linii horyzontu - strasznie już zużyty rekwizyt, lepiej poszukać czegoś w zamian, msz.

Potem patrzy na mnie takim wzrokiem
jakbym mu zabił matkę i znika - za dużo, zbyt opisowo

W ostatniej strofce zaimek jego zbędny.

Z całym tekstem można jeszcze pokombinować troszkę. W sumie nie jest źle, ale z zachwytu nie ma nad czym skakać. Ale kto wie, może po liftingu?

Pozdrowienia

E tam AnnoG - trochę wyobraźni! Nie jest przecież prawdą że umarli umierają, a szach zrobił mat wyobraźni....Pozdrawiam też i Szacha.

lifting mile widziany, bo warto - gdyż iż pamiętam Twoje ostatnie teksty, mają w sobie pewien rodzaj świeżości, innymi słowy: dają radę jeśli chodzi o moją zapamiętywalność, więc i ten warto doszlifować - do przemyślenia:
a) linia horyzontu - może faktycznie, ale łatwo ominąć: w dali, w oddali
się/się - pierwsze (czuć się) można łatwo ominąć: czuć błogość
c) flotylla - skoro jest zatopiona, to gdzie ma leżeć, jak nie na dnie, więc wygląda na to, że jest kumulacja sensu, coś można opuścić i zostawić jedną wersję (jeśli ma być)
d) jakbym mu zabił matkę (hm - do wymiany, można coś świeżego, np. mroźnym, martwym itp.
oczywiście wszystko niekoniecznie, Autor rządzi, powodzenia

Ja bym się nie czepiał flotylli która zatopione jest na dnie. Ja w jednym z moich tekstów topiłem wzrok na niebie, szedł na dno jak kamienie wyrzucone w jezioro, mimo że sięgał w głąb nieba. Dno nie zawsze jest na dole . Poza tym zatopiony okręt może również spoczywać na skałach, które w dalszym ciągu nie są dnem.

Alan Raven, incorrecte,


dzięki za komentarze.



Pozdrawiam.