Król nasz Tihomir,będący starej daty powinien wyznaczyć następcę na tron Afirnatil.
Syna już nie ma, ale ma jeszcze córkę - dziewiętnastoletnią Dijen co by ją należało wydać za mąż.
Do króla zgłasza się wielu władców,potężnych i poważanych w świecie z synami.
Wkrótce do władcy naszego przybywają w pokaźnym konwoju Król Rahmen ve Hyera z wraz z synem-księciem Ehveldem.
Jako,że nasz pan nie słyszał wcześniej o Państwie króla Rahmena - Fregonii,odmówił.
Ve Hyera jak mógł próbował przekonać Tihomira,iż książe Ehveld jest godnym następcą tronu.
Oburzony władca nasz wyprosił fregończyków.

Król Rahmen opuścił miasto stołeczne z nietęgą miną, natomiast młody Ehveld,postanowił zostać z kilkoma wojami na czas jakiś na dworze Afirnatil i zrobić zamęt,aby państwo Tihomira zbyt szybko się nie pozbierało.
Niedługo później niespełnione ego Ehvelda rozniosło brzydką plotkę po dworze Tihomira,jakoby władca z księżniczką miałby coś robić...dość brzydkiego...
W międzyczasie rozkazał kilku żołnierzom podpalać,kraść i zabawiać się do woli,jednak to nie zaspokoiło żądzy zemsty w księciu Fregońskim.

W tym czasie pan Ziemi Afirnatilskiej, zmęczon wieloma ofertami raczył postawić wszystko na jedną kartę i wydał testament w którym z chwilą śmierci tron młodej córce się należy.

Dzień później Tihomir dowiedział się o plotce jaką to puściło w obieg ego młodego księcia Fregonii.
Władca nie wiedział jaki zamęt wywołał jego testament i pogłoska.

Sędziwy władca zażądał dowiedzieć się gdzie leży kraj fregoński i
wydał rozkaz zabicia młodzieńca,kazał również przygotować się na wojnę z Państwem Fregońskim.
A chcąc udobruchać poddanych obiecał,że córka odpowiedzialnie będzie sprawować rządy i wprowadzi reformy.
Natomiast sprawę pogłoski nazwał "prowokacją chciwych i nieokrzesanych dzikusów z frego-czegoś tam"

Niedługo po tym wystąpieniu króla, w nocy podpalono kościół i powieszono wokół na palach mężczyzn z obciętymi głowami i nagie kobiety, młody szaleniec z Fregonii osiągnął swój cel- wywołał chaos i wstrząsnął narodem Afirnatil.

Szybko ujęto "barbarzyńcę o niebieskiej krwi" i trzech wojów, złapanych wojów było by więcej,ale dwaj byli na tyle zwinni i szybcy,że umknęli strażom.
Złoczyńców,wychłostano i powieszono,następnie wywołano wojnę królowi Rahmenowi ve Hyera, w następstwie czego,Rahmen wezwał sojuszników i zmobilizował wszystkie wojska,powołał kogo się da do armii ochotniczej a także zatrudnił najemników,otwarcie zapowiedział,że pomści śmierć,głupiego może lecz jedynego syna i najchętniej zrówna Państwo Tihomira z ziemią.
Jednak zabiegi Tihomira nie uspokoiły dworzan Afirnatilskiej stolicy.

Niedługo potem stary Tihomir we śnie odszedł do krainy bohaterów.
Młoda Dijen musiała zdecydować czy najpierw uspokoić buntowników którzy zaczęli podbijać kolejne wioski chcąc doprowadzić do oderwania z Królestwa Afirnatil czy zemścić się na Fregończykach.
Wybrała pierwszą możliwość.

Niestety, nowa królowa będzie musiała działać na dwa fronty:
pokonać buntowników i wygrać wojnę z królem Rahmen ve Hyera którą wywołał Tihomir.
Pomóc może Nersiven,rycerz Undreckiej Rady Honorowej będący również dowódcą wojsk,który zaproponował w imieniu Króla Ernsta pomóc pokonać wrogów. Przytłoczona ciężarem wojny Dijen z radością przyjęła pomoc i wskazała Undrecyjczykom między innymi prowincję Fersun położoną przy ujściu rzeki gdzie ruch rebeliancki jest największy i najtrudniejszy do przezwyciężenia,poza tym wskazała inne prowincje nadmorskie znajdujące w pobliżu Fersun.
Z trudem radząca sobie Dijen szukała pomocy u dotychczasowych sojuszników,lecz żaden nie kwapił się do pomocy,bądź nie posiadali wolnych wojsk,lub nie mieli możliwości wysłania swych wojsk z braku statków.
Ostatecznie młoda królowa postanowiła skorzystać z pomocy słynących z wielkiej skuteczności z oddalonych o kilka podróży statkiem barbarzyńców z lądu Mintyrskiego.