nie umiejąc żyć - wodniczka
Poezja » Wiersze » nie umiejąc żyć
A A A

istnieją chwile które przynoszą ostateczne zwątpienie
garść ostatniej radości przelatuje drobnym piaskiem
przez zaciśniętą poranioną pięść

mało wiary pozostaje w martwym sercu
które bije nierównomiernie nie wiedząc 
czy ostatnie uderzenie będzie zbawieniem

upadek nie pozwala czołgać się dalej
naiwność zaciska się na szyi jak szal
w zimową porę

nie umiem oddychać gdy umarłam
za dnia nie świeci już światło
wyblakłam bo nie umiałam być dla siebie

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wodniczka · dnia 01.03.2018 07:45 · Czytań: 180 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 6
Komentarze
allaska dnia 01.03.2018 08:18
Odczuwa się niezgłębiony smutek w wierszu. Poruszyła mnie końcówka...
"upadek nie pozwala czołgać się dalej" - odnośnie tego taki żarcik się przypomniał, już dokładnie nie pamiętam, ale coś w ten deseń, przychodzi pacjent do lekarza:"dlaczego pan się czołga?" - pyta lekarz - Bo mam lęk wysokości;) - odpowiada pacjent.
Ja mam odnośnie tego wersu pytanie: jak można daleko, głęboko upaść, by nie mieć już siły dalej się czołgać? Bohater wiersza na pół człowiek na pół trup jednak w końcówce doznaje oświecenia i to jest to :)
pozdrawiam
wodniczka dnia 01.03.2018 11:03
witaj allaska!
Widzisz-z tego żartu można znowu przenieść odniesienie do wiersza - dlaczego się czołgać? Bo ma się lęk przed życiem?
Kiedy człowiek ma same złe doświadczenia w życiu-a nadziej zawsze odchodzi prędzej niż przyszła to wtedy człowiek boi się nawet kolejnego kroku, że znowu będzie źle i znowu ten ból. A bólu boi się każdy-szczególnie tego psychicznego. To tak jak ze stomatologiem i leczeniem zębów - każdy chce mieć piękne, białe zęby ale boi się, że znowu może poczuć znajomy ból.

Pozdrawiam i dziękuję za odwiedzinki!
Vanillivi dnia 03.03.2018 09:01
Wodniczko, w Twoim wierszu odnajduję fragmenty celne i ciekawe, ale i słabsze. Do mnie również przemawia końcówka, szczególnie ostatni wers "wyblakłam bo nie umiałam być dla siebie". Tekst jest komunikatywny, bez problemu można z niego odczytać stan psychiczny podmiotu lirycznego, widać, że pisała go osoba, która ma już opanowane podstawy warsztatu.

Niestety Twój wiersz jako całość jednak do mnie chyba nie przemawia - niektóre fragmenty są moim zdaniem nazbyt oczywiste, na przykład: "istnieją chwile, które przynoszą ostateczne zwątpienie", albo "mało wiary pozostaje w martwym sercu". Stwierdzasz w ten sposób rzeczy, z których każdy raczej zdaje sobie sprawę. Uważam, że miałaś już o wiele lepsze wiersze.

Pozdrawiam serdecznie
wodniczka dnia 03.03.2018 15:34
Vanillivi witaj:).
Wiem, że miałam lepsze;). Zgadzam się z Tobą w 100%. Może chciałam tutaj przypomnieć i te oczywiste, proste sprawy w sposób właśnie taki prosty. Wiem, że jest to cienka granica. Cieszę się, że chociaż końcówka przemawia.
Pozdrawiam i dziękuję za odwiedzinki!
Jesienny syn dnia 09.03.2018 13:10
Ja z kolei powiem, że nawet banały mają w tym wierszu sens.
Dzięki nim staje się bliższy czytelnikowi.

Wiersz daje do myślenia, porusza. Odczytuje go jako rozterki wątpiącego człowieka u kresu życia - trochę jak bohatera lirycznego wiersza "Biblio, Ojczyzno moja".

Szczególnie podoba mi się trzecia strofa.

Pozdrawiam
wodniczka dnia 13.03.2018 19:19
Witaj Jesienny syn
Cieszę się, że się spodobało:).
Pozdrawiam!
Proza: Górna Półka
Proza: Dolna Półka
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
JOLA S.
22/09/2018 12:02
Tak, bez dzieci nasze życie byłoby smutniejsze i gorsze. Mam… »
Darcon
22/09/2018 11:26
Marcinie, warto przejrzeć i poprawić jeszcze oba fragmenty.… »
Silvus
22/09/2018 05:25
Lakoniczność jest tu atutem. I to budowanie napięcia.… »
mirmur
21/09/2018 22:54
Wiersz jest głęboki i intrygujący. Pozostawia miejsce na… »
MarcinD
21/09/2018 22:32
Dziękuję, bardzo budujący komentarz :-). Oczywiście,… »
retro
21/09/2018 21:17
Agnes, uwielbiam Twój sposób rozumowania. Pozdrawiam i… »
akacjowa agnes
21/09/2018 20:22
Cieszę się, Marku, za Twój komentarz. Niezmiernie cieszy… »
Marek Adam Grabowski
21/09/2018 14:26
Cześć, jestem już chyba twoim stałym komentatorem. Nie wiem… »
Anna O-M
21/09/2018 14:09
Ciekawe ujęcie tematu :-) »
Anna O-M
21/09/2018 14:07
Dziękuję :-) dopiero się rozkręcam, pozdrawiam :-) »
Asocjacja
21/09/2018 14:02
Witaj, Carvedilol Z wrażliwością dziecka złożyłeś mi wizytę… »
Krzysztof Konrad
21/09/2018 13:22
To powinna być proza ze względu na dosłowosc, ale nawet… »
Carvedilol
21/09/2018 12:14
Asocjacjo Bardzo fajny wierszyk Morał fajny - srocza… »
Darcon
21/09/2018 10:09
Marcine, proszę, abyś nie wrzucał dwóch fragmentów w tym… »
Asocjacja
21/09/2018 09:46
Pani Jolu, dzięki Pani sugestiom nawiązałam do… »
ShoutBox
  • chawendyk
  • 21/09/2018 20:30
  • doszedłem do wniosku że FB to obciach:)
  • Esy Floresy
  • 21/09/2018 11:11
  • To już ostatnie godziny, by wziąć udział w konkursie: [link] :)
  • mike17
  • 20/09/2018 13:30
  • Tu podaję konkursowe namiary : [link]
  • mike17
  • 20/09/2018 13:29
  • Jeszcze 10 dni pozostało na nadsyłanie prac do MUZO WENY 6, konkursu dla prozaików, gdzie piszemy miniaturkę pod wybrany utwór muzyczny. Serdecznie zapraszam i czekam na Wasze prace :)
  • mike17
  • 19/09/2018 22:55
  • Aniu, ponieważ pisaliśmy naraz komenty, uzupełniłem moją odpowiedź dla Ciebie :)
  • JOLA S.
  • 16/09/2018 09:48
  • Stawitzky, dzięki i dobergo dnia :)
  • JOLA S.
  • 14/09/2018 14:47
  • Yitopaz, możesz cały tekst podmienić, wytnij i wklej od nowa, nie będzie przechodził przez maszynkę Redakcji. :)
  • mike17
  • 13/09/2018 18:02
  • A tu informacja konkursowa : [link]
  • mike17
  • 13/09/2018 18:01
  • Serdecznie zapraszam do udziału w konkursie w prozie MUZO WENY 6, gdzie inspiracją jest muzyka, na podstawie której należy napisać miniaturkę i wysłać mnie. Czekają atrakcyjne nagrody :)
Ostatnio widziani
Gości online:14
Najnowszy:Drillockse9
Wspierają nas