Czytając, miałam przed oczami styczniowe zachody słońca w piękne dni tego miesiąca. Takie obrazy mi się właśnie nasunęły, chociaż niewiele one mają do tego wiersza. To pewnie przez ten zimny styczeń po prostu
Hm, szkoda, ze utwór został tak jakoś pominięty przez czytelników, bo nie warty pominięcia. Piękne metafory. Nic do wyrzucenia, nic do dodania.
Autor zapewne wypatrywał jakiś uwag, krytyki Ale nie tym razem i nie ode mnie, bo wiersz zachwyca, a szukanie dziur na siłę nie wchodzi w rachubę.
Pozdrawiam serdecznie