małe wyspy jak plamy na skórze - faith
Poezja » Wiersze » małe wyspy jak plamy na skórze
A A A

 

podobno nosimy w sobie te same obrazy
ropiejące w kącikach oczu oceany
i brzuchy śniętych ryb na płyciźnie.

wciąż jeszcze pachniesz wodą  mówisz i śmiesznie
wysuwasz przy tym język.
jest różowy i lśniący jak środek tropikalnego owocu.
przychodzi mi na myśl, by go spróbować,
 
gdy zaśniesz.
porozmawiamy. opowiesz mi o swoich bliznach
i o tym, dlaczego nie lubisz pożegnań.
 
a potem się obudzę, z ustami lepkimi od soku
ostatni raz. to będzie dobre zakończenie.

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
faith · dnia 11.06.2018 07:22 · Czytań: 296 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 10
Komentarze
allaska dnia 11.06.2018 12:21
Cytat:
przy­cho­dzi mi na myśl, by go spró­bo­wać, gdy za­śniesz.
- będzie go próbować przez sen tamtej, tamta tamten będzie śnić z językiem na brodzie?:)
Gramofon dnia 11.06.2018 12:32
Dwie pierwsze zwrotki super, a dwie ostatnie słabo. Po dwóch pierwszych miałem nadzieje na nowe otwarcie w Twoim pisaniu, a potem niestety zeszło na to samo co w każdym wierszu. Nie, że podobnie, tylko znając inne twoje, miałem wrażenie, że czytam to samo co kiedyś, nie wiem czy to dobre. O ile z ostatniej zwrotki można coś wyłuskać dla całości o tyle 3 zwrotka całkiem psuje wszystko, ja bym wywalił i napisał coś innego, ale to nie mój wiersz, tylko wyrażam swoje skromne subiektywne zdanie.
faith dnia 11.06.2018 12:51
allaska napisała:
będzie śnić z językiem na brodzie?

:lol:

Allasko, myślę, że istnieją jednak bardziej subtelne sposoby. ;)
Poza tym, mowa jest o tym, że peelka potem też zasypia, więc może wszystko będzie miało miejsce tylko w podświadomości...

Gramofonie, widocznie jeszcze nie dojrzałam to twórczej transformacji, ale nie będę tego przyspieszać. Póki pewne rzeczy chcą, by o nich pisać, robię to.
Miło, że spodobał Ci się chociaż początek. ;)

Kłaniam się i dziękuję, że zajrzeliście.
ajw dnia 12.06.2018 21:43
Jestem chyba cholerną estetką, bo słowo "ropiejące" obrzydza mi piękny obraz. Wolałabym np. rozlane w kącikach oczu oceany albo coś w tym stylu.
I jeszcze to mi się nie podoba, bo jest trochę banalne:
Cytat:
opo­wiesz mi o swo­ich bli­znach i o tym, dla­cze­go nie lu­bisz po­że­gnań.


No, ale reszta bardzo piękna :)
faith dnia 13.06.2018 09:40
Ajw, ja z kolei nie lubię (w poezji), gdy piękna i słodyczy jest za dużo, bo może zemdlić. Poza tym chodziło mi tutaj właśnie o wywołanie nieprzyjemnego odczucia, goryczy, obrazu, który niekoniecznie kojarzy się z czymś ładnym. "Rozlane" więc nie spełniłoby swojej roli.

ajw napisała:
bo jest trochę banalne:

Tutaj jednak trudno mi się z Tobą nie zgodzić. Pomyślę o tym fragmencie, chociaż, mimo swojej banalnej formy, mnie się on podoba i wyraża to, co chciałam. ;)

Bardzo Ci dziękuję, że wciąż zaglądasz, niezrażona tym, że mnie w komentarzach jest dzisiaj mniej. :)

Miłej środy!
Hubert Z dnia 28.08.2018 12:52 Ocena: Świetne!
Witaj Faith, bardzo podoba mi się ten wiersz, najbardziej trafiają do mnie pierwsze dwie zwrotki.
Jednak czytając po raz kolejny odbieram go jako obraz, który potrzebuje każdego zawartego w nim elementu by być małym dziełem. :)
Pozdrawiam ciepło.
JOLA S. dnia 28.08.2018 13:06
Witaj, faith, chyba gdzieś już czytałam ten wiersz. :) Niezmiennie mi się podoba. Jest jak żywy obraz, istniejący w Twojej głowie.
Wracasz wspomnieniami... myśli jak wielki motyl trzepoczą się przy składaniu wersów.

To czuć i słychać, nic nie przeszkadza.

Po raz wtóry, z ogromną przyjemnością.

Serdeczności. :)
faith dnia 29.08.2018 10:30
Hubercie, Jolu, serdecznie Wam dziękuję, że mnie tu odwiedziliście. Takie wizyty cieszą tym bardziej, bo okazuje się, że wiersz, mimo że ma już parę miesięcy, wciąż żyje. Dzięki!

:)
skroplami dnia 16.02.2019 15:09 Ocena: Świetne!
Dzień dobry ;)? Dobry Ci i witaj autorko :).
Przeczytałem Twój ostatni wiersz, wróciłem do przedostatniego <czytałem wcześniej już, tzn. pół roku wstecz? no pamiętam :), odbił w głowie się ;) > , i znalazłem się tu, też ponownie, też pamiętam.
Trochę dziwnym jest, że w komentarzach nikt nie zwraca uwagi na rzucający się i przebijający wprost erotyczny i aż drgający wnętrzem odcień :).
Dobra autorko, nie wiem kto naprzeciw Ciebie w wierszu. Kobiety bardzo soczyste i dlatego na 51% przyjmuję że żegnasz się z nią. Ale nadzieję można mieć przecież :), że to jednak on nie ona dla Ciebie :).
Tu na temat soczystości mężczyzn przemilczę ułamek chwili... i zostawię tak :).
Wahanie ponieważ nie dokreślasz z kim żegnasz się, o pożegnaniu w wierszu prawie na "pierwszej stronie" też :). Z "tamtej" i z Twej strony
Cytat:
a potem się obu­dzę, z usta­mi lep­ki­mi od soku
— ostat­ni raz. to bę­dzie dobre za­koń­cze­nie.
.
Bo druga strona nie lubi pożegnań.
Gdzie jeszcze erotyka w nim :)? No wszędzie :), sam język niezwykły przecież "gadżet" fizycznej miłości, a później
Cytat:
gdy za­śniesz.
po­roz­ma­wia­my. opo­wiesz mi o swo­ich bli­znach
i o tym, dla­cze­go nie lu­bisz po­że­gnań.

to rozmowa ciał, "spijanie" blizn ustami, dłońmi to jak słuchanie ich opowieści.
Że sen?
Tu wchodzimy przez drzwi, obrotowe :), do drugiego "pomieszczenia".
Sen zaplata się z jawą, kochasz śniącego, jesteś kochana gdy jeszcze sen i światy drżą, oba, może więcej. Twój, jego/jej, wspólny wasz też lub całość chwili to tylko sen zapakowany w wiersz ale jak dłonie ponownie wasze odnajdujące się nawet we lub przez sen a potem... :).
Pierwsza zwrotka i
Cytat:
ro­pie­ją­ce w ką­ci­kach oczu oce­any
i brzu­chy śnię­tych ryb na pły­ciź­nie.

to właściwie zakończenie.
Ok, sny na jawie lub gdy tylko śpimy, często zostawiają ropiejące oceany blizn w kącikach.
Tak cholera, drzwi obrotowe i wirują wciąż, już same :), dostrzec można zmienne obrazy, jęk bo ból, bo czujesz już i wiesz że będzie smutek, żal.
Cóż, łzy choć niewidoczne są lub bywają jak oceany, pełne zamordowanych złotych rybek już nie spełniających marzeń a nawet zwykłych życzeń.
Wgłębić się w Twój jeden wiersz to dużo, dlatego nic o dwu ww., chyba wcześniejszych.
Dodam, Twoja poezja bardzo dojrzała. może to doświadczenia, może wiek, może są w warkocz splecione, nie istotne aż takie szczegóły :). Bo drapieżnie w skórę wbijają się pazurem i zostają, prawie z czytelnikiem, przynajmniej ze mną, sklejone :).
P.S. Świetny erotyk plus dramat.
faith dnia 18.02.2019 10:20
Jak miło Cię znowu widzieć u siebie, Skroplami. :)
Dziękuję Ci, że tak wnikliwie wchodzisz w wiersz. To najlepsze, co może spotkać autora. Masz rację, że jest tu dużo erotyki. Może to jest nawet autoerotyka, może ta druga osoba wcale nie istnieje, a peelka rozstrzyga pewne sprawy pomiędzy samą sobą? A może to międzypokoleniowy dialog kobiecy? Różnymi drogami idą myśli, w zależności od dnia.

Dziękuję Ci, że przypomniałeś ten wiersz i znów go ożywiłeś.

Pozdrawiam słonecznie.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Abi-syn
26/03/2019 14:32
Hejka Panie D Aleś poleciał! chcę Tobie coś dowalić… »
Abi-syn
26/03/2019 14:19
Jolie Walczymy: stereotyp, przekonanie, religia, byt -… »
Florian Konrad
26/03/2019 12:53
mam skrzywienie, imię Jarek kojarzy mi się bardo źle,… »
allaska
26/03/2019 12:12
Bardzo mi sie podoba. Jest lirycznie, inteligentny tekst.… »
pociengiel
26/03/2019 11:30
Dzięki. Powiedzmy, że to się stało tydzień temu. Ale tekst… »
Wiolin
26/03/2019 11:17
Witam. Za wszelkie dobro ukryte w Waszym słowie,… »
Wiolin
26/03/2019 11:13
Witaj Zolu. No właśnie! Ależ powiedziałaś...Nawet… »
Wiolin
26/03/2019 10:58
Koziorowska. Duża litera w poezji to krzyk, to chęć -… »
SztukaKultury
26/03/2019 10:43
U mnie kolor czcionki jest raczej czarny, także nie wiem. Tu… »
Wiolin
26/03/2019 10:29
Berele. Wszystkim poleciłbym Jarka. Mądry… »
Wiolin
26/03/2019 10:19
Witaj. Wiersz napisany w stylu przedpotopowym, przez co… »
Wiolin
26/03/2019 10:06
Berele. Ten wiersz tak bardziej chyli się do sugestii… »
Ania_Basnik
26/03/2019 09:23
Świetnie! Zaczynasz ładną metaforą potem jest lekkie… »
Dobra Cobra
26/03/2019 09:04
Bardzo piękne zakończenie drugiej czesci opowiadania.… »
Dobra Cobra
26/03/2019 08:55
Ikoniczna sprawa. Na dodatek w cudny sposób wspierająca… »
ShoutBox
  • Berele
  • 26/03/2019 13:33
  • Mam trzy teksty na zaśrodkowania i muszę wybrać dwa. A Wy czemu nie wysyłacie? :)
  • allaska
  • 26/03/2019 11:57
  • * niech ludziom ulzy, spadnie ciśnienie w wersach, miało być, Zaśrodkowanie to wielka sprawa, ale ileż mozna? Po prostu z czasem to stsje sie nudne.. dobra rekla ma?:) pa ecie, pecie,ciocie,klocie
  • allaska
  • 26/03/2019 11:53
  • To mi przypomina film alternatywy 4:) wspomózmy Zaśrodkowanie, niech ludziom uczy, spadnie ciśnienie w wersjach, niech to będzie Anioł który awansował, jest coraz gorzej z tym konkursem, do pióra:)
  • allaska
  • 26/03/2019 11:50
  • Trzeba zrobić reklamę "Zaśrodkowaniu":) Dodatek 111 ladne ramy wyznaczyl, są dużo ładniejsze niż w poprzednim. Zaśrodkowanie ledwo oddycha, ale jego częstość zniechęca, a reklamę robi pomyslodawca
  • Zola111
  • 26/03/2019 01:09
  • Miesiąc dobiega końca, wZaśrodkowaniu tylko 2 wiersze :( Szkoda. Ale nic na siłę.
  • mike17
  • 25/03/2019 13:39
  • A tu zamieszczam konkursowe INFO : [link]
  • mike17
  • 25/03/2019 13:37
  • Serdecznie zapraszam wszystkich fanów prozy do wzięcia udziału w prozatorskim konkursie MUZO WENY 7, gdzie piszemy miniaturkę pod wybrany utwór muzyczny na 5000 znaków. Łatwe? Pewnie! Do boju :)
  • StalowyKruk
  • 24/03/2019 11:16
  • Nie mam pojęcia. Nie moja kategoria. Nie będę ani narzekał, ani pisał złośliwych komentarzy zakończonych "pozdrawiam". Jak koniecznie potrzebujesz sensu, podciągnij to może do emocjonalnego... czegoś.
Ostatnio widziani
Gości online:20
Najnowszy:Lucianaq4
Wspierają nas