Wyższy VII: Biwak Zapałowicza - Zewediach
Poezja » Wiersze » Wyższy VII: Biwak Zapałowicza
A A A

Kraków, 1955 r.

 

Zawsze znalazł się obok jakiś wyższy chłopak,

Przez którego zachowywałem się na opak.

Ku przypomnieniu: pierwszy znieważył mnie w szatni

I wygrał starcie w płomiennej rywalizacji.

Poniosłem wtedy za pożar odpowiedzialność

I miesiącami odczuwałem własną marność.

Zemściłem się dopiero na kuligu szkolnym:

Gdy Wyższy złamał nogi, poczułem się wolnym.

Trafiłem do szkoły, gdzie był oddział specjalny.

Tam, wielokrotnie przez kolegów podpuszczany,

Zbiłem sznurem innego chłopaka wyższego

I na moją nie korzyść upośledzonego.

Trafiłem z powrotem do mej szkoły pierwotnej

I zacząłem od nędznej przygody sromotnej:

Inny wyższy kondony w łazience rozwiesił,

Jakiś gówniarz mnie jako kapusia polecił,

Pobity i srogo znieważony zostałem

Oraz zemścić się natychmiast postanowiłem.

Uderzyłem więc Wyższego cegłą prosto w łeb

I do poprawczaka wysłał mnie kurator-zjeb.

Tam dopiero wydarzyła się rzecz straszliwa:

Popchnąłem dziewczynę, wciągnęła ją maszyna.

Oskalpowana cała jej głowa została.

Odkaziłem metanolem. Oślepła cała.

Podjęto decyzję, by do wojska mnie wysłać.

Tamże, moim głównym zadaniem było sprzątać.

Raz nie dopilnowałem od filtra pokrywy.

Dupą przyssany zginął kapral nieszczęśliwy.

Po wszystkim kazano mnie natychmiast rozstrzelać.

Ocknąłem się na lekcji, by mnie opierdzielać.

Wszystko od kuligu okazało się mym snem.

Musiałem jednak wciąż mierzyć się z Wyższego złem.

 

Szkoła zaplanowała wyjazd na majówkę.

Każda para rodziców musiała dać stówkę.

Moi warunkowo puścić mnie się zgodzili.

Dawno obowiązków małżeńskich nie pełnili.

Zapowiedzieli mi szereg potencjalnych kar.

Pod szkołę podjechał rdzewiejący autokar.

Zacząłem się wspinać po bardzo stromych schodach.

Nagle wylądowałem kolegom na głowach.

To Wyższy wypchnął mnie ze środka autokaru.

Jego ojciec musiał być kierowcą pojazdu,

Skoro zjawił się w środku wcześniej niż ktokolwiek.

Ten wyjazd od dawna spędzał mi sen z powiek.

Bałem się fest, że Wyższy będzie się wyżywał,

A on już od początku mi się przypatrywał.

Przypomniały mi się słowa: „Tylko nie szalej!”

Wrzuciłem plecak i usiadłem jak najdalej.

 

Autokar odjechał w stronę miasta Dobczyce.

Było tam wielkie jezioro i bujne życie.

Na miejscu mieliśmy stworzyć obóz harcerski,

Aby przestał nam się udzielać klimat miejski.

Po przyjeździe dano nam przeróżne zadania.

Niektóre dotyczyły namiotów stawiania,

A inne na przykład ogniska pilnowania.

To właśnie zadanie rywal Wyższy otrzymał.

Grzałem kiełbaski. Franek namiot rozstawiał.

Po modlitwie wszyscy wokół ognia zasiedli

I konsumować smażone mięso zaczęli.

Wyższy jak w śnie strącił mi do ognia kiełbaskę

Oraz straszył mnie zakładając dzika maskę.

Następnie ukradł i zjadł moją porcję.

Na nim powinno się przeprowadzić aborcję!

 

Późnym wieczorem rozdano wszystkim śpiwory.

Wyższy pilnował ognia, by nie przyszły zmory.

W namiocie nie umiałem zasnąć z pustym brzuchem.

W dodatku Franek głośno sapał mi nad uchem.

Postanowiłem wymknąć się cicho z namiotu.

Pobiegłem chyżo w stronę ogniska wzdłuż płotu.

Znajdowały się tam kiełbaski dodatkowe,

Które czekały już na śniadanie gotowe.

Był tam też Wyższy, ale spał zamiast pilnować.

Oby się nie ocknął i nie zaczął maglować.

Był po szyję w śpiworze. Wieczór był dość chłodny,

A ja przez to stałem się jeszcze bardziej głodny.

Nieopatrznie rozlałem na kocu podpałkę.

Rzuciłem go w bok i przeniosłem się na trawkę.

Siedziałem trzecią kiełbaską się zajadając,

Gdy wtem Wyższy zbudził się oczy przecierając.

Ujrzał mnie i zakładając maskę potwora

Ruszył wprost na mnie nie wychodząc ze śpiwora.

„Wypierdalaj stąd!” krzyknął i w twarz mnie uderzył.

Ciekawe czy drużynowy już nas namierzył.

Zaczęliśmy się szarpać, wtem go odepchnąłem.

Wyższy zatoczył się, przez chwilę ochłonąłem,

Ale nagle wywrócił się wprost do ogniska.

Sytuacja ta była do tragedii bliska.

Tandetny śpiwór natychmiast zajął się ogniem,

A Wyższy przypominał leżącą pochodnię.

Szamotał się i wrzeszczał powstać usiłując,

Lecz przez to, coraz bardziej ogniem się zajmując.

Przeturlał się na trawę i dalej się palił.

To by się nie działo, gdyby mi nie przywalił.

W panice, z krzykiem, uciekać stamtąd zacząłem,

A wtedy już na pewno wszystkich obudziłem.

Zaczęto zbiegać się z niemal wszystkich namiotów.

Drużynowy nie przeszedł nawet kilku kroków,

Nim nie rozpoczął szukać jakiegoś koca.

Nie wiedział, że z podpałki mokra jest kapoca.

Rzucił ją na Wyższego. Płomienie buchnęły

Oraz ręce drużynowego poparzyły.

Zapanował chaos. Ktoś przybiegł z wiadrem wody.

Przypominało to jakieś krwawe zawody.

Paląca się podpałka nie dała się zgasić.

Jakże mogłem to wszystko tak bardzo skiełbasić?!

Silikonowy śpiwór palił się jak napalm.

Jakaś dziewczyna zaczęła głośno śpiewać psalm.

Ojciec Wyższego wziął gaśnicę z autokaru

I wtedy pianą udało się pozbyć żaru.

Pod spaloną kapocą leżał czarny kokon.

Wyższego pokrywał przetopiony silikon.

Maska dzika z gumy stopiła się na twarzy.

Nigdy nie myślałem, że takie coś się zdarzy.

Wodą wprost z jeziora ponownie go podlano

I odkleić gumę ostrożnie się starano.

Wyższy wrzeszczał jednak potwornie zachrypnięty.

Przez młodzież został wezwany niejeden święty.

Po pół godzinie dojechał do nas ambulans,

Ale równie dobrze mógłby to być dyliżans,

Albowiem zabrał Wyższego i utknął w błocie,

A na następny Wyższy musiał czekać krocie.

Do szpitala zabrano też drużynowego

I mieliśmy jeszcze większy problem bez niego.

Po prostu nie miał kto prowadzić autokaru.

Ojciec Wyższego siedział przecież z nim w szpitalu.

Pomóc zgodzili się jednak rodzice Franka,

Którzy to jako jedyni mieli dwa autka.

Zaczęto nas zwozić z obozu do Krakowa.

Wiedziałem, że czeka mnie tam poważna sprawa.

 

Zaczęto podejrzewać u mnie piromanię.

No i oczywiście dostałem ciężkie lanie.

Trudno to, lecz porównać do krzywdy Wyższego,

Który straci pewnie opinię twarzowego.

Oparzenia objęły osiemdziesiąt procent,

Tak jak to wyliczył starannie jakiś docent.

Nie było nawet skąd mu zrobić przeszczep skóry,

Aby chociaż na twarzy zlikwidować wióry.

Wyższy w szpitalu leżał całe wakacje,

A sędzia przyznał prokuratorowi rację.

Zostałem w szkole, acz dostałem kuratora.

Musiałem także uczęszczać do psychologa.

Wyższy do końca życia miał rentę dostawać,

Na którą samodzielnie musiałem zarabiać.

Możliwe zatem, że odpuszczę edukację,

Ale czy wtedy ktokolwiek przyzna mi rację?

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Zewediach · dnia 16.10.2018 20:27 · Czytań: 33 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Proza: Górna Półka
Proza: Dolna Półka
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Darcon
19/11/2018 19:20
Dobry pomysł, rzeczywiście nie rzuca się jakoś specjalnie w… »
pociengiel
19/11/2018 19:16
Wiem, wiem, wielu to tutaj zgrzyta, a mi pogrywa - tak jak… »
Opheliac
19/11/2018 18:38
W tym miejscu mi czegoś brakuje - "cześć nieutracone… »
wodniczka
19/11/2018 18:12
Witajcie 22227 - Jesień nie działa na mnie dobrze:).… »
kamyczek
19/11/2018 17:58
Bardzo ładny wiersz, Wodniczko, podoba mi się, a zwłaszcza… »
22227
19/11/2018 17:24
Bardzo dobry wiersz szczególnie to zdanie mi się podoba… »
kamyczek
19/11/2018 17:20
Marku, dziękuję za słowa uznania dla wiersza. Pozdrawiam. »
Zola111
19/11/2018 17:00
Marku, dziękuję bardzo. Pozdrawiam, z. »
allaska
19/11/2018 15:02
Marku, dziękuję za odwiedziny:) pozdrawiam »
Marek Adam Grabowski
19/11/2018 14:44
Wiersz ładny, chociaż temat oklepany. Pozdrawiam Marek… »
Marek Adam Grabowski
19/11/2018 14:41
Przesłanie tego wiersza genialne. Onomatopeje tylko dodają… »
Marek Adam Grabowski
19/11/2018 14:37
Pierwszej (ponoć nieudanej) wersji nie znam; to też nie będę… »
Marek Adam Grabowski
19/11/2018 14:30
Dla mnie jest to nieco chamskie. Wiem w w swojej twórczości… »
Marek Adam Grabowski
19/11/2018 14:10
Myślę że ten biały wiersz (chyba tak to można nazwać)… »
Marek Adam Grabowski
19/11/2018 14:08
Zolu, Jak zwykle dobra recenzja. Pozdrawiam Marek… »
ShoutBox
  • Materazzone
  • 19/11/2018 20:35
  • Uwaga, gorzkie żale. Mój tekst utknął w poczekalni. Potrzebuję ślusarza :D
  • dodatek111
  • 19/11/2018 11:03
  • Głos oddany, dzień udany #zaśrodkowanie :)
  • Zola111
  • 19/11/2018 00:14
  • Wyobraźcie sobie, że dziś nikt nie zagłosował w Zaśrodkowaniu#29. Cóż...
  • Niczyja
  • 18/11/2018 22:20
  • Moje dzisiejsze odkrycie. Piękne... [link]
  • Berele
  • 17/11/2018 01:49
  • To był nocny nalot na poezję :)
  • Zola111
  • 16/11/2018 23:49
  • Tak, ajw już zagłosowała. Czekam na Wasze głosy :)
  • Prat Bart Pao
  • 16/11/2018 23:09
  • Siema! Wpadłem na chwilę zostać dłużej.
  • ajw
  • 16/11/2018 22:39
  • Dzięki :) No to już zagłosowałam :)
  • ajw
  • 16/11/2018 20:40
  • Nie mogę znaleźć miejsca z wierszami do głosowania :( Zaśrodkowania #29
Ostatnio widziani
Gości online:12
Najnowszy:qsmer
Wspierają nas