To fajne:



i to:



Reszta do zabrania na warsztat i przemyślenia jeszcze, według mnie. Zwłaszcza miejsca z inwersjami:

po wzgórzach albastrowych - alabastrowych wzgórzach (tutaj jeszcze masz literówkę do poprawki)

po szczycie malinowym - malinowym szczycie

Szczyt i wzgórza zbyt blisko siebie, w każdym razie niezbyt brzmi takie bliskie sąsiedztwo.



doliny istnienia - metafora dopełniaczowa, niezbyt fortunna, strasznie wytarta już, zużyta przez tysiące wieszokletów .

melodii krajobrazu twojego ciała - tutaj dopełniaczówka jest ładna, łądnie wybrzmiewa, ale zaimek (twojego) zbędny. Zbyt dopowiada, zamiast pozostawić czytelnika w stanie zawieszenia. W sumie obywa słowa zbędne: twojego ciała. Śmiało można zakończyć na krajobrazie.

Tytuł do zmiany. Psuje. Od razu mówi o czym tekst, a to niedobrze dla tekstu.

Źle nie jest, ale z tego tekstu dałoby się wyłuskać ładny wiersz, jeśli tylko autorowi zechce się nad nim pochylić

Pozdrowienia

cicha melodia krajobrazu - piękna.

Wiersz po tuningu, owszem, zostały jednak dopełniaczówki. Jeszcze bym popracowała. Nie pogniewaj się, powariuję sobie na tym tekście:

przesuwam się wolno
po albastrowych wzgórzach
pewnym krokiem stąpam
po malinowym szczycie
omijam rozległe doliny
miarowym tempem
góra-dół
góra-dół
co dzień żyją

zahaczam o spadzisty skraj
niby urwiska spoglądam
i dostrzegam wąwozy w nich
kres podróży - serce czeka
powoli
powoli
ku wilgotnej ciemności
zbiegam coraz szybciej

raczę się chwilą zwycięstwa
z powagą wysłuchuję cichej

melodii krajobrazu

Pewnie - wiersz jest Twój. Ale zobacz: Nie jest lepiej?

Pozdrawiam,

z.

Ps. Została dopełniaczowa przydawka w poincie - ale jest w tej chwili "po coś".

Zolu pozwolę 'zabrać' sobie Twoją wersję bo mi się spodobała :-) jeżeli coś mnie natknie, to pokuszę się o poprawki. a na razie, dziękuję bardzo
wodniczko nie widzę tutaj enterów ;> być może podział na wersy Ci nie odpowiada, Twoje prawo nie mniej, dziękuję za komentarz.
pozdrawiam ciepło!

Naauzyko dziękuję bardzo za ciepłe słowa i odwiedziny :-) pozdrawiam

erotyk-nieerotyk, troszkę niedorobiony, ale cieszę się, że coś w nim erotycznego świta i bardzo mi miło, że wywołałam uśmiech na Twojej twarzy Tamaro.
buziaki :-))

dziękuję za miłe słowa, strasznie fajnie usłyszeć (przeczytać )
pozdrawiam!

dziękuję słonecznywersie miło mi czytać, że chociaż ciutkę oderwałam się od tamtych czasów.
pozdrawiam

Bosski bosssko dziękuję za odwiedziny i odeślę do komentarza wyżej :-)
pozdrawiam gorąco

Nie powinno być alabastrowych? A tak poza tym to taki sobie wiersz moim zdaniem. Powtórzenia "góra-dół" w miarę, ale potem kolejne "powoli" już rażą lekkim przesytem. I rozumiem, że to czysty opis krajobrazu (ciała), nie należy w nim dopatrywać się ukrytych podtekstów, ale jakoś nie przemawia do mnie. Pozdrawiam!

Nie wspominam o całości, bo wiersz nie do końca jest w moim guście. Nie mam mu w sumie nic do zarzucenia, ale z reguły lubię teksty mniej pozbawione ozdobników, bardziej realistyczne. Na takich się po prostu nie znam... Zaintrygował mnie koniec, stąd moje pytanie Dziękuję za wyjaśnienie, pozdrawiam

końcówka spaprana jak dla mnie
ale widać tutaj, iż dojrzałaś :]
super te powtórzenia
ściskam