Bardzo ciekawy wiersz Absynie. Spodobała mi się ta wizja rozdrobnienia boskiej uwagi. Mam dwa drobne spostrzeżenia techniczne, pozwolisz?
za dość uczynienie
- kursywa sugeruje, że to cytat ale poprawnie byłoby jednak razem: zadośćuczynienie.
na cząstki które każda - właściwiej: na cząstki z których każda
Pozdr.
Cześć pracy!

Tekst głęboki, robiący wrażenie, refleksyjny. Bóg zna nas każdego z osobna, więc Jego uwaga i troska może być tylko z Innego Świata.
Pięknie to ująłeś, chwała Ci za to, poeto!

Witaj
Wiersz na pewno zaciekawia. Tyle w nim refleksji. Łada konstrukcja Boskości. Jestem na Tak
Pozdrawiam.

bardzo dobry wiersz, Abi
z teorią człowieka jako czwartej osoby Trójcy już się spotkałam i to nie u byle kogo
więc jeśli to smaczek - to plus
a jeśli sam to stworzyłeś tu - plus tym większy za spostrzeżenie
"stając" - "rano" to bardzo odległy rym, możesz go bez odnoszenia się do tego zostawić bo nie razi bardzo a wygląda dobrze znaczeniowo, tylko czasami przy czytaniu rzuca się boleśnie w uszy (więc czułam się w obowiązku szepnąć)
zacięta twarz, tak boleśnie rano - coś w tym jest
pozdrawiam
mm

Dla mnie zupełnie niepotrzebne są tutaj te wszystkie cierpienia, miłości, spojrzenia i prawdy. Spłycają ten wiersz, zamiast pogłębiać.

Autentyczności gratuluję

Mądry i nietuzinkowy wiersz Abi. Jakoś mi umknął. Jak dla mnie prosty w formie, ale za to jakiej treści. Niezaprzeczalnie udany. Pozdrowionka.