Roksa - 7 - Strach - soczewica
Proza » Długie Opowiadania » Roksa - 7 - Strach
A A A
To nie to, że mi się podobał. "Podobanie się" nie miało nic do rzeczy w tym wypadku. Nie wiedziałam, czego się po nim spodziewać. Poruszał się miękko, był spokojny, czułam to w nim. Koty trzymały się z dala od niego, ale kiedy pytałam je, co o nim sądzą, odpowiadały, że jest w porządku. Nie miałam pieniędzy, zrobiłam się znowu głodna, więc odczekałam, aż Kuba zaśnie i dobrałam się do jednego. Zjadłam, zanim jeszcze dobrze ostygł.

"Nie, musi stąd zniknąć. Za wszelką cenę nie pozwolę mu tu zostać!", postanowiłam.

Rano zapukała do mnie sąsiadka:

- Pani Rokso, coś do pani! - podała mi kartkę, tłumacząc się:
- Chciałam sprawdzić, czy wszystko w porządku. Nie przeczyta pani? - spytała, widząc, że nawet nie rzuciłam okiem na świstek papieru. Pokręciłam głową, a ona uśmiechnęła się ze zrozumieniem:
- Przepraszam. Zapomniałam. Tu jest napisane: "Tak bywa z takimi, jak ty, kurwo!" Leżała na progu.

Kuba zaczął się budzić, więc szepnęłam:
- Przepraszam, muszę...
Poklepała mnie po ramieniu:
- Uważaj na siebie. Mufat cię wyjątkowo lubi, a ona zna się na ludziach... I wie, o kogo się troszczyć.

Zamknełam drzwi i stanęłam nad mężczyzną:
- Kim jesteś? Skąd się tu wziąłeś?
Budził się powoli, jakby z trudem, wyglądał na oszołomionego. Stałam nad nim, zdecydowana wydusić z jego gardła odpowiedź na każde pytanie. Nawet siłą.

Kuba patrzył na mnie:
- O co ci chodzi? Nie wiem, skąd się tu wziąłem. Kiedy miałem dość lania, zacząłem uciekać. Dobijałem się do każdych drzwi, wreszcie tu otworzyła mi jakaś staruszka.
- Kto cię napadł?
- Facet mojej... Klientki. Matki mojego dziecka.

Mimowolnie uśmiechnęłam się:
- Masz dziecko? - Odwrócił wzrok:
- Zrobiłem dziecko jednej lasce, z którą miałem układ. Ona się z niego nie wywiązała.

Łagodniałam i zdawałam sobie z tego sprawę. Podałam mu kartkę:
- To było razem z tobą pod moimi drzwiami. Chyba ktoś wiedział, gdzie uciekłeś. Dlaczego akurat tu się znalazłeś?
- Nie wiem. Nic nie pamiętam. Nic, co mogłoby mi pomóc w zrozumieniu tego!

Dotknęłam jego dłoni:
- Czy ty też jesteś wilkołakiem?

Roześmiał się:
- Nic o tym nie wiem.
- Ktoś wiedział o mnie. Wie, kim jestem, a ty...

Kuba patrzył na mnie, a jego zdziwienie powoli przechodziło w strach:
- Ja nic nie wiem. Oberwałem po głowie i mało co pamiętam...

Westchnęłam:
-Boję się. Kuba, ktoś na mnie poluje...

Mężczyzna objął mnie:
- Więc może lepiej, żebym z tobą zamieszkał? Chciałbym mieć w końcu normalne życie, normalną pracę.

Uśmiechnęłam się:
- Ja czasem też, ale to niemożliwe. Jak pracowałeś?

Zamyślił się, a potem odpowiedział:
- Jeśli to określenie na kartce jest prawdą, to prawie tak, jak ty. Tylko u mnie nie kończyło się na dawaniu przyjemności. Chodziło o robienie dzieci paniom, które mają felernych facetów...

Warknęłam:
- Przestań.

Wzruszył ramionami, ale nie zapytał o powód mojej złości.

Pozwoliłam mu jednak zostać. We dwoje było nam raźniej, mimo wszystko. Kuba był prawie o głowę niższy ode mnie, krępy i silny, mógł mi się przydać. Pozostawał problem meldunku, no i to, że przy nim nie mogłam za bardzo przyjmować klientów. Bałam się. Zwierzęcy instynkt podpowiedział mi rozwiązanie, które chroniło wartość najwyższą dla całego mojego organizmu - moje życie.

Tego dnia zaczęłam przyzwyczajać się do głodu. Kuba nie mógł wyjść, był jeszcze słaby, ale nie spał. Nie miałam jak przygotować sobie kota...
Poleć artykuł znajomym
Pobierz artykuł
Dodaj artykuł z PP do swojego czytnika RSS
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • E-mail znajomego:
  • E-mail polecającego:
  • Poleć ten artykuł znajomemu
  • Znajomy został poinformowany
soczewica · dnia 28.02.2011 20:26 · Czytań: 1139 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 3
Komentarze
Usunięty dnia 28.02.2011 21:55
Ten kawałek znowu mnie zaintrygował i nawet rozśmieszył. Prostytutka trafiła na męską prostytutkę:) Interesujące. Przyjaźń, wchłonięcie czy też seks?
Pozdrawiam
wyrrostek dnia 01.03.2011 10:50
Podoba mi się swoboda, z jaką opowiadasz i fantastyczna normalność. Bez ograniczeń pracuje czytelnika wyobraźnia, której nie narzucasz moralnych ograniczeń. :)
Elwira dnia 04.05.2011 09:58
Na początku jest za dużo się, zrób coś z nimi. Poza tym, wracasz do płynności. Chyba wolę Cię w narracji niż w dialogach, bo one są wprowadzone jakoś dziwnie.
Bardzo fajnie prowadzisz akcję, a ciekawość ani na chwilę nie słabnie.
Pozdrawiam.
Polecane
Ostatnie komentarze
Pokazuj tylko komentarze:
Do tekstów | Do zdjęć
Brytka
28/05/2022 02:22
Akurat mowa tu o chorych układach w korporacji. pozdrawiam… »
wolnyduch
27/05/2022 21:56
No to dobrze, że nie palisz, bo wydłużasz sobie dzięki temu… »
Florian Konrad
27/05/2022 21:02
A ja nie palę od 2008 :) Modami gardzę. Cytując klasykę:… »
wolnyduch
27/05/2022 19:17
Emocjonalne burze nam nie służą, ale ludzie wrażliwi są na… »
wolnyduch
27/05/2022 19:08
Dążenie do zapamiętania za wszelką cenę jest bez sensu, ale… »
wolnyduch
27/05/2022 18:41
Sądzę, że niejedna osoba się nad tym zastanawia. Nie wiem,… »
Yaro
27/05/2022 18:35
Dziękuję za komentarze :) Pozdrawiam Was serdecznie:) »
wolnyduch
27/05/2022 18:32
Msz, uszczypliwe półsłówka nie biorą się znikąd, no chyba,… »
wolnyduch
27/05/2022 18:18
Dobry wieczór D.U Dziękuję za czytanie, gratuluję, że… »
Zdzislaw
27/05/2022 14:40
Również pozdrawiam, Wolnyduchu :) »
d.urbanska
27/05/2022 12:40
Cudny wiersz. Malarski i emocjonalny. Bardzo mi się udał :)»
d.urbanska
27/05/2022 12:37
Wolnyduchu dziękuję za wizytę i ocenę. Też zastanawia mnie… »
Marian
27/05/2022 09:26
Tetu, bardzo dziękuję za odwiedziny i cieszę się, że tekst… »
Marian
27/05/2022 09:22
Wolnyduchu, dziękuję za wizytę i rzeczowy komentarz. »
wolnyduch
26/05/2022 21:04
Tak bywa, fajne. Pozdrawiam :) »
ShoutBox
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:45
  • Szanowna redakcjo! Na mój BLOG nikt nie może publikować. Jedynie komentować i wyrażać wszystko co wątrobie zalega. Zatem nie jestem [link]żeniem.
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:25
  • oto adres:
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:20
  • Oto adres:
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:18
  • Oto adres:
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:15
  • Zabrakło znaków. Coś podobnego. A ja dopiero się rozkręcam. Zatem zapraszam wszystkich do mojego BLOGA, nieśmiałego. u mnie można o wszystkim, nie tylko o poezji. W ramach obowiązujących norm internet
  • Pulsar
  • 20/05/2022 20:08
  • Zapraszam na mojego nieśmiałego BLOGA. Wszystkich, nawet tych bez ślepej kiszki i z dwunastnicą zapasteryzowanymi metaforami. Co zrobić, trudno! Z żołądkiem zakwaszonym refluksem. RRRUU! Wszystko ule
  • Yaro
  • 16/05/2022 19:07
  • To fajnie:)
  • mike17
  • 16/05/2022 17:17
  • Opróżniłem pocztę Jarku :)
  • mike17
  • 16/05/2022 14:29
  • Jarku, nie zapomniałem o Tobie :)
Ostatnio widziani
Gości online:0
Najnowszy:Usunięty
Wspierają nas