Witaj wodniczko czy pisany dla kogoś? pod wpływem książki o jednym z moich ukochanym artystów, z emocją... oj tak! aż się wylewało
pozdrawiam

chciałaś ode mnie ambitniejszego komentarza. postaram się teraz.
kokainko - dobrałam się do Twojej poezji z czystym umysłem. całkiem bez uprzedzeń. i nie narzekam. podobało mi się, o czym piszesz. podoba mi się, jak się starasz. nie wychodzi zawsze idealnie, ale jest wielki krok do przodu
zaczynam sobie analizować od początku. od cytatu. wydaje się niepotrzebny, do tego ułożony dziwną składnią. Strachy na lachy? - czy to ich piosenka?
ą zapełniać tę pustkę. - zbędne dookreślenie. hm? no i mamy niekonsekwentną kropkę. brakuje dalej dużej litery. powtórzenie 'zwykłego' sformułowania nie służy dobre tekstowi. podkreśla normę; żadnych szaleństw, ale budzi we mnie zniechęcenie. określasz nudne słowa nudnym przymiotnikiem. dla mnie to męczący zabieg.
dalej jest już ciekawiej tylko - kinder niespodzianka - gdzie tam beton? ja widzę czekoladę i plastikowe jajo. mam zupełnie inne skojarzenia, jak widać.
przestajesz słyszeć szum - aliteracja. czy jakoś tak za dużo syczących, szeleszczących głosek. zlało się.
cisza zrobiła się nachalna. znów się powtórzyła i... jakby odbiła echem.
Pomiędzy słowem a życiem zawisłeś,
z dziewiątego piętra - tu coś mnie drażni. przestawiając szyk albo dzieląc inaczej wersy, uzyskałabyś lepszy wizualny i słuchowy efekt.
Pomiędzy słowem a życiem
zwisasz z dziewiątego pięta
\
całość składa się w dobry wiersz. ale niedopracowany.
pozdrawiam cieplutko. Whole

Whole Truth widzę że się naprawdę postarałaś, tamten komentarz mnie zdenerwował, ponieważ po raz kolejny słyszałam o braku odkrywczości, a to już nie jest dla mnie najważniejsze, żeby w każdym wierszu coś odkrywać, co do twoich uwag tutaj;
co do cytatu mnie wydaje się potrzebny, ponieważ osoba, o której jest wiersz czuła się wyobcowana ze świata, czuła, że jej w nim nie było,
co do zapełniania pustki, jest ona w wierszu, ponieważ on posługiwał się słowami, pisał, był to jego sposób na życie, potem już nie mógł, słowa, które wcześniej były narzędziem jego ekspresji skończyły się, nie umiał inaczej wyrażać siebie i nastała bolesna pustka,
w obronie kropki nie mam nic i pewnie masz racje, bo przyznam interpunkcja nie jest moją najmocniejszą stroną,
drażni cię określenie dni zwykłymi, zarzucasz, że nie ma żadnych szaleństw, ale o to właśnie mi chodziło, o zwykłe, szare dni, o ich bezbarwność, zwykłość, takich dni jest mnóstwo w życiu każdego człowieka, może i nudy przymiotnik, ale sztuka jest odzwierciedlam życia, a życie jest momentami nudne, chyba każdy z nas ma tego świadomość,
kinder niespodzianka jest ponieważ on je zbierał, a zarazem jest metaforą zamknięcia, jak w plastikowym jajku, gdy nie zrobi tego ktoś, ta zabawka się nie wydostanie, jest bezsilna, jest to swoiste określenie depresji, w której osoba w wierszu była, nie klei Ci się kinder niespodzianka z betonem? Bo widzisz tylko plastik i czekoladę, spójrz głębiej, nie można tylko patrzeć po wierzchu, chodzi tu o wyżej wspomniane zamknięcie, odizolowanie od świata,
zlanie się szeleszczących głosek pominę, gdyż jest to mało istotne, nie zamierzam zmieniać szyku wiersza, tylko dlatego, że to się zlewa, czy źle czyta,
cisza miała być nachalna i odbić się echem, ponieważ była zbyt bolesna i ciężka
co do przestawiania szyku w zawiśnięciu między słowem a życiem wydaje mi się to zbyteczne, jest to wiersz, forma ekspresji, forma nie może go ograniczać, tak naprawdę nic nie może, dziękuję za wnikliwy komentarz i pozdrawiam

nie wiem czy mój komentarz miał sens, skoro wybroniłaś się przed wszystkimi moimi uwagami. chcesz rzeczowych komentarzy, ale nic z nich nie wyciągasz.
nic nowego. piszesz dla siebie czy dla czytelników? zastanów się, do czego zmierzasz.
pozdrawiam serdecznie. Whole

A'propos Paktofoniki, zabawnie się składa, ostatnio wrzuciłem zdjęcie z ich tekstem.
Co do skracania... Ja po prostu wszystko odtłuszczam
Pozdrawiam.

Whole, ja wcale nie uważam,że piszę dobre teksty, broń Boże! i wież mi korzystam z konstruktywnej krytyki, jednak w następnych wierszach, nie lubię poprawić już tych gotowych, chyba że błąd wskazany przez innego czytelnika bardzo mnie razi, jednak wszystkie uwagi zapamiętuję i mam je na uwadze w następnych tekstach wierz mi, myślę, że na tym możemy zakończyć tę potyczkę, ponieważ ani Ty, ani ja raczej nie zmienimy stanowiska, pozdrawiam serdecznie