Demon Odrodzenie - 3 - Kapelusznik
Proza » Fantastyka / Science Fiction » Demon Odrodzenie - 3
A A A

Imperium Feniksa
545 rok nowej ery – 1905 rok imperialny
15 Marca
Region Anostis - Baza Sił Specjalnych I-11

Wiatr zawył niczym ranne zwierze. Jego głos odbił się od gór i wpadł niczym galopujące stado koni między gęsty las. Tam odbijał się dalej, aż w końcu nie ucichł. Nadchodził zmierzch. Kilka sów odezwało się, przedwcześnie, gotując się na łowy. Stado dzików ruszyło w stronę pobliskiego strumyka, by tam się napoić i znaleźć schronienie przed nocą. Każde zwierze do czegoś się szykowało, do snu albo do polowania.
Adler patrzył na to wszystko z boku. Siedząc na strażnicy, niedaleko wejścia do podziemnego kompleksu bazy I-11. Po raz ósmy już chyba rozłożył i złożył jakiś karabin. Nawet nie pamiętał jego nazwy, a ręce i tak wiedziały, jak go rozłożyć i złożyć na części. Był zamyślony.
Dawno tego nie robił. Myślenie nad swoimi czynami… nie było dobrą cechą w Sekcji 10.
Zabił tę biedną dziewczynę z zimną krwią. Tylko i wyłącznie by pokazać swoją lojalność, swoją skuteczność, swoją gotowość do boju. Powinien być dumny, wykonał zadanie, cesarzowa była zadowolona. Mimo to czuł… „wstyd”? Trudno powiedzieć, może smutek, może żal. Może rozdrażnienie bezsensownością śmierci, jaką zadał. Zabijał już wcześniej, ale zawsze byli to bandyci, kryminaliści, szpiedzy, agenci – WRÓG. Wcześniej był to WRÓG. Tym razem jednak zabił zwyczajną dziewczynę. Zwyczajną dziewkę z kolonii.
Zastanawiał się, skąd pochodziła. Perra była gigantycznym kontynentem. Prawie jak połączenie trzech pozostałych. Dawniej niezbadany ląd na południu, w poprzednim stuleciu zamienił się w pole bitwy dla rozgrywek kolonialnych. Może była z Tyndrii Imperialnej? Kolor skóry by się zgadzał, ale imię trochę nietamtejsze. Może więc Yistan? Akcent się nie zgadzał… musiała więc pochodzić z Nalanzi. Zależnego od Imperium państewka. Tłumaczyłoby to, że dostała się na cesarski dwór. Więc kto był jej rodzicami…?
NIE!
Dlaczego? Dlaczego o tym myśli? Po jaką cholerę zajmuje tym swój umysł? Czemu obchodzi go los umarłej? W tym momencie jest przecież niczym więcej niż chmurą dymu, rozrywaną przez wiatr. Powinien się na czymś skupić, ale na czym? Nie miał pojęcia. Nawet trening widział jako zły koncept, bo z takim brakiem koncentracji w najlepszym wypadku zginie.
Zazgrzytał zębami zirytowany. Karabin leżał przed nim złożony, już po raz dziewiąty.
- Hej.
Chwycił za karabin i momentalnie wycelował w przeciwnika. Na końcu muszki ujrzał zaskoczoną minę Tipiza. Lekko zdezorientowany opuścił bron i kiwnął głową na przywitanie. Jego mentor pokręcił głową zaskoczony.
- Aż tak źle? – Zapytał, siadając, w pobliżu.
Adler nie miał, do końca, pojęcia, o co mu chodzi. Był zdezorientowany. Bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Z zasady nie dało się go podejść niezauważenie. Minęło, kilka lat, odkąd Tipizowi się to udało. Potarł oczy i zapytał.
- O co ci chodzi?
Tipiz prychnął i odpalił papierosa.
- Jak nie chcesz o tym rozmawiać, to nie – stwierdził.
- Pytam poważnie: O co ci chodzi? – Zapytał Adler.
Tipiz spojrzał na niego z politowaniem, może nawet z odrobiną współczucia.
- Nie możesz zaakceptować, tego, co zrobiłeś, prawda? Tego, że zabiłeś tę dziewczynę.
Adler milczał przez moment. Stary wyga czytał go jak otwartą książkę. Westchnął.
- Tak… i nadal nie mogę, zrozumieć czemu, mnie to męczy.
Tipiz uśmiechnął się lekko.
- Właśnie odpowiedziałeś na swoje pytanie.
Adler spojrzał na niego zaskoczony.
„O czym, do jasnej cholery, ten dziadyga mówi? Co w tych słowach odpowiedziało na moją irytację?!” – Pomyślał Adler, irytując się jeszcze bardziej.
Miał być silniejszy i inteligentniejszy od innych ludzi, ale widać „inteligencja” wcale nie oznacza „mądrości”. Znów zazgrzytał zębami i zapytał ponownie.
- Nie rozumiem…
Tipiz prychnął i zaciągnął się rozbawiony.
- Nowe Dzieci. Cały projekt opiera się na stworzeniu armii super-żołnierzy. Żołnierzy silnych, szybkich, inteligentnych. Takich, którzy nawet bez dowódcy, będą w stanie wymyślić plan, dostosować się do każdych warunków sytuacyjnych i pokonać wszelkiego wroga. Jednak wraz z tym podejściem, zdobyliście swą najsilniejszą i najsłabszą stronę – oznajmił.
Adler patrzył na Tipiza wyczekująco. Nie miał zielonego pojęcia, co wyciągnie z rękawa. Stary weteran zaciągnął się ponownie i wypuścił niewielkie kółko z ust.
- Logikę – dokończył.
- Logikę…? Co masz na myśli? Co logika ma wspólnego z dziewczyną?
- Nie z dziewczyną, a z faktem jej zabicia – Tipiz patrzył prosto w oczy Adlera. – Cała sytuacja na, jaką zostałeś wystawiony, nie była logiczna. Była zbyteczna, niepotrzebna. Właśnie dlatego cię to męczy. Było wiele logicznych sposobów, by udowodnić waszą lojalność, nawet więcej, nie trzeba było tego robić. Testy pokazywały swoje. Sprowadzenie tej dziewczyny do bazy, również gryzie się z logiką. Baza I-11 jest tajna. Niewielu wie o jej istnieniu. Następnie rozkaz gwałtu, to przelało czarę – Tipiz zamilkł na chwilę.
Pozwolił, by jego słowa, znalazły miejsce w głowie Adlera. Po jego oczach wiedział, że zaczyna rozumieć. Kiedy Adler lekko kiwnął głową i kontynuował.
- Nie było logiki w całej tej sytuacji. Czemu ściągnąć służącą? W więzieniach jest wiele młodych przestępczyń, czemu nie sprowadzono ich? Czemu była bita, czemu została skazana na taki los? – Tipiz zgasił papierosa. – Nie ma na te pytania logicznej odpowiedzi. Fakty są takie, że wszystko, co się wydarzyło, było, ponieważ cesarzowa sobie tego zażyczyła. Właśnie to cię męczy. Brak sensu w akcie zabicia tej dziewczyny. Jej śmierć była zbyteczna.
Adler milczał. Wszystko wydawało się do siebie pasować. Nie mógł jednak nadal zrozumieć, czemu na to nie wpadł. Spojrzał na mentora.
- Ona i tak by zginęła, prawda?
- Jak najbardziej! – Tipiz pokiwał głową. – Jak mówiłem, baza jest tajna. Dziewczynę i tak czekałaby śmierć.
- Więc czemu chciała, bym ją zgwałcił?
- Cesarzowa? Cholera wie. Może jest sadystką. Może chciała sprawdzić kim albo czym, jest nowa broń imperium. Najpewniej planowała kazać ci ją zgwałcić, a następnie ją zabić… może nawet żywcem wepchnąć do pieca. Cholera wie – zapalił kolejnego papierosa i pokręcił głową. – Popierdolone…
Milczeli przez chwilę. Patrzyli na znikające promienie słońca. Adler nie zauważył, nawet kiedy po raz dziesiąty złożył karabin. Westchnął. Spojrzał na czekającego na jego reakcję mentora. Postanowił zadać najbardziej dręczące go pytanie.
- Czy dobrze zrobiłem?
Tipiz uniósł brwi. Widocznie nic takiego pytania się spodziewał. Po chwili zastanowienia odpowiedział.
- Jeśli chodzi ci o skrócenie cierpień, tak, zrobiłeś dobrze. Nie pozwoliłeś, by cierpiała… - Tu zaciągnął się powoli. – Jednakże w ogólnej perspektywie, zrobiłeś źle. Zabiłeś niewinną dziewczynę. Nawet jeśli było to dla jej własnego dobra, nie miałeś prawa, by to zrobić.
Adler kiwnął głową. Zaakceptował swoją winę. Jego los i tak będzie wytyczony ogniem i krwią. Im szybciej się z tym pogodzi tym lepiej. Widząc zmianę, w jego postawie, Tipiz pokiwał głową zadowolony.
- Musisz zapamiętać, że ludzie często nie działają na zasadach logiki. Często działają instynktownie albo na rzecz swoich pragnień i fascynacji.
- Zapamiętam – zapewnił go Adler.
- Dobrze… - Tu Tipiz wstał i podał mu niewielką teczkę. – W sprawie zapamiętywania.
Adler przyjął teczkę i spojrzał na mentora pytająco.
- Co to?
- Twoje nowe zadanie. Nie znam szczegółów. Wiem jedynie, że masz przestudiować dokumenty, zapamiętać je, wziąć to, co potrzebne i zjeść resztę, kiedy będziesz gotowy. Czeka cię prawdziwa misja – oznajmił.
Adler uśmiechnął się i kiwnął głową. Tipiz zszedł po drabinie, zostawiając go samego. On odpalił lampę nad głową i otworzył teczkę. Na samym froncie był dokument z jego zdjęciem. Spojrzał na górę strony i zmrużył brwi.
„Franciszek Eagle…?” – Pomyślał, zaczynając przeglądać dokumenty.

 

Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
Kapelusznik · dnia 28.08.2019 11:56 · Czytań: 73 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 2
Komentarze
Marek Adam Grabowski dnia 30.08.2019 11:29
Podoba mi się pierwsze zdanie tego rozdziały. Pod czwartym rozdziałem, postaram się dać większy komentarz.

Pozdrawiam
TomaszObluda dnia 30.08.2019 18:25
Cytat:
Nie nam szczegółów.
zjadłeś z. Najlepsza część z tych, które czytałem.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
mike17
18/09/2019 18:07
Zależało mi na tym, by ukazać coś, co może się nigdy nie… »
al-szamanka
18/09/2019 17:51
Zawsze mam radochę, gdy uda mi się czytelnika zaskoczyć :D»
al-szamanka
18/09/2019 17:49
MarcinD, Darcon, dziękuję za pozytywne komentarze,… »
al-szamanka
18/09/2019 17:47
Taaaak, takie wilki to i ja lubię :) Dziękuję. »
al-szamanka
18/09/2019 17:45
Już po pierwszych dwóch wersach pojawiła się u mnie… »
al-szamanka
18/09/2019 17:32
Lilah, co tam gadanie, po prostu - Twoje jest stokroć… »
al-szamanka
18/09/2019 17:28
Potknięcia, które rzuciły mi się w oczy: moim zdaniem… »
Kamila N
18/09/2019 15:48
Dziękuję. »
EDyta To
18/09/2019 11:09
mike17 - bardzo dziękuję za aprobatę. Przyjemnie motywujące!… »
bruliben
18/09/2019 10:36
I mi się robi duszno od takich obrazków :) »
bruliben
18/09/2019 10:33
Bardzo utrafił w mój nastrój no i wiek. Dziękuję. Lekko i… »
bruliben
18/09/2019 10:30
Kobiety potrafią być jak świąd, nieustępliwy i dokuczliwy.… »
Lilah
18/09/2019 10:16
To ważne, aby czuc się dobrze w swojej skórze. A że nikt nie… »
Kazjuno
18/09/2019 09:51
Nie mam Dobra Cobro cienia wątpliwości co do prawdziwości… »
bruliben
18/09/2019 09:24
Wczesna pora na palenie. Chyba, że ktoś cierpi na bezsenność… »
ShoutBox
  • Dobra Cobra
  • 18/09/2019 08:22
  • tej wytwórni. Ale sam szef D. próbuje zmienić czasy i transformację koncernu w stronę tematyki niebaśniowej. [link]
  • Dobra Cobra
  • 18/09/2019 08:20
  • Disney ma nie lada orzech do zgryzienia :) . Johansson zaprosili nawet na spotkanie dyrektorów D. I ona tam jasno mówiła, że reżyser niepokorny i film też, co niespecjalnie idzie za rączkę z polityką
  • TomaszObluda
  • 18/09/2019 06:50
  • em FOXa, więc Disney nie miał nic do gadania. A czy film pojawi się w Polskich kinach? Sadzę, że tak, ale nie wszędzie i nie od razu, bo tu nie chodzi o ideologię, ale o kasę.
  • TomaszObluda
  • 18/09/2019 06:48
  • Co do filmu, ten Hitler, będzie wymyślonym przyjacielem i z tego co wiem, będzie takim diabłem na ramieniu, co mówi źle, to wbrew pozorom nie komedia. Druga sprawa film powstał praktycznie przed zakup
  • Kazjuno
  • 17/09/2019 14:16
  • Znowu przesadzasz. Jesteś wrażliwym facetem, na dodatek z intuicją muzyka, więc czułym na fałszywe nuty. Także te cecha ułatwia Ci trafne komentarze. Więc jak znajdziesz czas(?)...
  • AntoniGrycuk
  • 17/09/2019 11:55
  • Powiem tak: technicznie mam coś do powiedzenia i choć nie jest to idealne, to potrafi być pomocne, natomiast mój gust znacznie odbiega od przeciętnej i to, co mi się podoba, nie zawsze jest dobre.
  • Kazjuno
  • 17/09/2019 11:49
  • Przesadzasz Antosiu! Bardzo cenię Twoje komentarze i byłbym rad przeczytać twoje wnikliwe uwagi. Zawsze były celne. Jak znajdziesz czas to zapraszam...
  • AntoniGrycuk
  • 17/09/2019 11:38
  • Kazjuno, ja chętnie skomentowałbym Twój tekst, ale ostatnio mam urwanie głowy i jedynie czasem króciutkie komentuje. Choć z drugiej strony, co jest wart mój komentarz?
  • Dobra Cobra
  • 17/09/2019 08:09
  • Sztuka kreskówkowa jest uważana za gorszą ze sztuk pięknych. :( A tak można w kinie podziwiać i piękną Scarlett i małego Hitlerka. Jak żywych. Choć ten synek ma nadzwyczaj mądry wyraz twarzy.
Ostatnio widziani
Gości online:26
Najnowszy:Rapanotes8
Wspierają nas