10 książek autobiograficznych, które warto przeczytać

Które książki, jak nie te autobiograficzne, są najbardziej prawdziwe? To one przedstawiają życie jakim jest, z subiektywnej i często bardzo emocjonalnej perspektywy autora. Często zagłębiając się w ich historie stwierdzamy, że jedna, na początku nieistotna decyzja bądź zdarzenie, ma wpływ na całe dalsze życie bohatera. Zależność tę zauważył również autor premierowej autobiografii Neil Patrick Harris, który zaprasza czytelników do decydowania o jego życiu. Czy podejmiecie to wyzwanie? W międzyczasie sprawdźcie 10 książek autobiograficznych, które zostały napisane przez największego scenarzystę – życie.

Autobiografia – Krzysztof Kieślowski

Pierwsza edycja książki ukazała się w 1993 roku i wcale nie była wydana w Polsce, lecz w Wielkiej Brytanii. Ta bardzo osobista opowieść, być może mogła być uważana w owym czasie za zbytnio szczerą i oburzającą – dlatego Kieślowski nie godził się na wydanie swojego dzieła w ojczystym kraju za swojego życia. Historia tego wielkiego reżysera opowiedziana jest chronologicznie, dowiadujemy się zatem o jego dzieciństwie, łódzkiej szkole filmowej i pierwszych filmach. Jest tu też wiele porad dotyczących właśnie filmu, ale z dozą znacznego krytycyzmu względem własnej osoby. Dzięki „Autobiografii” napisanej z dozą charakterystycznego poczucia humoru możemy na nowo odkryć kino Krzysztofa Kieślowskiego spoglądając na nie z innej perspektywy.

Życie w Oborze – Dorota Frączek

Tytułowa Obora, to miejscowość koło Raciborza. To tam mieszka Dorota, z wykształcenia doktor teologii dogmatycznej, matka czwórki dzieci - „syna zdrowego, syna autystycznego, syna zagubionego i jednej wspaniałej córki”. Jest również kobietą, która została rzucona w wir zmagań z mafią, skorumpowanymi sądami i masą codziennych życiowych sytuacji, z którymi musi radzić sobie sama, bez wsparcia ze strony męża. Mimo tej pochmurnej zapowiedzi ton historii jest bardzo lekki i zabawny. Jak podkreśla sama autorka - „Pisząc tę książkę miałam na celu podnieść na duchu i dodać otuchy wszystkim tym ludziom, którzy zmęczeni życiem nie widzą nad sobą słońca”.

My dzieci z dworca Zoo. Życie mimo wszystko – Christiane F.

Christiane F., czyli najsłynniejsza narkomanka na świecie, wydała w swoim życiu (jak dotąd) dwie autobiograficzne historie. „My dzieci z dworca Zoo” stały się światowym bestsellerem. Jest to pamiętnik młodej, tak naprawdę dziewczynki, która zaczyna swoją „przygodę” z narkotykami i popada w uzależnienie. Bardzo dokładnie opisuje życie młodych narkomanów, co czują, jak zarabiają oraz to, w jaki sposób umierają. Po 35 latach od wydania Dzieci, Christiane F. powraca z nową historią - „Życie mimo wszystko”. Ta część życia bohaterki w dużej części opowiada o odwykach, programie metadonowym, ale przede wszystkim o narodzinach jej syna Phillipa i o tym, jak to wydarzenie zmieniło jej całe dotychczasowe życie.

„Pan raczy żartować, panie Feynman!". Przypadki ciekawego człowieka - Richard Phillips Feynman

Czy nie jesteście ciekawi tego, w jaki sposób powstaje bomba atomowa? Jeśli na pytanie odpowiedzieliście twierdząco, ta książka z pewnością zaspokoi waszą ciekawość. Ponadto dostarczy fantastycznych historii na temat genialnego naukowca i zdobywcy Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki Richarda P. Feynmana, który opowiada nie tylko o swoim spotkaniu z Einsteinem czy flirtach z tancerkami w Las Vegas, ale także jak za jednego dolara sprzedał amerykańskiemu rządowi pomysł na elektrownię jądrową.

Moje życie i dzieło – Henry Ford

Henry Ford był postacią wyjątkową. Kierował się przekonaniem, iż lepiej zatrudniać mądrych i wykształconych ludzi, aby zrobili za Ciebie to, czego ty nie musisz. „Moje życie i dzieło” pokazuje Forda jako człowieka o niecodziennych poglądach, który nie tylko zrewolucjonizował system rynku pracy, ale potrafił zredukować cenę samochodów w taki sposób, że auta stały się dostępne nawet dla amerykańskich robotników! To dzięki niemu Stany Zjednoczone otrzymały miano „państwa na kółkach”, a on sam stał się najbogatszym człowiekiem na świecie.

Poniedziałkowe dzieci – Patti Smith

Chociaż w założeniu to książka autobiograficzna, możemy ją określić bardziej jako list miłosny, a nawet list pożegnalny kierowany przez Smith do Roberta Mapplethorpe'a, który jest zarazem głównym bohaterem książki. Nie jest to jednak historia miłosna, tu nie chodzi o romans i związek, ale o przyjacielską relację, która była o wiele silniejsza niż niejedno małżeństwo. Poza historią tych dwojga, dzięki Patti dowiadujemy się jak wyglądał artystyczny świat przełomu lat 60-tych i 70-tych oraz o tym, w jaki sposób stała się jego częścią.

Pokrewne dusze – Virginia Woolf

Kolejna książka, która opowiada życie autorki jej listami. Woolf to jedna z największych powieściopisarek i czołowa przedstawicielka literatury modernistycznej XX wieku. Pozostawiła sobie liczne recenzje, eseje, powieści, a także około czterech tysięcy listów, które pisała do rodziny, przyjaciół, znajomych, wydawców czy literatów. Pokrewne dusze to antologia owych. Wśród tych, którzy znają twórczość Virginii z pewnością ta pozycja nie wywoła sensacji. Jednak warto pamiętać, że dzieło Woolf można zrozumieć dopiero wtedy, gdy pozna się jej zawiłą i momentami przerażającą historię.

Tak czy inaczej – John Cleese

Jeżeli jesteście fanami „Latającego cyrku” z pewnością powinniście sięgnąć po tę pozycję i dowiedzieć się więcej na temat człowieka, który zrewolucjonizował komedię nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i na całym świecie. To on jako pierwszy w brytyjskiej telewizji powiedział „shit”. Jednak jeśli spodziewacie się historii wyłącznie związanej z Monty Pythonem możecie się rozczarować, bowiem autobiografia Cleese'go jest prawie pozbawiona wzmianek o Latającym cyrku. Z drugiej strony, jeśli jesteście nastawieni na porządną dawkę dobrego humoru, tu lektura Was z pewnością nie zawiedzie!

Dziennik tom 3 1980-1989 – Sławomir Mrożek

W zestawieniu nie mogło oczywiście zabraknąć postaci Sławomira Mrożka. To trzeci dzienników Mrożka jest wyjątkowy, zawiera on bowiem ciąg rozważań na temat ludzkiej egzystencji, opartych na analizie własnego wnętrza. Zapiski pisarza mogą wydawać się pesymistyczne i pełne goryczy, jednak obok nich znajdujemy pomysły i szkice kolejnych dzieł. Mrożek planował na przykład napisać opowiadanie o gąsienicy odkrywającej kolejne wymiary.

Neil Patrick Harris – Autobiografia, w której decydujesz ty

Tytuł autobiografii Harrisa w pełni oddaje to, czym owa lektura jest. Tak, każdy kto sięgnie po tę książkę ma szansę stać się scenarzystą życia Harrisa. Dzięki Waszym decyzjom może on stać się sławnym komikiem, aktorem, może także spotkać miłość swojego życia i mieć dzieci. Jednak jedna zła decyzja może zniweczyć owe marzenia i sprawić, że Neil wpadnie w sercowe tarapaty bądź umrze w szczękach krwiożerczych piranii. Oprócz wciągającej lektury, w której to Ty decydujesz o losie bohatera, w książce zawarte są opisy sztuczek magicznych czy przepisy na żenujące zdjęcia.

Więcej o książce pod tym linkiem.

Wiktor Orzel · 11:46 07.04.2016 · 2 ·
Komentarze
Usunięty dnia 29.04.2016 21:31
Cytat:
„Pan raczy żartować, panie Feynman!". Przypadki ciekawego człowieka - Richard Phillips Feynman


Polecam, świetna. Feynman - wielki a zdrowy człowiek ;)
trawa1965 dnia 04.06.2016 06:47
Czyż moja literatura, opowiadająca o przyrodzie, nie jest też jedną wielką opowieścią o moim życiu?
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Tymczasem1972
17/01/2019 10:45
Dziękuję za komentarze. Tak tematyka smutna i ciągle… »
wiojaw
17/01/2019 10:31
Padłam, leżem i kwiczem :D Aleś pojechaał! Rozumiem,… »
Wiktor Mazurkiewicz
17/01/2019 09:52
Vanillivi Tym razem nie zgadzam się z Tobą ABSOLUTNIE, może… »
wiojaw
17/01/2019 09:16
Dzięki Blanche. Coś z człowieka ma, zapewniam. Jeśli najdzie… »
wiojaw
17/01/2019 09:10
A mnie kojarzy się ostatni czas wydarzeń. Gdzie właśnie… »
Blanche
17/01/2019 07:52
Nie wiem dlaczego, ale na myśl przychodzi mi tu przysłowie -… »
Blanche
17/01/2019 07:50
Wiersz do bardzo głębokiego przemyślenia. Nie wiem czemu ta… »
Blanche
17/01/2019 07:48
Czasami trzeba sobie pomóc, uruchomić własne ja, nie czekać… »
Blanche
17/01/2019 07:46
Jak na wiersz, to trochę skąpy, ale... Temat młodości i… »
Blanche
17/01/2019 07:45
Stanowczo za mało, chce się więcej. Obraz namalowany jak… »
Blanche
17/01/2019 07:43
Tak, zgadzam się. Czegoś mi tutaj brakuje. Może faktycznie… »
Blanche
17/01/2019 07:05
Dziękuję za pozytywny odbiór :) »
Vanillivi
17/01/2019 06:16
Niestety nie mogę się zgodzić, że wiersz jest dopracowany.… »
mike17
16/01/2019 22:36
Nie lubię takich wierszy, gdzie Wiara jest jak pośmiewisko.… »
Hubert Z
16/01/2019 22:00
Yaro Zgadzam się z Czarną. Masz pomysł ale brakuje trochę… »
ShoutBox
  • Ananke
  • 15/01/2019 23:26
  • oby ten konsensus wychodził zawsze, wszędzie i wszystkim.
  • mike17
  • 15/01/2019 23:24
  • Miło mi się z Tobą rozmawiało, Ananke, ale łóżko mnie wzywa - na dziś chyba starczy. Życzę Ci kolorowych snów i jak zwykle cieszę się, że udało się nam dojść do konsensusu :) Dobranoc.
  • Ananke
  • 15/01/2019 23:22
  • znam i lubię :)
  • Niczyja
  • 15/01/2019 23:19
  • Nic lepiej nie pasuje do tej śnieżnej ciszy... [link]
  • Ananke
  • 15/01/2019 23:18
  • właśnie, plusy i minusy. Żeby je dostrzec, trzeba mieć jakąś wiedzę, warsztat, doświadczenie i CZAS. O tym nie mówiliśmy, trzeba poświęcić trochę czasu, żeby powstał rzeczowy komentarz
  • mike17
  • 15/01/2019 23:15
  • Absolutnie masz rację. Chwalić grafomanów nie wolno, ale tym tuzom też słodzić nie powinno się. Dobrze wytknąć plusy i minusy. ale czasem krytyka musi być jak i euforyczne pochwalenie :)
  • Ananke
  • 15/01/2019 23:11
  • czasem można kogoś niesłusznie wpędzić w poczucie, że nie jest nic wart, a z drugiej strony pisać pochwalne peany pod bohomazami
  • Ananke
  • 15/01/2019 23:09
  • Mike - czy oby na pewno wszystkiego ? czy jakaś część komentatorów nie jest nazbyt złośliwa? niekompetentna? z drugiej strony nazbyt pochlebna ? bezkrytyczna ?
  • mike17
  • 15/01/2019 23:06
  • Na portalu można dowiedzieć się wszystkiego o swoim pisaniu. Komentatorzy zawsze się znajdą. A ci w realu mają wieczorki literackie, gdzie raczej tłumy nie walą, są to imprezy niszowe.
  • Ananke
  • 15/01/2019 23:01
  • prawie każdy tego chce. Tak uważam. Jak ludzie wydają na papierze swoje utwory, mają ograniczoną możliwość interakcji z Czytelnikiem.
Ostatnio widziani
Gości online:27
Najnowszy:ycedy
Wspierają nas