Bajanie cz.6 - Ewa Nowoslawska
Proza » Miniatura » Bajanie cz.6
A A A

Nasz bohater pogodził się z faktem, że jest płaski, teraz zależało mu by Aśka zawsze miała go w laptopie, bo dzięki temu nie nudził się.

I tak, gdy po południu dziewczynka poszła na kółko teatralne, zabrała ze sobą komputer, z tekstem odgrywanej przez siebie roli oraz „płaskim” krasnoludkiem na klawiaturze, ten spotkał tam brata z paprociowego lasu, który statystował w dziecięcej sztuce.

Niestety ten go nie poznał, a to wszystko za sprawą jego „płaskości” jak to sam nazywał, bo cóż to za krasnoludek, bez brzucha? Nic, tylko nieprawdziwy.

W tej sytuacji „płaski” wysłał SMS a do paprociowego lasu z wiadomością żeby powiadomili prawdziwego, że chudziak w czerwonym kubraku, to nikt inny, tylko krasnoludek, tyle że trochę inny.

Jak pomyślał tak zrobił. W laptopie poprzyciskał co trzeba i SMS-owa wiadomość została wysłana. Teraz pozostało już tylko czekać na odpowiedź.

Wyciągnął się, wygładził nieco sfatygowaną kapotę i nasłuchiwał sygnału o nadejściu odpowiedzi. Ta nadeszła błyskawicznie. Były w niej ochy, achy i wiele potakiwań typu o’key.

Wszystko w mig zrozumiał. Jakie było jego zdziwienie gdy zobaczył, że prawdziwy szuka czegoś nerwowo w kieszeni kapoty, wyjmuje telefon komórkowy, potakuje do telefonu oraz rozgląda się jakby kogoś szukał.

Wow! Wygląda na to, że chyba mnie szuka pomyślał krasnoludek.

Teraz muszę się dobrze zaprezentować. Podniósł się, starając utrzymać pion i stać en face [1]w kierunku prawdziwego, żeby ten go zauważył. Nieśmiało pomachał w jego kierunku, a tamten mu odmachał i przyszedł się przywitać.

Padły zdawkowe powitania hej z obu stron. Dalej rozmowa nie trwała zbyt długo, bo prawdziwy musiał wracać na próbę teatrzyku. Był trochę zdziwiony płaskością rozmówcy, ale o nic nie pytał, a ten, nic mu nie tłumaczył.

Umówili się, że podczas następnej próby pogadają sobie dłużej. Po próbie Aśka wyłączyła laptopa z płaskim w środku, zapakowała do plecaka i udała się do domu, a prawdziwy wrócił do paprociowego lasu i od razu swoje kroki skierował by pogadać ze starszym krasnalem.

Chciał mu opowiedzieć kogo spotkał, ale ten był we wszystkim zorientowany, a sprawę płaskiego skwitował stwierdzeniem, że w życiu tak bywa, iż są istoty trójwymiarowe jak i płaskie, więc krasnoludki też takie mogą być. Póki co, w swojej gromadzie mają jednego, innego od pozostałych, więc nie ma powodu do paniki.

A płaskiego, „zamkniętego” w laptopie, szybko zmorzył sen. Śniła mu się społeczność istot dwu a nawet jednowymiarowych, w której wszystko działało jak w przysłowiowym zegarku.

Zrobiło to na nim takie wrażenie, że się zbudził i zaczął się zastanawiać jak to właściwie jest w życiu.

Czy jego obecny wygląd może zmienić stosunek braci z paprociowego lasu do niego, bo dla niego wygląd nie miał znaczenia. Liczył się charakter, chociaż po jego minie widać było, że trzeci wymiar, obojętnie, co by to miało znaczyć, nie daje mu spokoju.

Nie wiedział jak się zabrać do rozwikłania tego problemu. Z jednej strony, chciał się szybko uporać z tą sprawą i wyruszyć zwiedzać świat, a z drugiej, nachodziły go wątpliwości, czy może lepiej dać sobie z tym spokój i pozostać płaskim.

Ale o tym, potem.

 

[1]en face – z przodu, twarzą do patrzącego, Słownik j. polskiego PWN,

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Ewa Nowoslawska · dnia 11.04.2018 15:42 · Czytań: 198 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
kamyczek
16/12/2018 22:22
- najważniejsze, to nie dać się zwariować. A wiersz?… »
Marek Adam Grabowski
16/12/2018 22:19
Dzięki. U ciebie jest to indywidualna opowieść chaty. U mnie… »
kamyczek
16/12/2018 22:17
Zgadzam się z przedmówcami, tak, to bardzo dobry wiersz,… »
kamyczek
16/12/2018 22:12
Ciekawą treść osadziłeś w ramach ajw. I refleksja: czasu… »
faith
16/12/2018 22:02
Arkady, Ananke, dziękuję za te słowa pod adresem wiersza. To… »
MP642
16/12/2018 21:48
No przecież pisałem już, że to, że jest złudzenie… »
Zola111
16/12/2018 21:47
Kamysiu, tak. Wyłuskałaś moją myśl i pięknie ja… »
kamyczek
16/12/2018 21:43
Piękna liryka, Zolu, podoba mi się klimat, jaki stworzyłaś w… »
Zola111
16/12/2018 21:28
Czytelniku, dziękuję bardzo za "z… »
allaska
16/12/2018 21:23
Ananke dziękuję :) »
allaska
16/12/2018 21:22
Arkady, cieszy mnie Twoja obecność. Pozdrawiam »
Arkady
16/12/2018 20:51
Znakomicie poprowadzony wiersz. Tak, masz rację, każdy ma… »
Arkady
16/12/2018 20:46
Ciekawy pomysł. Może świat byłby wtedy lepszy... Podoba mi… »
Arkady
16/12/2018 20:39
Odebrałem ten wiersz jak zły sen, jak obraz o koszmarze co… »
czytelnik
16/12/2018 20:34
Z przyjemnością czytam. Chciałoby się powiedzieć: jak kocha… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 17/12/2018 00:53
  • dodatek111: zgłoś się do ajw na pw.
  • Esy Floresy
  • 17/12/2018 00:19
  • No widzisz... dasz radę :)
  • Silvus
  • 16/12/2018 23:42
  • Z moich obliczeń wynika, że 3000 znaków bez spacji to – średnio – półtorej strony A4.
  • Esy Floresy
  • 16/12/2018 23:40
  • :) Mamy nadzieję, że przyciągnie rzeszę entuzjastów.
  • Vanillivi
  • 16/12/2018 23:28
  • Fajny temat, moje klimaty
  • Esy Floresy
  • 16/12/2018 23:17
  • Zmierz się, to się przekonasz, czy nie Twoja. ;)
  • Silvus
  • 16/12/2018 23:14
  • Baśń to jednak nie jest moja domena. Wolę chyba surrealizm.
  • Silvus
  • 16/12/2018 23:11
  • Hehe, lubię Cię za ten komentarz. :)
  • Silvus
  • 16/12/2018 23:08
  • 31 marca to odległa data zakończenia.
Ostatnio widziani
Gości online:8
Najnowszy:CQzyizyd
Wspierają nas