Profil użytkownika
Miladora

Użytkownik
Offline
  • Miejscowość:
  • Data urodzenia:
  • Kraków
  • -
  • Data rejestracji:
  • Ostatnia wizyta:
  • 20.10.2008 11:30
  • 17.09.2019 19:26
  • Tekstów:
  • Recenzji:
  • Komentarzy:
  • Pomógł:
  • Postów na Forum:
  • Tematów na Forum:
  • Newsów:
  • Postów w Shoutboxie:
  • 380
  • 10
  • 14,564
  • 1,840 razy
  • 7,103
  • 45
  • 1
  • 3,898
  • Grupy użytkownika:
Ostatnie komentarze Miladora
Cóż, Clakier - Lilah ma słuszność.
I mnie też dziwi, że tak słabe przekłady znalazły się na górnej półce.
Niestety - jeżeli chcesz się zająć tłumaczeniem poezji, to przede wszystkim powinieneś zrezygnować z własnej chaotycznej i niegramatycznej maniery pisania wierszy.
Bo Cwietajewa i Błok przewracają się w grobach.
Łzy i Zajączek · 17.07.2018 12:33 · Czytaj całość
Zastanawiam się, Lil, czy nie dałoby się jednak utrzymać układu rymów oryginału, czyli abab.
Oczywiście też nie byłby to całkowicie wierny przekład, bo sama wiesz, jakie to trudne, ale można byłoby chociaż się pobawić. :)
Tak jak jeszcze można byłoby pokombinować nieco z tą wersją w zakresie dokładniejszych rymów, czyli poszukać innych rozwiązań w "przyrodzie/zajączek" i "płaczących/w oczy".
Mnie się nasunęło:
- lecz jesień zmieniła kolory przyrodzie,
dziś kica zajączek przez zżółkłe listowie. -

Cytat:
Przy­cup­nął sza­ra­czek przy so­snach pła­czą­cych –
by tylko wil­ko­wi nie rzu­cić się w oczy…

Gdyby inaczej rozwiązać pierwszy wers, dając na jego końcu "sosny", rym "sosny/oczy" byłby wyraźniejszy i zniknęłaby inwersja.
Ale można też zrobić inaczej, chociaż z inwersją:
- Przycupnął szaraczek przy sosnach przemokłych –
by tylko wilkowi nie rzucić się w oczy… -

Cytat:
rzu­cić się w oczy… / wzniósł oczy do góry,

Można uniknąć powtórzenia, dając "głowę", ale "wznosić do góry" to pleonazm. ;)
Zresztą w tej zwrotce pozwoliłaś sobie na dużą dowolność, więc zostaje jeszcze sporo przestrzeni do zabawy ze słowami. :)

Aha:
Cytat:
lecz nieba nie uj­rzał, za­kry­ły go chmu­ry.

Zakryły je chmury.

A przy okazji namawiam Cię na umieszczenie "pocieszanki" pod wierszem, jako Twojej autorskiej kontynuacji. :)

Serdeczności. :)
Tak krótko, Lil:
Cytat:
kolej na­dej­dzie!

Niespecjalnie dobrze brzmi to zakończenie.
Dałabym raczej - też czas nadejdzie.
Tylko zastanawiam się, czy "czas" z pierwszego wersu nie będzie zahaczał o ten z ostatniego.
I na razie nie mam pomysłu, jak można by to ominąć.

Serdeczności. :)
Widzę, Lil, że będę miała sporo do nadrobienia w czytaniu Twoich przekładów. :)
Ale dobrze jest wrócić do przeszłości w takim stylu.

Chociaż... pozwolę sobie na małe uwagi:
Cytat:
Łzami zna­czy­my wy­bo­je na dro­dze,
dążąc do świa­ta upo­jeń, jak ćmy…
I losem kotka mar­twi­my się sro­dze,
choć nie nasz był.

Gdybyś dała "uniesień", zniknąłby dodatkowy rym "wyboje/upojeń".
Nie bardzo też podoba mi się słowo "srodze", także ze względu na dokładność rymu.
Mnie się skojarzyło:
- I losem kotka mar­twi­my się co dzień,
choć nie nasz był. -

Cytat:
dążąc do świa­ta upo­jeń, jak ćmy…

Zastanawiam się też, czy ten przecinek jest tu konieczny.

A na razie serdeczności. :)
Dobrze, że wróciłaś do Siewierianina, Lil. :)
Lubię go.

Zastanawiam się jednak, czy nie byłoby dobrze pobawić się w trochę dokładniejsze rymy.
Tak na szybko pierwsza zwrotka:

- Bezsenną nocą braliśmy w ręce
czarki z szampanem, wznosząc toasty
za szczęście w życiu, za nasze szczęście.
Świeciły gwiazdy. -

Aha:
Cytat:
„Nasze uczu­cia, - rze­kłaś znie­nac­ka,-

W polskiej interpunkcji nie stawia się przecinka przed myślnikiem.
No i powinien być myślnik (–), a nie dywiz (-).

Może wpadną mi jeszcze do głowy jakieś sugestie odnośnie następnych zwrotek, jeżeli nie masz nic przeciwko takiej zabawie. :)

Serdeczności. :)
Myślę, że dzieci nie będą miały problemu ze zrozumieniem. :)
Oglądałam ostatnio ciekawy film o maluchach - jak wynikało z badań, takie dzieciaki rozumieją trzy razy więcej słów, niż potrafią wymówić.
A poza tym można liczyć na ich ciekawość - jeżeli czegoś nie wiedzą, to włączają maszynkę do zadawania pytań. :)

Sympatyczna bajeczka, Carve, chociaż nie bez usterek. ;)
Sprawdź wypowiedź babci - trochę za dużo tam "plotek".
Warto byłoby też przyjrzeć się interpunkcji.
No i masz coś takiego na przykład:
Cytat:
Bim­buś okrył się czer­wo­nym ru­mień­cem

A bywają niebieskie rumieńce? ;)

Cytat:
– Wi­dzisz(,) Bim­bu­siu, tak to jest

Słowa w wołaczu zawsze oddzielamy przecinkami - zapomniałeś o tym.

Tak jeszcze myślę, że zajączkowi przydałoby się jedno imię, a nie na zmianę Bimbadełko i Bimbuś.
Zresztą imię Bimbuś jest bardziej sympatyczne, no i nie stwarza problemu w nazywaniu babci - babcia Bimbusiowa też brzmi sympatyczniej niż babcia Bimbadełkowa, nie mówiąc o tym, że krótsze nazwy są lepiej przyswajalne przez dzieci.

Cytat:
– Bab­ciu, mia­łaś rację!
Takie wła­śnie są bab­cie.

Trochę Ci się to zrymowało. ;)
No i czy trzeba koniecznie dopowiadać w ten sposób?
Przemyśl zakończenie, bo moim zdaniem można je rozwiązać nieco ciekawiej. :)

Miłego. :)
Bimbuś · 10.04.2018 23:34 · Czytaj całość
Ciekawie niedopowiedziane, Ret, przez co daje duże możliwości dla własnej wyobraźni. :)

Co do wykonania - kilka drobiazgów:
Cytat:
o twa­rzy, która nie wy­war­ła na mnie ta­kie­go wra­że­nia, jaki mo­gła­by wy­wrzeć,

- jakie mogłaby wywrzeć -
Ale opuściłabym "wywrzeć", żeby się nie powtarzało.

Cytat:
gdyby wy­czer­pa­nie nie stę­pi­ło zmy­słu wzro­ku. Szyb­ko jed­nak obo­jęt­ność prze­ro­dzi­ła się w za­in­try­go­wa­nie.

Wpada na siebie. Dałabym "znużenie".
I w ten sposób to zdanie brzmiałoby tak:
- ujrzałam dziewczątko o twarzy, która nie wywarła na mnie takiego wrażenia, jakie mogłaby, gdyby znużenie nie stępiło zmysłu wzroku. -

Cytat:
– Ra­czej: z kim? Z tobą, rzecz jasna!

Kropka - to nie jest pytanie.

Cytat:
– Ze mną? Że bę­dzie le­piej ze mną? Gdzie są twoi ro­dzi­ce? – (R)a­cjo­na­lizm i sta­now­czość wzię­ły górę nad cie­ka­wo­ścią.

Tu przydałaby się duża litera, bo to osobne zdanie, a nie kontynuacja pytań.

Cytat:
bie­lił ka­łu­że i szyby aut, sto­ją­cych nie­opo­dal na par­kin­gu.

Bez przecinka.
(Jeśli obiekt wskazany rzeczownikiem nie jest określony jednoznacznie, a fraza imiesłowowa pomaga w jego identyfikacji, wówczas przecinka nie stosujemy – Mirosław Bańko, PWN).

Cytat:
– Nie je­steś w tym osa­mot­nio­na, prz­yn­ajmniej w tym

Pierwsze "w tym" można usunąć.

Cytat:
– Czego? – za­śmia­łam się na słowa, wy­po­wie­dzia­ne z takim prze­ko­na­niem.

A gdyby zmienić szyk?
- zaśmiałam się na wypowiedziane z takim przekonaniem słowa. -

Cytat:
– Miesz­ka­łaś tu kie­dyś, czy jak?

Zbędne.
Albo można - Mieszkałaś tu kiedyś czy co?

Cytat:
po­sta­no­wi­łam za­dzwo­nić z dru­gie­go po­ko­ju do brata, ale dziew­cząt­ko(,) nie wia­do­mo jak i kiedy(,) po­ja­wi­ło się obok mnie, wle­pia­jąc wzbu­rzo­ny wzrok w te­le­fon ko­mór­ko­wy.

Można potraktować tę część jako dopowiedzenie oddzielone przecinkami.
Natomiast "komórkowy" to zbędne dookreślenie.

Cytat:
Ku­pi­łam je spon­ta­nicz­nie. Nie­któ­rzy wie­sza­ją (lustro) w sa­lo­nie nad ko­mo­dą lub sto­łem w po­zio­mie, ja po­wie­si­łam w ko­ry­ta­rzu nad pod­ło­gą – w pio­nie, dzię­ki temu mo­głam w ca­ło­ści się w nim obej­rzeć.

Zbędne, bo z dalszego ciągu zdania wynika, jak niektórzy je wieszają.
Lepsze byłoby - pionowo.
- dzięki czemu mogłam -
I dodałabym "lustro".

Cytat:
Za­dbam o to – rze­kła wyż­sza ode mnie ko­bie­ta

Dużo tych wyższych i niższych, dlatego tu bym opuściła.
Wystarczy dać:
- rzekła stojąca obok kobieta - wtedy można się domyślić kto jest kim bez tego dookreślenia.
No i nie ma podwójnego "mnie" - ode mnie/wepchnęła mnie.

Wprawdzie lustro to chętnie wykorzystywany przedmiot, ale ładnie je rozegrałaś. :)

Miłego. :)
Gość · 10.04.2018 13:34 · Czytaj całość
Cytat:
ni­czym pies po­wro­tu pani

To dobre rozwiązanie. :)

Pozdrowienia z Krakowa, Zbysiu - 24 stopnie i słońce wśród pączkujących gałęzi. :)
Na wiosnę · 08.04.2018 16:32 · Czytaj całość
Myśl podoba mi się, ale wykonanie mniej, Zbysiu. :)
Cytat:
by wró­cić do ludzi
nie­ko­niecz­nie ży­wych pięk­ne­go świa­ta
któ­re­go czy­ni­my szka­rad­nym

Przydałoby się - i pięknego świata - żeby ten wers był jasny.
Poza tym - (do świata) który czynimy szkaradnym - ale nie podoba mi się to ujęcie - za bardzo dopowiedziane.
Przemyśl, jak można byłoby to ująć mniej dosłownie.

Cytat:
błogi spo­kój za­po­mnie­nia
lub wiecz­ne pie­kło samo wy­rze­cze­nia

Oprócz przypadkowego rymu masz jeszcze dość oklepaną metaforę "spokój zapomnienia", no i "samo wyrzeczenia".
Wprawdzie w słowniku PWN nie figuruje słowo - samowyrzeczenie - ale skoro w pisowni łącznej użył go Czesław Milosz:
https://sjp.pwn.pl/korpus/.../wyjawia;1564,1;1154.html
a także jest w słowniku polsko-angielskim PWN:
https://translatica.pl/translatica/.../samowyrzeczenie;6690028.html
to napisałabym to jednak łącznie.
Spróbuj ująć inaczej te wersy - bez metafory i rymu. :)

Cytat:
może sil­niej­szy po­dmuch prze­chy­li szalę
to w jedną lub drugą stro­nę – osą­dzi

Zbędny zaimek.

Cytat:
i powie
coś na tyle mą­dre­go by przy­wró­cić na­dzie­ję

Myślę, że dobrze byłoby trochę to skrócić.
Chociażby - powie coś co przywróci nadzieję -

Cytat:
a ja tak stoję i cze­kam
w za­wie­sze­niu

Wystarczy - stoję i czekam w zawieszeniu - wtedy jest większa spójność z poprzednimi wersami.

Serdeczności. :)
Stan równowagi · 08.04.2018 16:28 · Czytaj całość
Byłoby fajnie, ale mam problem z gąsienicą, Hubercie. :)
Popatrz sam:
Cytat:
dzie­ci za­chwy­ca­ją się gą­sie­ni­cą
roz­cią­ga­ją­cą pier­ście­nie na desz­czu
ona wy­pa­tru­je ja­skó­łek

Czy to nie brzmi, jakby gąsienica wypatrywała jaskółek? :)

Cytat:
jedna prze­cież nic nie zna­czy
a jed­nak to jakiś znak

Wpada na siebie.

Skoro wiersz zaczyna się - a jednak jesteśmy - to można ominąć to "ona/on" i napisać mniej bezosobowo:
- wypatrujesz jaskółek
jedna przecież nic nie znaczy
chociaż to jakiś znak -
i
- wybieram mniejsze zło
zaciągając się e-parą
o smaku wanilii -

Ale oczywiście zmiany pozostawiam do Twojego uznania. :)

Miłego. :)
Cytat:
fun­du­je mi stres / niewiadomo gdzie

Oprócz tego, że to przypadkowy rym, to jeszcze zły zapis, Hubercie. ;)
- nie wiadomo -

Można inaczej:
-
Cytat:
od nie­daw­na naj­wię­cej wra­żeń fun­du­ją mi stresy

I już nie ma rymu.

A poza tym do mnie przemawia.

Miłego. :)
A gdyby tak, Zbysiu, pozbyć się przypadkowych rymów? :)
Cytat:
bez po­że­gna­nia / powrotu pana / zagniewana

I powtórzenia - pożegnania / żegnaj.
Na przyklad:
Cytat:
nie od­chodź bez słowa
nie za­my­kaj drzwi gniew­nym trza­skiem
zo­staw uchy­lo­ne będą cze­ka­ły
ni­czym pies na po­wrót pana


Cytat:
nie mów „że­gnaj” lecz „do wi­dze­nia”
nie idź w świat za­gnie­wa­na

Dużo tego "nie", więc może drugi wers inaczej, żeby przy okazji pozbyć się rymu "pana/zagniewana"?

Cytat:
na wio­snę i ży­cio­daj­ny dotyk
upra­gnio­nej ogrod­nicz­ki

Rozważ:
- na wiosnę i życiodajny dotyk
upragnionej ręki -
Wtedy jest lepszy rytm i mniej dosłowna pointa.

Serdeczności. :)
Na wiosnę · 08.04.2018 15:34 · Czytaj całość
Zapraszasz do komentowania, ale nigdy nie odpowiadasz na komentarze, Aintone. :)
karuzela · 08.04.2018 15:21 · Czytaj całość
A może jeszcze się pobawimy, Dod? :)
W starą zabawę ze zmianą szyku, bo przyznam, że bardziej by mi się podobał wiersz, gdyby miał zróżnicowane brzmienia w obrębie rymów bb.
Za bardzo wpadają na siebie - jaskółkami/humanizm/smutkami/zmiany/bociany/monogramy - chociaż to dobre rymy, ciekawe.

Ale tak, dla wprawy, można by jeszcze coś pokombinować. :)
Na przykład:

- tyle ich już minęło lecz ta znów najpiękniejsza
zakochana zielenią jaskółkami tnie błękit
pąsem śpiewa na łące niczym wielka orkiestra
znów przywraca humanizm soczystością gałęzi -

No i już są inne rymy w pierwszej zwrotce.
Jeżeli zmieni się w jeszcze jednej, wiersz uzyska nowe brzmienia. :)
Może dałoby się coś dobrać do takiego wersu:
- by uskrzydlić marzenia uziemione przez smutek - ?
Mnie się nasuwa - i do lata ma klucze.

Ale to oczywiście tylko niezobowiązująca zabawa.

Miłego. :)
przebudzenie · 08.04.2018 15:12 · Czytaj całość
Przyznaję, Carve, że mnie także podoba się Twój tekst. :)
Jest spokojny, wyważony i moim zdaniem nie potrzebuje żadnej kończącej go „petardy”.
Wystarcza to ujęcie go w klamrę.
Ot, życie kilku zwyczajnych ludzi, przypadkowo zgromadzonych w pewnym pomieszczeniu.
Bywa, że zazdrościmy innym, nie zastanawiając się, czy nie mają własnych kłopotów. Jak się okazuje – każdy ma. Każdy czegoś pragnie, za czymś tęskni, coś chciałby odmienić. Często na próżno, bo bywają rzeczy nieodwracalne.
Zadumałam się nad tekstem i dla mnie to jest właśnie jego zaletą – zmusiłeś mnie, bym usiadła w poczekalni i przyjrzała się przebywającym tam ludziom. Zapewne zapamiętam ich, a może nawet, gdy znajdę się w podobnej sytuacji, będę próbowała odgadnąć, jakie mają życie siedzące obok mnie osoby.

Od strony warsztatu – warto byłoby jeszcze przejrzeć tekst pod kątem interpunkcji i wpadających na siebie form, ale nie zauważyłam jakichś większych uchybień, bo czyta się w zasadzie bez wysiłku.

Aha - może byś jeszcze pomyślał nad tytułem?

Miłego. :)
Nowy dowód · 22.03.2018 16:01 · Czytaj całość
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
bruliben
18/09/2019 01:38
Prosto i wymownie. Zabawne te wygibasy. Gdybym był wędkarzem… »
bruliben
18/09/2019 01:33
Ładne, uczuciowe zakończenie. Mężczyźni miewają podobne… »
bruliben
18/09/2019 01:19
Myślę, że grunt to mieć ten swój styl, na wspak różnym… »
SzalonaJulka
18/09/2019 00:07
andro, w sensie, że po co? »
mike17
17/09/2019 22:53
Wiersz ma swój urok - jest bardzo dynamiczny - nie sposób… »
bruliben
17/09/2019 20:55
Doceniam twoją wizytę Kazjuno. Będzie dalszy ciąg, stąd… »
Kazjuno
17/09/2019 20:40
Dzięki serdeczne Brulibenie za komentarz. Jestem… »
Kazjuno
17/09/2019 20:30
Całkiem ciekawa impresja, zawierająca trącenie mojego konika… »
wiosna
17/09/2019 19:20
Witaj po urlopie al-szamanko:) Brakowało Ciebie:) Dziękuję… »
mike17
17/09/2019 19:16
Początek zapowiadał się bardzo obiecująco, ale... Ale… »
bruliben
17/09/2019 18:43
Tak mi się widzi, że utwór trochę przyciężki jak na wiersz.… »
wodniczka
17/09/2019 18:34
Dziękuję wiosna za odwiedziny! Pozdrowienia przesyłam… »
bruliben
17/09/2019 18:24
Fakt, są takie odcienie szarości co wybitnie uciszają. Są… »
bruliben
17/09/2019 18:20
Poezja potrafi pomóc w miłości, w przełamaniu oporu i… »
bruliben
17/09/2019 18:07
Dobrze wam z tym Bogiem. Ja jeszcze nie mogę tak powiedzieć.… »
ShoutBox
  • Kazjuno
  • 17/09/2019 14:16
  • Znowu przesadzasz. Jesteś wrażliwym facetem, na dodatek z intuicją muzyka, więc czułym na fałszywe nuty. Także te cecha ułatwia Ci trafne komentarze. Więc jak znajdziesz czas(?)...
  • AntoniGrycuk
  • 17/09/2019 11:55
  • Powiem tak: technicznie mam coś do powiedzenia i choć nie jest to idealne, to potrafi być pomocne, natomiast mój gust znacznie odbiega od przeciętnej i to, co mi się podoba, nie zawsze jest dobre.
  • Kazjuno
  • 17/09/2019 11:49
  • Przesadzasz Antosiu! Bardzo cenię Twoje komentarze i byłbym rad przeczytać twoje wnikliwe uwagi. Zawsze były celne. Jak znajdziesz czas to zapraszam...
  • AntoniGrycuk
  • 17/09/2019 11:38
  • Kazjuno, ja chętnie skomentowałbym Twój tekst, ale ostatnio mam urwanie głowy i jedynie czasem króciutkie komentuje. Choć z drugiej strony, co jest wart mój komentarz?
  • Dobra Cobra
  • 17/09/2019 08:09
  • Sztuka kreskówkowa jest uważana za gorszą ze sztuk pięknych. :( A tak można w kinie podziwiać i piękną Scarlett i małego Hitlerka. Jak żywych. Choć ten synek ma nadzwyczaj mądry wyraz twarzy.
  • bruliben
  • 16/09/2019 22:11
  • A może przemeblowanie na kreskówkę by pomogło. Takie elementy jak w Masce z Jimim Carreyem?
  • Dobra Cobra
  • 16/09/2019 21:01
  • Bo w.Disenyu wszystko musi być prawilne i bardzo uładzone, a tu niepokorny reżyser, niepokorny temat ... i na dodatek nasza wszechobecna martyrologia, z której nie wolno żartować, tylko na poważnie
  • Dobra Cobra
  • 16/09/2019 20:58
  • U nas jakoś nie widzę tego filmu w oficjalnej dystrybucji. Choć kto wie, bo jak donosi Hollywood Reporter to jest Fox, a więc koncern Disney, ale pewnie będą się bać puścić to w Polsce .
  • bruliben
  • 16/09/2019 15:58
  • Guardian / dosyć kontrowersyjny temat (Hitlerek jako wymarzony przyjaciel). No ale nie od dziś H. pełnił rolę idola. Poprzez komedię można dotrzeć do większej liczby ludzi z przekazem...
Ostatnio widziani
Gości online:13
Najnowszy:Owes6
Wspierają nas