INWALIDZI - adam poeta
Poezja » Pogranicze » INWALIDZI
A A A

 

INWALIDZI

1.

Nie przeżyliśmy jeszcze wszystkiego,
co może przeżyć człowiek,

wychodzimy dopiero z bram, odsuwając zdziwionych przechodniów,
zostawiając utuloną w spastycznych dłoniach poduszkę bezpieczeństwa.

Nie tylko ocaleni, ale także wpisani w

świat z fałszywym olśnieniem
zdrowej części ciała, zawierzywszy umiejętność

chodzenia samym sobie. Budowanie kroków
bez aparatów wspomagających, lecz z

pasją

weryfikującą

natężenie mięśni. Nie

trzeba schodzić do
piwnicy, aby uchronić
w czarnych dłoniach światło.

Gdy upadniemy, a to jest wpisane w zbyt dużą samodzielność,
jak wślizgująca w ciało samobójcy trucizna,

światło nie zaginie, owoc nie
zgnije.

Upadek to nie ruina, ni
popiół,

ani cienie zabitych. Jesteśmy tylko przez chwilę w
obszarze bezdechu ziemi ---

Jesteśmy tylko przez chwilę niepełnosprawni.


2.

CZŁOWIEK OPOWIADA:

7.00
Budzę się bez rąk jako własny cień;
przedłużam życie bez gestykulacji.

13.00
Nie bój się: dlaczego zastanawiasz się przed wejściem do
windy czy
za drzwiami jest skocznia narciarska
a może
pojedynczy schodek? Nie bój się, trwaj przy
swoim ciele, przy swoich
niedoskonałościach. Czas upływa bez ciebie;
gdy nie zrobisz kroku w odpowiednim momencie, mięśnie nóg
stracą blask chodzenia. I nie zablokujesz drzwi kurczowością mechanizmu.


23.00
Lampkę nocną wyłączam
instynktownie, własny cień
znika,
inwalidztwo
ukrywa się
pod kołdrą. Bez żadnego ruchu.


3.

Nie przeżyliśmy jeszcze wszystkiego, co powinniśmy doznać,
ale czy wolno nam
odwracać głowę od
tych, którzy wyrażają swoje życie inaczej? Gdy szczytem uprawnionej ufności jest Kopiec Kościuszki, nie maksimum konfrontacji z K – 2. Gdy zachwytem obserwatora na płaszczyźnie chodnik – autobus jest podskok dziewięćdziesięcioletniej aktorki, która w zupełnie innej przestrzeni, w krajobrazie kamery filmowej odpowie pielęgniarce: „Niech się pocałuje w dupę!” Gdy brakiem rozsądku jest sięganie do lodówki nogą, chociaż ciało zostało przygniecione samochodem w czasie awarii świateł na skrzyżowaniu.
Nie schodźmy do piwnic niepamięci, aby przeciw inwalidom wyhodować korzeń arogancji, pierwiastek buty. Gdy inwalida potknie się, nie powinien odczuć zapachu skrzydeł anioła śmierci. Powinien ocaleć do jasności słońca, do księgi urodzaju. Wstać z kolan, otrzepać pył, w krótkim istnieniu swym
poczuć
stabilność. Poczuć pomoc obcej/wiadomej dłoni. Myślicie że mózg jest prostym
mechanizmem, który nie uczy się historii? Mając argument życia w nie matematycznych, lecz ludzkich wzorach,
tańczymy nawet po upadku. Aby zaznać zrównoważonej postawy nóg.

4.

CZŁOWIEK OPOWIADA:

5.00 rano

Wstać, aby bez ruchu rąk
zdjąć kołdrę z ciała
a na drugim końcu korytarza
spodenki nad muszlą klozetową.
Pierwsze w tym dniu schody do pokonania. Oto
świat w ciemności, jeszcze bez ulubionego sygnału radiowego; a już z dzwonieniem w rurach. Buty stoją i czekają. Na światło,
odwagę. 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
adam poeta · dnia 07.03.2018 05:15 · Czytań: 153 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 4
Komentarze
voytek72 dnia 08.03.2018 20:34
Cytat:
23.00
Lamp­kę nocną wy­łą­czam
in­stynk­tow­nie, wła­sny cień
znika,
in­wa­lidz­two
ukry­wa się
pod koł­drą. Bez żad­ne­go ruchu.

- ten fragment do mnie przemówił.

Ogólnie trochę za dużo takiego "dydaktyzmu bezpośredniego"
adam poeta dnia 09.03.2018 11:36
Dziękuję za uwagę

Bardzo ciekawy głos ze strony samych niepełnosprawnych. Boją się słowa "INWALIDZI", ciekawe czemu?
Miladora dnia 20.03.2018 15:18
Niegłupie to, Adamie, ale warto byłoby prześwietlić nieco tekst, żeby nadmiar słów nie rozmywał przekazu. Zastanowić się, które słowa są najważniejsze i najlepiej oddają zamysł wiersza.
Myślę też, że warto byłoby poeksperymentować z wersyfikacją - uzyskać większe współgranie treści i formy. A także zastosować pełną interpunkcję.

Cytat:
wpi­sa­ni w / lecz z

Takim rozdzieleniem niepotrzebnie szatkujesz tekst.

Zwróć także uwagę na powtórzenia - nie wszystkie są potrzebne.
I na fragment 3 - moim zdaniem przegadałeś go. Często zwięzłość i niedopowiedzenia mają większą siłę oddziaływania, dlatego warto byłoby go przemyśleć.
I unikaj patosu - to wróg dobrej poezji.
Niepotrzebnie też dajesz tytuły dużymi literami - tytuł nie powinien krzyczeć, lecz zachęcać.

Oczywiście to mój subiektywny odbiór tekstu, ale może pozwoli Ci spojrzeć na utwór z innej perspektywy.

Miłego. :)
adam poeta dnia 22.03.2018 22:06
Wielkie dzięki za ocenę, bardzo się przydała.
Proza: Górna Półka
Proza: Dolna Półka
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
JOLA S.
22/09/2018 12:02
Tak, bez dzieci nasze życie byłoby smutniejsze i gorsze. Mam… »
Darcon
22/09/2018 11:26
Marcinie, warto przejrzeć i poprawić jeszcze oba fragmenty.… »
Silvus
22/09/2018 05:25
Lakoniczność jest tu atutem. I to budowanie napięcia.… »
mirmur
21/09/2018 22:54
Wiersz jest głęboki i intrygujący. Pozostawia miejsce na… »
MarcinD
21/09/2018 22:32
Dziękuję, bardzo budujący komentarz :-). Oczywiście,… »
retro
21/09/2018 21:17
Agnes, uwielbiam Twój sposób rozumowania. Pozdrawiam i… »
akacjowa agnes
21/09/2018 20:22
Cieszę się, Marku, za Twój komentarz. Niezmiernie cieszy… »
Marek Adam Grabowski
21/09/2018 14:26
Cześć, jestem już chyba twoim stałym komentatorem. Nie wiem… »
Anna O-M
21/09/2018 14:09
Ciekawe ujęcie tematu :-) »
Anna O-M
21/09/2018 14:07
Dziękuję :-) dopiero się rozkręcam, pozdrawiam :-) »
Asocjacja
21/09/2018 14:02
Witaj, Carvedilol Z wrażliwością dziecka złożyłeś mi wizytę… »
Krzysztof Konrad
21/09/2018 13:22
To powinna być proza ze względu na dosłowosc, ale nawet… »
Carvedilol
21/09/2018 12:14
Asocjacjo Bardzo fajny wierszyk Morał fajny - srocza… »
Darcon
21/09/2018 10:09
Marcine, proszę, abyś nie wrzucał dwóch fragmentów w tym… »
Asocjacja
21/09/2018 09:46
Pani Jolu, dzięki Pani sugestiom nawiązałam do… »
ShoutBox
  • chawendyk
  • 21/09/2018 20:30
  • doszedłem do wniosku że FB to obciach:)
  • Esy Floresy
  • 21/09/2018 11:11
  • To już ostatnie godziny, by wziąć udział w konkursie: [link] :)
  • mike17
  • 20/09/2018 13:30
  • Tu podaję konkursowe namiary : [link]
  • mike17
  • 20/09/2018 13:29
  • Jeszcze 10 dni pozostało na nadsyłanie prac do MUZO WENY 6, konkursu dla prozaików, gdzie piszemy miniaturkę pod wybrany utwór muzyczny. Serdecznie zapraszam i czekam na Wasze prace :)
  • mike17
  • 19/09/2018 22:55
  • Aniu, ponieważ pisaliśmy naraz komenty, uzupełniłem moją odpowiedź dla Ciebie :)
  • JOLA S.
  • 16/09/2018 09:48
  • Stawitzky, dzięki i dobergo dnia :)
  • JOLA S.
  • 14/09/2018 14:47
  • Yitopaz, możesz cały tekst podmienić, wytnij i wklej od nowa, nie będzie przechodził przez maszynkę Redakcji. :)
  • mike17
  • 13/09/2018 18:02
  • A tu informacja konkursowa : [link]
  • mike17
  • 13/09/2018 18:01
  • Serdecznie zapraszam do udziału w konkursie w prozie MUZO WENY 6, gdzie inspiracją jest muzyka, na podstawie której należy napisać miniaturkę i wysłać mnie. Czekają atrakcyjne nagrody :)
Ostatnio widziani
Gości online:14
Najnowszy:Drillockse9
Wspierają nas