nie umiejąc żyć - wodniczka
Poezja » Wiersze » nie umiejąc żyć
A A A

istnieją chwile które przynoszą ostateczne zwątpienie
garść ostatniej radości przelatuje drobnym piaskiem
przez zaciśniętą poranioną pięść

mało wiary pozostaje w martwym sercu
które bije nierównomiernie nie wiedząc 
czy ostatnie uderzenie będzie zbawieniem

upadek nie pozwala czołgać się dalej
naiwność zaciska się na szyi jak szal
w zimową porę

nie umiem oddychać gdy umarłam
za dnia nie świeci już światło
wyblakłam bo nie umiałam być dla siebie

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wodniczka · dnia 01.03.2018 07:45 · Czytań: 187 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 6
Komentarze
allaska dnia 01.03.2018 08:18
Odczuwa się niezgłębiony smutek w wierszu. Poruszyła mnie końcówka...
"upadek nie pozwala czołgać się dalej" - odnośnie tego taki żarcik się przypomniał, już dokładnie nie pamiętam, ale coś w ten deseń, przychodzi pacjent do lekarza:"dlaczego pan się czołga?" - pyta lekarz - Bo mam lęk wysokości;) - odpowiada pacjent.
Ja mam odnośnie tego wersu pytanie: jak można daleko, głęboko upaść, by nie mieć już siły dalej się czołgać? Bohater wiersza na pół człowiek na pół trup jednak w końcówce doznaje oświecenia i to jest to :)
pozdrawiam
wodniczka dnia 01.03.2018 11:03
witaj allaska!
Widzisz-z tego żartu można znowu przenieść odniesienie do wiersza - dlaczego się czołgać? Bo ma się lęk przed życiem?
Kiedy człowiek ma same złe doświadczenia w życiu-a nadziej zawsze odchodzi prędzej niż przyszła to wtedy człowiek boi się nawet kolejnego kroku, że znowu będzie źle i znowu ten ból. A bólu boi się każdy-szczególnie tego psychicznego. To tak jak ze stomatologiem i leczeniem zębów - każdy chce mieć piękne, białe zęby ale boi się, że znowu może poczuć znajomy ból.

Pozdrawiam i dziękuję za odwiedzinki!
Vanillivi dnia 03.03.2018 09:01
Wodniczko, w Twoim wierszu odnajduję fragmenty celne i ciekawe, ale i słabsze. Do mnie również przemawia końcówka, szczególnie ostatni wers "wyblakłam bo nie umiałam być dla siebie". Tekst jest komunikatywny, bez problemu można z niego odczytać stan psychiczny podmiotu lirycznego, widać, że pisała go osoba, która ma już opanowane podstawy warsztatu.

Niestety Twój wiersz jako całość jednak do mnie chyba nie przemawia - niektóre fragmenty są moim zdaniem nazbyt oczywiste, na przykład: "istnieją chwile, które przynoszą ostateczne zwątpienie", albo "mało wiary pozostaje w martwym sercu". Stwierdzasz w ten sposób rzeczy, z których każdy raczej zdaje sobie sprawę. Uważam, że miałaś już o wiele lepsze wiersze.

Pozdrawiam serdecznie
wodniczka dnia 03.03.2018 15:34
Vanillivi witaj:).
Wiem, że miałam lepsze;). Zgadzam się z Tobą w 100%. Może chciałam tutaj przypomnieć i te oczywiste, proste sprawy w sposób właśnie taki prosty. Wiem, że jest to cienka granica. Cieszę się, że chociaż końcówka przemawia.
Pozdrawiam i dziękuję za odwiedzinki!
Jesienny syn dnia 09.03.2018 13:10
Ja z kolei powiem, że nawet banały mają w tym wierszu sens.
Dzięki nim staje się bliższy czytelnikowi.

Wiersz daje do myślenia, porusza. Odczytuje go jako rozterki wątpiącego człowieka u kresu życia - trochę jak bohatera lirycznego wiersza "Biblio, Ojczyzno moja".

Szczególnie podoba mi się trzecia strofa.

Pozdrawiam
wodniczka dnia 13.03.2018 19:19
Witaj Jesienny syn
Cieszę się, że się spodobało:).
Pozdrawiam!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Zola111
12/12/2018 00:40
Niczyjko, jesteś wielka, Dziękuje pięknie. Niemniej -… »
Niczyja
11/12/2018 22:59
Zolu, Już sobie poradziłam. Właśnie w tej chwili tekst… »
MarcinD
11/12/2018 21:35
Spoko. Jestem tutaj "trochę" dłużej od Ciebie… »
AntoniGrycuk
11/12/2018 21:04
Skoro przeczytałem, to trzeba zostawić komentarz. No to… »
BlueRiver
11/12/2018 18:45
Nie wiem co mam napisać... Zatkało mnie. Dziękuję :) »
jackass1408
11/12/2018 17:47
Darcon: Metaforyzm narracji nie był zamierzony. Chciałem po… »
mike17
11/12/2018 15:37
Artur, rozpoznałbym Twój styl na końcu świata :) Bo? Bo… »
mike17
11/12/2018 15:21
BlueRiver, zaskoczyłaś mnie na plus i to wielki :) Ten… »
mike17
11/12/2018 14:39
Slavku, piszesz rzadko, ale zawsze bardzo dobrze. Jak dziś,… »
mike17
11/12/2018 13:51
Choć można było dać mocniejszą, bardziej wyrazistą pointą, i… »
Hubert Z
11/12/2018 12:25
Arkady, poruszający, niesamowity wiersz. Trafia we… »
pociengiel
11/12/2018 09:17
Dzięki. Z tą zagwozdką to jak z pierwszymi podrywami.… »
allaska
11/12/2018 08:15
Nie będę pokutował jakbyś była... - tu mam zagwozdkę dziwnie… »
MP642
10/12/2018 19:39
Jak to bez przesady, skoro cały "Uwięziony" jest… »
AntoniGrycuk
10/12/2018 19:29
Tak. Ta część brzmi jak początek książki. I teraz powinny… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 12/12/2018 00:46
  • Jolu S. Niczyjko, sprawdzacie się na medal. Dzięki i oczekiwania na twórczość do nowej edycji Wirtajek.
  • Esy Floresy
  • 11/12/2018 23:33
  • Wirtajkowicze dzisiaj szaleją, widzę. Cieszy to, nawet bardzo :)
  • JOLA S.
  • 11/12/2018 23:11
  • Zolu, jest ok. Dobranoc:)
  • Zola111
  • 09/12/2018 23:46
  • A możecie zagłosować na wiersze Zaśrodkownia#29!
  • BlueRiver
  • 09/12/2018 15:33
  • Esy Floresy - jestem ZA ;)
  • Esy Floresy
  • 09/12/2018 15:21
  • Jest niedziela, relaks, Ludziki ;)
Ostatnio widziani
Gości online:7
Najnowszy:qsmer
Wspierają nas