Berenika - Zola111
Poezja » Wiersze » Berenika
A A A
Od autora: Do cyklu Imiona

przemierzam różne krainy,
doświadczam mroku i blasku,
trafiam w zielone doliny,
góry zdobywam z poklaskiem,
 
albo się skupiam na ciszy
w spokoju twierdzy pod dachem,
i wtedy nikt mnie nie słyszy,
nie jestem rzeką ni lasem.
 
a gdy wychodzę do ludzi,
spotykać pragnę prawdziwych,
żeby mnie nikt nie ubrudził,
i nie pchnął w ostre pokrzywy,
 
nie kłamał, że niesie dobro,
bo takie stwarza pozory,
gdy strzyka jadem jak kobra,
a w zamian żąda pokory.
 
wciąż wpadam w sieci utkane
fałszywym autorytetem.
i znów z rozbitym kolanem
wyostrzam cudzy apetyt.
 
dlaczego daję się zwodzić?
dlaczego wierzę w człowieka?
naiwnie błądzę wśród ludzi
i szukam ciągle, i czekam.
 
 
27.05.2018.
 
 
 
 
 

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Zola111 · dnia 28.05.2018 20:08 · Czytań: 207 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 6
Komentarze
allaska dnia 28.05.2018 21:09
Peellka"góry zdobywa z poklaskiem", a potem wpada "w sieci utkane fałszywym autorytetem" :)
Fałszywa dla mnie ta Berenika, zalatuje dulszczyzną ;)
Cytat:
a gdy wy­cho­dzę do ludzi, spo­ty­kać pra­gnę praw­dzi­wych, żeby mnie nikt nie ubru­dził,i nie pchnął w ostre po­krzy­wy, 
- prawdziwi potrafią wrzucić w pokrzywy i ubrudzić, zwłaszcza jeśli prawda boli. Tylko co lepsze słodkie kłamstwo czy gorzka prawda?

Ostatnia cząstka nawet ładna i to niej na tym zagubieniu peelki bym zbudowała dobry wiersz. Bo czyż życie to nie jedna wielka niewiadoma? :)
introwerka dnia 28.05.2018 23:56
Daleka od moralizatorstwa względem fikcyjnych postaci, muszę przede wszystkim odnotować niesamowity uniwersalizm psychologiczny bohaterki, w której przeżyciach mienią się wszystkie nadzieje, zawirowania, „ups and downs” doli człowieczej. Po raz kolejny piszesz o kobiecie mądrej, zdolnej zobaczyć fałsz w przebraniu nachalnych „dysponentów” pseudoprawdy. Berenika to, zgodnie z etymologią imienia, kobieta, która zwycięża i wierzę, że prawdziwi ludzie wygrają w pięknym stylu z miłośnikami „wrzucania w pokrzywy” - czego dowodem Twój wiersz :)

Serdeczności :)
Zola111 dnia 29.05.2018 00:15
Intro,
cieszę się, że sięgnęłaś do etymologii imienia.Tak, to kluczowe w rozumieniu konstrukcji postawy podmiotu lirycznego. W mojej interpretacji jest to dziewczyna, która naiwnie ufa światu, boi się zbrukania, bo jeśli nawet osiąga życiowe cele, zdobywając przy tym uznanie, wie, że opodal czai się zło. Jestem wdzięczna za odczytanie Bereniki z właściwą interpretacją intencji. Długo by o tym rozprawiać... Serdecznie pozdrawiam,

z.
Esy Floresy dnia 29.05.2018 20:19
Uprzejmie przypomnę, że na PP obowiązują żelazne zasady, dotyczące komentowania tekstów.

W komentarzach nie podnośmy wątków personalnych, nie podsycajmy ewentualnych konfliktów osobistych, wynikających z innej percepcji rzeczywistości, wrażliwości lub poglądów na literaturę i jej funkcje, nie przenośmy na PP ewentualnych zatargów z innych Portali literackich.

Komentarze łamiące zasady zostały usunięte. Bardzo proszę o skupienie się na merytorycznej krytyce i dyskusji pomiędzy autorem i czytelnikiem.
ajw dnia 20.06.2018 21:47
Podoba mi się ta krótka historia dzisiejszej Bereniki. Każdy musi nauczyć się sam jak ufać, by nie stracić zaufania .. Pozdrawiam serdecznie :)
Zola111 dnia 20.06.2018 22:15
AJW,

dziękuję pięknie, że do mnie zajrzałaś. Serdecznie pozdrawiam,

z.
Proza: Górna Półka
Proza: Dolna Półka
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Zola111
16/11/2018 00:16
Julando, jeszcze raz dziękuję, pozdrawiam, z. »
Materazzone
15/11/2018 23:19
Mam to szczęście, że różnimy się w zdaniach i możemy… »
julanda
15/11/2018 22:31
Zolu, bardzo dziękuję! Czekałam na przedświąteczną porę, mam… »
eka
15/11/2018 22:06
Wkurzająca, monologowa narracja, nie? : ) Pierwszy… »
Marek Adam Grabowski
15/11/2018 20:39
Nie, to nie prowokacja artystyczna. Po prostu mam dysleksję.… »
Miladora
15/11/2018 19:44
W ostatnim wersie przydałoby się wyrównać akcenty, Dod.… »
Ananke
15/11/2018 19:17
klimatycznie, śpiewnie i melodyjnie, przywodzi mi na myśl… »
Ananke
15/11/2018 19:09
ten wiersz podobałby mi się bardziej, gdyby nie było w nim… »
Ananke
15/11/2018 18:59
ot filozoficzny dylemat :) uważam, że tak, nadal nim… »
mike17
15/11/2018 15:37
Niczyja, to jest naprawdę udana miniatura :) Taki kadr,… »
Ania_Basnik
15/11/2018 13:15
Tak, z rzeczy o których śnimy, jednym rodzi się spokój,… »
Materazzone
15/11/2018 12:26
Ananke, masz rację "płaskość" jest jakimś wymiarem… »
Vanillivi
15/11/2018 11:19
Elu, tak jak mówiłam Ci nie raz, uważam, że w Twoich… »
pociengiel
15/11/2018 11:06
mocny »
Zingara
15/11/2018 08:46
Dziękuję, miło mi. Zastanowię się nad frazą wsponianą przez… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 15/11/2018 21:11
  • Jeszcze 3 godzinki! Prawie :)
  • mike17
  • 15/11/2018 18:48
  • Jeszcze parę godzin, by dać Zoli nowe wiersze - do boju :)
  • Zola111
  • 14/11/2018 23:33
  • Jutro o północy Zaśrodkowanie#29 zamyka budkę!
  • pociengiel
  • 14/11/2018 12:22
  • Za starą panną - znowu wiosna a w krok nic.
  • pociengiel
  • 14/11/2018 12:21
  • Smichy chichy co dzień chodzę ulicą pełną nizradykalizowanych /póki co/ morderców i gwałcicieli.
  • Vanillivi
  • 13/11/2018 06:04
  • w wypowiedziach rządzących (czerpmy z poezji, a nie traktujmy poezję instrumentalnie)
  • Vanillivi
  • 13/11/2018 06:02
  • I chociaż uważam, że Palikot nie do końca sprawdził się jako polityk, to właśnie to podkreślenie roli poezji i właśnie kultury z jego strony bardzo mi się podobało, tego brakuje
  • Vanillivi
  • 13/11/2018 05:58
  • Slavek - miło mnie zaskoczyło, że zna ją naprawdę nieźle, chociaż mówił raczej o autorach dwudziestolecia międzywojennego i lat. 90 niż współczesnych.
  • Slavek
  • 12/11/2018 19:33
  • Palikot i poezja...buuuha ha haha litości :)
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:qsmer
Wspierają nas