Tak i nie, czyli jest i będzie – onirycznie - ClakierCat
Kategoria Konkursowa » Fantasmagorie - 2018 » Tak i nie, czyli jest i będzie – onirycznie
A A A
Od autora: Praca zgłoszona na konkurs "Fantasmagroie - 2018".

Tak i nie, czyli jest i będzie – onirycznie *

 

Pójdę gdzieś tam w smętnym brzasku świecy,

W plamkach z głuszcu fantastycznych wspomnień,

Pójdę gdzieś tam, słowa są próżne, to papier,

Krótki skowyt do serca dostarczę,

Kędy pułap cięty w miejsce czarnych dziur.

 

I. Tak oto jest

„Szlajać się w zastany zegar, w łonie fizyki, myśli czerwonych i pól, stoczywszy ku formacji zaś skrzypni tak krzywej u chleba – przywiodą zimowe amory, zapatrzone ścieżki piszczałków pszczół i sycącym ogniem nierządów zmowy – przewrócone zapomną u sądów – a mistrzunio niemały jak wzwód.” Tak wyśpiewał ołów trąbami trąb, wśród bajek pląsających stóp. Kraj, sfera jest piękna, jak sfera gołębia, jakiego nie zakląłeś, więc nic nie dostaniesz – w burzach palm posadzony we wzorach głębiach. Przejdziesz, nic ze słów wgrywanych tak srodze! Zgapiony, przeryty via ktoś, co strzały wrażych zgnojeń, czerpiesz? – wyklęty machem małym jak słowo obcych, ty gość, wyrzucony Montmartre bohemy spokojem, ty bohaterem. Patrzysz i patrzysz poddaszem czyichś słów. Na arenę gderań! – bez przemian! Co zmywane po agonii ślepia, dokądże święty wychodzisz we śmierci z trwogi opłat w zaparcie? Kamieniem wybawiającym perłową czernią pośrodku kaźni mniemań. Zagubione nogi gazel, przywołane nogi jak u bydląt, trwają, a śpiewanka żłobu w grzechach jak kolęda, miłość w sidłane skrzaty fletów, orkiestrami ciążą, w zasłuchanych nad kantatą pałeczką dyliżansu – lecz o czasów! – gdybyś swój zlękniony na dwa: Dłoniom różanym zanurzenia i trwaniem harmider chwiejnością,

Słowa kochane zmroczeniem i pieśnią dzielił jak żłób,

Rozdawał miłości w serca – popatrz ptaku jak ziarno,

Przesypują w patrzeniach do źródła, litość siewna jak głóg,

I układanki w kołysankach.

 

II. Tak oto będzie

Przybył ja dżin triumfalny, z kłosów odkrywanych, co wschodzą miłością,

Smutno ty siebie zwieszasz i bielą czerni  z gór dzień ogłuchły całujesz,

Mgławicami przemieniasz, a galaktyk w głębię jak w sopel ciszy,

Na dnie wygasłym palisz mi z miodu miłości lamp aleje, rachujesz

nad rzędem pierwszym kiedy z brzegów dzieje się i czas dnieje zaklęty,

Gdzie frędzle są dłuższe uczciwie od każdej najdłuższej lisiej kity,

Gdzie ponoć gwiazda poranna kiedyś po nocy zadnieje?

Wypływa omega, w ogniu świec sarońskich zastępów okręt,

Kolumnad czerni ze świateł galaktyk widzę końców wymiary rzędy -

rzędy przestrzeni z wymiarem czwartym oderwanym,

W bezmiarze jedności co z dwojga był chwalonym i słanym.

Nie zniewalaj mnie ziemio, uczuciem rozumu ogarnij i jestem

pośrodku martwych tkani, pośrodku rozerwanego całunu grobu,

W mrowiach czerwiowych i czarnych w wieczorach z połowienia piołunu.

Dajcież mi ognia, o cudna w złotych przestworzach i białych i czarnych,

Bo sam powiedziałem – owoc ze śmierci z podziemia nie marnego grobu.

 

Z dedykacją dla Gazeli

Żaglom utkanym z oczu spotkanych gdzieś w drogi,

Gdybyście ognie - a nie pochodnie utkane z welonów,

Tak niepoprawnie czasu przed żaglem wciąż widzę płótno,

Naszkicowałem w myśli zarysy płonących ogni we śniegu,

Dwóch ogni, bym zimy tęczę ucieszył z płótna.

 

* tekst złożony z fragmentów kilku utworów.

18 marca, 2018

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
ClakierCat · dnia 05.04.2018 21:44 · Czytań: 60 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Greg Malecha
21/04/2018 07:20
introwerko, nie musisz się wstydzić, ja też się nie wstydzę… »
AntoniGrycuk
20/04/2018 23:33
Ciężko mi się wypowiedzieć, bo to w końcu dla dzieci i… »
introwerka
20/04/2018 23:18
Może i widać, w pewnej takiej naiwności/postulatywności… »
Zola111
20/04/2018 22:30
Pięknie jest: Krótko, refleksyjnie, metaforycznie. I bardzo… »
Zola111
20/04/2018 22:25
Juvenilia Introwerki! Brawo, Poetko. Wrażliwość, niezależnie… »
Kazjuno
20/04/2018 22:11
Mam w Łodzi kuzynkę - jest wykładowcą na tamtejszej ASP i… »
Greg Malecha
20/04/2018 22:08
widać w tym wierszu wiek autorki, dobrze że dodałaś ile… »
Darcon
20/04/2018 20:18
Jako poetycki laik, nie znam się, ale się wypowiem. :)»
introwerka
20/04/2018 19:52
ja tu widzę wyraz skromności poety, ale po takich… »
faith
20/04/2018 19:52
Kazjuno, masz oczywiście rację, że przesłanie wiersza jest… »
introwerka
20/04/2018 19:39
Wiolinie, dziękuję serdecznie za zaglądnięcie i ciepłe… »
Bernierdh
20/04/2018 19:39
Pięknie dziękuję :) »
alos
20/04/2018 16:39
A mi się ten wiersz skojarzył z Che Guevarą i… »
Dobra Cobra
20/04/2018 16:36
W poszukiwaniu rozpoznawalnego stylu pomocne jest ciągłe… »
alos
20/04/2018 16:35
Dzięki bardzo. Generalnie rezygnuję już raczej ze stawiania… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 18/04/2018 00:24
  • jak tam ramy nowego Zaśrodkowania? Podobają się?
  • introwerka
  • 17/04/2018 11:24
  • Mój nick to introwerka ;)
  • Szysza
  • 17/04/2018 11:21
  • introwertka, dziękuję bardzo.
  • introwerka
  • 17/04/2018 11:08
  • Szyszo, wchodzisz w panel "Moje artykuły" pod napisem "Witaj [Twój nick]" po prawej stronie, tam przy każdym artykule masz opcje " Edytuj / Usuń".
  • Szysza
  • 17/04/2018 10:40
  • kochani jak usuwa się zamieszczony tekst?
  • Zola111
  • 16/04/2018 23:33
  • jskslg - nie! Pojedyncze frazy, zazwyczaj pointę, jednak całych własnych wierszy - nie. Innych autorów - owszem, i to wiele.
  • jskslg
  • 16/04/2018 22:32
  • pamiętacie na pamięć wasze teksty?
  • ajw
  • 16/04/2018 14:03
  • Rzeczywiście, brzmi prawie jak Jaromir :)
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:Baccoucheaq2n
Wspierają nas