„Niemy mówca”, Sherwood Anderson - Capt.Galaxikon
Proza » Inne » „Niemy mówca”, Sherwood Anderson
A A A
Od autora: Tłumaczenie opowiadania ''The Dumb Man'' amerykańskiego autora Sherwooda Andersona, opublikowanego na brytyjskim blogu literaskim TSS - The Short Story Blog (https://www.theshortstory.co.uk/).
Przetłumaczyła Aleksandra Zygan.
Opowiadanie oryginalne: http://www.theshortstory.co.uk/wp-content/uploads/2015/06/Short-stories-Sherwood-Anderson-The-Dumb-Man.pdf

Istnieje pewna historia, której nie mogę opowiedzieć. Nie znam odpowiednich słów. Historia niemal już zapomniana, jednak ja wciąż ją czasem wspominam.
Dotyczy trzech mężczyzn i domu przy pewnej ulicy. Chciałbym ją wyśpiewać, gdyby tylko słowa zechciały wypłynąć
z moich ust. Chciałbym ją wyszeptać, kobietom i matkom. Opowiadać bez końca, biegając po ulicach. A wtedy mój uwolniony język turkotałby o zęby.
Dom.
Pokój.
Trzech mężczyzn.
Jeden młody, wymuskany. Śmieje się nieustannie.
Drugi ma długą, białą brodę. Zwykle pochłaniają go wątpliwości, które dają mu wytchnienie tylko od czasu do czasu. Wtedy zapada w sen.
Trzeci mężczyzna błyska swoimi szelmowskimi oczami, chodząc nerwowo po pokoju i zacierając ręce.
Wszyscy trzej czekają. Czekają.
Na piętrze znajduje się kobieta. Częściowo spowita ciemnością, stoi przy oknie zwrócona plecami do ściany.
Jest to podstawa mojej historii, cała moja obecna oraz przyszła wiedza jest w niej zawarta.
Pamiętam, że do domu przybył czwarty mężczyzna. Biały. Milczący. Wszystko dookoła było ciche, niczym nocne morze. Jego stopy bezgłośnie przemierzały kamienną podłogę, na niej to stali trzej mężczyźni.
Nagle zachowanie mężczyzny z szelmowskimi oczami zaczęło przypominać wrzącą ciecz - szalał po pokoju niczym dzikie zwierzę w klatce. Jego poczynania sprawiły, że starzec zaczął nerwowo przeciągać dłonią po brodzie.
Czwarty mężczyzna, biały i milczący, powędrował do kobiety na piętro.
Ona czekała.
Jakże cichy był to dom, i jakże głośno tykały wszystkie zegary w sąsiedztwie. Kobieta na piętrze była spragniona miłości. Tak, to właśnie to musiało być jądrem mojej opowieści. Kobieta łaknęła miłości całym swoim jestestwem. Pragnęła tworzyć w miłości. Dlatego gdy biały milczący mężczyzna objawił się przed nią, skoczyła w jego stronę. Jej usta były rozchylone, tańczył na nich uśmiech.
Biały mężczyzna nie powiedział nic, jego oczy nie kryły nagany ani wątpliwości. Były za to chłodne niczym gwiazdy.
Na parterze, właściciel szelmowskich oczu skomlał i rzucał się po pokoju niczym mały zagubiony głodny pies. Brodacz próbował za nim nadążyć, jednak znużenie zmusiło go do spoczęcia na podłodze i zapadnięcia w sen. Nigdy już się nie przebudził.
Wymuskany młodzieniec również leżał na podłodze. Śmiał się i bawił swym czarnym wąsikiem.
Nie posiadam odpowiednich słów, by opowiedzieć moją historię. Nie mogę jej opowiedzieć.
Biały milczący mężczyzna mógł być Śmiercią.
Oczekująca, spragniona kobieta mogła być Życiem.
Zagadką pozostają dla mnie stary brodacz oraz szelma. Pomimo rozmyślań, zrozumienie ich jest dla mnie nieosiągalne. Zazwyczaj jednak wcale o nich nie myślę. Popadam za to w zadumę nad wymuskanym młodzieńcem, który prześmiał całą moją historię.
Gdybym tylko mógł go zrozumieć, zrozumiałbym wszystko. Mógłbym przemierzać świat, opowiadając wspaniałą historię. Przestałbym być niemy.
Dlaczego słowa nie mogą mi służyć? Dlaczego jestem niemy?
W mej duszy dzwoni cudowna historia, która więdnie w mych ustach. Nie wiem jak ją opowiedzieć.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Capt.Galaxikon · dnia 23.01.2019 11:32 · Czytań: 105 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0
Komentarze

Ten tekst nie został jeszcze skomentowany. Jeśli chcesz dodać komentarz, musisz być zalogowany.

Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Lilah
24/08/2019 17:01
Dobrze mieć takiego przyjaciela jak Antek. Urocze… »
Lilah
24/08/2019 16:57
Szczęśliwa, gdy przychodzi ktoś czekany i nawet słów nie… »
RafalSulikovski
24/08/2019 10:26
Dziękuję wam wszystkim moi drodzy. :-) Postaram się pisać… »
wodniczka
23/08/2019 22:26
Pierwsza część podoba się najbardziej. Ogólnie ciekawa… »
Marek Adam Grabowski
23/08/2019 19:16
Masz dobry warsztat pisarski; czyta się ciebie bardzo… »
wodniczka
23/08/2019 18:40
Pięknie. Szczególnie w połowie zatrzymał mnie na dłużej.… »
PrzemeK155J
23/08/2019 17:59
Historia jest naprawdę ciekawa. Jedna z najciekawszych, jaką… »
wodniczka
23/08/2019 16:26
Al-szamanko Tak. Masz rację. Trochę tam się nawarstwiło.… »
RafalSulikovski
23/08/2019 14:09
:-) :) :) »
RafalSulikovski
23/08/2019 14:08
:-) dziękuję Karen. Widzę, że mam jeszcze dla kogo pisać... »
Karen Lety
23/08/2019 14:04
Wiersze są trochę jak piosenki, każdy znajduje w nich coś… »
Karen Lety
23/08/2019 13:58
Świetny wiersz. Napisany przy użyciu takich słów i w taki… »
JOLA S.
23/08/2019 13:57
Dobrze się zaczyna :) Nikt, dotąd, nie skomentował tekstu.… »
Karen Lety
23/08/2019 13:52
Zgadzam się z Darcon, że drugi psychiatra mógłby zagościć na… »
RafalSulikovski
23/08/2019 11:34
:-) Dzięki! Ja dopiero jestem stale "zapowiadającym… »
ShoutBox
  • Vanillivi
  • 24/08/2019 17:47
  • Będę, jako zwykły użytkownik. I postram się od czasu do czasu komentowac Wasze teksty i moze dodawac wlasne
  • JOLA S.
  • 24/08/2019 16:35
  • Vanillivi, przykro, że nas opuszczasz. Pocieszające, że będziesz nam towarzyszyć.:) Późno na refleksje, ale nie traćmy ducha. Powodzenia i do zobaczenia.:)
  • Vanillivi
  • 24/08/2019 14:23
  • Kochani, musiałam zrezygnować z funkcji redaktora. Portal i obecne na nim osoby są nadal dla mnie ważne, będę tu bywać i utrzymywać z wami kontakt, ale już nie jako redaktor.
  • Kazjuno
  • 23/08/2019 16:36
  • Święte słowa!
  • JOLA S.
  • 23/08/2019 12:22
  • Powodem waśni był smok. Na początku nikt z jadących portalem nie wierzył. „Bo mało to bajek po świecie pędzi” Poczytajcie, Panowie, naszego Skuula i basta, bo życie ucieka na bzdurkach.:)
  • Kazjuno
  • 23/08/2019 07:11
  • Coś cię najwyraźniej uwiera, geniuszu, łaszący się do portalowym władz. Tak trudno ci zakończyć insektowo robaczaną połajankę?
  • Decand
  • 22/08/2019 23:25
  • "Ponoć" słowem klucz. Wszyscy czekamy więc i Ty bądź grzeczym i zaczekaj. Świat naprawdę poczeka na Twoje arcydzieła chrabąszczyku
  • Kazjuno
  • 22/08/2019 21:08
  • Ponoć czas oczekiwania to tydzień, kolego robaku. Czekam już dwa.
  • Decand
  • 22/08/2019 20:41
  • Niektórym robaczkom widać spieszy się za bardzo. A chyba powinno spieszyć się powoli, chyba tak to szło. Na pewno wszyscy wytrzymamy jeszcze na tekst jakiegokolwiek żuczka, ba!, nawet i misia
  • Kazjuno
  • 22/08/2019 18:51
  • Oj, chyba urocza red. Vanilivi z przepracowania - wszak jako jedyna jest przytłoczona nawałą prozy - przeoczyła mnie, skromnego żuczka. Ale przepraszam, może namolnie ponaglam? Pozdrawiam...
Ostatnio widziani
Gości online:13
Najnowszy:8harperc8123gb9
Wspierają nas