Czerwone światełko  - Marek Adam Grabowski
Proza » Historie z dreszczykiem » Czerwone światełko 
A A A
Od autora: Pamięci Mateusza M.

 

-Szczęść Boże.- przywitał się ksiądz proboszcz przekroczywszy próg. 

 

-Bóg zapłać.- odpowiedzieli jednocześnie matka i ojciec. 

 

Ksiądz błyskawicznie zdjął z siebie palto i kapelusz. Następnie przeszedł z rodzicami do kuchni. To naturalne, że na wsi u biednych rodzin kuchnia zastępuje salon. Wszyscy usiedli przy stole. 

 

-Widzi ksiądz- zaczął ojciec- długo się zastanawialiśmy, czy o pomoc poprosić ojca czy wiedźmę... 

 

Na twarzy proboszcza pojawił się grymas, który można by nazwać oznaką małego wzburzenia. 

 

-Ile wam razy mam powtarzać, żebyście nie chodzili po pomoc do szatańskiej nierządnicy! Ona przyciąga wszelkie zło! 

 

Ojciec zrobił zawstydzoną minę. Matka nie wiele lepszą. 

 

-No, ale czasami bywa skuteczna- ojciec próbował się usprawiedliwić. Jakby liczył, że przekona księdza do współpracy z osobą, która sypia z diabłem.

 

-Na takiej samej zasadzie, jak skuteczny jest narkotyk. - proboszcz zripostował. - Ale mniejsza z tym, widzę, że macie tutaj jakiś bardzo poważny problem. Czyżby opętanie? 

 

Rodzice na chwilę zamilkli. Wiać było, że zastanawiają się, co powiedzieć. W końcu odezwała się matka:

 

-Właściwie to sami nie wiemy, czy to jest opętanie czy nie. Nie potrafimy zrozumieć tego zjawiska. I właśnie to jest w tym wszystkim najgorsze. 

 

-Chodzi o naszego syna- doprecyzował ojciec- on zachowuje się bardzo dziwnie. Być może jest to jakaś forma opętania. 

 

-Może najlepiej będzie, jak ojciec go sam zobaczy. - matka przeszła do sedna. 

 

-Zazwyczaj, wolę najpierw wszystko omówić z rodziną, ale niech wam będzie. 

 

Ksiądz najwidoczniej widział, iż od zdesperowanych rodziców nic się konkretnego nie dowie. 

 

Poszli więc do pokoju syna. Ten był na górze. 

 

Z początku widok wydawał się zwyczajny. Młody chłopak w swym niewielkim pokoju siedział przy komputerze. Większość jego rówieśników tak robi. Zwłaszcza na wsi, gdyż tam jest bardzo mało atrakcji. 

 

-Szczęść Boże! - przywitał się proboszcz. 

 

Chłopak nie odpowiedział. Właściwie to zachował się jakby, nikt do pomieszczenia nie wszedł. Nadal gapił się w ekran. 

 

-Teraz ksiądz rozumie- powiedział ojciec- on zachowuje się tak już tydzień. Siedzi przed komputerem robiąc przerwy tylko na sen. Nawet nie je i nie korzysta z łazienki. 

 

Ksiądz popatrzył na komputer. Zauważył na nim coś, czego nie widział na żadnym innym. Mianowicie czerwone światełko. Pokazał na nie palcem i spytał: 

 

-Czy to pojawiło się wraz z problemem?

 

-Dokładnie pierwszego dnia- odpowiedziała matka- ale jest jeszcze inne dziwactwo. Niech ksiądz obejrzy syna od przodu i zobaczy jego oczy. 

 

Ksiądz, gdy to zrobił, omal nie zdębiał. Oczy chłopaka świeciły się na czerwono. Była to identyczna czerwień, jak ta ze światełka na komputerze. I co dziwniejsze, a zarazem najstraszniejsze, ta czerwień obejmowała nie tylko tęczówkę, ale również źrenice. 

 

Proboszcz, widząc to, odskoczył jak poparzony. Szybko przeżegnał się, po czym otworzył swoją torbę. Rodzice spodziewali się, że wyjmie z niej różaniec. Tymczasem, on wyciągnął wielki młotek i rozbił nim komputer. Gdy maszyna była już zniszczona, chłopiec zaczął wracać do normy. Po około dziesięciu minutach można było z nim rozmawiać. 

 

-Więc to nie jest sen.- Wykrztusił z siebie. 

 

-Co nie jest snem?- Zapytał ksiądz. 

 

-Wy wszyscy. Myślałem, że nic nie istnieje, oprócz mnie i mojego komputera. 

 

Na chwilę zamilkł. 

- No i łóżka. Tylko, że ono pojawiało się tylko wtedy gdy byłem śpiący. Potem znikało. Leżąc w nim śniłem o większym świecie. Ale, gdy się budziłem, to myślałem, że to tylko takie fantazje. 

 

- Jak to się stało synu?- Ojciec próbował się dowiedzieć. 

 

-Ja bardzo mało pamiętam.- Chłopak mówiąc to, złapał się za głowę. Potem już milczał. 

 

Ksiądz zaproponował ojcu wyjście i porozmawianie na osobności.

 

- Radzę go teraz nie przypytywać; jest wykończony. Potem jednak należy go skontaktować z psychologiem bądź psychiatrą. - Ksiądz udzielił fachowej porady. 

 

-Czy to było działanie diabła?

 

-Trudno rozstrzygnąć. Chyba nigdy nie poznamy odpowiedzi na te pytanie. 

 

- A jeszcze jedno; ile się księdzu należy?

 

Proboszcz znakiem otwartej dłoni pokazał, że nic. Potem powiedział: 

 

- Duchowny nie bierze pieniędzy za swoją posługę. 

 

Ojciec złapał się za głowę. 

 

-To po co ja oddaję pół renty na Radio Maryja! 

 

-Proszę więcej nie dawać Ale mniejsza z tym; na mnie już czas. Muszę zająć się pogrzebem tego waszego sąsiada, co go niedawno znaleziono w lesie, z nożem w plecach. 

 

Przed wyjściem jednak pobłogosławił syna. Ten zaś czuł się coraz lepiej. Po odejściu księdza wrócił do swego pokoju. 

 

Z tym zniszczonym komputerem pomieszczenie wyglądało dziwnie, w pewnym sensie smutno. Usiadł na łóżku i wziął do ręki swój telefon komórkowy. Świeciło na nim czerwone światełko. 

 

Marek Adam Grabowski 

Warszawa 2019 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Marek Adam Grabowski · dnia 12.02.2019 14:08 · Czytań: 64 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 6
Komentarze
Kemilk dnia 12.02.2019 17:57
Utwór troszkę dziwny, gdyż nie wiem, czy czasem nie chcesz byśmy na to patrzyli z przymrużeniem oka. Ksiądz średnio mi pasuje do osoby rozwalającej komputer. Dziwny jest czerwony punkt i czerwone oczy bohatera. Wydaje mi się, iż traktujesz to troszkę z przymrużeniem oka, tym bardziej, że na początku przedstawiasz dylemat, czy lepszy ksiądz, czy tez wiedźma. Jeżeli jest to forma groteski, to ja to kupuję i podoba mi się. Przeszkadzają mi zbyt duże akapity.
Pozdrawiam.
Marek Adam Grabowski dnia 12.02.2019 20:22
Trzeba to traktować z przymrużeniem oka. Twoja interpretacja jest słuszna.

Pozdrawiam!
AntoniGrycuk dnia 12.02.2019 21:03
Jedyny moment opowiadanie, który mi się podobał, to końcówka. Takie standardowe, ale chwytające zakończenie. I dzięki temu zabiegowi podoba mi się, bo poza tym raczej 4 liter nie urywa. Kemilk ma rację, że sporo rzeczy jest od czapy. I według mnie nie tłumaczy tego styl, czyli ewentualna groteska. Do groteski zabrakło wg mnie skarykaturowania problemów.

Także tekst przeciętny jako całość.

Pozdrawiam.
Marek Adam Grabowski dnia 13.02.2019 08:21
W serii "Wieś Kości Wielkie" finał jest zawsze najważniejszy.

Pozdrawiam!
Gorgiasz dnia 15.02.2019 14:07
Opowiadanie bardzo życiowe i w dużym stopniu realistyczne. Kto ma w rodzinie informatyka czy komputerowca, ten wie o czym mówię. Groteskowe nieco ujęcie zostało dobrze przedstawione.
Marek Adam Grabowski dnia 15.02.2019 14:28
Dziękuję Gorgiaszu. Twój komentarz jest miły i rzeczowy.

Pozdrawiam!
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Zola111
17/02/2019 22:05
To bardzo ciekawa recenzja, Intro. Głupio mi, że przez… »
Kobra
17/02/2019 19:46
Na dziś dla mnie bardzo. Bardzo na tak. »
coca_monka
17/02/2019 19:42
Intro, jestem przeciwnego zdania niż Marek. Ta pigułka… »
mike17
17/02/2019 18:06
Zastanawiam się, czemu miał służyć ten tekst. Do kogo jest… »
Miazga
17/02/2019 16:45
Jak zrobić myslnik? Wciśnij lewy Alt i trzymaj, wciskając… »
introwerka
17/02/2019 12:29
Marku, dziękuję za komentarz. Zgadzam się co do krótkości… »
Marek Adam Grabowski
17/02/2019 11:52
Filmu nie oglądałem. Dla mnie jak na recenzję ten tekst jest… »
pociengiel
17/02/2019 09:32
W wąskich ulicach brak miłosierdzia, przechodzą w… »
Abi-syn
17/02/2019 05:24
Witaj: chyba się rozpiszę na dwa razy :) : Pierwszy… »
tsmat
16/02/2019 23:39
Dziękuję to miłe. Podobnie myślę choć w to nie wierze.… »
Ritha
16/02/2019 22:08
Tutaj również dziękuję i pozdrawiam :) »
Ritha
16/02/2019 22:07
Wow, Kemilk, miło mi czytać tak przychylną opinię. Dziękuję… »
Marian
16/02/2019 19:52
Dziękuję Gorgiasz za odwiedziny i komentarz. Co do tych… »
Kemilk
16/02/2019 18:11
Również bardzo dobrze napisane. Pozdrawiam. »
Kemilk
16/02/2019 18:06
Doskonałe opowiadanie. Płynnie przechodzić od tematów… »
ShoutBox
  • SanaiStark
  • 17/02/2019 11:37
  • Esy - do redaktora czyli do kogo?
  • Esy Floresy
  • 17/02/2019 11:36
  • Napisz prośbę do redaktora.
  • SanaiStark
  • 17/02/2019 11:24
  • Niech mi ktoś powie, jak usunąć teksty i konto?
  • Esy Floresy
  • 17/02/2019 00:27
  • Pozostawmy to miejsce, miejscem literatury, proszę.
  • mike17
  • 16/02/2019 22:50
  • Odszedł Jan Olszewski, postać wielka, patriota, obrońca biednych z czasów komuny, gdy jako adwokat bronił ich za darmo, człowiek niesłusznie odsunięty od władzy. Wielki Polak i nic tego nie zmieni.
  • Vanillivi
  • 16/02/2019 18:11
  • Witaj, Arku :) Miło Cię czytać znów
  • Kushi
  • 16/02/2019 15:37
  • Mówisz i masz Arku ;) XD, Odpozdrawiam równie serdecznie:), ...bo dobrze jest wrócić w przyjazne kąty;) Miłego dnia:)
Ostatnio widziani
Gości online:26
Najnowszy:Dichter
Wspierają nas