detalik: "z piętrzył" piszemy 'spiętrzył'

Agamemnon,
masz wielki talent do malowania obrazów słowem
naprawdę

rymy przygodne psują mi nieco ten obraz
gdyby wiersz był całkiem biały, byłby bardzo bliski
jakiejś formy doskonałości lirycznej

fragment
"pokryte całe widzę przestrzenie
białe mgły były – a duch się unosił
w konturach płotów jak w zapomnieniu
drzew osowiałych szeroko stojących
i śpiących wrzosów"
urzekł mnie ostatecznie i bez wybaczenia...

Agamemnonku - MM ma rację.

Albo - albo.

W białym wierszu rym jest takim samym dysonansem, jak w rymowanym brak rymu. Spróbuj się pobawić, świadomie przekształcając słowa tak, by rymów uniknąć.
A jednocześnie możesz zrobić z tego wiersz rymowany całkowicie, zachowując konsekwentnie rytm.
To dobra wprawka, taka zabawa.
I skróciłabym trochę ten wiersz, bo poszedłeś w stronę pewnego przegadania, a niedopowiedzenia mają w poezji większą wartość jednak, gdyż zmuszają wyobraźnię do wysiłku.
Jeżeli o mnie chodzi, to byłabym ciekawa rezultatów Twojej z nim zabawy.
MM słusznie podkreśliła, że umiesz malować słowami.

Powodzenia

No to przyszłam popatrzeć.

Najpierw rymowany na tapetę:

Masz nierówną ilość zgłosek w niektórych wersach, co zakłóca melodyjność, a co łatwo można jeszcze poprawić:

- Niebo stalowe bez słońca i chmurek - za dużo o jedną sylabę:
- Niebo stalowe bez słońca, chmurek (tylko przykład)

- Tu z pół istnienia ucieka promieni - z pól istnienia promieni? Za dużo o jedną sylabę. A może:
- Z pola istnienia znika promieni (?)

- białe mgły były – a duch się unosił - za dużo o jedną sylabę, może:
- białe mgły były – a duch się wznosił (?)

- drzew osowiałych szeroko stojących - też za dużo o jedną, może:
- drzew osowiałych wkoło stojących (?)

- tu świat zamglony formami zawitał – też za dużo o jedną, może:
- tu świat w zamglonych formach zawitał – (?)

Z innych:
- Tu w tajemniczą w pajęczą przędzę - po kiego Ci to "w"? Do kosza.

Ale podoba mi się mglistość i tajemniczość tego wiersza.
Dopracujesz?

No to idziemy teraz do pierwszego.

- w pajęczą przędzę
uwieńczył się czas – raczej:
- pajęczą przędzą
uwieńczył się czas – (uwieńczyć można czymś, a nie w coś)

- nie baczy w szare zimne szarugi - baczy się na coś, nie w coś:
- nie baczy na szare zimne szarugi - szare/szarugi to celowe powtórzenie brzmienia?

Poza tym masz delikatny rym "czas/mgła", a w tym wersie spokojnie mógłbyś opuścić "tu":
- prawem jesieni –
tu świat formami zawitał – przeczytaj bez zaimka:
- prawem jesieni –
świat formami zawitał – (wiadomo, gdzie zawitał, więc "tu" jest zbędnym dopowiedzeniem - do kosza go? )

I dobrze, że lubisz się tak bawić. Ja też lubię.

Buźka.

A jednak, mimo że masz układ wersów nieregularny, wiersz pod względem rytmu jest regularny, melodyjny, więc dodatkowa zgłoska zaburza tę harmonię. To miałam na myśli, sugerując jego dopracowanie.
On ładnie płynie, Agamemnonku, więc daj mu szansę na większą doskonałość.

Przekaz ten sam, tak uważam, choć nieco inaczej wyrażony.