Witaj Bogno. Creep uczulony jest na inwersje, a ja chyba na metafory dopełniaczowe.....a Ty jak na złość uwiłaś wiersz z prawie z ich samych.
sześćset kilogramów pewności, piana codzienności,stan nieistnienia, opiłki słońca, skrawki luster, miałkość powtarzalności, horyzont zdarzeń.....to nie może być dobry wiersz, nawet gdyby ten koń gnał z prędkością światła....Pozdrawiam z niestety.

pewno chodzi o pegaza; Wiolin trafnie wypunktował słabe punkty, od siebie dodam, że wyobraźnia karmi się słowami wiersza, a tu wybacz mam wrażenie, ba pewność, że przedobrzyłaś w doborze rekwizytów. oczywiście, że można, a nawet należy łamać schematy;
nawet ze słabego wiersza można coś pozytywnego wyrwać dla siebie, tutaj mi się to nie udało, po części dlatego, że ulegam innej poetyce, ale bardziej prawdopodobnym jest, że w puencie odwołujesz się do czegoś oryginalnego, ale robisz to w sposób mało przekonujący,
muszę przyznać, że tytuł intrygujący

do następnego
Pozdrawiam L