tam, gdzie nie działają relacje - stawitzky
Publicystyka » Felietony » tam, gdzie nie działają relacje
A A A
Klasyfikacja wiekowa: +18

O co chodzi z tymi nowymi cipkami? Dlaczego wszystkie są łyse?

Gdzieś w głowie krąży mi pomysł na nową powieść o tym zepsutym, wirtualnym świecie. Gdy to piszę – spacja w klawiaturze mojego laptopa dziwnie piszczy podczas naciskania i wybija mnie z rytmu. To jest dygresja, co? Od cipek przez wirtualny świat po problemy techniczne. Ale nie przypadkiem, może ma to jakiś wspólną część?

Nierealny świat, media społecznościowe – cały twój pierdolony życiorys zamyka się w małym, plastikowym komputerku. Nierealni znajomi wysyłają ci odrealnione pytania, byś pomógł im nosić ciężar swojej własnej beznadziei. To nowość. Cóż, jestem oldschool’owy – lubię rozmawiać patrząc w oczy i lubię jak cipki mają trochę włosów. I w dalszym ciągu wkurwia mnie klawisz odstępu w moim laptopie. Ale wracając do najważniejszego, podejrzewam, że większość mężczyzn z mojego pokolenia nie przytaknie w kwestii owłosienia. Nie jestem tu po to, by ich nawracać, skąd, piszę to, gdyż od dobrych paru lat nie spotkałem dorosłego, damskiego łona. Co jest złego w czesaniu na trójkącik? Na pasek? Jeśli nie jestem w stanie stwierdzić ile masz lat, te kilka włosków na dole powie mi, że jesteś dorosła. Ot tyle. Coś na znak dowodu osobistego.

*

Zrobiłem mały eksperyment. Usunąłem się z wirtualnych światów na trzy miesiące. Moje kontakty z ludźmi, które już były żadne, stały się żadne jeszcze bardziej. Nie jestem ascetą, potrzebuję ich, potrzebuję miasta, zgiełku, lubię słyszeć ten wir za oknem – nie muszę brać w tym udziału, mogę siedzieć w domu pierdolony miesiąc, ale gdzieś w tle musi wisieć możliwość. Moja dusza nie jest z małego miasta, nie jestem fanem gór, ciszy i harmonii rozkosznych, żółtych pól usłanych rzepakiem. Lubię jak wszędzie są rzygi, gówna, a miasto oddycha swoim zaszczanym rytmem. Czuję się wtedy jego odnogą. Jedną z żyłek, która pompuje wódę na cały organizm.

Co mają do tego media społecznościowe? Są pożywką. Jestem pod ręką, widzę cię, mogę cię jeszcze bardziej nienawidzić, i najgorsze, mogę się z tobą spotkać ugadując się w pięć sekund – by potem kilka godzin spędzić na pierdoleniu sam do siebie, jak bardzo nie lubię ciebie i tego wszystkiego. Jestem hipokrytą, i jestem z tego cholernie dumny!

Nie lubię twojej gołej broszki i ciszy, ale jak już jest pod ręką, to w zasadzie bez znaczenia. Lepsza łysa, niż brak owłosionej. A i dobrze raz na jakiś czas usłyszeć nic. 

Podobnie jest z resztą.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
stawitzky · dnia 09.10.2018 21:31 · Czytań: 173 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 6
Komentarze
JOLA S. dnia 10.10.2018 08:31
Stawizky, zamyśliłam się, czytając.
Sprawiasz wrażenie osoby, która wie o czym pisze. Ale za ten tekst, nie rzucę Ci się w objęcia w ataku serdeczności i podziwu. :(
Wydaje się, że wiesz o budowie kobiety wszystko. ;) Albo ściślej: prawie wszystko, bo wszystkiego nie wie nikt na żaden temat. To na marginesie.

Miało być o tekście, więc będzie. Co my tu mamy? Chyba tym razem niewiele. Zadbaj, żeby pokazywać więcej. Nie wymuszam na tobie, żeby Twoje pisanie było piękne, długie, wzniosłe czy wzruszające. Moje wymagania naprawdę nie są wygórowane. Może ono wzmacnia Twój system nerwowy, odciąga od jedzenia, co ułatwia utrzymywanie szczupłej sylwetki, rozwija mięśnie..., ale mnie zmusza do dania wyrazu jednemu marzeniu, abyś wreszcie wyskoczył z przyjętego przez siebie kanonu, wypiękniał, wygładził swoje guzy i grał jak umiesz najlepiej.
A tak, widzę Cię w poplamionej kapocie wałęsającego się po Twoim ogródku. Nie w takiej roli chcę cię oglądać. I nie ze względu na ten ogródek. Nieboraku, wybiel język i pisz, wykorzystując swój talent, bo to rzadki dar i należy go szanować.

Pozdrawiam serdecznie, odchodząc ze spuszczoną głową, ale i tak bywa. :|Skoro, zachciało mi się czytać i komentować...
Leniwiec2 dnia 10.10.2018 11:18
To musiało się stać, ale i tak boli. Po raz pierwszy zawiodłem się na Twoim tekście.

Oczywiście jest on jak najbardziej napisany w Twoim stylu - mamy, zwykle ciekawe, przemyślenia bohatera, które rysują nam jakiś portret psychologiczny.
Napisałem "zwykle", bo tym razem są miałkie - nie czuję ich, pewnie dlatego, że wszystko już było, a sposób ujęcia problemów jest mało odkrywczy(choć metafory to Twój konik).

Ojej media społecznościowe takie chujowe, hoho wolę jak kobieta ma nieogolone to i owo, inni nie zrozumieją. Ach kocham miasto, takie szare i są rzygi, ojej jak mi ciężko, nie lubię ludzi.

Dla mnie bohater nie tyle opisuje rzeczywistość, co pozuje, i rzeczywiście czyta się to jak post z mediów społecznościowych, a na co drugiej tablicy można podobne przemyślenia znaleźć.
Czytałem od zdania do zdania mając nadzieję, że zobaczę coś szczerego, ale nie, tylko poza, poza, poza jakby bohater jeszcze czekał na lajki.
Przez to, że to Twoja forma, nie możemy przełknąć tego wszystkiego - gdybyśmy widzieli miasto, a nie o nim słyszeli byłoby to do zaakceptowania, bo podane w sposób neutralny, tak już jest i tyle. Ale gdy słuchamy bohatera, rzeczywistość nabiera innych kolorów, tym razem zupełnie nietrafionych.

Krytykuję tak mocno, tylko dlatego, że przyzwyczaiłeś mnie do tekstów świetnych.
I jak zwykle, to tylko moje odczucia.
Pozdrawiam
Kazjuno dnia 10.10.2018 12:33
Dobrze Cię podsumował Leniwiec2.
Nędzne szpanerstwo w stylu: jestem degeneratem, chleję na umór, ale takiego kochają mnie dziwki, no i wolę ich pizdy jak są owłosione (szkoda, że zabrakło tego określenia kobiecego krocza";).
Brakowało mi jeszcze zdania: "A w ogóle, to sram na was, maluczcy, JA nieprzeciętny".

W sumie fekalia literackie.

Nie pozdrawiam, Kj
Jacek Londyn dnia 10.10.2018 15:18
Czasami też tak mam - mówię o zmęczeniu pisaniem. U Ciebie jest to teraz wyczuwalne. Odpoczynek robi dobrze, wraca świeżość.

pzdr
JL
Darcon dnia 11.10.2018 08:35
Muszę się zgodzić z przedmówcami, pisać można wszystko, tym bardziej jeśli ma to być formą autoterapii, ale nie wszystko nadaje się do publikacji. I nie chodzi tu o seksualizm czy zgorszenie. Nie wiem, jak jest w Twoim przypadku, ale frustracji raczej bym nie publikował, chyba że w większym zbiorze miniatur, które przedstawiałyby różne stany emocjonalne. To zapewne byłoby bardziej ciekawe.
Pozdrawiam.
stawitzky dnia 12.10.2018 14:26
Darcon

Dziękuję za komentarz, rzeczywiście, mogłem to zostawić dla siebie. Pozdrawiam!


JOLA S.

Twój komentarz dał mi dużo do myślenia, dziękuję.

Leniwiec2

Przykro mi, że się zawiodłeś. Dziękuję również za merytoryczną krytykę.

Dzieki wszystkim za przybycie i przytemperowanie.

Pozdrawiam!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
mike17
13/12/2018 17:38
Wiersz kładą rymy gramatyczne i to nie zawsze nawet… »
Zola111
13/12/2018 17:23
Retro, bardzo piękna opowieść o siostrzanej miłości.… »
Marian
13/12/2018 16:56
Dziękuję Mike17 za odwiedziny i miły komentarz. Chata… »
viktoria12
13/12/2018 13:21
Tu je jesce, Mocium Panie, brak przecinka przed: ,,… »
czarnanna
13/12/2018 13:05
Przeczytałam z przyjemnością. Jestem pewna, że każdy… »
pociengiel
13/12/2018 11:34
Dawniej pisano romanse - teraz harleqiny, śpiewano po… »
MarcinD
13/12/2018 08:41
Dziękuję za szczególiki, które mi umknęły ;-). Rzeczywiście… »
allaska
13/12/2018 08:28
Gdyby teksty literackie miały świadomość swoich uczuć, ten… »
kmmgj
12/12/2018 22:29
Uwagi wydają mi się bardzo celne. Wezmę je pod rozwagę.… »
czarnanna
12/12/2018 22:22
Bardzo mi się podobało :) Twój styl pisania mocno przypadł… »
Vanillivi
12/12/2018 21:50
Kmmgj, moim zdaniem ten tekst o wiele bardziej dawałby do… »
Ananke
12/12/2018 21:10
oj tam, zaraz do młodszego ;) To trzeba czytać jako… »
Gramofon
12/12/2018 21:06
Nic mnie nie ugryzło. Jestem szczery i tyle. Jest to nie… »
Ananke
12/12/2018 21:02
a co Ciebie Gramofon ugryzło?, toż napisałam, że i ona,… »
Gramofon
12/12/2018 20:55
Wszystko po kolei. To nie jest stare porzekadło, tylko tak… »
ShoutBox
  • Zola111
  • 13/12/2018 17:11
  • Liliium! Jak długo Cię nie było!
  • liliium
  • 13/12/2018 15:35
  • Wyproszone się nie liczy. Jest tu kto znajomy jeszcze? Czy same nowe twarze? :p
  • liliium
  • 13/12/2018 07:09
  • Nie było mnie tyle czasu i nikt nie przywita??
  • Zola111
  • 13/12/2018 01:35
  • Głosujmy do 15 grudnia!
  • Zola111
  • 12/12/2018 21:41
  • oj tam, głosujmy!
  • Gramofon
  • 12/12/2018 21:15
  • Bo głosowanie skończyło się dwa dni temu. ;]
  • Zola111
  • 12/12/2018 21:12
  • Czy już zagłosowałeś na Zaśrodkowanie#29? Nie? A dlaczego?
  • Zola111
  • 12/12/2018 00:46
  • Jolu S. Niczyjko, sprawdzacie się na medal. Dzięki i oczekiwania na twórczość do nowej edycji Wirtajek.
Ostatnio widziani
Gości online:17
Najnowszy:mlodepioro
Wspierają nas