ten obnażony fiut bym zamieniła- chociaż rozumiem zamysł- całość mnie się podoba- szkoda że porzed świętami tak mało komentarzy- zapraszam do mnie- pozdrawiam

Nie ukrywam, że nie podrywa mojego serca taka twórczość z dosadnym "fiutem"... Do tego momentu, nawet miło było, dobrze się czytało, a potem to już nawet nie miałam ochoty kończyć... Nie potrafie tego racjonalnie uzasadnić, po protu według mnie to jest zbyt niekulturalne i dosadne... <skąd wogóle pomysł, żeby tworzyć WIERSZ o jakimś "fiucie"?> Rozumiem, że czasy się zmieniają, sztuka też... Ale jednak poezja kojarzy mi się z czyms innym. We mnie chcę aby budziła jakieś pozytywne wibracje, dobre emocje, szalone uczucia lub spokój i obłędną nadzieję a tutaj?... Co czuję? Co najwyżej zniesmaczenie. Ale to co ja czuję to tylko ja więc... nie ma o czym mówić;p
Pozdrawiam <bez oceny>