Laura - alos
Poezja » Wiersze » Laura
A A A

Dziewczynka ma na imię Laura i z ciekawością filuje
na czerwony balon. Na pewno wiele mogą dla siebie
zrobić. Powietrze, które wypełnia płuca i uwięzione
w plastikowej powłoce; nadyma się dziecięca buzia

i balonik rezonuje stukrotnie. Rośnie komitywa;
żadna szpila, żadna drzazga szklana, lecz szrama
uśmiechu, moment w którym znajduje się odpowiedź
i bez żalu odrzuca. Dziewczynka bierze w dłonie

i waży wahania. Nigdy bardziej nie będzie w zmowie 
nie zaznaczy wyraźniej mazakiem na nietrwałej
powłoce. Powiedz mi, powiedz, czerwony motylu 
który przysiadłeś w ogrodzie moich rąk, tkwisz

na ramieniu z duszą skuloną w środku, jak wiele
da się objąć, jak bardzo pomylić. Te dłonie, ten balonik
mają do pokonania całą wieczność, lecz można
to sobie uświadomić, dopiero gdy znikną za rogiem.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
alos · dnia 05.10.2018 19:37 · Czytań: 262 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 5
Komentarze
Hubert Z dnia 05.10.2018 20:03 Ocena: Świetne!
Witaj Alos, bardzo mi się podoba ten wiersz. :)
Dla całości olbrzymie TAK.
Jeden z tych do których chętnie wrócę. :)
Pozdrawiam
Lilah dnia 07.10.2018 16:16
Odczytuję to jako wiersz o samotności, o braku bliskości, o braku osób, z którymi Laura mogłaby porozmawiać o różnych problemach. Ale czy można pokonać wieczność, mając za przyjaciela jedynie balonik? Podoba mi się Twój wiersz, Alku. :)

Może to odniesienie do obrazu Banksy'ego "Dziewczynka z balonikiem"?:)
mariaczekanska dnia 11.10.2018 11:56
Bardzo do mnie przemawiają wiersze zatytułowane imieniem - może dlatego, że łatwiej jest sobie wyobrazić konkretną postać? Interpretuję to jako wiersz o dziecięcej beztrosce i samotności, którą dopiero co zaczyna odczuwać i jeszcze nie wie, jak często to uczucie będzie jej towarzyszyć (być może przez całe życie?). Czerwony balonik to dla mnie symbol pewnej nadziei, który nie opuszcza Laury. Który będzie z nią szedł przez życie, aż w końcu któregoś dnia niepostrzeżenie Laura wypuści go z rąk...

Piękny wiersz.
adam poeta dnia 11.10.2018 21:20
Ma ten wiersz klimat, dla mnie coś w rodzaju opowieści wierszowanej.
alos dnia 12.10.2018 16:24
Istotnie, sprawa dotyczy samotności, aczkolwiek raczej
nie znaczeniu potocznym, a bardziej tej egzystencjalnej
która dotyka jakby nie było każdego.
A obrazu akurat nie znam, spróbuję znaleźć.

Dzięki za komentarze :)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
pociengiel
24/04/2019 08:33
Chyba tak mam czas do wieczora. »
al-szamanka
24/04/2019 08:23
Fajnie, że się podobało. Dziękuję za poczytanie i miły… »
al-szamanka
24/04/2019 08:21
Odjazdowy tytuł :D Najbardziej podoba mi się słońce… »
lew morski
24/04/2019 03:44
Wielkie dzięki za przeczytanie i komentarz – myślałem, że… »
Abi-syn
23/04/2019 21:28
Hejka Wiki to prawie jak ja, :) , też rzadko, też z… »
Elminster
23/04/2019 18:10
@Marek Adam Grabowski nie zmieniłem czcionki, ponieważ… »
cliffhanger
23/04/2019 16:47
Bardzo dobre. »
Marek Adam Grabowski
23/04/2019 16:16
Widzę, że powtarzasz błędy z poprzedniej części. Nawet… »
Marek Adam Grabowski
23/04/2019 16:08
Bardzo piękny wiersz. I piszę to mimo tego, że nie przepadam… »
al-szamanka
23/04/2019 14:55
Nie dziwię się, że próbowała utonąć. Doskonale pokazałaś… »
Madawydar
23/04/2019 12:09
Fabuła zapowiada się całkiem nieźle. Błędy są, ale nie… »
pociengiel
23/04/2019 10:01
Dzięki. Jest najlepsza. Aczkolwiek zaszalałem dodając cztery… »
allaska
23/04/2019 09:38
Popracowalabym nad ostatnia strofa:) »
AntoniGrycuk
22/04/2019 21:14
Marku, dzięki za nalot na tę mini-miniaturę. I za taką… »
Marek Adam Grabowski
22/04/2019 20:18
Świetne. Tylko tyle i aż tyle. Pozdrawiam »
ShoutBox
  • mike17
  • 23/04/2019 18:46
  • Głosujcie w MUZO WENACH 7 na swoich faworytów, oto konkursowe namiary : [link]
  • AntoniGrycuk
  • 23/04/2019 13:31
  • A kto inny mówi, że w Słowniku Poprawnej Polszczyzny z 2016 jest: winny wszystkiemu. I co tu sądzić? Ja mam tylko taką sugestię: być winny wypadku, zdarzeń (kogo, czego).
  • AntoniGrycuk
  • 23/04/2019 13:27
  • Otóż dzwoniłem do poradni językowej Uniwersytetu w Poznaniu. Podano mi, że w słowniku sprzed 40 lat obie formy są dopuszczane, a w nowym tylko w formie dopełniacza. Więc: winny wszystkiego.
  • Dobra Cobra
  • 23/04/2019 10:40
  • Jaka piękna wymiana celowników i dopelniaczy ! Lata cale czekałem na taką rozrywkę umysłową na Sb.
  • MitomanGej
  • 23/04/2019 04:30
  • "Wszystkiemu" to celownik, a "wszystkiego" - dopełniacz. Z logicznego punktu widzenia poprawna jest forma z końcówką -ego, gdyż jesteśmy winni kogo/czego, w celowniku to możesz być winny koledze 5 zł
  • AntoniGrycuk
  • 22/04/2019 18:12
  • Dzięki. Choć logicznie to brzmi, jakby chodziło o znaczenie słowa winny w sensie długu, a nie przyczyn wydarzeń.
  • al-szamanka
  • 22/04/2019 18:02
  • Jestem winny WSZYSTKIEMU... WSZYSTKIEMU jestem winny.
  • mike17
  • 22/04/2019 16:51
  • Nasza zabawa trwa. Głosujcie w MUZO WENACH 7, łatwo czytać miniatury, bo jest ich niewiele. Dlatego liczę na Wasz odbiór i cenne głosy. Czekają na nie też Autorzy, którzy zaszczycili konkurs :)
Ostatnio widziani
Gości online:17
Najnowszy:molatobiaszko
Wspierają nas