Wszystkie życia Anny, w oparciu o nieistnienie - liathia
Poezja » Pogranicze » Wszystkie życia Anny, w oparciu o nieistnienie
A A A

Gdy patrzy na pudrową ćmę zatopioną w mleku, nie jest pewna
swojej postaci. Niby wróbel opity deszczówką na przydrożnej kapliczce.
Jest to o tyle smutne, że wykracza poza skórę obrazu, jak histeryczne
napisy na ścianie, pod portretem ojca. Drżącą ręką

używa kwiatu cukini zamiast kropidła: przecież nie umrę, wciąż jeszcze
nie jestem kobietą — i trwa w tym tak naturalnie, jak bezwładny pęd
obłoków, których punktem wyjścia stają się półcienie. Czyjś głos,
nieczuły zwitek papieru rzucony w ciemność. Z tego miejsca

widać pole, jej nieobcięte paznokcie u stóp. Z drugiej strony maleńkie
okno odłamane od reszty, jak kieszonkowa wersja nieba. Bóg schowany
w plewach przy wianiu ziarna, z taką mocą, że drobiny pyłu zdają się żywe,
i nie ma nic słoneczniejszego. Mamo.

W głębi zaoranej ziemi pas światła zmienia kolor oczu, wyrównuje
grzbiety fal, uwierzbiony fartuch niby ocean w przypływie. Śmierć
ma kształt fotografii ślubnej, która z takim oddaniem zmienia się
w świątka porzuconego w wysokiej trawie.

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
liathia · dnia 04.03.2019 07:02 · Czytań: 216 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 4
Komentarze
Zola111 dnia 04.03.2019 23:45 Ocena: Świetne!
Ależ to piękny wiersz, Liathio,

dostarczyłaś mi wielu wzruszeń. Odżyły we mnie obrazy z przeszłości, mojego bytowania na wsi, obserwacji ludzi ziemi.
Operujesz przepiękna metaforą, delikatnością obrazowania, czułością postrzegania ludzi zjawisk.
Kto dziś wie, co to jest wialnia, jak wyglądał proces ręcznego odwiewania ziarna od plew!
Zobaczyłam znów drogie mi, i już niestety zmarłe, ważne dla mojego dzieciństwa, ale także na całe moje życie babcie i ciocie. Klimat wsi sprzed lat.
Cudna poezja, Liathio. Najwyższej próby liryka. Taką czytałam tu przed laty, kiedy publikowała obok nas Alleluja Con. Uwierz mi: To wielki komplement. Przepraszam za porównywanie. To mimowolne i nieuchronne.
(Moja niegdysiejsza Anna, także skazana na nieistnienie już odeszła).

Serdeczności, głębokie ukłony,

z.
liathia dnia 07.03.2019 14:29
Zola, bardzo dziękuję za komentarz.
Co do porównania, przyznam, że poczułam się wyróżniona. Pamiętam moje początki na PP, i wsparcie jakie otrzymałam od Alleluja Con. Pamiętam także jej wiersze.

Pozdrawiam.
maak dnia 13.03.2019 23:45 Ocena: Świetne!
Pamiętam czas, gdy szukałem poza rozległymi polami zbóż, tej tajemnicy, która miała mnie wyróżnić. Leżałem na plecach i wyobrażałem sobie, że chmury chcą ze mną gadać. Czułem zapachy po młóceniu, czułem drewno starych młynów, czułem pył dróżki, którą pokonywałem z dziką prędkością na rozklekotanym rowerze. Byłem taki mały, a taki wielki. Wyobraźnią sięgałem do gwiazd... i teraz mi się to wszystko przypomniało :)... mój kosmos taki mały. Taki mały.
liathia dnia 21.03.2019 22:07
Cieszą mnie Twoje słowa. I łączą (podobne wspomnienia). Dziękuję.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Ustiusza
22/10/2019 00:50
Twist fabularny w postaci księdza to bardzo dobre i… »
Ustiusza
22/10/2019 00:30
Bardzo gęsty klimat, dużo obrazów i ogromna przestrzeń. Jest… »
Quentin
22/10/2019 00:14
Kimkolwiek jesteś Trzeba przyznać, że zrobiłeś zwrot… »
Kamila N
21/10/2019 23:58
b.dobry wiersz »
Kamila N
21/10/2019 23:52
nie wiedziałam, że takie wiersze też się pisze; muszę nad… »
Kamila N
21/10/2019 23:29
ja bym słowo „nieabstrakcyjny” wycięła, mimo wszystko, i… »
Niczydar
21/10/2019 22:08
marzenno zaiste będzie dobrze. Dziękuję za chęć pomocy,… »
Niczydar
21/10/2019 21:53
Yaro; czas na... dalszą wędrówkę »
Yaro
21/10/2019 19:26
Dzięki Michał :) Wiersze to wolność artystycznej… »
Gregcem
21/10/2019 19:23
Męski upór, przeznaczenie, czy strach przed samotnością?… »
Marek Adam Grabowski
21/10/2019 19:10
Ładnie napisane opowiadanie; zwłaszcza ten naturalistyczny… »
marzenna
21/10/2019 18:09
Gregcem wyjaśniam, kiedyś nie było 500+, teraz matki już… »
ander
21/10/2019 18:08
Dziękuję bardzo. Ogromnie mi miło, że Ci się spodobał ten… »
mike17
21/10/2019 16:53
Yaro, czerpiesz z mojej prozy wszystko, co najwartościowsze… »
marzenna
21/10/2019 15:56
Od miesiąca szukam wiersza z odpowiedzią , nawet sama piszę,… »
ShoutBox
  • mike17
  • 21/10/2019 13:49
  • Czy 5000 słów to dużo? Nie. Dlatego zapraszam Was do MUZO WEN 8, KONKURSU w prozie - wystarczy napisać miniaturę :) [link]
  • mike17
  • 21/10/2019 13:38
  • Koberko, dziękuję za dodanie do ulubionych :)
  • bruliben
  • 20/10/2019 11:11
  • A gdzie to ześrodkowanie? Gubię się w portalu. Może ktoś, coś podpowiedzieć?
  • Zola111
  • 19/10/2019 00:18
  • Jak Wam się pisze wiersze do Zaśrodkowania?
  • mike17
  • 18/10/2019 14:04
  • MUZO WENY 8 zapraszają do udziału śmiałków pióra. Podejmijcie wyzwanie i dajcie z siebie wszystko :) [link]
  • bruliben
  • 18/10/2019 09:02
  • Już wiem, ktory utwór najlepiej rozgrzewa do pisania :)
  • bruliben
  • 18/10/2019 04:56
  • Dlaczego tu jestem, czego szukam, skoro większość dreamin’ offline.
  • bruliben
  • 18/10/2019 04:48
  • Aż sześć muzo wen - wypadałoby zajrzeć, zobaczyć, poczuć jak zainspirują.
  • allaska
  • 17/10/2019 16:27
  • Prośba do redakcji przy wysyłaniu tekstu nie wiem co zrobiłam ale wkleiłam dwa na raz proszę o usunięcie jednego one są takie same. Pozdrawiam. Czarodziejka z planety: " nie dorastam wam do pięt ;)"
Ostatnio widziani
Gości online:13
Najnowszy:niuiu
Wspierają nas