nie umiejąc żyć - wodniczka
Poezja » Wiersze » nie umiejąc żyć
A A A

istnieją chwile które przynoszą ostateczne zwątpienie
garść ostatniej radości przelatuje drobnym piaskiem
przez zaciśniętą poranioną pięść

mało wiary pozostaje w martwym sercu
które bije nierównomiernie nie wiedząc 
czy ostatnie uderzenie będzie zbawieniem

upadek nie pozwala czołgać się dalej
naiwność zaciska się na szyi jak szal
w zimową porę

nie umiem oddychać gdy umarłam
za dnia nie świeci już światło
wyblakłam bo nie umiałam być dla siebie

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wodniczka · dnia 01.03.2018 07:45 · Czytań: 192 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 6
Komentarze
allaska dnia 01.03.2018 08:18
Odczuwa się niezgłębiony smutek w wierszu. Poruszyła mnie końcówka...
"upadek nie pozwala czołgać się dalej" - odnośnie tego taki żarcik się przypomniał, już dokładnie nie pamiętam, ale coś w ten deseń, przychodzi pacjent do lekarza:"dlaczego pan się czołga?" - pyta lekarz - Bo mam lęk wysokości;) - odpowiada pacjent.
Ja mam odnośnie tego wersu pytanie: jak można daleko, głęboko upaść, by nie mieć już siły dalej się czołgać? Bohater wiersza na pół człowiek na pół trup jednak w końcówce doznaje oświecenia i to jest to :)
pozdrawiam
wodniczka dnia 01.03.2018 11:03
witaj allaska!
Widzisz-z tego żartu można znowu przenieść odniesienie do wiersza - dlaczego się czołgać? Bo ma się lęk przed życiem?
Kiedy człowiek ma same złe doświadczenia w życiu-a nadziej zawsze odchodzi prędzej niż przyszła to wtedy człowiek boi się nawet kolejnego kroku, że znowu będzie źle i znowu ten ból. A bólu boi się każdy-szczególnie tego psychicznego. To tak jak ze stomatologiem i leczeniem zębów - każdy chce mieć piękne, białe zęby ale boi się, że znowu może poczuć znajomy ból.

Pozdrawiam i dziękuję za odwiedzinki!
Vanillivi dnia 03.03.2018 09:01
Wodniczko, w Twoim wierszu odnajduję fragmenty celne i ciekawe, ale i słabsze. Do mnie również przemawia końcówka, szczególnie ostatni wers "wyblakłam bo nie umiałam być dla siebie". Tekst jest komunikatywny, bez problemu można z niego odczytać stan psychiczny podmiotu lirycznego, widać, że pisała go osoba, która ma już opanowane podstawy warsztatu.

Niestety Twój wiersz jako całość jednak do mnie chyba nie przemawia - niektóre fragmenty są moim zdaniem nazbyt oczywiste, na przykład: "istnieją chwile, które przynoszą ostateczne zwątpienie", albo "mało wiary pozostaje w martwym sercu". Stwierdzasz w ten sposób rzeczy, z których każdy raczej zdaje sobie sprawę. Uważam, że miałaś już o wiele lepsze wiersze.

Pozdrawiam serdecznie
wodniczka dnia 03.03.2018 15:34
Vanillivi witaj:).
Wiem, że miałam lepsze;). Zgadzam się z Tobą w 100%. Może chciałam tutaj przypomnieć i te oczywiste, proste sprawy w sposób właśnie taki prosty. Wiem, że jest to cienka granica. Cieszę się, że chociaż końcówka przemawia.
Pozdrawiam i dziękuję za odwiedzinki!
Jesienny syn dnia 09.03.2018 13:10
Ja z kolei powiem, że nawet banały mają w tym wierszu sens.
Dzięki nim staje się bliższy czytelnikowi.

Wiersz daje do myślenia, porusza. Odczytuje go jako rozterki wątpiącego człowieka u kresu życia - trochę jak bohatera lirycznego wiersza "Biblio, Ojczyzno moja".

Szczególnie podoba mi się trzecia strofa.

Pozdrawiam
wodniczka dnia 13.03.2018 19:19
Witaj Jesienny syn
Cieszę się, że się spodobało:).
Pozdrawiam!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Iri_rudakitka
21/03/2019 17:02
Wiesz, napisałeś że nie rozumiesz treści wierszy z górnej...… »
Friday
21/03/2019 16:51
Dziękuję bardzo. Czasami powstają takie wiersze, jak ja to… »
mike17
21/03/2019 16:46
Friday, radosne to i przaśne to Twoje pisanie :) Podoba mi… »
Friday
21/03/2019 16:37
Bardzo romantycznie i delikatnie. No pięknie. »
Friday
21/03/2019 16:34
Echhh...… »
MarcinD
21/03/2019 13:28
Hmm, świetne... :D. Ubawiłem się. Nie wiem, czy to… »
Madawydar
21/03/2019 12:54
:) W tym wierszu jest smutek i żal tak pięknie oddany.… »
Kobra
21/03/2019 12:21
Nie, no widzę, że temat ma drugie dno :) Ileż to rzeczy,… »
Marek Adam Grabowski
21/03/2019 12:10
Dzięki. To właśnie chciałem oddać. »
Kushi
21/03/2019 11:16
- lubię takie momenty w wierszach. Dla mnie Poezja powinna… »
Materazzone
21/03/2019 10:59
Kobra - no popatrz, ta spacja się wdarła w niewłaściwym… »
Kushi
21/03/2019 10:45
Friday, witaj ciepło w moich skromnych progach:) Bardzo… »
Madawydar
21/03/2019 09:59
Opowiadanie budzi prawdziwe emocje, wpływa na wyobraźnię… »
pociengiel
21/03/2019 09:39
Dzięki. Aczkolwiekzmieniłem zapis. »
Madawydar
21/03/2019 09:36
Pomysłowe przedstawienie tematu. Sam początek opowiadania… »
ShoutBox
  • mike17
  • 20/03/2019 20:36
  • Tu przedstawiam KONKURSOWE NAMIARY : [link]
  • mike17
  • 20/03/2019 20:35
  • Serdecznie zapraszam do udziału w konkursie w prozie MUZO WENY 7, gdzie wystarczy napisać małą miniaturkę. Pozostanie miłe wrażenie, że się wzięło udział w fajnym konkursie i pozostawiło po sobie znak
  • Zola111
  • 20/03/2019 02:19
  • Zaśrodkowanie#30 czeka na Wasze wiersze: [link]
  • szalonaromantyczna511
  • 19/03/2019 22:32
  • Zapraszam do przeczytania mojego wiersza ,, Czerwony prostokąt "
  • Hubert Z
  • 19/03/2019 11:32
  • faith, z przyjemnością.
  • faith
  • 19/03/2019 10:35
  • Kochani, jeśli komuś podoba się moja poezja można kliknąć i zagłosować. Będę wdzięczna! :) [link]
  • mike17
  • 18/03/2019 19:13
  • KONKURSOWE INFO W MUZO WENACH 7 : [link]
  • mike17
  • 18/03/2019 19:11
  • Już nadszedł czas, by pokazać, na co Was stać. Nie warto zwlekać. Wystarczy odrobina weny. I wtedy to zaskoczy. Myśli same przeleją się na klawiaturę. No i zabawa w konkurencję z innymi. Piękne?
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:yquryzy
Wspierają nas