poranne myśli - wodniczka
Poezja » Wiersze » poranne myśli
A A A

nie myśl, że czarne jest zawsze
białe i że świat kręci się wokół własnej
myśli, gdy patrzysz w niebo on widzi
gwiazdy - ty półksiężyc o poranku
na śniadaniowym talerzu.

rosa kapie 
z prysznica. 

radio wygrywa
trele.

wyglądasz przez okno, mając niedomknięte
teorie. papierowe statki, potopione w dzieciństwie,
dziś wydają się przepływać po błękitnym horyzoncie.

nie pada. bo jasno
uśmiechasz się do niego.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
wodniczka · dnia 06.08.2018 20:01 · Czytań: 596 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 15
Komentarze
mariaczekanska dnia 06.08.2018 20:28
Cytat:
rosa kapie z prysz­ni­ca. radio wy­gry­watrele.


Zdecydowanie mój ulubiony fragment. Choć "niedomknięte teorie" są niezwykle nietuzinkowe. Puenta zatrzymuje, dzięki czemu wiersz pozostaje w pamięci. I mam nadzieję, że pozostanie na dłużej. :)
wodniczka dnia 06.08.2018 21:49
Witaj mariaczekanska
Cieszy mnie tak pozytywny obiór wiersza :). Dziękuję i pozdrawiam nietuzinkowo ;).
Gramofon dnia 06.08.2018 22:20
Niedomknięte teorie rządzą. Z resztą takie są najlepsze i jedyne słuszne, bo zawsze warto poszerzać pewne rzeczy a po zamknięciu trudno o to.
wodniczka dnia 06.08.2018 22:30
Gramofon-masz rację:). Może dlatego tyle pytań bez odpowiedzi;)
przyszycguzik dnia 10.08.2018 11:05
Wiersz, jakich wiele - obrazek z codzienności ze szczyptą refleksji w sosie własnym ze smutku. Jest w tym sensowna komplikacja i nieoczywistość. Dobrze, że się kończy uśmiechem. Czy nie lepiej byłoby, gdyby wyraźnie z tego wiersza wyrastało pokrzepienie?
wodniczka dnia 10.08.2018 18:29
Witaj przyszycguzik :)
Myślałam, że pokrzepienie jest wyraźne. Jednak mogę zgodzić się z tym, że jednak nie jest:). Pozdrawiam
Milena1 dnia 10.08.2018 19:42
Niestety, jestem na nie.
Rozumiem wiersz jako potok myśli, nieskładnych pourywanych, ale dla mnie każda z nich powinna zawierać jakiś w miarę logiczny sens, skoro to wiersz i przekaz dla czytelnika.
Co np. ma oznaczać myśl czy „ nie myśl, ze czarne jest zawsze białe „
albo
„gdy patrzysz w niebo on widzi
gwiazdy - ty półksiężyc o poranku
na śniadaniowym talerzu.”
Nic to mi nie mówi, nie trafia do mnie, zbyt hermetyczne. Albo nie kojarzę.
Ostatnia strofa przed puentą jest spoko, coś z tego można wyciągnąć.
Pozdr.
Pozdr.
wodniczka dnia 10.08.2018 23:11
Milena1 a od kiedy wiersz ma wskazywać jednoznaczną przestrzeń literacką?
To może Ci pomogę - w rozumieniu - czytając wers 'nie myśl, że czarne jest zawsze...'' i co dopowiesz? Czarne? W myśl powiedzenia. A tutaj nie - jest odwrócona logika - schemat myślenia - bo dlaczego to ma być prawdą? Bo może czarne jest zawsze czarne - tylko chcemy coś wybielać i przez swoją własną interpretację usprawiedliwiać coś.

on widzi gwiazdy - nie ma jednoznaczności - nawiązanie do puenty. Może to być świat - który jest umiejscowiony we wszechświecie - a dla nas zwykłych szaraczków którzy nie rozumieją wszechświata zrozumiały jedynie jest półksiężyc - a on jest metaforą przyziemności. Może to być on - jako Bóg albo drugi człowiek, który jest naszym przeciwieństwem. Do tego nawiązuje końcówka wiersza - Bóg uśmiechający się do nas albo zwyczajnie człowiek. Połączenie dwóch wymiarów Bóg- człowiek i my we wszechświecie. Z papierowymi marzeniami z dzieciństwa, które nam ciągle towarzyszą - do końca życia - gdzieś w dorosłym czasie - myślimy o marzeniach z dzieciństwa, które zawsze nam towarzyszą - tylko teraz inaczej.

Zatem wiersz ma trzy wymiary - człowiek-człowiek, człowiek- wszechświat, człowiek-Bóg. Również jest spotkaniem się wolności umysły z teoriami, które są jak niedomknięte okna,

Pozdrawiam:)
Milena1 dnia 10.08.2018 23:43
Wodniczko, przecież nie napisałam w komentarzu, że „ wiersz ma wskazywać jednoznaczną przestrzeń literacką”
O dżisas :) nic dziwnego, że nie zrozumiałam Twojego wiersza, a przynajmniej pierwszej jej części, bo po Twoim tłumaczeniu, wiem jeszcze mniej.
Wybacz ale pokrętna logika, ze „czarne jest zawsze białe - dalej nie wiem o co chodzi.
Natomiast półksiężyc na talerzu to metafora przyziemności? Dziewczyno, to zawsze był symbol Islamu, Turcji, wystarczy wspomnieć „ Trylogię „
Być może, ze chciałaś zawrzeć w wierszu te 3 wymiary, tego nie neguję, ja tego jednak nie odczytałam. Nie potrafiłam wejść w głębię Twojego umysłu.
Pozdr.
Ania_Basnik dnia 11.08.2018 08:28
wodniczko bardzo podoba mi się Twój wiersz. Wspaniałe refleksje przy śniadaniu, a ten fragment uważam że jest najlepszy!
Cytat:
że świat kręci się wokół wła­sneji
myśli

zaczynasz fajną myślą
tylko może, aby nie było jednoznacznie dałabym tak:
Cytat:
nie myśl, że czar­ne jest za­wsze
takie i że świat kręci się wokół wła­snej
myśli, gdy pa­trzysz w niebo
on widzi gwiaz­dy - ty pół­księ­życ o po­ran­ku
na śnia­da­nio­wym ta­le­rzu.

to propozycja, bo słowo"białe" tam nie pasuje, oczywistym jest "czarne", ale byłoby moze zbyt banalne? Przemyśl :)
wodniczka dnia 11.08.2018 20:31
Milena1-mnie Islam nie interesuje, bo jestem Katoliczką:).
Ogólnie nie wiem, co Ci już napisać - po prostu moje wiersze nie trafiają do Ciebie - masz inny gust i lubisz inne i masz prawo:). Ale dziękuję za odwiedzinki!
Ania_Basnik - cieszę się, że wiersz się spodobał:). Bardzo dziękuję za odwiedzinki i miłe słowo! Pozdrawiam!
Hubert Z dnia 17.08.2018 12:55 Ocena: Świetne!
Witaj Wodniczko
Cudowny wiersz i muszę przyznać, że i na mnie największe wrażenie zrobiły
Cytat:
nie­do­mknię­te teo­rie

pozdrawiam ciepło. :)
wodniczka dnia 17.08.2018 20:22
Witaj Hubercie Z
Cieszę się, że zaglądnąłeś, i że się spodobało :). Również pozdrawiam ciepło!
Kushi dnia 20.08.2018 21:31 Ocena: Świetne!
Wiersz czyta się z niesamowitą lekkością a tytuł idealnie pasuje do obrazu jaki nam przedstawiłaś:) Widać, że lubisz bawić się metaforami, które wychodzą Ci idealnie Wodniczko:)
Wiersz aż pachnie opisanym przez Ciebie porankiem:)
Pozdrawiam serdecznie :):)
wodniczka dnia 20.08.2018 22:40
Kushi - jak miło!:)
Dobrze Ciebie widzieć pod wierszem po tak długim czasie :).
Super, że jesteś :).
Pozdrawiam i dziękuję za miłe odwiedzinki!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Nuria
25/08/2019 22:16
Zaimków osobowych tyle, że można obdzielić z trzy utwory.… »
Lilah
25/08/2019 21:10
To świetnie, Mike. :) »
Opheliac
25/08/2019 21:04
Kreseczka, głównie Podoba mi się Olaboga City,… »
Opheliac
25/08/2019 20:57
Wodniczko, dziękuję za obecność i "odkopanie" ;) »
AntoniGrycuk
25/08/2019 20:28
Jolu, napisałem ten tekst po przeczytaniu tekstu… »
Kazjuno
25/08/2019 19:28
Narracja niezmiernie ciekawa. Pełno znakomitych porównań i… »
Marek Adam Grabowski
25/08/2019 19:25
Witaj na tym portalu. Na poprzednim nie czytałem demona,… »
Carvedilol
25/08/2019 18:43
Kazjuno Jolu dzięki za przeczytanie i komentarze… »
mike17
25/08/2019 18:22
Całkiem to fajne, Zdzisławie, z humorem i pewnym morałem.… »
Decand
25/08/2019 18:12
Kazjuno - za odczyt dziękuję, za komentarz również.… »
Decand
25/08/2019 18:09
Madawydar - bardzo dziękuję za odczyt i tak pozytywny… »
Kazjuno
25/08/2019 18:09
Zapomniałem o ocenie. Ale, Upsss... i nie mam możliwości… »
JOLA S.
25/08/2019 18:05
Odnajduję w tym tekście znajomy zapach. Czytając, pragnęłam… »
Kazjuno
25/08/2019 18:04
Na mój gust dużo tu poetyckiej prozy pomieszanej z… »
mike17
25/08/2019 18:03
Niebawem trzy nowe miniatury miłosne :) »
ShoutBox
  • Carvedilol
  • 25/08/2019 18:44
  • Vanillivi, dzięki i ode mnie za wrzucenie tekstu
  • AntoniGrycuk
  • 25/08/2019 16:10
  • Vanilivi, ja też dziękuję za dodanie tekstu po krótkiej przerwie.
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 13:36
  • Dzięki Vanilivi
  • Vanillivi
  • 25/08/2019 13:29
  • Przepraszam wszystkich za problemy z publikacją.
  • Vanillivi
  • 25/08/2019 13:28
  • Wrzuciłam jeszcze kilka waszych tekstów, tych które najdłużej zalegały, korzystając z tego, że Wiktor nie zabrał mi jeszcze uprawnień. Mam nadzieję, że sytuacja się niebawem wyklaruje.
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 11:51
  • Jednak Antoni Grycuk masz rację! Moja koleżanka rzeczywiście zasuwa w prozie. Trzeba JEJ dać ochłonąć. Chyba ledwo dyszy przygnieciona stertą makulatury, oczywiście też mojej...
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 11:27
  • Komentujemy tylko ja z Tobą i jeszcze kilka miłych pań i łaskawych facetów. Reszta milczy; A Feith to moja dobra znajoma, ale od POETÓW. Mnie by na pewno opublikowała. Jednak cisza online. Przykre...
  • AntoniGrycuk
  • 25/08/2019 10:33
  • Ze specjalną, niekoniecznie związaną, dedykacją: [link]
  • AntoniGrycuk
  • 25/08/2019 08:57
  • Kazjuno, jest jedna Pani redaktor od prozy, Faith się zowie. Ale widzę, że ten portal umiera. Nie tylko ten. W ciągu 2 lat mojej bytności ilość komentarzy pod prozą spadła drastycznie.
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 07:21
  • Szkoda, nie mamy redaktor od prozy. Nie mam nic do poetów, ale CI mają wykwalifikowaną trójkę. Nie dziwię się Vanilivi, że nie podołała. Ech, co za niesprawiedliwość...
Ostatnio widziani
Gości online:10
Najnowszy:Wojciech
Wspierają nas