Co ty wiesz o marzeniach - hopeless
Poezja » Wiersze » Co ty wiesz o marzeniach
A A A

Kiedy nie ma już nic, odpuść,
pewnie jesteś na zakręcie do piekła. Światła,
policyjny pościg i przydrożny bard, zobacz.
Dotykasz strun nie swojego życia. Oklaski.
Nienależny objaw niezadowolenia. Ona.
Zwyczajność. Ładniejsza. Bo obca.

Wybieramy z koszyka wspomnień,
co smakowitsze obrazy rozmazują rzeczywistość,
zakłamują miłość – gdy istnieje – a gdy nie,
malują prawdziwy portret wszechświata, ponurą wizję
zakłamanej materii, wyssanej z wszelkiego zła.
Przeraża wizja pustki.

Nasze życie – droga noża tnącego czas przeszły,
cień, odmieniony i dokonany, sztuka przyszłości,
być sobą, zmienić się w nicość, zapomnieć.
Biegniesz.

Mamy tylko to,
czego tak naprawdę nie chcemy.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
hopeless · dnia 20.12.2018 07:08 · Czytań: 196 · Średnia ocena: 4,5 · Komentarzy: 3
Komentarze
skroplami dnia 20.12.2018 22:52 Ocena: Świetne!
Przerażający obraz otaczającego i wnikającego w nas i w wiersz świata.
Dlaczego przeraża? Przez zagubienie, przez ból który z wiersza chociaż na sucho to kroplami, przez przyszłość w której nicość po życiu z którego nożem można wykroić wspomnienie tylko "kawałka szczęścia". Z wrażeń w wierszu, ten kawałek szczęścia tez na niby.
Z wiersza jednak duży palec jak drogowskaz, i pokazuje. Jaki kierunek? Należy szukać, ja wiem :). A gdzie?
Tam gdzie nie smutek i nie nicość, gdzie każdy może a tak mało z wielu mogących chce pójść.
Całość utworu właśnie przez wyliczanie a następnie wydzieranie z naszej głębi i podanie nam do posmakowania jak na talerzu tego co w nas i wokół nas, bo wiersz to zlepek naszej najczęstszej codzienności w pewnym życia momencie, staje się jak dąb na drodze w który uderzamy czołem i guz i stop. Czy obejdziemy tylko wokoło i dalej tą samą drogą bez rozglądania czy jednak przystaniemy i dostrzeżemy, że inna droga od początku obok i tylko krok lub zwykłe hop bo rów, i spokój i uśmiech i zrozumienie szczęściem wiązane :).
Wiersz jak młotek tłukący... lub dający możliwość rozbicia w nas kamieni :).
Biorę, tłukę, pierwsza mała rysa jest :). I dalej, po kolejny młotek, prawdziwszy :).
A z wiersza jakby dźwięk, muzyka wzmacniająca ducha :).
Sumując - nie łatwy wiersz ale po kolejnym i kolejnym przeczytaniu, bo przyciąga bo obrazy "nie pokój" otwierają, chcę zrobić kolejny krok przybliżający "nie nicość" :).
Arkady dnia 21.12.2018 20:11 Ocena: Bardzo dobre
Skroplami ładnie przeanalizował twój wiersz. Dotykasz wielu spraw makro i mikrokosmosu. Nie powiem jest trudny, ale... masz rację
Cytat:
Mamy tylko to,
czego tak na­praw­dę nie chce­my.


Bardzo słuszna puenta.
Pozdrawiam. Wesołych Świąt
hopeless dnia 22.12.2018 14:10
skroplami - Wielkie dzięki za tak wnikliwą analizę mojego wiersza.
Arkady - Dziękuję za wizytę i pozdrowienia.

Serdecznie pozdrawiam i życzę Wesołych Świąt:)
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Nuria
25/08/2019 22:16
Zaimków osobowych tyle, że można obdzielić z trzy utwory.… »
Lilah
25/08/2019 21:10
To świetnie, Mike. :) »
Opheliac
25/08/2019 21:04
Kreseczka, głównie Podoba mi się Olaboga City,… »
Opheliac
25/08/2019 20:57
Wodniczko, dziękuję za obecność i "odkopanie" ;) »
AntoniGrycuk
25/08/2019 20:28
Jolu, napisałem ten tekst po przeczytaniu tekstu… »
Kazjuno
25/08/2019 19:28
Narracja niezmiernie ciekawa. Pełno znakomitych porównań i… »
Marek Adam Grabowski
25/08/2019 19:25
Witaj na tym portalu. Na poprzednim nie czytałem demona,… »
Carvedilol
25/08/2019 18:43
Kazjuno Jolu dzięki za przeczytanie i komentarze… »
mike17
25/08/2019 18:22
Całkiem to fajne, Zdzisławie, z humorem i pewnym morałem.… »
Decand
25/08/2019 18:12
Kazjuno - za odczyt dziękuję, za komentarz również.… »
Decand
25/08/2019 18:09
Madawydar - bardzo dziękuję za odczyt i tak pozytywny… »
Kazjuno
25/08/2019 18:09
Zapomniałem o ocenie. Ale, Upsss... i nie mam możliwości… »
JOLA S.
25/08/2019 18:05
Odnajduję w tym tekście znajomy zapach. Czytając, pragnęłam… »
Kazjuno
25/08/2019 18:04
Na mój gust dużo tu poetyckiej prozy pomieszanej z… »
mike17
25/08/2019 18:03
Niebawem trzy nowe miniatury miłosne :) »
ShoutBox
  • Carvedilol
  • 25/08/2019 18:44
  • Vanillivi, dzięki i ode mnie za wrzucenie tekstu
  • AntoniGrycuk
  • 25/08/2019 16:10
  • Vanilivi, ja też dziękuję za dodanie tekstu po krótkiej przerwie.
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 13:36
  • Dzięki Vanilivi
  • Vanillivi
  • 25/08/2019 13:29
  • Przepraszam wszystkich za problemy z publikacją.
  • Vanillivi
  • 25/08/2019 13:28
  • Wrzuciłam jeszcze kilka waszych tekstów, tych które najdłużej zalegały, korzystając z tego, że Wiktor nie zabrał mi jeszcze uprawnień. Mam nadzieję, że sytuacja się niebawem wyklaruje.
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 11:51
  • Jednak Antoni Grycuk masz rację! Moja koleżanka rzeczywiście zasuwa w prozie. Trzeba JEJ dać ochłonąć. Chyba ledwo dyszy przygnieciona stertą makulatury, oczywiście też mojej...
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 11:27
  • Komentujemy tylko ja z Tobą i jeszcze kilka miłych pań i łaskawych facetów. Reszta milczy; A Feith to moja dobra znajoma, ale od POETÓW. Mnie by na pewno opublikowała. Jednak cisza online. Przykre...
  • AntoniGrycuk
  • 25/08/2019 10:33
  • Ze specjalną, niekoniecznie związaną, dedykacją: [link]
  • AntoniGrycuk
  • 25/08/2019 08:57
  • Kazjuno, jest jedna Pani redaktor od prozy, Faith się zowie. Ale widzę, że ten portal umiera. Nie tylko ten. W ciągu 2 lat mojej bytności ilość komentarzy pod prozą spadła drastycznie.
  • Kazjuno
  • 25/08/2019 07:21
  • Szkoda, nie mamy redaktor od prozy. Nie mam nic do poetów, ale CI mają wykwalifikowaną trójkę. Nie dziwię się Vanilivi, że nie podołała. Ech, co za niesprawiedliwość...
Ostatnio widziani
Gości online:13
Najnowszy:Wojciech
Wspierają nas