Sen o pisaniu - madoka
Proza » Dla dzieci i młodzieży » Sen o pisaniu
A A A
Od autora: Komentarz od autorki: Jest to krótka historyjka, którą stworzyłam z nudów na wykładzie. Nie ma dla mnie jakiegoś znaczenia. Błędy w poprzednich prac poprawię. :)

Leon przecisnął się przez małe drzwiczki. Podniósł się i otrzepał spodnie z kurzu. Nie rozumiał czemu dziadek go tu wysłał. Staruszek często lubił robić mu takie niespodzianki.

Chłopiec rozejrzał się wokół. Nigdy nie widział aż tylu książek! Stało tam bardzo dużo półek. Więcej niż w ulubionej bibliotece dziadka. Powoli przechodził między nimi. Oglądał tytuły. Niektórych nawet nie umiał przeczytać. Sięgną po najbardziej kolorową. Otworzył ją. Ze środka wyleciały tęczowe motyle. Zszokowało go to. Zamknął książkę. Odłożył ją na półkę. Motyle zniknęły. Przeszedł kilka kroków. Sięgnął po kolejną. Zobaczył tytuł napisany cyrylicą. Nic nie rozumiał. Ostrożnie rozchylił kartki. Usłyszał szum wody. Mały strumyk płynął przez podłogę. Chłopiec zamknął powieść. Strumyk jednak nie zniknął. Przeciwnie. Płynął dalej, dalej i szybciej. Leon biegł wzdłuż niego. On i rzeka zatrzymali się przed starym kartonem. Chłopiec znalazł w nim zapisane dziecięcym pismem zapiski. Przeczytał je z uśmiechem. Lubił czytać. Dziadek często opowiadał mu mnóstwo historii. Na końcu zapisków znalazł słowa: „Ja już swój świat stworzyłem. A ty?” Od razu rozpoznał w nim pismo dziadka.

Nagle świat zaczął się rozmywać. Obudził się. Siedział przy biurku. Przed sobą miał otwarty zeszyt z tematem wypracowania, którego jeszcze nie napisał…

 

KONIEC

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
madoka · dnia 01.04.2018 06:47 · Czytań: 153 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 3
Komentarze
Vanillivi dnia 03.04.2018 23:27
Witaj,

dla mnie sam pomysł opowiadania ma sens, ale szkoda, że potraktowałaś go troszkę tak "po macoszemu". Moim zdaniem powinnaś rozszerzyć środkową część opowiadania: w momencie, w którym chłopiec otwiera książkę, może stać się w zasadzie wszystko. Tu masz miejsce na genialny popis Twojej wyobraźni, niestety, zatrzymałaś się na dosyć oklepanych pomysłach. Książka może przenieść chłopca do zupełnie innego świata, niech przeżyje on jakąś zupełnie "odjechaną" przygodę, niech zaczną dziać się się rzeczy niestworzone, nieszablonowe. Nie bój się "dziwnych" pomysłów. Tekst nie musi być taki grzeczny, szkolny ;).

W tekstach takich jak ten dużą rolę odgrywa również kunszt słowa. Twój język jest na razie bardzo prosty, możesz nad nim pracować, przede wszystkim czytając dużo.

Z uwag technicznych:

Cytat:
Leon prze­ci­snął się przez małe drzwicz­ki. Pod­niósł się i otrze­pał spodnie z kurzu.


2x się

Cytat:
Nie ro­zu­miał, czemu dzia­dek go tu wy­słał.


Brak przecinka.

Cytat:
Stało tam bar­dzo dużo półek. Wię­cej niż w ulu­bio­nej bi­blio­te­ce dziad­ka. Po­wo­li prze­cho­dził mię­dzy nimi. Oglą­dał ty­tu­ły. Nie­któ­rych nawet nie umiał prze­czy­tać. Sięgnął po najbardziej kolorową.


Ponieważ ostatni rzeczownik rodzaju żeńskiego w tym fragmencie to półka, z tego fragmentu wynikałoby, że bohater sięgnął właśnie po nią. Ponadto wkradła Ci się literówka, zgubiłaś literę "ł".


Cytat:
Nagle świat zaczął się rozmywać. Obudził się. Siedział przy biurku.


Tutaj znowu powtórzenie: 2x się.

Pozdrawiam serdecznie
madoka dnia 04.04.2018 18:28
Dziękuję. :) Ten tekst to po prostu taki efekt nudy na wykładach. O język prosty mi chodziło.
Dk721 dnia 14.04.2018 16:19 Ocena: Świetne!
Witaj! Bardzo fajny tekst, bardzo miło się czytało. Pozdrawiam serdecznie :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Greg Malecha
21/04/2018 07:20
introwerko, nie musisz się wstydzić, ja też się nie wstydzę… »
AntoniGrycuk
20/04/2018 23:33
Ciężko mi się wypowiedzieć, bo to w końcu dla dzieci i… »
introwerka
20/04/2018 23:18
Może i widać, w pewnej takiej naiwności/postulatywności… »
Zola111
20/04/2018 22:30
Pięknie jest: Krótko, refleksyjnie, metaforycznie. I bardzo… »
Zola111
20/04/2018 22:25
Juvenilia Introwerki! Brawo, Poetko. Wrażliwość, niezależnie… »
Kazjuno
20/04/2018 22:11
Mam w Łodzi kuzynkę - jest wykładowcą na tamtejszej ASP i… »
Greg Malecha
20/04/2018 22:08
widać w tym wierszu wiek autorki, dobrze że dodałaś ile… »
Darcon
20/04/2018 20:18
Jako poetycki laik, nie znam się, ale się wypowiem. :)»
introwerka
20/04/2018 19:52
ja tu widzę wyraz skromności poety, ale po takich… »
faith
20/04/2018 19:52
Kazjuno, masz oczywiście rację, że przesłanie wiersza jest… »
introwerka
20/04/2018 19:39
Wiolinie, dziękuję serdecznie za zaglądnięcie i ciepłe… »
Bernierdh
20/04/2018 19:39
Pięknie dziękuję :) »
alos
20/04/2018 16:39
A mi się ten wiersz skojarzył z Che Guevarą i… »
Dobra Cobra
20/04/2018 16:36
W poszukiwaniu rozpoznawalnego stylu pomocne jest ciągłe… »
alos
20/04/2018 16:35
Dzięki bardzo. Generalnie rezygnuję już raczej ze stawiania… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 18/04/2018 00:24
  • jak tam ramy nowego Zaśrodkowania? Podobają się?
  • introwerka
  • 17/04/2018 11:24
  • Mój nick to introwerka ;)
  • Szysza
  • 17/04/2018 11:21
  • introwertka, dziękuję bardzo.
  • introwerka
  • 17/04/2018 11:08
  • Szyszo, wchodzisz w panel "Moje artykuły" pod napisem "Witaj [Twój nick]" po prawej stronie, tam przy każdym artykule masz opcje " Edytuj / Usuń".
  • Szysza
  • 17/04/2018 10:40
  • kochani jak usuwa się zamieszczony tekst?
  • Zola111
  • 16/04/2018 23:33
  • jskslg - nie! Pojedyncze frazy, zazwyczaj pointę, jednak całych własnych wierszy - nie. Innych autorów - owszem, i to wiele.
  • jskslg
  • 16/04/2018 22:32
  • pamiętacie na pamięć wasze teksty?
  • ajw
  • 16/04/2018 14:03
  • Rzeczywiście, brzmi prawie jak Jaromir :)
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:Jaussse3t
Wspierają nas