Witaj MM.Myślę że w Twoim wierszu czuć jakiś dramat....Istnienie dwóch obcych sobie światów....umarły słowa - zostały tylko twarze.....Warto się u Ciebie zatrzymać. Pozdrawiam.

Karol - to kwestia dwoistości, pytanie o to co dozwolone, jakie są koszty pewnych istnień. być może zamieniłbyś się, ale rzymski model niesie za sobą też pewne nienaruszalne reguły... a nostalgia - tak, jest jej tu niezmierzoność
Wiolin - dramat, istnienie dwóch światów - z pewnością. a słowa i twarze, hm, tu byśmy się spierali... zatrzymaj się w tym domu, ale jak to się mówi quid vesper ferat, incertum est
Zola - to nie chodzi o godność, czy niegodność... tu chodzi o pewną mentalność, o rzymskość. zastanawiam się, jak odebraś to, co napisałam Ci wtedy jeśli chcesz, to rozwiń. si vous voulez

nie, Zolu...
jak wyidealizowany obraz mnie musisz posiadać
piękny - i do reszty nieprawdziwy
choć miły w jakiś sposób...