Są takie domy - Zola111
Poezja » Wiersze » Są takie domy
A A A
Od autora: To nie jest wiersz autobiograficzny.

 

napis nad wejściem głosi radość
i rzeczywiście słychać ją
od progu.
 
z pokoju jedenaście
– zasuwaj Miśka kaszkę,
bo ci ją podam dożylnie.
(śmiech)
 
co, nie przyjechała córunia?
– to z pokoju cztery.
musi dogadzać mężusiowi i bachory
wozić na lekcje baletu…
(śmiech)
 
– ty się Klemens nie opierdalaj,
podnieś biodra, bo ten pampers
śmierdzi już od dwóch dni.
turlamy się na boczek, turlamy…
(śmiech)
 
– jutro pójdziemy na spacer, jasne
niech ci tylko urosną nowe nogi…
bo tymi to już nie poczłapiemy
dalej niż do nieba.
(śmiech)
 
nie mów mi, że za dużo tu wielokropków.
takiej właśnie radości nigdy ci nie sprawię,
 
mamo.


 
10.04.2018.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Zola111 · dnia 14.04.2018 20:14 · Czytań: 237 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 16
Komentarze
kamyczek dnia 14.04.2018 23:43
Świetny wiersz, Zolu. Jest smutny, przerażająco smutny, ale i prawdziwy w treści, bo takie sytuacje, jakie opisujesz w wierszu zdarzają się, niestety. Są takie domy, o czym świadczy chociażby poniższy filmik: https://www.youtube.com/watch?v=BcfxN2iMHPU
https://www.youtube.com/watch?v=iYMQqOhUyu8


Osoba starsza nie jest kimś obcym. Osoba starsza to my: niedługo lub za wiele lat, w każdym razie nieuchronnie, nawet jeśli o tym nie myślimy. A jeśli my nie nauczymy się dobrze traktować osób starszych, tak też sami będziemy potraktowani. Tam gdzie brakuje czci dla osób starszych, nie ma przyszłości dla młodych. (Papież Franciszek)


I wzruszająca pointa, podpisuję się pod nią:

Cytat:
nie mów mi, że za dużo tu wie­lo­krop­ków.
ta­kiej wła­śnie ra­do­ści nigdy ci nie spra­wię, 

mamo.



Pozdrawiam serdecznie.
Zola111 dnia 15.04.2018 00:12
Kamysiu,

właśnie wiem, że są takie domy, takie sytuacje :( Dziękuję za pochylenie się nad tekstem i obszerne odniesienia, bardzo ważne. Wdzięcznie się kłaniam, pozdrawiam,

z.
Zbigniew Szczypek dnia 15.04.2018 09:29
Zolu,
piękny wiersz o jednym z aspektów życia, poruszający nasze sumienia. Szkoda, że coraz mniej ludzi tak myśli, w tym "zagonionym" świecie.

Kiedyś, w szczególnym szpitalu, gdzie trafiłem, jako chodzące zwłoki, pracowała pielęgniarka, której się autentycznie bałem. Codziennie masakrowała mnie, robiąc zastrzyki i pobierając krew, aż nagle zniknęła. Spytałem doktora, ratującego mi życie - co się z nią stało? Odpowiedział mi - panie Zbigniewie (nie znoszę, gdy mówią do mnie Zbigniew, tylko jemu pozwalam), to jest miejsce szczególne, tu nie może być ludzi przypadkowych, tu trzeba chcieć pracować, wczuć się w tragedię pacjenta, być mu nawet matką, jak sytuacja tego wymaga. Każdy pracownik personelu, oprócz rzetelnej opieki medycznej, musi jeszcze być niezłym psychologiem, by to wszystko co dla was robimy, przyniosło jakiś rezultat. A na sukces często czekamy całe lata.
I tak trafiłem na lekarza z powołania, nie tylko z zawodu, a dwa lata póżniej, z czystym sumieniem i pewnością, powierzyłem PRZYJACIELOWI moją mamę. Trzy i pół roku trwało wyleczenie jej z chłoniaka, jednak inny wróg...(wiersz "liść";)
Do domów opieki, d. dziecka, hospicjum i tp., bardzo często trafiają ludzie przypadkowi, dyrekcja także często przypadkowa, musi obsadzić "wakat". Trafiają tam, obarczeni licznymi "pręgami" - frustraci, wyżywający się na bezbronnych podopiecznych. Ale to my jesteśmy winni, bo na to pozwalamy, dbając o własną wygodę i komfort.
Pozdrawiam serdecznie
Zbyś
ajw dnia 15.04.2018 13:50 Ocena: Świetne!
Przewrotnie, inteligentnie, z odrobiną ironii i złośliwości, a w efekcie bardzo wrażliwie, czule. Piękny wiersz, Zolu :)
Zola111 dnia 15.04.2018 18:30
Zbysiu,

właśnie, jak mówisz: Nie wolno na to pozwolić. Nie wolno odbierać ludziom godności. Drwina ze starców to po prostu hańba. Bardzo dziękuję za interesującą opowieść. Kłaniam się.

AJW,

bardzo dziękuję za dostrzeżenie co powyżej. Serdeczności,

z.
introwerka dnia 15.04.2018 21:43
Wstrząsający wiersz. Starszym ludziom należy się szacunek i niezbędna pomoc, przerażające jest, gdy ich braknie ze strony tych, którzy takiej pomocy powinni profesjonalnie udzielać. Ale czego się spodziewać w kraju, w którym, jak czytałam, władze uznały, że przedszkole nie może być położone w pobliżu domu pomocy dla starszych osób, bo „widok starszych osób może źle wpływać na dzieci”? W przerażający sposób sprawdza się tu powiedzenie: „takie będą rzeczpospolite, jakie będzie młodzieży chowanie” - oby udało się powstrzymać ten "trend". Twój wiersz jest tu ważnym i dobitnym głosem w sprawie.

Serdeczności :)
Zbigniew Szczypek dnia 15.04.2018 22:14
Tak sobie pomyślałem Zolu, że Twój wiersz przypomina mi o jeszcze innych domach. O tzw. "domach cudów", gdzie "wyrośnięte dzieci" - "młodzi emeryci", pastwią się nad rodzicami, żerują na ich emeryturach, rentach, by mieć wódę lub narkotyki lub też patologiczni rodzice, za 500 plus, dopłaty z MOPS-u, nieżle się bawią, znęcając się, molestując, sprzedając, gwałcąc, głodząc własne lub powierzone dzieci.
Zola111 dnia 15.04.2018 23:32
Intro,

bardzo mi miło, że odezwałaś się pod wierszem, zawsze cenie Twoją opinię. Tak. Wszystko to rodzi się z braku elementarnej wrażliwości, ale także z powodu ludzkiej głupoty i podłości, braku odpowiedzialności. Bardzo dziękuję za opinię o wierszu i zjawisku, którego dotyczy.

Zbysiu,

dzięki, że wróciłeś. Znaczy to, że wiersz zrodził reakcję, a to dla każdego autora jest bardzo ważne. Tak. Podrzuciłeś mi temat na kolejny tekst. Serdeczności,

z.
muszu dnia 16.04.2018 20:19 Ocena: Świetne!
o kurcze. daje do myslenia!!!!
Zola111 dnia 16.04.2018 20:23
Muszu,

tak sobie myślę, że to dobrze. Dziękuję, że zajrzałeś. Pozdrawiam,

z.
Miazga dnia 20.04.2018 10:20 Ocena: Świetne!
Szacun, Zolu. Świetny, poruszajacy wiersz. Jak zresztą wszystkie Twoje.
Wiolin dnia 20.04.2018 10:56 Ocena: Świetne!
Witaj Zoleńko.

Przeszył mnie ten wiersz na wskroś. To o czym piszesz i jak piszesz, sprawia że zamknięte trzeba natychmiast otworzyć. Wiemy że jedną z najgorszych doczesności jest to, że Bogu nie wyszła ta starość. Nie znaczy jednak że ma być ona traktowana marginalnie. Wiem że są takie miejsca gdzie właśnie w ten sposób traktuje się starców. Mam dwie córki które są fizjoterapeutkami. Na co dzień pracują z ludźmi w podeszłym wieku. Za każdym razem uczulam je, na nie bycie bezuczuciowym robotem, który mechanicznie wykonuje tylko swoje obowiązki, nie zauważając potrzeb cierpiących. Należy też wspomnieć o fakcie, że młodzi, którzy teraz tak traktują starców, sami kiedyś nimi będą. To koło tworzy powtarzalność, gdzie czas jest tym który wyciągnie ręce po swoje. Zoleńko, niesamowicie mądry wiersz. W prosty sposób pokazałaś tak wiele. Pozdrawiam i zaświetniam.
Zola111 dnia 20.04.2018 14:55
Miazgo,

dziękuję bardzo i serdecznie pozdrawiam. Buziaki.

Wiolinie,

bardzo się cieszę, że tak pięknie rozwijasz myśl, zawartą w tekście. Dobrze, że tekst poruszył czułe struny. Nisko się kłaniam, z wdzięcznością dla wszystkich Czytelników, pozdrawiam,

z.
allaska dnia 22.04.2018 22:00
Dla mnie kompletny brak liryki. To zenterowana mini proza w słupku znaczy się. Ale poruszający tekst. Słodko - gorzka prawda. Polecam książkę :Mali bogowie" - tam podobno najbardziej ubrudzone dziecko ładniej pachnie niż umyta staruszka.
Wasinka dnia 30.05.2018 22:45
Przerażają mnie takie obrazy. Chciałoby się, żeby były nieprawdziwe, a przecież... niestety.
Podrzuciłaś tu miniaturki - bardzo konkretne; przykłady, które określają rzeczywistość. Kończą się tak samo - śmiechem. Takie specyficzne żarty, na dnie których mlaszcze bagno.
A że allaska znalazła tu prozę, poszatkowaną - nie dziwne - wszak to proza życia (że tak banalnie podkreślę), w dotkliwych kawałkach.

Obietnica złożona matce - w tej skali przygnębiającej szarości - jednak jakiś prześwit.

Pozdrawiam księżycowo.
Zola111 dnia 30.05.2018 23:56
Wasinko,

no tak bywa. Wiersz powstał z inspiracji dokumentalnymi materiałami, niegdyś głośnej aferze nagrywanych z ukrycia scen z domu spokojnej starości. Sama bym tego nie wymyśliła. Dziękuję, że zajrzałaś. Cieszy mnie Twoje bywanie u mnie. Serdeczności,

z.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
jeden
17/08/2018 11:30
AntoniGrycuk "Studium seksualnego obłędu" - taki… »
jeden
17/08/2018 11:20
skroplami Dziękuję serdecznie za tak rozwinięty komentarz,… »
Wiktor Mazurkiewicz
17/08/2018 06:35
Nie wiem, czy zachwyt kierować do Pani Mariny, czy do Pani… »
Wiktor Mazurkiewicz
17/08/2018 06:07
Prat Bart Pao Również Witam, według życzenia:… »
SzalonaJulka
17/08/2018 00:38
Dziękuję Wam pięknie i kłaniam nisko. Będę jeszcze pracować… »
Prat Bart Pao
17/08/2018 00:03
Witaj, ps. ja bym go nazwał: udana noc poślubna,… »
Prat Bart Pao
16/08/2018 23:44
ot Idea, krótka lista od... »
liathia
16/08/2018 23:44
Dziękuję. »
liathia
16/08/2018 23:43
Introwerka, bardzo Ci dziękuję. Zmieniłam jedno słowo, pod… »
Gatsby
16/08/2018 23:31
Dobrze więc, zwracam honor za dra. Przygniótł mnie natłok… »
Zbigniew Szczypek
16/08/2018 23:22
Witaj (Dorotka?!) Dziękuję za odwiedziny i cieszę się, że… »
MP642
16/08/2018 22:45
Po pierwsze, nie uważam tego za żadne dzieło, co napisałem… »
Prat Bart Pao
16/08/2018 22:22
Bo to jest tak. Leniwy chciał być samodzielny, spojrzał… »
Lilah
16/08/2018 22:09
Pięknie dziękuję, Niczyjko. :) »
Patsy
16/08/2018 20:55
Dziękuje bardzo za opinię, po części masz racje ;-) »
ShoutBox
  • Niczyja
  • 16/08/2018 22:39
  • Muzyka potrafi złagodzić najgorszą czynność... [link]
  • Zola111
  • 15/08/2018 22:12
  • Jakie ja mam zaległości w czytaniu Waszych wierszy! Przepraszam moich Ulubionych autorów. Powolutku nadrobię. Obiecuję.
  • JOLA S.
  • 15/08/2018 11:27
  • OK, bardzo dziękuję :)
  • JOLA S.
  • 15/08/2018 10:47
  • Szukam mojej ostatniej wirtajki, została opublikowana,:) ale gdzie? Znalazłam w wykazie moich tekstów i tyle.:) Może czegoś nie wiem?:)
  • Gramofon
  • 14/08/2018 21:03
  • ano świetny cover
  • allaska
  • 14/08/2018 20:55
  • Pozdrawiam wszystkich gorąco :)
Ostatnio widziani
Gości online:18
Najnowszy:yqujuwjlg67
Wspierają nas