachowuje spokój ponieważ wierzy, że zguba się w końcu znajdzie. Prawda jest jednak taka że on, póki co, jeszcze się nie zniechęcił do wędrówek. Wręcz przeciwnie ma ambitne plany. Już wie jak jest w przedszkolu, a teraz chciałby zobaczyć jak jest w szkole.

Czy to się powiedzie? Nie wiem, więc niech bajanie nas dalej wiedzie… 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Ewa Nowoslawska · dnia 27.02.2018 22:03 · Czytań: 236 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Komentarze
JOLA S. dnia 28.02.2018 09:58
Ewo,
lubię krasnoludki. :) Ostatnio spotkałam jednego. Zdezorientowany półsierota z rozbieganym wzrokiem. Aż chciało się go przytulić i ukoić. Spodobał się, zapytałam go o imię, ale on był zbyt przytłoczony, żeby cieszyć się zainteresowaniem, więc zostawiłam go w spokoju.

Ale do rzeczy: podoba mi się Twoje bajanie, szczególnie ostatnia część, cieszą postępy. Jak dla mnie możesz pisać kilometry.

Popracuj nad interpunkcją. Zdarzyło się kilka literówek, ale nie będę wytykać palcami. Nie posyłaj uśmiechu męczennicy. ;)

Rozumiem, że to psikusy znanego nam krasnoludka. Z nim trzeba krótko i rzeczowo. Wiem, bo mnie też, czasem odwiedza.

Pozdrawiam serdecznie. :) :)

JOLA S.
Ewa Nowoslawska dnia 01.03.2018 09:58
Jolu,
dzięki za zainteresowanie Bajaniem z krasnoludkiem w roli głównej. :)

Zachęcona pozytywnym odzewem biorę się do pracy nad interpunkcją.
Literówki "idą" do poprawy z marszu, bez dochodzenia czyja to sprawka,
prawdziwego czy z bajki krasnoludka.

Pozdrawiam ciepło. :) :)


Ewa
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
mike17
22/06/2018 19:19
Nie sądzę, tytuł jest bardzo dobry i adekwatny do treści i… »
Jestem
22/06/2018 19:04
Allasko, dziękuję za komentarz :) Muszę się przyznać, że mi… »
Darcon
22/06/2018 18:51
Nie lubię takich fragmentów oderwanych od całości. Ciężko… »
AntoniGrycuk
22/06/2018 17:40
Hej, Przede wszystkim powinieneś inaczej nazwać tę… »
mike17
22/06/2018 16:47
Kaziu, brachu Ty mój, dziękuję za literacki nalot i garść… »
allaska
22/06/2018 15:48
Może nie zawsze Cie komentuje, ale czytam z… »
allaska
22/06/2018 15:43
Podoba mi się najbardziej ostatnia cząstka :) »
allaska
22/06/2018 15:40
fajnie i ciekawie a jednocześnie nic takiego, może o to… »
Ula
22/06/2018 14:07
Jago, Przepraszam za opóźnienie, ale nie spodziewałam się,… »
Kazjuno
22/06/2018 14:00
Cóż by tu dodać, po wprost nieprawdopodobnej ilości… »
Jonasz
22/06/2018 13:50
Dziękuję, niebieskooka Korektorko :) »
Jonasz
22/06/2018 13:48
Dziękuję za korektę Wasince :) Jak ja się wywdzięczę? »
mike17
22/06/2018 13:23
Aldonko, teraz już rozumiem - "wstała z krzesła"… »
Decand
22/06/2018 09:22
Moją intencją jest jedynie byś skomentował swoje zdanie… »
dodatek111
22/06/2018 09:09
Dzięki Hubercie. Nie zauważyłem tego, bo patrzę ze zbyt… »
ShoutBox
  • allaska
  • 22/06/2018 15:06
  • Darcon dziękuję:) tak po przemysleniu, to możesz usunąć jeszcze inne me komentarze spod tekstów tej pani:) po co mój język ma kalać tak doskonale dzieła;)
  • mede_a
  • 22/06/2018 11:54
  • z pobudek mających na celu dobro tego Portalu. Pozdrawiam znajomych użytkowników z dobrych czasów i Redakcję.
  • mede_a
  • 22/06/2018 11:52
  • Cóż, znów się zawieszam. Niekoniecznie chce mi się być tam, gdzie toleruje się przez długi czas chamstwo w komentarzach,a reaguje upomnieniem za wpis nieregulaminowo na Shout Boxie, a nie pod wierszem
  • mede_a
  • 22/06/2018 11:47
  • Dziękuję za upomnienie. Warto było. Bo - jak widzę - dopiero po mojej akcji Redakcja w osobie Darcona zaczęła usuwać niemerytoryczne, obraźliwe komentarze alaski.
  • Berele
  • 22/06/2018 09:28
  • Siemka. Jak się dodaje grafikę do galerii?
  • viktoria12
  • 22/06/2018 08:46
  • o jasna cholera; ,, naszym dosypią na rozwolnienie..." , Kazjuniu, jak tak możesz, no jak? ;)
  • allaska
  • 21/06/2018 20:02
  • Ajw dopisałam coś w odpowiedzi na Twój zarzut o śnie wariata, pod moim wierszem pod tytułem trochę o śmierci:) pozdrawiam
  • jskslg
  • 21/06/2018 16:22
  • ALE DESZCZ NAWALA
  • mede_a
  • 21/06/2018 06:00
  • Masowy rimming pod wierszem, jeśli jest uzasadniony jego wartością, nie jest niczym nagannym, w przeciwieństwie do jałowego, chamskiego fuckingu, jaki TU niektórzy nieustannie prezentują.
Ostatnio widziani
Gości online:33
Najnowszy:justinat188
Wspierają nas