Dawno, dawno temu, za siedmioma górami i siedmioma lasami, w krainie, której nazwy nikt już nie pamięta, żyła Księżniczka. Mieszkała ona w ogromnym pałacu z milionem komnat. W jednej z nich, na parapecie, rosło Drzewo Poznania Dobra i Zła. Księżniczka codziennie przed pójściem spać zrywała z niego jedno jabłko w nadziei, że zmieni Świat. Jednak kiedy odgryzała kawałek nic się nie działo. Ludzie jak dawniej rodzili się i umierali. Matki zabijały swoje dzieci, złodzieje kradli, asceci biczując się, błagali o łaskę. Nadal istniało cierpienie i radość. Świat płodził i uśmiercał.
    Aż pewnego dnia Księżniczka, jak co wieczór przed snem, zerwała jabłko. Spojrzała na owoc. Po jego powierzchni pełzał robak. Mała larwa, uśmiechając się szyderczo, zachęcała dziewczynkę, by wzięła kęs. Księżniczka posłuchała. Zatopiła zęby w soczystym owocu, a wtedy Świat rozbił się na miliardy maleńkich kawałków, z którego żaden nie przetrwał.
    A Drzewo Poznania Dobra i Zła?
Rośnie na parapecie mojego pokoju. Bezlistne jednak, nie rodzi już owoców.