czucie światłem - Wiolin
Poezja » Wiersze » czucie światłem
A A A

 

byłem dzieckiem lampy naftowej
chleba ze smalcem
i koszul noin airon
znałem dni tylko
w czarno-białe łaty
z rzeczy ważnych
psa z kulawą nogą
wtedy to drewniany płot
ubierano pierzyną
w odpust
stół z białym obrusem
czasem w porze deszczu
o tamtym
dzwoni do mnie pamięć

dziś czas odmierza wpół do życia
najnowszy
bawię się zachodem
moje pokolenie
wypada z dojrzałego-
zaczyna zalegać ziemię
we mnie nadal tli się obfitość

jeszcze łeb
podnosi poeta

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Wiolin · dnia 05.02.2019 06:30 · Czytań: 248 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 14
Komentarze
przyszycguzik dnia 05.02.2019 09:55
Fajny tekst. Dla wzmocnienia przekazu opuściłbym ostatni wyraz - wiersz by na tym ogromnie zyskał.
Kushi dnia 05.02.2019 13:40 Ocena: Świetne!
Witaj Czarodzieju:)
Każde pokolenie widzi inaczej, patrzy inaczej, czuje inaczej... w każdym jest coś do zapamiętania...
Nostalgicznie i z refleksją płyną Twoje wersy... osobiście ostatniego wyrazu bym się nie pozbywała bo dla mnie daje taki przytup, że ten Poeta właśnie, ma jeszcze jednak coś do powiedzenia...:)
Dla mnie świetne:)
Pozdrawiam uśmiechem :)
przyszycguzik dnia 05.02.2019 14:12
...tak, ale wtedy się robi z tego wiersza wiersz dla poetów, a nie dla każdego. Czy warto w czasach, gdy księgarnie już nie zadają sobie trudu, aby poświęcić półkę na ten rodzaj twórczości?
Nalka31 dnia 05.02.2019 22:08
Dawno do Ciebie zaglądałam Wiolinku, a u tu jak zwykle zaduma, tęsknota za minionym i dużo ciepłej liryki. Z czasem nostalgia coraz częściej daje o sobie znać, ale też i taka jest kolej rzeczy.

Kushi napisała:
osobiście ostatniego wyrazu bym się nie pozbywała bo dla mnie daje taki przytup,


Tu zgadzam się z Kushi. Poeta, daje fajny akcent.

przyszycguzik napisał:
tak, ale wtedy się robi z tego wiersza wiersz dla poetów, a nie dla każdego.


Nieprawda Guziku. :) na swój sposób każdy z nas jest poetą, tylko nie każdy pisze wiersze. Wrażliwość nie jest jedynie przypisana dla piszących, każdy może się do tego odnieść. Inna rzecz, że poezję teraz mało kto czyta. Więcej jest tych, co chcą pisać, a nie zawsze mają coś do powiedzenia. :)
przyszycguzik dnia 05.02.2019 22:53
Ciekawe, czy też tak czują dyrektorzy księgarni i czołowych wydawnictw w tym kraju.
Nalka31 dnia 05.02.2019 23:49
Trzeba by ich o to zapytać, ale tutaj mówimy teraz o wierszu, a nie wydawcach. :)
przyszycguzik dnia 06.02.2019 01:15
A mnie ostatnio uczyli na psychologii, że pytać warto, ale wnioski należy wyciągać nie z odpowiedzi, a z zachowania. I tutaj dyrektorzy księgarni i wydawnictw dają odpowiedź dosyć jednoznaczną. Nie tylko oni - również na ten przykład czytelnicy, np. ci siedzący w pociągach i autobusach.

To w oczywisty sposób jest dyskusja o tym wierszu i jego walorach artystycznych. Część artyzmu polega na tym, że odpowiada on na (być może ukryte i wcześniej niewyodrębnione) potrzeby i pragnienia odbiorców. Geniusz polega na tym, że autor umie wpasować się swoim utworem w te właśnie. Tutaj - moim zdaniem - autor ewidentnie zniechęca dużą część potencjalnych czytelników przez ograniczenie narracji do właściwej poecie, podczas gdy narracja jest właściwa bardziej ogólnemu gronu i bardziej ogólne grono mogłoby znaleźć echo swoich przeżyć w tym utworze. Taka poza może miałaby sens, gdyby poeta był bożyszczem tłumów. W dzisiejszych czasach nie jest. Bożyszcza to piłkarze, aktorzy, modelki itp.
Kushi dnia 06.02.2019 01:34 Ocena: Świetne!
Cytat:
jesz­cze łeb
pod­no­si poeta
- hmm, tu chyba bardziej chodzi o fakt, że tym "symbolicznym poetą" jest całe pokolenie autora, pokolenie, które mimo, że ma już tyle za sobą jeszcze chce o tym pisać, opowiadać ...na swój poetycki sposób chce ubarwić to co było, a silnie zaznaczyć, że jeszcze wiele może dać i przekazać innym... ten poeta to dla mnie taki głos ludu...
Być może guzik ma rację, że wiersz nabrałby nowych ram bez ostatniego słowa, ale hmm, jak by się tak zastanowić, każde pokolenie miało, ma swój głos za którym "podąża"...
A jeszcze się uprę, żeby poetę jednak zostawić ....
przyszycguzik napisał:
tak, ale wtedy się robi z tego wiersza wiersz dla poetów, a nie dla każdego. Czy warto w czasach, gdy księgarnie już nie zadają sobie trudu, aby poświęcić półkę na ten rodzaj twórczości?
- no właśnie...ten poeta podnosi łeb z uporem, że jeszcze jest, jeszcze trwa i trwać będzie dopóki będzie miał siłę... żeby nie zaginąć...
Nalka31 napisała:
na swój sposób każdy z nas jest poetą, tylko nie każdy pisze wiersze. Wrażliwość nie jest jedynie przypisana dla piszących, każdy może się do tego odnieść. Inna rzecz, że poezję teraz mało kto czyta
- jak najbardziej jestem za... każdy z nas jest głosem swojego pokolenia...
Arkady dnia 06.02.2019 19:34 Ocena: Świetne!
Pięknie napisane, podpisuję się pod tym obiema rękoma. Pięknie napisane. Niestety przemijamy.
Świetnie przyjacielu. Pozdrawiam
Wiolin dnia 06.02.2019 20:29
Witaj Przyszyć.

Ponoć w żadnym zegarze nie znajdziesz wskazówki jak żyć. Tym bardziej pisać. Każdy z nas widzenie świata pojmuje inaczej. Każdy ma inną osobowość a co za tym idzie inną wrażliwość,
inne poczucie rzeczywistości czy piękna. Trudno więc zakwalifikować ludzi, przypisać do jakiejś
grupy. Każdy z nas jest osobnym geniuszem wrażliwości lub jej braku...Piszemy o tym czego nie da się pominąć w życiu. O samotności, przemijaniu, miłości i niemiłości. Tak naprawdę nie znam swojego odbiorcy, tego który siedzi po drugiej stronie kompa, więc wiersz jest na tyle elastyczny
i czeka na kogoś kto go "poczuje".
Sam wiesz że patrzenie na poezję przez pryzmat księgarni, jest mylnym przykładem. Jasne że w dobie netu, nikt już nie kupuje tomików. Każdy wszystko ma na wyciągnięcie ręki w inny sposób..Dziękuję za Twój głos w dyskusji. Pozdrawiam.

Witaj Kushi.

Jak miło Ciebie znów czytać...Jak zawsze rozumiesz mnie bardziej niż bardzo. "Podnoszenie łba", właśnie tak pojmuję. Pozdrawiam serdecznie.

Witaj Nalko.

Przemijanie w moim przypadku stało się czymś namacalnym, więc zahaczam o problem. Może ktoś czuje podobnie... Bardzo dziękuję że wpadłaś na słowo. Pozdrawiam.

Arkady.

Bolesne jet to o czym piszę, ale o tyle prawdziwe że warte słowa... Serdeczne dzięki.
coca_monka dnia 07.02.2019 00:08
Wiolinku,
widzę, że nas na podobne tory ciągnie, niechęć do współczesności, która nie oferuje nic w zamian - bo nim jeszcze świeże i nowe zapisze się w pamięci, wyrasta nam przed oczami kolejne, nowsze, świeższe. To sprawia, że odczuwamy dni, jako galopadę, nie dającą odpocząć i a przyśpieszenia zacierają te migawki i stop klatki, na których nam najbardziej zależy. A jutro to wygląda tak, jakbyśmy mieli stanąć do siebie tyłem...

Dziękuję za nostalgiczne poczytanie i klik dla weny!
Najserdeczniej! :)
Hubert Z dnia 07.02.2019 10:39 Ocena: Świetne!
Wiolin, świetny wiersz mocny przekaz.
Trafił tam gdzie trzeba.
Pozdrawiam :)
sisey dnia 09.02.2019 21:14
Wiolin mi się zestarzał. Świat się kończy. No ale łba nie opuszczam (jeszcze)

pozdrawiam
Zola111 dnia 10.02.2019 00:37 Ocena: Świetne!
Bardzo lubię wskrzeszany przez Ciebie co jakiś czas nurt rustykalny: Z płotem, ubieranym w pierzyny, klimatem i kultem wsi, z pamięcią odpustów. Tak naprawdę, wszyscyśmy ze wsi, tylko nie wszyscy o tym pamiętają/wiedzą.

Ale o wierszu: Sprawnie, zgrabnie, sentymentalnie i z refleksją. Przepiękne jest:

Cytat:
dziś czas od­mie­rza wpół do życia


i nie do końca się zgadzam z pesymistyczną wymową tej frazy. Połowa życia to przecież bardzo pozytywna wiadomość.

Serdeczności,

z.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
d.urbanska
20/04/2019 14:56
Cytat"Pod stopami kilometry kanałów ściekowych" -… »
Miladora
20/04/2019 13:47
A mnie brakuje tego zakończenia. :) Tak ładnie… »
Marek Adam Grabowski
20/04/2019 11:19
Ile komentarzy łał! B) Opowiadanie ma piękny klimat;… »
Marek Adam Grabowski
20/04/2019 10:02
Antonii rozumiesz Idealnie. Al-Szamanka może powinienem… »
Graiel
20/04/2019 00:44
Coś co przyciąga... jak ten Twój wiersz :) cieszę się, że go… »
AntoniGrycuk
19/04/2019 21:24
Przykro mi, że się wtrącam, ale dla mnie kluczowe w tym… »
al-szamanka
19/04/2019 21:18
W takim razie zbyt mało o tej nadziei napisałeś, raczej… »
Marek Adam Grabowski
19/04/2019 21:13
Przykro mi, że nie w pełni ciebie zadowoliłem. Zaznaczę… »
al-szamanka
19/04/2019 21:06
Zaczęło się bardzo ciekawie. Szczególnie, że uwielbiam… »
JOLA S.
19/04/2019 17:25
Draconie, tak, nostalgiczne teksty to chyba moja bajka.… »
mike17
19/04/2019 16:52
Yaro, Ty piszesz zupełnie jak ja :) Coś niebywałego.… »
Darcon
19/04/2019 16:42
Podobało mi się. Umiejętnie poprowadzona krótka,… »
Marek Adam Grabowski
19/04/2019 16:20
Chymm, samemu od pewnego czasu mierzę się z chęcią… »
allaska
19/04/2019 16:05
Berele, bardzo Ci dziękuję za ciepłe słowa:) pisałam ten… »
Gabriel Dobosz
19/04/2019 14:17
Graiel, co do losu dziewczyny, to nie miałbym większych… »
ShoutBox
  • leskos
  • 18/04/2019 09:25
  • Dzień dobry
  • mike17
  • 17/04/2019 22:06
  • A tu utwory, na które możecie głosować : [link]
  • mike17
  • 17/04/2019 22:04
  • Zapraszam serdecznie do oddania swoich głosów na naszych artystów w MUZO WENACH 7, nie jest ich zbyt wielu, ale może właśnie dlatego zbiorą maksimum głosów. Czytajcie i głosujcie :)
  • StalowyKruk
  • 17/04/2019 12:13
  • A ja myślałem, że wy to tak pod wpływem natchnienia w chwilę piszecie :)
  • allaska
  • 17/04/2019 12:11
  • Pocienglu gdybyś się nie spieszył twoj wiersz o sledziach trafilby na półkę gorna za szybko publikujesz, prawdziwa poezja zaczyna się od szlifowania, ja Ci to mówię, co się ciągle poprawia:)
  • Gramofon
  • 16/04/2019 18:21
  • metallica w majtki sika!
  • Dobra Cobra
  • 16/04/2019 08:21
  • Piękny artykuł o kulisach powstania Żywota Briana, The filmu Monty Pythonów: [link]
Ostatnio widziani
Gości online:14
Najnowszy:agyjiwupy
Wspierają nas