Przypowieść o naleśnikach - akacjowa agnes
Proza » Miniatura » Przypowieść o naleśnikach
A A A
Od autora: Witam po długiej przerwie. Stęskniłam się za Wami :)

Może znów trochę tu posiedzę ;)

Usiądź i posłuchaj. Dziś opowiem ci bajkę…

***

Dawno, dawno temu w małej leśnej chatce mieszkała Ptakogłowa Agnisa ze swoją matką Wiedziochą i ojcem Pędziszpytą.

Pewnego dnia, kiedy ojciec wyruszył po lepsze drewno na opał, gdyż zbliżała się sroga zima, Agnisa spytała matkę, pichcącą przy kuchni:

- Matko, jestem już w odpowiednim wieku, by zacząć rozglądać się za mężem, prawda?

- Tak, prawda, córko – odparła matka znad garnka, w którym bulgotała klafyta.

- Powiedz mi zatem, matko moja, jak to się robi, by małżeństwo, jak już trafi się kandydat, było długie i szczęśliwe? Wy z ojcem tak umiecie, a wiem, że to nie jest powszechne.

Matka zestawiła gar z ognia i odwróciła się do Agnisy z tajemniczym wyrazem lic:

- Moja ty rodzona, widzę, że nadszedł czas, bym podzieliła się z tobą największym sekretem mądrych kobiet… Usiądź i posłuchaj:

Ze związkami jest tak jak ze smażeniem naleśników. Mówią, iż pierwszy nigdy się nie udaje. A ja ci powiem, że prawdą to nie jest. Wszystko zależy od temperatury. Gdy patelnia jest zbyt zimna, naleśnikowe ciasto nie zwiąże i będzie się rozrywać. Wtedy faktycznie nic dobrego z niego nie wyjdzie. Czyli od początku smażenia musisz dbać o odpowiednie rozgrzanie. Rozumiesz?

- Tak, matko, rozumiem.

- Słuchaj dalej. Przy przygotowaniu ciasta trzeba pamiętać o nieprzesadzaniu z kwasem. Odrobina kwaśnego mleka doda naleśnikom pulchności, ale nadmiar spowoduje pękanie, rozrywanie i całkowity rozpad. To ważne, by równoważyć ilość zasad i kwasów. Czyli jeśli chcesz dodać śmietanki lub jogurtu, to pamiętaj też o oleju. On łagodzi i uspokaja ciasto. Rozumiesz?

- Tak, matko. Chyba tak.

- To jeszcze nie koniec. Kolejna zasada udanych naleśników to dodanie jaj. Oczywiście można je pominąć, ale z nimi naleśnik nabiera elastyczności, lepiej się trzyma i więcej zniesie. Zapamiętasz?

- Tak, matko, zapamiętam – Agnisa pogładziła długie, kręte, niecętkowane włosy i w zamyśleniu spytała: To wszystko, co muszę wiedzieć?

- Prawie, moja jedyna, prawie. Teraz najważniejsze:

Tak naprawdę nie jest istotne jakiej użyjesz mąki, czy dodasz kwasu i jajek, czy też nie. Najbardziej kluczowe jest to, czy będziesz chciała naprawdę najeść się tych naleśników, czy nie. Czy będziesz pragnęła, by się udały. Czy będziesz uważała, że na nie zasługujecie. Ty i twój mąż. Jeśli tak, to wystarczy ci cierpliwości, spokoju i miłości, by smażyć z ukontentowaniem. Rozumiesz, Agniso?

- Tak, matko moja, już teraz wszystko rozumiem.

Wiedziocha podeszła do córki, ucałowała ją w czubek głowy i powróciła do doprawiania pożywnej zupy, gdyż lada chwila miał wrócić do domu jej jedyny Pędziszpyta.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
akacjowa agnes · dnia 29.05.2018 10:09 · Czytań: 110 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 10
Komentarze
mike17 dnia 29.05.2018 19:20
Bo by prawdziwa miłość zakwitła trza nie lada receptury :)
He he niezłe, Aga, leciutkie, i przyjemne.
Nigdy nie porównałbym miłości do naleśników, ale ja jestem ciemny chłop i mało wiem.
A tu dowiaduję się, jak to naprawdę jest.

Podoba mi się konwencja bajki, to zawsze wiele może zdziałać.
Przybliżyć pewne treści, olśnić.
Ukazać prawdę bliżej niż ona się znajduje.

Przyjemnie się czytało, zwłaszcza że to po przerwie.
Liczę na to, że będziesz wracać.
Bo pióro masz zacne :)

W ogóle lubię lekkie teksty, bez względu na tematykę.
Zawsze to przyjemny kontakt.
Jak tu, u Ciebie.
Krzysztof Konrad dnia 29.05.2018 20:05 Ocena: Świetne!
Hej. Nie jestem specem od literatury, ale odważę się i zapytam: gdzie jest tu coś śmiesznego? Bo generalnie podoba mi się przesłanie, oryginalna forma, istota w dialogu, narracja tłem. Ale ni w ząb tu nie widzę humoru, bo to przecież humoreska jest. Nie rozumiem też imion postaci. Jeśli coś znaczą, to trzeba by analizować, a analiza w lekkim tekście jest średnia. Ogarniam jedynie słuszność imienia matki, ale "pedziszpyty" nie rozumiem kompletnie. Być może jestem niezbyt kumaty - całkiem nie zaprzeczam. Może przez brak zrozumienia imion pominąłem coś zabawnego i dlatego nie widzę tego, co powinienem był zobaczyć? A może śmieszne były jakieś sformułowania typu "można dodać jaj"? Ale lekcja się liczy najbardziej, a ta Ci się udała. To dobry tekst, ale domagam się wyjaśnień. Pozdrawiam.
akacjowa agnes dnia 29.05.2018 20:23
Mike, wiem, że tekst nie jest górnych lotów ;) Napisałam go ot tak, bo mnie Wiedzocha natchnęła :) Wiedziałam, że wpadniesz. Buziaki

Krzysztofie, źle dobrałam kategorię. Wiem. Nie bardzo wiedziałam, gdzie o umieścić. Mogłam po prostu dać do miniatur, ale coś mnie pokręciło na humoreskę. Bo tekst do poważnych nie należy :)
Pędziszpyta to zlepek dwóch słów: pędzić i szpyta. A szpyta to regionalizm oznaczający "nogę"> Czyli coś w rodzaju "Powsigiery" ;) Włóczykija, Łazęgi itp.

Ptakogłowa to chyba też da się zrozumieć, bo jak to mawiali "na głowie loki, a w głowie ptoki" ;)

Mam nadzieję, że trochę pomogłam :)

Pozdrawiam obu Panów :)
Berele dnia 29.05.2018 20:31
Bardzo mi się podobało. W bajce ukazano mądrość życiową, która jest bardzo prosta. Oryginalne imiona, gadanie, praca. Zwykła codzienność, z marzeniami w tle. :yes:
Silvus dnia 29.05.2018 21:20
Jako ekstrapolacja bajek Krasińskiego – jestem stanowczo za. :)

Przez żołądek do serca, to tak około naleśników, a to opowiadanie jest smaczną potrawą – ani jej za dużo, ani za mało; delikatna, ale o głębokim smaku. Lubię takie prawdy życiowe, szczególnie jeśli chodzi o uczucia. Największe brawa za zwięzłość.

Pozdrawiam Cię.
akacjowa agnes dnia 29.05.2018 21:48
Berele, Silve, witam Was pod moim tekstem :)

Bardzo mi miło, że tak go odbieracie. Często za dużo kombinujemy, a naprawdę można łatwiej i prościej.

Pozdrawiam serdecznie :)
Krzysztof Konrad dnia 30.05.2018 07:41 Ocena: Świetne!
Jesteś krytyczna wobec siebie mówiąc, że tekst nie jest górnych lotów. Jest bardzo dobry, bo coś ważnego tak dobrze skompresowałaś, zupełnie jak tysiąc odcinków Mody na sukces do 1mb. Oczywiście to jest niebotycznie lepsze od owej opery mydlanej. Co do imion jeszcze się czepnę. Moim zdaniem łączenie reginalizmu, którego np. ja nie słyszałem, z czymś tak zrozumiałym, jak imię matki - to jest średni pomysł. Ale to, o co się czepiam, to kosmetyka i nie burzy odbioru w żaden sposób. I jeszcze pytanie: skoro " pędzi szpyta" to znaczy, że imię odnosi się do roli bohatera? Że po prostu jego zadaniem jest wyjść z domu, żeby fabuła mogła iść właściwym torem?
akacjowa agnes dnia 30.05.2018 13:38
Cieszę się, że widzisz wartość mojego opowiadania. Bardzo mi miło.
Będę broniła mojego Pędziszpyty, bo imię to mówi o charakterze człowieka. Mąż Wiedzoji nie potrafi usiedzieć w miejscu. Ciągle ma coś do zrobienia. To opowiadanie jest częścią całości, która jak do tej pory jeszcze nie powstała
Dobra Cobra dnia 31.05.2018 19:21 Ocena: Świetne!
Święte słowa, piękny tekst. Brawo!

Niestety, obecne tzw bezstresowe wychowanie wypuszcza na świat samych egoistów. A z pary takich nie ulepisz małżeństwa. Więc będzie coraz gorzej.

O czym ze smutkiem zawiadamia DoCo


Pozdrawiam.
akacjowa agnes dnia 02.06.2018 20:10
Witam :)

Cieszę się, że doceniasz tekst i treść. Ja jednak jestem dobrej myśli w temacie małżeństw. Rośnie świadomość ludzka, więc jest nadzieja :)

Pozdrawiam
:)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
JOLA S.
15/08/2018 11:17
Antoni, powtórzę za Kazjuno, po przeczytaniu mam mieszane… »
Gramofon
15/08/2018 11:01
Można byłoby to poskracać, pozmieniać formę i byłby zgrabny… »
Darcon
15/08/2018 10:51
Oryginalny pomysł. :) I całkiem dobrze zrealizowany, kolejne… »
AntoniGrycuk
15/08/2018 09:44
Hej Kazjuno, Już druga osoba powtarza mi, że są dłużyzny.… »
Kazjuno
15/08/2018 08:32
Mam mieszane czucia. Przeczytałem na raty, bo tekst do… »
Zola111
15/08/2018 00:32
Barbaro, dziękuję Ci bardzo. Pozdrawiam, z. »
Abi-syn
14/08/2018 21:32
co miał Autor na myśli a co czytelnik strawi - inna para… »
amaranta
14/08/2018 20:15
Esy Floresy, jestem wdzięczna za wnikliwy komentarz. Pustka… »
22227
14/08/2018 20:15
To chyba najlepszy twój tekst, można w nim coś poprawić, coś… »
Marian
14/08/2018 19:42
Jola, co za spotkanie! Dzięki za wizytę i pozdrawiam. »
amaranta
14/08/2018 19:27
Berele, dziękuję bardzo za komentarz. Powtórzenia słówka… »
Milena1
14/08/2018 19:02
Podobnie jak poprzednicy - uważam, ze świetnie piszesz. Aż… »
22227
14/08/2018 18:23
Trudno mi to oceniać, łapiesz się pierwszych lepszych słów.… »
22227
14/08/2018 17:45
Rozumiem, że chodzi tu trochę o grę słów, ale to jest bardzo… »
Esy Floresy
14/08/2018 16:34
Amaranto, w odpowiedzi na Twoją prośbę przychodzę ze słowem… »
ShoutBox
  • JOLA S.
  • 15/08/2018 11:27
  • OK, bardzo dziękuję :)
  • JOLA S.
  • 15/08/2018 10:47
  • Szukam mojej ostatniej wirtajki, została opublikowana,:) ale gdzie? Znalazłam w wykazie moich tekstów i tyle.:) Może czegoś nie wiem?:)
  • Gramofon
  • 14/08/2018 21:03
  • ano świetny cover
  • allaska
  • 14/08/2018 20:55
  • Pozdrawiam wszystkich gorąco :)
  • Darcon
  • 13/08/2018 08:53
  • Teksty w poczekalni ułożone są wg daty i godziny dodania. Czasami dodany jest jeden tekst, czasami kilka jednego dnia.
Ostatnio widziani
Gości online:15
Najnowszy:Vertizes8
Wspierają nas